Atos 16

Panao Huánuco Quechua NT (QXH_WBT) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Chaypita Derbe marcaman, Listra marcaman ćhayaran. Listra marcaćhu Tayta Jesústa wiyacuj Timoteuwan tincuran. Timoteupa maman Israel warmi caran. Tayta Jesústapis manchapacuj. Papäninmi ichanga griego runa caran.
1 Paulo chegou também a Derbe e a Listra. Havia ali um discípulo chamado Timóteo, filho de uma judia crente, mas de pai grego.
2 Listra marcaćhu irmänucunapis, Iconio marcaćhu irmänucunapis Timoteuta allipa ricaran.
2 Os irmãos em Listra e Icônio davam bom testemunho dele.
3 Griego runapa wamran carmi ichanga, jïrucüni caran. Chaymi purïshinanta munar Israel-masincuna mana jamurpänanpaj Timoteuta Pablo jïrucachiran.
3 Paulo queria que Timóteo fosse em sua companhia e, por isso, circuncidou-o por causa dos judeus daqueles lugares; pois todos sabiam que o pai dele era grego.
4 Chaypita Pabluwan-ima marcan-marcan purir, willaparan: «Jerusalén marcaćhu Jesúspa caćhancunawan mayur irmänucuna parlanacushanta wiyacunquiman» nir.
4 Ao passar pelas cidades, entregavam aos irmãos as decisões tomadas pelos apóstolos e presbíteros de Jerusalém, para que as observassem.
5 Chayta wiyar jutucaj irmänucuna sumaj shacyäcuran. Waquin runacunapis waranmaylla Tayta Jesúspa shiminta ćhasquicäriran.
5 Assim, as igrejas eram fortalecidas na fé e, dia a dia, aumentavam em número.
6 Chaypita Asia quinranćhu Pablo willapäcunanta Espíritu Santu mićhaptin, Frigia quinranpa, Galacia quinranpa aywar,
6 E percorreram a região frígio-gálata, tendo sido impedidos pelo Espírito Santo de pregar a palavra na província da Ásia.
7 Misia marcapa mujunninman ćhayaran. Bitinia marcaman aywayta munaran. Munaptinsi, Tayta Jesús caćhamushan Espíritu Santu mićharan.
7 Chegando perto de Mísia, tentaram ir para Bitínia, mas o Espírito de Jesus não o permitiu.
8 Chaymi Misia uranpa yarpuran Tróade marcacaman.
8 E, tendo contornado Mísia, foram a Trôade.
9 Chay marcaćhu puñuycaptin, Pabluta Tayta Diosninchi ricapacachiran. Macedonia marca runa mañacuycaran: «Yanapaycallämay. Macedonia marcaman shaycallämuy, ari» nir
9 À noite, Paulo teve uma visão na qual um homem da Macedônia estava em pé e lhe rogava, dizendo: — Passe à Macedônia e ajude-nos.
10 Ricapacuyninćhu shiminta willacunäpaj Tayta Diosninchi pushaycämashanta tantiyacärishcä. Chaymi Macedonia marcaman aywanäpaj juclla camaricärirä.
10 Assim que Paulo teve a visão, imediatamente procuramos partir para aquele destino, concluindo que Deus nos havia chamado para lhes anunciar o evangelho.
11 Chaura Tróade marcapita aywacur, Samotracia marcaman bütiwan ćhayashcä. Warannin Neápolis marcaman ćhayashcä.
11 Tendo, pois, navegado de Trôade, fomos diretamente para Samotrácia e, no dia seguinte, a Neápolis.
12 Chaypita Filipos marcamanna ćhayashcä. Filipos marca Macedonia quinranpa jatun marcan car, Roma runacunapa marcan caran. Chay marcaćhu juyapärishcäraj.
12 Dali fomos a Filipos, cidade da Macedônia, primeira do distrito e colônia romana. Nesta cidade, permanecemos alguns dias.
13 Diyawarda junaj captin, Tayta Diosninchita mañacunanpaj Israelcuna jutucänanta yarpar, mayu cantunman aywarä. Warmicunallata jutucashta tarir, Tayta Diosninchipa shiminta willaparä.
13 No sábado, saímos da cidade para a beira do rio, onde nos pareceu haver um lugar de oração; e, assentando-nos, falamos às mulheres que haviam se reunido ali.
14 Chayćhu juturaycaran mama Lidiapis. Payga Tiatira marcapita caran. Achic-achicyaycaj rusïllaman tiñish bayïtacunata ranticuj. Manchapacuj warmi captin, Tayta Diosninchi shacyächiran Jesúspa shimin shungunman ćhayananpaj. Chaymi Pablo willapäcushanta cushish ćhasquicuran.
14 Certa mulher, chamada Lídia, da cidade de Tiatira, vendedora de púrpura, temente a Deus, nos escutava; o Senhor lhe abriu o coração para que estivesse atenta ao que Paulo dizia.
15 Chaymi llapan yawar-masintin ushyacuran. Jinarcur nimaran: «Tayta Jesústa llapan shungüwan wiyacushäta musyanqui. Wasïman aywashun. Pachächishayqui» nir imanaypapis wasinman pushamaran.
15 Depois de ser batizada, ela e toda a sua casa, nos fez este pedido: — Se julgam que eu sou fiel ao Senhor, venham ficar na minha casa. E nos constrangeu a isso.
16 Juc junaj Tayta Diosninchita mañacuj aywarcaycashäćhu supay maquichacushan jipashwan tincurä. Supaypa maquinćhu purir, llapanta musyaj. Tucuyta musyapacur, mandajnincunata chay-chica jillayta gänachij.
16 Aconteceu que, indo nós para o lugar de oração, veio ao nosso encontro uma jovem possuída de espírito adivinhador, a qual, adivinhando, dava grande lucro aos seus donos.
17 Chay jipash jipäta japaraycar puriran: «Paycuna Llapanta Camaj Tayta Diosninchipa maquinćhu cawan. Tayta Diosninchi jishpichishunayquipaj willacuycan» nir.
17 Seguindo a Paulo e a nós, gritava, dizendo: — Estes homens são servos do Deus Altíssimo e anunciam a vocês o caminho da salvação.
18 Chaynuylla waran-waran umäta nanächiran. Alläpa umäta nanächiptin, ićhiycur, Pablo piñacuran: «Supay, cay jipashta caćhariy. Jesucristu nishannuylla jarguj» nir. Jarguptin, jipashta supay caćhariycuran.
18 Isto se repetiu por muitos dias. Então Paulo, já indignado, voltando-se, disse ao espírito: — Em nome de Jesus Cristo, eu ordeno que você saia dela. E, na mesma hora, o espírito saiu.
19 Chaura jipashpa mandajnincuna mana gänarannachu. Jillay maquinman mana ćhayaptin Pablutawan Silasta charircur, auturdäpa dispächuman aparan.
19 Quando os donos da jovem viram que se havia desfeito a esperança do lucro, agarraram Paulo e Silas e os arrastaram para a praça, à presença das autoridades.
20 Auturdäman ćhayarcachir, niran: «Caycuna Israel runa. Marca-masinchicuna ticrapanacunanpaj shimiyaycan.
20 E, levando-os aos magistrados, disseram: — Estes homens, sendo judeus, perturbam a nossa cidade,
21 Yarpashanchita pampaman ćhurar, quiquin yarpashanta yaćhacunanchita munan. Munaptinpis, mana ćhasquishunpächu. Roma runa caycar, ¿imapätaj wiyaycäshunpis?»
21 propagando costumes que não podemos aceitar, nem praticar, porque somos romanos.
22 Niptin, llapan runa Pablutawan Silasta chiquipacarcäriran. Ullgucaycäriran. Chaymi auturdäcunapa shiminta wiyaycur, jalapaćhaycur Pablutawan Silasta sumaj wascaran.
22 Então a multidão se levantou unida contra eles, e os magistrados, rasgando-lhes as roupas, mandaram açoitá-los com varas.
23 Wascayta ushyariycur, carsilman wićhgaycuran. Carsil täpaj runapa maquinman ćhuraran: «Sumaj ricanqui. Jishpirunman» nir.
23 E, depois de lhes darem muitos açoites, os lançaram na prisão, ordenando ao carcereiro que os guardasse com toda a segurança.
24 Chaymi carsil täpaj Pablutawan Silasta sumaj rurimanraj wićhgaran. Ćhaquincunatapis jirucunawan amurcachiran.
24 Este, recebendo tal ordem, levou-os para o cárcere interior e prendeu os pés deles no tronco.
25 Pullan-pagasna carsil junta Pabluwan Silas alabansacunata cantaycaran. Tayta Diosninchitapis mañacurcaycaran. Llapan wićhgarajcunapis wiyaycaran.
25 Por volta da meia-noite, Paulo e Silas oravam e cantavam louvores a Deus, e os demais companheiros de prisão escutavam.
26 Niycaptillan, illajpita pacha sicsicyaran. Pacha sicsicyaptin, carsiltapis cuyurachiran. Llapan puncucunapis quićhacäcuran. Carsilćhu wićhgarajcunata watarächishan cadinacunapis pascacäcuran.
26 De repente, sobreveio tamanho terremoto, que sacudiu os alicerces da prisão; todas as portas se abriram e as correntes de todos os presos se soltaram.
27 Carsil täpaj runa ricchapacurir, llapan puncu quićharaycajta ricaran. Chaymi wićhgarajcuna jishpicushanta yarpar, cuchilluwan tucsicuriyta munaran.
27 O carcereiro despertou do sono e, vendo abertas as portas da prisão, puxando da espada, ia suicidar-se, pois pensou que os presos tinham fugido.
28 Wañuchicuyta munaycaptin, Pablo jayacuriran: «Ama tucsicuychu. Pipis mana jishpishachu» nir.
28 Mas Paulo gritou bem alto: — Não faça nenhum mal a si mesmo! Estamos todos aqui.
29 Niptin, täpaj-masincunata niran: «Achquita ratachimuy.» Achquita ratachipuptinga, sicsicyaycar juclla aywarcur, Pablupa Silaspa ñaupanman jungurpacuycuran.
29 Então o carcereiro, tendo pedido uma luz, entrou correndo e, trêmulo, prostrou-se diante de Paulo e Silas.
30 Jinarcur, jucläman pusharcur tapuran: «Taytacuna, ¿imataraj ruräman Tayta Diosninchipa maquinćhu cawanäpaj?» nir.
30 Depois, trazendo-os para fora, disse: — Senhores, que devo fazer para que seja salvo?
31 Paycuna niran: «Tayta Jesúspa shiminta ćhasquicuptiqui, Tayta Diosninchi jishpichishunquipaj. Llapan yawar-masintiqui Tayta Diosninchipa maquinćhu cawanquipaj.»
31 Eles responderam: — Creia no Senhor Jesus e você será salvo — você e toda a sua casa.
32 Chaynuy nir wasinpa carsil täpaj runata Tayta Diosninchipa shiminta willaparan.
32 E pregaram a palavra de Deus ao carcereiro e a todos os que faziam parte da casa dele.
33 Willapaptin, Pablupawan Silaspa janan raćhir ushyash captin, juclla jampipuran. Chay chacaylla wasinpa ushyacuranpis.
33 Naquela mesma hora da noite, cuidando deles, lavou-lhes as feridas dos açoites. Logo a seguir, ele e todos os membros da casa dele foram batizados.
34 Wasinman pusharcur jararan. Tayta Diosninchipa shiminta ćhasquicushanpita cushicuywan juc shungulla micupacäriran.
34 Então, levando-os para a sua própria casa, deu-lhes de comer; e, com todos os seus, manifestava grande alegria por ter crido em Deus.
35 Pacha wararcuptin, auturdäcuna carsilman murucucunata caćharan Pablutawan Silasta caćhariycunanpaj.
35 Quando amanheceu, os magistrados enviaram oficiais de justiça, com a seguinte ordem para o carcereiro: — Ponha aqueles homens em liberdade.
36 Chaura carsil täpaj runa Silastawan Pabluta willaran: «Caćhariycunajpaj auturdäcuna willachimasha. Chaymi mana manchacullar llucshicuy» nir.
36 Então o carcereiro comunicou isso a Paulo, dizendo: — Os magistrados ordenaram que vocês fossem postos em liberdade. Portanto, vocês podem sair. Vão em paz.
37 Pablum ichanga ćhayaj murucucunata niran: «Nuwacuna Roma runa caycä. Mana tapumällar, llapan runapa ricay ñawinćhu wascar ushyamasha. Wićhgachimasha. Jinarcur pacayllapa caćhariycamayta munaycäman, ¿au? Munaptinpis, mana llucshishächu. Wićhgachimashannuylla quiquincunaraj jurgamächun.»
37 Paulo, porém, lhes disse: — Sem ter havido processo formal contra nós, nos açoitaram publicamente e nos jogaram na cadeia, sendo nós cidadãos romanos. Querem agora nos mandar embora sem maior alarde? Nada disso! Pelo contrário, que eles venham e, pessoalmente, nos ponham em liberdade.
38 Chaynuy niptin, cutircur auturdäcunata willaycuran. Roma runa cashanta mayar, auturdäcuna mancharicäcuran.
38 Os oficiais de justiça comunicaram isso aos magistrados. Quando estes souberam que Paulo e Silas eram cidadãos romanos, ficaram com medo.
39 Chaymi Pablutawan Silasta carsilpita jurgurcur, niran: «Taytacuna, mana musyaynïwan llutanta rurashcä. Cananga cay marcapita aywacuy, ari.»
39 Então foram até eles e lhes pediram desculpas; e, relaxando-lhes a prisão, pediram que se retirassem da cidade.
40 Carsilpita llucshirir, mama Lidiapa wasinman ćhayaran. Llapan irmänucunata shacyächipärir, aywacuran.
40 Tendo saído da prisão, Paulo e Silas dirigiram-se para a casa de Lídia e, vendo os irmãos, os animaram. Depois partiram.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.