2 Coríntios 7
Panao Huánuco Quechua NT (QXH_WBT) vs VC
1 Irmänucunallau irmänu, Tayta Diosninchi wamrachacamänanchipaj mayna aunimashcanchi. Chaymi juchata ama rurashunchu. Shungunchićhüpis ima llutancunatasi ama pacarächishunchu. Manchäga Tayta Diosninchita manchapacushun. Shungun munashallanta rurar cawashun.
1 Depositários de tais promessas, caríssimos, purifiquemo-nos de toda imundície da carne e do espírito, realizando plenamente nossa santificação no temor de Deus.
2 Irmänucuna, llaquinacur cawashuwan. Nuwacuna mana mayganiquitapis pampaman ćhurashcajchu. Mana jagayächishcajchu. Mana imayquicunatapis ushyapashcajchu.
2 Acolhei-nos dentro do vosso coração. A ninguém temos ofendido, a ninguém temos arruinado, a ninguém temos enganado.
3 Llapantapis rimä mana nanapararchu. Jamcunata wañuy-caway llaquishayqui.
3 Não vos digo isto por vos condenar, pois já vos declaramos que estais em nosso coração, conosco unidos na morte e unidos na vida.
4 Chaymi jamcunaman sumaj yupachicü. Jamcunapita sumaj cushicü. Jamcuna-raycur ñacayman ćhayaptïpis, llaquicuyman ćhayaptïpis, shungü ancashyärin. Jatunparaj cushicurï.
4 Tenho grande confiança em vós. Grande é o motivo de me gloriar de vós. Estou cheio de consolação, transbordo de gozo em todas as nossas tribulações.
5 Macedonia marcaman ćhayamushäpita-pacha jamayta mana tarishcächu. Manchä tucuy-jinanpa ñacashcä. Runacuna ticrapamashanpita llaquicushcä. Jamcuna-raycur yarpaćhacur llutäpacushcä.
5 De fato, à nossa chegada em Macedônia, nenhum repouso teve o nosso corpo. Eram aflições de todos os lados, combates por fora, temores por dentro.
6 Tayta Diosninchim ichanga llutäpacujcunata shacyächin. Tituwan tincuchimar, nuwatapis shacyächimasha.
6 Deus, porém, que consola os humildes, confortou-nos com a chegada de Tito;
7 Tito ćhayamur, cushicushpan nimasha: «Corinto marca irmänucuna manchapacur cawarcaycan. Ichanga ñaupata ticshaparänacushayquipitash jatunpa llaquicun. Cananga jamwan tincuytash munaycan.» Chaynuy willamaptin, jatunpa cushicushcä.
7 e não somente com a sua chegada, mas também com a consolação que ele recebeu de vós. Ele nos contou o vosso ardor, as vossas lágrimas, a vossa solicitude por mim, de modo que ainda mais me regozijei.
8 Ñaupata cartacamushä llaquicuymanshi ćhurashcashunqui, ¿au? Quiquïpis llaquicurishcäraj; cananmi ichanga, mana.
8 Se minha carta vos penalizou, não me arrependo. Se a princípio o senti {porque vejo que, ao menos por um momento, essa carta vos penalizou},
9 Manchäga jatunpa cushicü. Pingayman ćhuraypa piñacuptijraj, wanacushcanqui. Cananga llapan shunguyquiwan Tayta Diosninchiman yupachicurcaycanqui. Chaymi cushicunquiman: «Piñacamänanchipaj allipäćhi Tayta Diosninchi camacächisha» nir.
9 agora me alegro, não porque fostes entristecidos, mas porque esta tristeza vos levou à penitência. Pois fostes entristecidos segundo Deus, de modo que nenhum dano sofrestes de nossa parte.
10 Tayta Diosninchi camacaycachiptin, piñacamashanchicunatapis ćhasquicushuwan. Piñacamashanchicuna alli caycan llaquicuyman ćhayananchipaj. Llaquicur wanacuptinchi, jishpichimashpanchi Tayta Diosninchi alli cawayta tarichimanchi. Llaquicur mana wanacuptinchim ichanga, wañuymanpis ćhayashunpaj.
10 De fato, a tristeza segundo Deus produz um arrependimento salutar de que ninguém se arrepende, enquanto a tristeza do mundo produz a morte.
11 Chaymi rasullanta rimashcanqui: «Pingayman ćhuramänanchipaj allipäćhi Tayta Diosninchi camacächisha» nir. Chaynuy captin, allipaj piñacushcaj. Cananga alli ñawiquiwan ricarcaycämanqui. Ticrapamaj runa pampaman ćhuramaptinsi, sumaj nanachicamashcanqui. «Paycuna chay-niraj» nir rimay puriptinpis, sumaj llaquicushcanqui. Tayta Diosninchita manchapacur, chay runatapis sumaj piñacushcanqui. Cananga paypa shungun munashannuy cawaptiqui, sumaj cushicü.
11 Vede, pois, que solicitude operou em vós a tristeza segundo Deus! Muito mais: que excusas! Que indignação! Que temor! Que ardor! Que zelo! Que severidade! Mostrastes em tudo que não tínheis culpa neste assunto.
12 Cartacamurpis, mana wiyächipashcajchu. Manchäga Tayta Diosninchipa ricay ñawinćhu nuwacunapaj yarpaćhacunayquipaj cartacamurä.
12 Portanto, se vos escrevi, não o fiz por causa daquele que cometeu a ofensa, nem por causa do ofendido; foi para que se manifestasse a vossa dedicação por mim diante de Deus.
13 Mana jungamaptiqui, shungüpis jatunpa cushicusha. Titupis cutimur, shacyächillämasha. Ima allish jamcunapis payta shacyächishcanqui.
13 Eis o que nos tem consolado. Mas, acima desta consolação, o que nos deixou sobremaneira contentes foi a alegria de Tito, cujo coração tranqüilizastes.
14 Allipaj Tituta nirä: «Corinto marcaćhu irmänunchicunata alli ñawïpa ricä.» Quiquinpis allićhu jurgushcashunqui. Jamcunata willapäshaj-jina Titupis chaynuylla willamasha: «Paycuna rasunpa Tayta Diosninchipa shungun munashannuylla cawarcaycan» nir.
14 Se me gloriei de vós em presença dele, não fui envergonhado. Pois, assim como tudo o que vos temos dito foi conforme a verdade, assim também o louvor que de vós fizemos a Tito demonstrou-se verdadeiro.
15 Jamcunaga Titupa shungunman sumaj tincunqui. Manchapacur ćhasquicushayquipita, shiminta wiyacushayquipita paypis jatunpa cushicun.
15 A sua afeição por vós é cada vez maior, quando se lembra da obediência que todos vós lhe testemunhastes, de como o recebestes com respeito e deferência.
16 Chaynuy cawashayquipita jamcunaman sumaj yupachicü.
16 Alegro-me por poder contar convosco em tudo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.