Lucas 19
Teyta Diospa Mushoq Testamentun (QWHNT) vs NVT
1 Jerico marcaman Jesus disipuluncunawan chärirnam, tse marcapa pasacurëcayarqan.
1 Jesus entrou em Jericó e atravessava a cidade.
2 Tse marcachomi Zaqueo jutiyoq nuna yacharqan. Pemi carqan capoqyoq y impuestu cobracoqcunapa mandacoqnin.
2 Havia ali um homem rico chamado Zaqueu, chefe dos cobradores de impostos.
3 Tse nunam Jesusta reqita munarqan. Peru ichicllanlla carninmi, riqueta puederqantsu, atscaq nunacuna tsapayaptin.
3 Tentava ver Jesus, mas era baixo demais e não conseguia olhar por cima da multidão.
4 Tsenam corillapa puntärir, sicomoro nishqan montiman lloqacurcorqan Jesus pasaqta ricananpaq; porqui tsepam pasanan carqan.
4 Por isso, correu adiante e subiu numa figueira-brava, no caminho por onde Jesus passaria.
5 Tse monti caqman Jesus chärirnam, ñuquircur nerqan:
5 Quando Jesus chegou ali, olhou para cima e disse: “Zaqueu, desça depressa! Hoje devo hospedar-me em sua casa”.
6 Zaqueonam jinallacho montipita yarparamur, allapa cushishqa wayinman Jesusta pusharqan.
6 Sem demora, Zaqueu desceu e, com alegria, recebeu Jesus em sua casa.
7 Tseta riquecurnam, nunacuna Jesusta penqapar, queno niyarqan:
7 Ao ver isso, o povo começou a se queixar: “Ele foi se hospedar na casa de um pecador!”.
8 Zaqueonam sharcurir, Jesusta nerqan:
8 Enquanto isso, Zaqueu se levantou e disse: “Senhor, darei metade das minhas riquezas aos pobres. E, se explorei alguém na cobrança de impostos, devolverei quatro vezes mais!”.
9 Jesusnam queno nishpa yasquerqan:
9 Jesus respondeu: “Hoje chegou a salvação a esta casa, pois este homem também é filho de Abraão.
10 Porqui Diospita Shamushqa Nunam que patsaman chämushqa oqracashqacunata ashinanpaq y salbananpaq.
10 Porque o Filho do Homem veio buscar e salvar os perdidos”.
11 Jesus tseno parlanqanta wiyarirninnam, nunacuna shonquncunacho pensayarqan, “Canantächi Diospa mandaquinin qallanqa noqantsiccho” nishpa. Porqui Jerusalenmannam yecurëcayarqan. Tseta musyarirnam, iwalatsiquïpa Jesus yachatsicorqan
11 A multidão estava atenta ao que Jesus dizia. Então, como ele se aproximava de Jerusalém, contou-lhes uma parábola, pois o povo achava que o reino de Deus começaria de imediato.
12 queno nirnin: “Juc nunam carqan, allapa reqishqa nunapa tsurin. Tse nunam caru marcata eucorqan queno nirnin: ‘Juc marcatam eucü, y tse marcacho rey churarayämaptinmi, queman cutiramushaq’ nir.
12 Disse ele: “Um nobre foi chamado a um país distante para ser coroado rei e depois voltar.
13 Tseno eucunanpaqnam chunca sirweqnincunata qayecatsir, qellenincuna qorqan: ‘Cutimonqäyaq que qellewan negosiarëcayë’ nirnin.
13 Antes de partir, reuniu dez de seus servos e deu a cada um deles dez moedas de prata, dizendo: ‘Invistam esse dinheiro enquanto eu estiver fora’.
14 “Peru tse marca nunacunanam chiquirnin, qepanta willacoq nunacunata cachayarqan queno niyänanpaq: ‘Manam munayätsu que nuna reynïcuna cananta’ nir.
14 Seu povo, porém, o odiava, e enviou uma delegação atrás dele para dizer: ‘Não queremos que ele seja nosso rei’.
15 “Peru imano captinpis, petaqa rey cananpaqmi churariyarqan. Tsepita tse marcaman cutïcurnam, qelle chasqueq sirweqnincunata qayatsir, jucllellapayan cuentata mañarqan, ‘¿Ecatataq ganayarqonqui?’ nirnin.
15 “Depois de ser coroado, ele voltou e chamou os servos aos quais tinha confiado o dinheiro, pois queria saber quanto haviam lucrado.
16 Tsenam punta caq chärir nerqan: ‘Tëte, qelleniquiwan chunca cuti mastam ganashqa cä.’
16 O primeiro servo informou: ‘Senhor, investi seu dinheiro, e ele rendeu dez vezes a quantia recebida.
17 Tseno niptinnam, patronnin nerqan, ‘Allichomi. Qam alli sirwimaqnïmi canqui. Wallcallachopis onradu nuna canqequirecurmi, canan churaq chunca marcacho nunacunapa mandacoqnin canequipaq.’
17 “‘Muito bem!’, disse o rei. ‘Você é um bom servo. Foi fiel no pouco que lhe confiei e, como recompensa, governará dez cidades.’
18 Tsepeqnam jucnin caq sirweqnin chärir nerqan, ‘Wiraqtsa, qelleniqui pitsqa cuti mastam wachashqa’ nir.
18 “O servo seguinte informou: ‘Senhor, investi seu dinheiro, e ele rendeu cinco vezes a quantia recebida’.
19 Patronninnam petapis nerqan, ‘Qamtam churaq pitsqa marcacho nunacunapa mandacoqnin canequipaq’ nir.
19 “‘Muito bem!’, disse o rei. ‘Você governará cinco cidades.’
20 “Jucninnam chärir nerqan, ‘Tëte, quemi qelleniqui. Pañuwan piturcurmi, paquecorqö.
20 “O terceiro servo, porém, trouxe de volta apenas a quantia recebida e disse: ‘Senhor, escondi seu dinheiro para mantê-lo seguro.
21 Porqui qamqa allapa acsemi canqui. Mana churashqequipitam y mana murushqequipitam ellunqui. Tsemi noqa mantsarqoq’ nir.
21 Tive medo, pois o senhor é um homem severo. Toma o que não lhe pertence e colhe o que não plantou’.
22 Patronninnam nerqan: ‘¡Qamqa mana imapaqpis sirweqmi canqui! Quiquiqui parlashqequim condenashunqui. Nenqequinollam noqa acse cä, mana churashqäpita mana murushqäpita elloq.
22 “‘Servo mau!’, exclamou o senhor. ‘Suas próprias palavras o condenam. Se você sabia que sou homem severo, que tomo o que não me pertence e colho o que não plantei,
23 Tsepenqa ¿imanirtaq bancuman qellenïta churecorqequitsu, cutimur wachenintawan chasquinäpaq?’ nir.
23 por que não depositou meu dinheiro? Pelo menos eu teria recebido os juros.’
24 Tseno nirirninnam, tsecho quecaq nunacunata nerqan, ‘Tse qelleta qochirïcur, qoycuyë chunca cuti mas qellenï miratseq caqta’ nir.
24 “Então, voltando-se para os outros que estavam ali perto, o rei ordenou: ‘Tomem o dinheiro deste servo e deem ao que tem dez moedas.
25 Pecunanam niyarqan, ‘Peru Tëte, pepaqa chuncanam capun qellenin’ nir.
25 “‘Mas senhor!’, disseram eles. ‘Ele já tem dez!’
26 Patronnam nerqan, ‘Niyaqmi: Nenqäno ruraq caqcunaqa mastam chasquiyanqa; peru mandanqäta mana ruraq caqcunataqa, ichiclla cayäponqantapis qochiyanqam.
26 “Então o rei respondeu: ‘Sim, ao que tem, mais lhe será dado; mas do que nada tem, até o que tem lhe será tomado.
27 Chiquimaqnïcunam munayarqantsu mandacoqnincuna canäta. Canan pecunata apamur nopächo wanutsiyë’ nir.”
27 E, quanto a esses meus inimigos que não queriam que eu fosse seu rei, tragam-nos aqui e executem-nos na minha presença’”.
28 Tseno yachatsïcurirnam, Jesus disipuluncunawan Jerusalen marcaman llapancunapa puntanta ewarqan.
28 Depois de contar essa história, Jesus prosseguiu rumo a Jerusalém.
29 Betfage y Betania marcapa ewecarnam, Olibus jircapa chaquinman chäriyarqan. Tsepitanam ishcaq disipuluncunata cacharqan,
29 Quando chegou a Betfagé e Betânia, próximo ao monte das Oliveiras, enviou dois de seus discípulos.
30 queno nirnin:
30 “Vão àquele povoado adiante”, disse ele. “Assim que entrarem, verão amarrado ali um jumentinho no qual ninguém jamais montou. Desamarrem-no e tragam-no para cá.
31 Sitsun pipis niyäshunqui ‘¿Imapaqtaq ashnuta pascayanqui?’ nir, ‘Teytam nesitan’ niyanqui.
31 Se alguém perguntar: ‘Por que estão soltando o jumentinho?’, respondam apenas: ‘O Senhor precisa dele’.”
32 Pecunanam ewar Jesus nishqannolla tariyarqan.
32 Eles foram e encontraram o jumentinho, exatamente como Jesus tinha dito.
33 Ashnuta pascarëcayaptinnam, ashnuyoqcuna niyarqan:
33 E, enquanto o desamarravam, seus donos perguntaram: “Por que estão soltando o jumentinho?”.
34 Pecunanam “Teytam nesitan” niyarqan.
34 Os discípulos responderam: “O Senhor precisa dele”.
35 Tsenam ashnuta aparcur Jesus caqman cuticuyarqan. Chäratsirnam, aqshunancunata carunarcur Jesusta montatsiyarqan.
35 Então trouxeram o jumentinho e lançaram seus mantos sobre o animal, para que Jesus montasse nele.
36 Tseno ewaptinnam, atscaq nunacuna aqshunancunata qoturicur näniman mashtayarqan.
36 À medida que Jesus ia passando, as multidões espalhavam seus mantos ao longo do caminho diante dele.
37 Olibus jircapa urämur qallecurnam, llapan qatiraqnincunaqa Jesus llapan milagrucuna rurashqanta ricashqa carnin, allapa cushishqa qaparipa Diosta, queno nishpa alabayarqan:
37 Quando ele chegou próximo à descida do monte das Oliveiras, seus seguidores começaram a gritar e a cantar enquanto o acompanhavam, louvando a Deus por todos os milagres maravilhosos que tinham visto.
38 —¡Alabashqa catsun Teyta Dios cachamushqan reynintsic! ¡Cananqa Dioswan shumaq cawaquichonam cashun! ¡Sieluchopis alabashqa catsun!
38 “Bendito é o Rei que vem em nome do Senhor! Paz no céu e glória nas maiores alturas!”.
39 Tsenam nunacunapa chopincho ewaq fariseucuna Jesusta niyarqan:
39 Alguns dos fariseus que estavam entre a multidão disseram: “Mestre, repreenda seus seguidores por dizerem estas coisas!”.
40 Jesusnam nerqan:
40 Ele, porém, respondeu: “Se eles se calarem, as próprias pedras clamarão!”.
41 Jerusalenman yecurëcarnam, tse marcata Jesus ricarir, ancuparnin waqarqan.
41 Quando Jesus se aproximou de Jerusalém e viu a cidade, começou a chorar.
42 Quenomi nerqan:
42 “Como eu gostaria que hoje você compreendesse o caminho para a paz!”, disse ele. “Agora, porém, isso está oculto a seus olhos.
43 Porqui chämonqam mana alli tiempucuna qamcunapaq. Tse junaqcunam chiquiyäshoqniquicuna shamicur, alli altu perqequicuna qepanpa allpawan pampatsärirnin, jinantin ladupa yecayämonqa.
43 Chegará o tempo em que seus inimigos construirão rampas para atacar seus muros e a rodearão e apertarão o cerco por todos os lados.
44 Marquequicunatam pasepa ushacätsiyanqa, y tse perqequicuna rurincho yachaqcunatapis tsenollam ushacätsiyanqa. Manam ni juc rumillapis perqarëcarqa quedanqatsu. Tsenomi canqa, Diosniquicuna chämoqta mana chasquiyanqequirecur.
44 Esmagarão você e seus filhos e não deixarão pedra sobre pedra, pois você não reconheceu que Deus a visitou.”
45 Jerusalenman Jesus chëcurnam, templuman yequicur, patiucho qatucoqcunata qarqacacharcamorqan,
45 Então Jesus entrou no templo e começou a expulsar os que ali vendiam,
46 queno nishpa:
46 dizendo: “As Escrituras declaram: ‘Meu templo será casa de oração’, mas vocês o transformaram num esconderijo de ladrões!”.
47 Tsepitanam waran waran Jesus yachatsicorqan tse templucho. Saserdoticunapa mandacoqnincunanam, ley yachatsicoqcunanam y puedeq nunacunanam munayarqan imanopapis Jesusta wanicatsita.
47 Jesus ensinava todos os dias no templo, mas os principais sacerdotes, os mestres da lei e outros líderes do povo planejavam matá-lo.
48 Peru Jesus yachatsicushqanta llapan nunacuna cushishqa wiyacuyaptinmi, ni imanopapis wanutsita puediyarqantsu.
48 Contudo, não conseguiam pensar num modo de fazê-lo, pois o povo ouvia atentamente tudo que ele dizia.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.