Lucas 18
Teyta Diospa Mushoq Testamentun (QWHNT) vs ARA
1 Tsepitanam Jesus yachatsicorqan iwalatsiquipa pecuna imepis, mana qelanashpa Diosman mañacuyänanpaq.
1 Disse-lhes Jesus uma parábola sobre o dever de orar sempre e nunca esmorecer:
2 Quenomi nerqan: “Juc marcachomi juc jues carqan, Diosta mana cäsucoq, y nuna mayincunatapis mana respetaq.
2 Havia em certa cidade um juiz que não temia a Deus, nem respeitava homem algum.
3 Jina tse marcachomi juc biuda warmi carqan. Pemi waran waran tse juesman cutiraq queno nishpa: ‘Demandamaqnïtawan justisiallequita rurecamï’ nir.
3 Havia também, naquela mesma cidade, uma viúva que vinha ter com ele, dizendo: Julga a minha causa contra o meu adversário.
4 Tseno cutilla cutiraptinpis, unenam tse biudata tse jues casorqantsu. Peru tsepitanam shonquncho queno nerqan: ‘Noqaqa manam Diosta cäsütsu, ni nunatapis quecho respetätsu;
4 Ele, por algum tempo, não a quis atender; mas, depois, disse consigo: Bem que eu não temo a Deus, nem respeito a homem algum;
5 peru que biudataqa peqäta nanatsimonqanrecurmi, justisiata rurar atendicushaq, manana shonqüta puwatsir cutirämunanpaq.’ ”
5 todavia, como esta viúva me importuna, julgarei a sua causa, para não suceder que, por fim, venha a molestar-me.
6 Tseno willapäcurirnam, Teyta Jesus nerqan: “¿Cäyiyarqonquicu tse mana alli jues nenqanta?
6 Então, disse o Senhor: Considerai no que diz este juiz iníquo.
7 Tseno quecaptin, ¿manatsuraq Dios justisiata ruranqa acrashqancunapaq, paqaspa junaqpa mañaquicayaptin! ¿Shuyarätsenqatsuraq mañacuyashqanta casicunanpaq?
7 Não fará Deus justiça aos seus escolhidos, que a ele clamam dia e noite, embora pareça demorado em defendê-los?
8 Noqam niyaq: Diosqa mana shuyarätsicushpam, justisianta ruranqa pecunapaq. Peru Diospita Shamushqa Nuna que patsaman cutimur, ¿tarenqaraqtsuraq nunacunapa marcäquinincunata?”
8 Digo-vos que, depressa, lhes fará justiça. Contudo, quando vier o Filho do Homem, achará, porventura, fé na terra?
9 Jina que iwalatsiquiwanmi Jesus yachatsicorqan, quiquincunacho alli tucoq quecar, peru nuna mayincunataqa despresyaqcunapaq, queno nishpa:
9 Propôs também esta parábola a alguns que confiavam em si mesmos, por se considerarem justos, e desprezavam os outros:
10 “Ishcaq nunacunam Diosman mañacoq ewayarqan jatun templuman: Jucmi carqan fariseu; jucninnam carqan Romapaq impuestu cobraq.
10 Dois homens subiram ao templo com o propósito de orar: um, fariseu, e o outro, publicano.
11 Tse fariseu caqmi shëcar, shonquncho queno mañacorqan: ‘Dioslla, grasiastam qoq noqa mana waquin nunacunano canqäta. Waquincunaqa suwam, jutsasapam, jucwan jucwan yachacoqmi cayan. Ni manam taqe impuestu cobraqnotsu cä.
11 O fariseu, posto em pé, orava de si para si mesmo, desta forma: Ó Deus, graças te dou porque não sou como os demais homens, roubadores, injustos e adúlteros, nem ainda como este publicano;
12 Noqaqa cada semanam ishque cuti ayunar micütsu; y llapan gananqätam chuncaman raquirir, juc caqta qoycoq’ nir.
12 jejuo duas vezes por semana e dou o dízimo de tudo quanto ganho.
13 Peru impuestu cobraq caqnam carullacho shacur, peqantapis sieluman mana pallarerqantsu. Sinoqa allapa llaquicushpam pechuntapis cutar, nerqan: ‘Diosllä, ancupëcallämë. Noqalläqa allapa jutsasapa nunam callä’ nishpa.
13 O publicano, estando em pé, longe, não ousava nem ainda levantar os olhos ao céu, mas batia no peito, dizendo: Ó Deus, sê propício a mim, pecador!
14 Tsemi noqa niyaq: Contribusion cobraq nunam wayinman cuticorqan jutsanpita perdonashqana; peru fariseoqa, manam. Porqui pipis alli tucoq caqqa, penqacushqan canqa; y qollmi shonqu caqqa, alli presisaqmi canqa.”
14 Digo-vos que este desceu justificado para sua casa, e não aquele; porque todo o que se exalta será humilhado; mas o que se humilha será exaltado.
15 Tsepitanam nunacuna ñushpi wamrancunata Jesusman apayarqan yatar bendisinanpaq. Peru tseta riquecurnam, disipuluncuna wamra apaqcunata piñapäyarqan.
15 Traziam-lhe também as crianças, para que as tocasse; e os discípulos, vendo, os repreendiam.
16 Tsenam wamracunata qayecur, Jesus nerqan:
16 Jesus, porém, chamando-as para junto de si, ordenou: Deixai vir a mim os pequeninos e não os embaraceis, porque dos tais é o reino de Deus.
17 Rasonpam niyaq: Sitsun Diospa mandaquininta que wamracunano mana chasquiyanquitsu, manam pepa mandaquininman yecuyanquitsu.
17 Em verdade vos digo: Quem não receber o reino de Deus como uma criança de maneira alguma entrará nele.
18 Tsechonam Jesusta juc wiraqtsa queno taporqan:
18 Certo homem de posição perguntou-lhe: Bom Mestre, que farei para herdar a vida eterna?
19 Jesusnam yasquerqan:
19 Respondeu-lhe Jesus: Por que me chamas bom? Ninguém é bom, senão um, que é Deus.
20 Dios mandacushqancunata qamqa musyanquim: ‘Majayoq quecar, ama jucwan jucwanqa yachacunquitsu; nuna mayiquita ama wanutsinquitsu; ama suwacunquitsu; ama nuna mayiquipaq ulicurcur mana caqta parlanquitsu; tëtequita, mamequita respetanqui’.
20 Sabes os mandamentos: Não adulterarás , não matarás , não furtarás , não dirás falso testemunho , honra a teu pai e a tua mãe.
21 Tsenam tse capoqyoq nuna nerqan:
21 Replicou ele: Tudo isso tenho observado desde a minha juventude.
22 Tseno niptinnam, Jesus queno nerqan:
22 Ouvindo-o Jesus, disse-lhe: Uma coisa ainda te falta: vende tudo o que tens, dá-o aos pobres e terás um tesouro nos céus; depois, vem e segue-me.
23 Tseta wiyecurnam, tse presisaq nuna pasepa llaquicorqan, allapa ricu carnin.
23 Mas, ouvindo ele estas palavras, ficou muito triste, porque era riquíssimo.
24 Jesusnam tse nunata llaquishqata riquecur, queno nerqan:
24 E Jesus, vendo-o assim triste, disse: Quão dificilmente entrarão no reino de Deus os que têm riquezas!
25 ¡Porqui mas alerim awjapa uchcunpa juc camellu pasarinman, juc capoqyoq nuna Diospa mandaquininman yecunanpitaqa! —nir.
25 Porque é mais fácil passar um camelo pelo fundo de uma agulha do que entrar um rico no reino de Deus.
26 Jesus nishqanta wiyecurnam, nunacuna tapuyarqan:
26 E os que ouviram disseram: Sendo assim, quem pode ser salvo?
27 Jesusnam nerqan:
27 Mas ele respondeu: Os impossíveis dos homens são possíveis para Deus.
28 Tsenam Pedru nerqan:
28 E disse Pedro: Eis que nós deixamos nossa casa e te seguimos.
29 Jesusnam pecunata nerqan:
29 Respondeu-lhes Jesus: Em verdade vos digo que ninguém há que tenha deixado casa, ou mulher, ou irmãos, ou pais, ou filhos, por causa do reino de Deus,
30 que cawenincho jaqiriyanqanpita mas atscatam Dios qoyconqa; y wac bidachoqa wiñepam cawanqa —nir.
30 que não receba, no presente, muitas vezes mais e, no mundo por vir, a vida eterna.
31 Tsenam Jesus chunca ishque (12) disipuluncunallata juc laduman qayarir nerqan:
31 Tomando consigo os doze, disse-lhes Jesus: Eis que subimos para Jerusalém, e vai cumprir-se ali tudo quanto está escrito por intermédio dos profetas, no tocante ao Filho do Homem;
32 Diosman mana marcäcoq nunacunapa maquinmanmi marca mayincuna entregayanqa. Pecunanam toqapur tuquïta asharnin, burlacuyanqa.
32 pois será ele entregue aos gentios, escarnecido, ultrajado e cuspido;
33 Allapa maqarninnam, wanutsiyanqa; peru quima junaqllatam cawarimonqa —nir.
33 e, depois de o açoitarem, tirar-lhe-ão a vida; mas, ao terceiro dia, ressuscitará.
34 Tseno niptinpis, disipuluncunaqa manam ni imata cäyiyarqantsu; ni musyayarqantsu imapaq Jesus parlashqanta “¿Imataraq queno parlar nimantsic?” nishpam, niyarqan.
34 Eles, porém, nada compreenderam acerca destas coisas; e o sentido destas palavras era-lhes encoberto, de sorte que não percebiam o que ele dizia.
35 Jerico marcaman Jesus disipuluncunawan yecurëcayaptinnam, näni cuchuncho juc wiscu llimushnata mañacur tëcarqan.
35 Aconteceu que, ao aproximar-se ele de Jericó, estava um cego assentado à beira do caminho, pedindo esmolas.
36 Atsca nunacuna pasaqta mäcurirnam, tse wiscoqa tapucorqan:
36 E, ouvindo o tropel da multidão que passava, perguntou o que era aquilo.
37 Nunacunanam willayarqan:
37 Anunciaram-lhe que passava Jesus, o Nazareno.
38 Tsenam wiscoqa fuertipa qayaquicorqan queno nishpa:
38 Então, ele clamou: Jesus, Filho de Davi, tem compaixão de mim!
39 Tsenam puntancunata ewaq nunacuna upällatsita munar wiscuta piñapäyarqan, peru wiscoqa masran queno nir, qayaricachäcorqan:
39 E os que iam na frente o repreendiam para que se calasse; ele, porém, cada vez gritava mais: Filho de Davi, tem misericórdia de mim!
40 Jesusnam tseta wiyecur, shäcurir, “Taqe nunata pushayämï” nerqan. Pushariyaptinnam, Jesus taporqan queno nishpa:
40 Então, parou Jesus e mandou que lho trouxessem. E, tendo ele chegado, perguntou-lhe:
41 —¿Imata ruranätataq qampaq munanqui? —nir.
41 Que queres que eu te faça? Respondeu ele: Senhor, que eu torne a ver.
42 Jesusnam nerqan:
42 Então, Jesus lhe disse: Recupera a tua vista; a tua fé te salvou.
43 Tse öram wiscu ricachacurerqan, y Jesuspa qepanta eucorqan, Diosta alabarnin. Nunacunapis tseta riquecurninmi, Diosta alabayarqan.
43 Imediatamente, tornou a ver e seguia-o glorificando a Deus. Também todo o povo, vendo isto, dava louvores a Deus.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 18, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.