Lucas 14
Teyta Diospa Mushoq Testamentun (QWHNT) vs ARIB
1 Tsepitanam jamaqui junaqcho Jesus ewarqan mandacoq fariseupa wayinman micoq. Tsechonam waquin caqcunana Jesusta qawaräyarqan, “Mä, canan ¿imatash ruranqa?” nishpa.
1 Tendo Jesus entrado, num sábado, em casa de um dos chefes dos fariseus para comer pão, eles o estavam observando.
2 Jesuspa nopanchonam quecarqan pasepa jacapäquiwan qeshyaq nuna.
2 Achava-se ali diante dele certo homem hidrópico.
3 Jesusnam fariseucunata y ley yachatsicoqcunata queno taporqan:
3 E Jesus, tomando a palavra, falou aos doutores da lei e aos fariseus, e perguntou: É lícito curar no sábado, ou não?
4 Peru pecunanam upällalla cacuyarqan. Tsenam qeshyaqta Jesus yatarirnin, cachacäratserqan, y nerqan eucunanpaq.
4 Eles, porém, ficaram calados. E Jesus, pegando no homem, o curou, e o despediu.
5 Tsepitanam fariseucunata y ley yachatsicoqcunata Jesus nerqan:
5 Então lhes perguntou: Qual de vós, se lhe cair num poço um filho, ou um boi, não o tirará logo, mesmo em dia de sábado?
6 Pecunanam mana ni ima nitapis puediyarqantsu.
6 A isto nada puderam responder.
7 Tsenam combidaducuna alli silletacunata täcuyänanpaq acraqta riquecurnin, Jesus iwalatsiquipa yachatsicorqan queno nishpa:
7 Ao notar como os convidados escolhiam os primeiros lugares, propôs-lhes esta parábola:
8 —Casaqui fiestaman combidayäshuptiqui, ama presisaqcunapa täcuyananman täcuyanquitsu. Talbesqa qamcunapita mas presisaq nunacunata combidashqa canman.
8 Quando por alguém fores convidado às bodas, não te reclines no primeiro lugar; não aconteça que esteja convidado outro mais digno do que tu;
9 Tseman täcuyaptiqueqa, wayiyoq nunam shamicur niyäshunqui, ‘Sharquï, que presisaq nuna tseman täcamunanpaq’ nir. Tsenam penqacushqa qepaman ewar täcuriyanqui.
9 e vindo o que te convidou a ti e a ele, te diga: Dá o lugar a este; e então, com vergonha, tenhas de tomar o último lugar.
10 Tsemi combidayäshuptiqueqa, ewar qepallacho täcuyanqui. Tsenam wayiyoq nuna shamicur, queno niyäshunqui: ‘Amigu, eucamï que nopällaman’ nir. Tsenam combidashqa mayiquicuna musyayanqa alli presisaq nuna cayanqequita.
10 Mas, quando fores convidado, vai e reclina-te no último lugar, para que, quando vier o que te convidou, te diga: Amigo, sobe mais para cima. Então terás honra diante de todos os que estiverem contigo à mesa.
11 Porqui musyaq tucoqqa, penqacushqam canqa; y qollmi shonquqa, alli presisaqmi canqa.
11 Porque todo o que a si mesmo se exaltar será humilhado, e aquele que a si mesmo se humilhar será exaltado.
12 Tsenam combidaqnin fariseutana Jesus queno nerqan:
12 Disse também ao que o havia convidado: Quando deres um jantar, ou uma ceia, não convides teus amigos, nem teus irmãos, nem teus parentes, nem os vizinhos ricos, para que não suceda que também eles te tornem a convidar, e te seja isso retribuído.
13 Sinoqa wayiquicho qaracurnenqa, wactsacunata, imbaliducunata, cojucunata y wiscucunata qayatsinqui.
13 Mas quando deres um banquete, convida os pobres, os aleijados, os mancos e os cegos;
14 Tsemi wactsacuna mana cutitsiyäshiniquita puediyaptinpis shonqiquicho cushishqa canqui. Porqui tseno ruranqequipitam Dios cutitsishunqui alli ruraq nunacuna cawariyänan junaqcho.
14 e serás bem-aventurado; porque eles não têm com que te retribuir; pois retribuído te será na ressurreição dos justos.
15 Jesus nishqanta wiyarirninnam, laduncho tëcaq nuna queno nerqan:
15 Ao ouvir isso um dos que estavam com ele à mesa, disse-lhe: Bem-aventurado aquele que comer pão no reino de Deus.
16 Tsenam Jesus nerqan:
16 Jesus, porém, lhe disse: Certo homem dava uma grande ceia, e convidou a muitos.
17 Micuyänan öra chäriptinnam, sirweqninta cacharqan combidaduncunata qayamunanpaq: ‘Llapanpis listunam; jina öra eucalläyämïna’ nir.
17 E à hora da ceia mandou o seu servo dizer aos convidados: vinde, porque tudo já está preparado.
18 “Tse combidaducunanam llapanpis disculpata mañacuyarqan. Juc caqmi queno nerqan: ‘Manam puedillätsu shamita. Chacratam tseraq rantirerqö; cananmi ewä ricanäpaq. Perdonecallämë.’
18 Mas todos à uma começaram a escusar-se. Disse-lhe o primeiro: Comprei um campo, e preciso ir vê-lo; rogo-te que me dês por escusado.
19 Jucninnam queno nerqan: ‘Pitsqa par yuntatam tseraq rantirerqö; cananmi ewä mansaq. Tsemi puedillätsu shamita. Perdonecallämë.’
19 Outro disse: Comprei cinco juntas de bois, e vou experimentá-los; rogo-te que me dês por escusado.
20 Juc caqnam jina nerqan, ‘Tsellaran casacurerqö. Tsemi mana puedillätsu shamita.’
20 Ainda outro disse: Casei-me e portanto não posso ir.
21 Sirweqnin cutirirnam, patronninta willarqan combidaduncuna tseno niyanqanta. Patronninnam allapa piñacurnin, sirweqninta nerqan, ‘Jinallacho callicunapa y plasacunapa ewar, wactsacunata, wiscucunata y cojucunata ajalla pushamï’ nir.
21 Voltou o servo e contou tudo isto a seu senhor: Então o dono da casa, indignado, disse a seu servo: Sai depressa para as ruas e becos da cidade e traze aqui os pobres, os aleijados, os cegos e os coxos.
22 Tsenam sirweqnenqa nishqanno rurarir nerqan, ‘Mandamashqequinomi rurarqö, peru jayëcanran wayi’
22 Depois disse o servo: Senhor, feito está como o ordenaste, e ainda há lugar.
23 Tsenam sirweqninta patronnin nerqan, ‘Nänicunapa y estansiacunapa ewar, malaspis nunacunata pushamï wayïcho junta cayänanpaq.’
23 Respondeu o senhor ao servo: Sai pelos caminhos e valados, e obriga-os a entrar, para que a minha casa se encha.
24 Rasonpam niyaq: Nopata imbitashqa caqcunaqa mananam wayïcho micuyanqanatsu.”
24 Pois eu vos digo que nenhum daqueles homens que foram convidados provará a minha ceia.
25 Jesus nänipa eucurëcaptinnam, atscaq nunacuna qatiyarqan. Pecunaman tumecurninnam, queno yachatsicorqan:
25 Ora, iam com ele grandes multidões; e, voltando-se, disse-lhes:
26 —Pipis noqata qatirämeta munarnenqa, noqatam mas cuyamanman papäninta, mamäninta, warminta, tsurincunata, wauqincunata, panincunata y quiquinpa caweninta cuyanqanpeqpis. Mana tseno carqa, manam noqapa disipulütsu cayanqui.
26 Se alguém vier a mim, e não aborrecer a pai e mãe, a mulher e filhos, a irmãos e irmãs, e ainda também à própria vida, não pode ser meu discípulo.
27 Tsemi noqarecorqa, wanunanpaq crus apaqno jiparninpis, qatirämänan. Mana tseno caqqa, manam disipulütsu.
27 Quem não leva a sua cruz e não me segue, não pode ser meu discípulo.
28 Tsenollam meqequicunapis jatun wayita sharcatsita munarqa, manaraq qallarnin, tëcur llapan gastuta tantiyayanqui, ‘Mä, ¿qellenï tinconqacush ushatsinäpaq?’ nirnin.
28 Pois qual de vós, querendo edificar uma torre, não se senta primeiro a calcular as despesas, para ver se tem com que a acabar?
29 Tseno puntata mana tantiyarqa, simientullata rurarirmi, wayita ushatsita puediyanquitsu. Tsenam nunacuna asicurnin penqapäyäshunqui,
29 Para não acontecer que, depois de haver posto os alicerces, e não a podendo acabar, todos os que a virem comecem a zombar dele,
30 ‘¡Que nunaqa wayita qallecur, manam ushatsïta puedintsu!’ nishpa.
30 dizendo: Este homem começou a edificar e não pode acabar.
31 Masqui juc rey yarqutsun jucpa contran guerata rurananpaq. Manaraq ewarmi, tëcur tantiyanqa, ‘Noqapa soldadücuna chunca waranqallam (10,000), peru chiquimaqnïpaqa ishque chunca waranqam (20,000), y ¿noqa wallcaqlla soldadücunawan bensishaqtsuraq?’ nirnin.
31 Ou qual é o rei que, indo entrar em guerra contra outro rei, não se senta primeiro a consultar se com dez mil pode sair ao encontro do que vem contra ele com vinte mil?
32 Mana puedeqno carqa, jucnin rey carullachoraq quecaptinmi, juc willacoqta cachanqa manana pelyayänanpaq.
32 No caso contrário, enquanto o outro ainda está longe, manda embaixadores, e pede condições de paz.
33 Tsenollam meqequipis imequicunatapis mana baleqpaqno churarqa, noqapa disipulütsu cayanqui.
33 Assim, pois, todo aquele dentre vós que não renuncia a tudo quanto possui, não pode ser meu discípulo.
34 “Cacheqa miquicunata mishquitsinanpaqmi alli. Peru cachi qamläcurerqa, ¿imanepanaraq yape mishquinta cutitsinman!
34 Bom é o sal; mas se o sal se tornar insípido, com que se há de restaurar-lhe o sabor?
35 Tse cacheqa mananam sirwintsu ni allpapaq, ni wanupaqpis; jitarintsicllanam. ¡Tsemi rinriyoq carqa, wiyacur cäsucuyë!”
35 Não presta nem para terra, nem para adubo; lançam-no fora. Quem tem ouvidos para ouvir, ouça.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.