Atos 4
Teyta Diospa Mushoq Testamentun (QWHNT) vs NAA
1 Pedruwan Juan nunacunata manaraq parlapar ushayaptinmi, tseman chäquicuyarqan saserdoticuna, templucho wardiacunapa mandacoqnincuna y saduseu nishqan nunacuna.
1 Enquanto Pedro e João ainda falavam ao povo, chegaram os sacerdotes, o capitão do templo e os saduceus,
2 Pedruwan Juanmi nunacunata yachatsiyarqan wanushqanpita Jesus cawarimushqanta. Tseno cawarimipaq yachatsicuyaptinmi, tse autoridacuna allapa ollqushqa cayarqan.
2 ressentidos porque os apóstolos estavam ensinando o povo e anunciando, em Jesus, a ressurreição dentre os mortos.
3 Tsenam Pedruta Juanta presu tsarircur, apacuyarqan. Peru tardinna captinnam, carselman llawiratsiyarqan waräninyaq.
3 Prenderam Pedro e João e os recolheram ao cárcere até o dia seguinte, pois já era tarde.
4 Peru imano captinpis, Pedru willacushqanta wiyaqcunapitaqa atscaqmi Teyta Jesusman creyiquicuyarqan. Y peman creyicoqcunaqa pitsqa waranqam (5,000) ollqucunalla yapaquecuyarqan, warmicunata ni wamracunata mana yupashpa.
4 Porém muitos dos que ouviram a palavra creram, subindo o número desses homens a quase cinco mil.
5 Waränin junaqnam ellucariyarqan Jerusalencho judio nunacunapa mandacoqnincuna, autoridacuna y ley yachatsicoqcunapis.
5 No dia seguinte, as autoridades, os anciãos e os escribas se reuniram em Jerusalém
6 Tsechomi quecarqan mas mandacoq saserdoti; pepam jutin carqan Anas. Pewanmi jina quecarqan Caifas, Juan, Alejandru, y mas puedeq saserdotipa castancunapis.
6 com o sumo sacerdote Anás, com Caifás, João, Alexandre e todos os que eram da linhagem do sumo sacerdote.
7 Tsenam Pedrutawan Juanta quecayanqanman qayaratsirnin, queno tapuyarqan:
7 E, colocando os apóstolos diante deles, perguntaram: — Com que poder ou em nome de quem vocês fizeram isso?
8 Tsenam Pedru Santu Espiritupa poderninwan carnin, queno yasquicamorqan:
8 Então Pedro, cheio do Espírito Santo, lhes disse: — Autoridades do povo e anciãos,
9 Qamcunam tapuyämanqui qeshyaq nunapaq alli rurayanqäta y imanopa cachacanqanta musyeta munar.
9 visto que hoje somos interrogados a propósito do benefício feito a um homem enfermo e do modo como ele foi curado,
10 Llapequicunatam canan willayaq, llapan Israel marca mayintsiccunawan musyayänequipaq. Nazaret marcapeq Jesucristutam qamcuna crusificarnin, wanutsiyarqequi. Petam wanushqanpita Dios cawaritsimushqa. Tse Jesuspa poderninwanmi que nunata cachacätsiyarqö. Ricayanqequinomi quecho shëcan sanuna.
10 saibam os senhores todos e todo o povo de Israel que, em nome de Jesus Cristo, o Nazareno, a quem vocês crucificaram e a quem Deus ressuscitou dentre os mortos, sim, em seu nome é que este está curado na presença de vocês.
11 Diospa palabranmi Jesuspaq iwalatsicur queno nin: Qamcuna wayi ruraqcunam juc rumita, “manam allitsu” nir, jitariyarqequi; peru cananqa tse rumim allapa presisaq mayestra rumi ticrarishqa quecan.
11 Este Jesus é a pedra que vocês, os construtores, rejeitaram, mas ele veio a ser a pedra angular.
12 Jesuspita juc masqa manam pipis cantsu salbamaqnintsic. Porqui Diosmi pellata que patsaman cachamorqan poderninwan salbamänantsicpaq.
12 E não há salvação em nenhum outro, porque debaixo do céu não existe nenhum outro nome, dado entre os homens, pelo qual importa que sejamos salvos.
13 Tsenam Pedruwan Juan mana educadu quecar ni mana presisaq quecar, mana ichicllapis mantsacurishpa parlayaptin, autoridacuna espantacuyarqan. Y musyariyarqan Jesuspa disipuluncuna cayanqanta.
13 Ao verem a ousadia de Pedro e João, sabendo que eram homens iletrados e incultos, ficaram admirados; e reconheceram que eles haviam estado com Jesus.
14 Jina pecunapa laduncho cachacashqa nuna quecaptinmi, autoridacuna ni imanopa contrancuna queta puediyarqantsu.
14 Vendo que o homem que havia sido curado estava com eles, nada tinham a dizer em contrário.
15 Tsemi apostolcunata Sanhedrin nishqan corticho quecayanqanpita waqtaman jorqaratsirnin, quiquincuna puralla parlayarqan
15 E, mandando-os sair do Sinédrio, discutiam entre si,
16 queno:
16 dizendo: — Que faremos com estes homens? Pois todos os moradores de Jerusalém sabem que um sinal notório foi feito por eles, e não o podemos negar.
17 Peru que pasaconqancunata nunacuna mana willanacur siguiyänanpaq, Pedruta Juanta notificashun cananpita witsepa Jesuspaq manana pitapis willapäyänanpaq —nir.
17 Mas, para que não haja maior divulgação entre o povo, vamos ameaçá-los para não falarem mais neste nome a quem quer que seja.
18 Tsenam apostolcunata waqtapita qayaratsicurnin, queno notificayarqan:
18 Chamando-os, ordenaram-lhes que de modo nenhum falassem nem ensinassem no nome de Jesus.
19 Peru Pedruwan Juannam yasquiyarqan queno:
19 Mas Pedro e João responderam: — Os senhores mesmos julguem se é justo diante de Deus ouvirmos antes aos senhores do que a Deus;
20 Noqacuna manam upälläcuriyäshaqtsu, ricayanqäta y wiyayanqäta willacurnin —nir.
20 pois nós não podemos deixar de falar das coisas que vimos e ouvimos.
21 Tsemi tseno notificarirlla, cachariyarqan. Y manam autoridacuna castigayänanpaq ni imanopa acuseta puediyarqantsu. Porqui llapan nunacunam tse pasacushqancunapita Diosta alabayarqan.
21 Depois, ameaçando-os mais ainda, os soltaram, não tendo achado como os castigar, por causa do povo, porque todos glorificavam a Deus pelo que tinha acontecido.
22 Porqui Jesuspa poderninwan cachacashqa nunaqa chuscu chunca (40) watanam cojuyashqa carqan.
22 Ora, o homem em quem tinha sido operado esse milagre de cura tinha mais de quarenta anos de idade.
23 Pedruwan Juannam presu cayanqanpita libri yarqurirnin, ewayarqan yanaqincuna quecayanqanman. Chärirnam, willacuyarqan saserdoticunapa mandacoqnincuna y autoridacuna llapan niyanqanta.
23 Uma vez soltos, Pedro e João procuraram os irmãos e lhes contaram tudo o que os principais sacerdotes e os anciãos lhes tinham falado.
24 Tseta willacuriyaptinnam, Diosman juc shonqulla llapan mañacuyarqan queno:
24 Ouvindo isto, unânimes, levantaram a voz a Deus e disseram: — Tu, Soberano Senhor, fizeste o céu, a terra, o mar e tudo o que neles há!
25 Santu Espiritu musyatsiptinmi, une sirwishoqniqui awilücuna rey David willacorqan queno:
25 Disseste por meio do Espírito Santo, por boca de Davi, nosso pai, teu servo: “Por que se enfureceram os gentios, e os povos imaginaram coisas vãs?
26 Que patsacho puedeq reycunam listu quecayan, mandacoqnincunawan juntacarcur,
26 Os reis da terra se levantaram, e as autoridades se juntaram contra o Senhor e contra o seu Ungido.”
27 “Tsenomi autoridacuna Herodis y Poncio Pilatu que Jerusalen marcacho ellucayarqan caru marca nunacunawan y israel nunacunawan, acranqequi jutsannaq sirwishoqniqui Jesuspa contran cayänanpaq.
27 — Porque de fato, nesta cidade, Herodes e Pôncio Pilatos, com gentios e gente de Israel, se juntaram contra o teu santo Servo Jesus, a quem ungiste,
28 Tsenoqa rurayarqan quiquiquipa muneniquiwan y poderniquiwan unepita patsa dispunishqequi cumplicänanpaqmi.
28 para fazerem tudo o que a tua mão e o teu propósito predeterminaram.
29 Canan wiyequi, tëtalläcuna, autoridacuna mantsacätsipa niyämanqanta. Y callpäcuna sirwishoqniquicunata qoycäyämë, willaquiniquita mana mantsacushpa willacur siguiyänäpaq.
29 Agora, Senhor, olha para as ameaças deles e concede aos teus servos que anunciem a tua palavra com toda a ousadia,
30 Qam permitïquï allapa puedeq queniquiwan qeshyacoqcunata cachaquecatsiyänäpaq, y tuqui señacunata milagrucunata jutsannaq sirwishoqniqui Jesuspa poderninwan rurayänäpaq” nir.
30 enquanto estendes a tua mão para fazer curas, sinais e prodígios por meio do nome do teu santo Servo Jesus.
31 Tseno mañacur ushariyaptinnam, quecayanqan wayi cuyucurerqan. Tsenam llapancuna Santu Espiritupa poderninwan quedariyarqan. Y mana mantsacushpanam Diospa willaquininta willacuyarqan.
31 Tendo eles orado, tremeu o lugar onde estavam reunidos. Todos ficaram cheios do Espírito Santo e, com ousadia, anunciavam a palavra de Deus.
32 Llapanpis Teyta Jesusman creyicoqcunaqa juc shonqullanam imapis yarpenincunacho cacuyarqan. Manam ni meqancunapis imallapis cayäponqancunata “quiquilläpaqmi” niyarqantsu; sinoqa carqan llapancunapam.
32 Da multidão dos que creram era um o coração e a alma. Ninguém considerava exclusivamente sua nem uma das coisas que possuía; tudo, porém, lhes era comum.
33 Teyta Jesus cawarimushqanta apostolcuna willacuyanqanqa allapa poderyoqmi carqan. Diosmi pecunata allapa alli queninwan shumaq cawaquicho cacuyänanpaq yanaparqan.
33 Com grande poder, os apóstolos davam testemunho da ressurreição do Senhor Jesus, e em todos eles havia abundante graça.
34 Pecunacho manam meqanpis pishipäcoq carqantsu. Porqui capoqyoqcunam, chacrancunata y wayincunata rantiquicur, tsepa chaninta
34 Não havia nenhum necessitado entre eles, porque os que possuíam terras ou casas, vendendo-as, traziam os valores correspondentes
35 apayarqan apostolcunaman. Pecunanam tse qelleta raquiyarqan segun pishipäyanqanmanno.
35 e os depositavam aos pés dos apóstolos; então se distribuía a cada um conforme a sua necessidade.
36 Tsenomi rurarqan Chipre islacho yuricoq Jose jutiyoq levita nunapis. Pepaqmi apostolcuna churayarqan jutin Bernabeta. (Tse juteqa “shoqacoq” ninanmi.)
36 Então José, a quem os apóstolos chamavam de Barnabé, que quer dizer filho da consolação, um levita natural de Chipre,
37 Que nunapam chacran caporqan. Tseta rantiquicurmi, qelleta apostolcunaman entreguecorqan.
37 vendeu um campo que possuía, trouxe o dinheiro e o depositou aos pés dos apóstolos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.