Atos 22

Teyta Diospa Mushoq Testamentun (QWHNT) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 —Marca mayïcuna y tëtecuna, canan wiyecayämë que acusayämanqanpaq parlacaramonqäta —nishpa.
1 Irmãos e pais, ouvi o que vos tenho a dizer em minha defesa.
2 Pabluta hebreu idiomacho parlaqta wiyecurninnam, upällariyarqan. Tsenam Pablu nerqan:
2 Quando ouviram que lhes falava em língua hebraica, escutaram-no com a maior atenção.
3 “Noqaqa israel nunam cä, Cilicia marcapa Tarsu puebluncho yuricoq. Peru que Jerusalenchomi llullunpita winacushqa cä, escuelachopis doctor Gamalielmi profesornïpis carqan. Pemi une castantsiccuna mandacushqan leycunata cumplinäpaq allapa alcabu yachatsimarqan. Tsemi imepis llapan shonqüwan Diosta sirwita tïrashqa cä, canan junaqcuna qamcuna sirwiyanqequino.
3 Continuou ele: Eu sou judeu, nasci em Tarso da Cilícia, mas criei-me nesta cidade, instruí-me aos pés de Gamaliel, em toda a observância da lei de nossos pais, partidário entusiasta da causa de Deus como todos vós também o sois no dia de hoje.
4 Tsemi noqa mas puntata, Teyta Jesusman creyicoqcunata wanutsirnin, chiquir qaticacharqä; y warmitapis ollqutapis presu tsarircurmi, aparqä carselman llawiyänanpaq.
4 Eu persegui de morte essa doutrina, prendendo e metendo em cárceres homens e mulheres.
5 Saserdoticunapa mayorninmi y llapan autoridacunam testigu cayan. Pecunam autorisasion cartata qoyämarqan Damasco marcacho israel mayintsiccunapaq. Tse cartawanmi ewarqä Jesusman creyicoqcunata tsarïcur que Jerusalenman apatsimur castigatsinäpaq.
5 O sumo sacerdote e todo o conselho dos anciãos me são testemunhas. E foi deles que também recebi cartas para os irmãos de Damasco, para onde me dirigi, com o fim de prender os que lá se achassem e trazê-los a Jerusalém, para que fossem castigados.
6 “Peru ewar Damasco marcaman naqana yecurëcaptïnam, pullan junaq quecaptin derepentita rara sielupita juclla noqaman actsi tillapyëcamorqan.
6 Ora, estando eu a caminho, e aproximando-me de Damasco, pelo meio-dia, de repente me cercou uma forte luz do céu.
7 Tsenam patsaman ishquirerqä, y jitarëcarnam wiyecorqä: ‘Saulu, Saulu ¿imanirtaq chiquir qaticachämanqui?’ nimaqta.
7 Caí por terra e ouvi uma voz que me dizia: Saulo, Saulo, por que me persegues?
8 Tsenam taporqä: ‘¿Pitaq canqui Teyta?’ nishpa. Niptïnam, queno yasquimarqan: ‘Noqaqa chiquir qaticachëcanqequi Nazaret marcapita Jesusmi cä’ nishpa.
8 Eu repliquei: Quem és tu, Senhor? A voz me disse: Eu sou Jesus de Nazaré, a quem tu persegues.
9 Yanaqäyämaqnïcunapis tse atsicyëcamoqta ricayarqanmi, peru manam cäyiyarqantsu tseno parlapämanqanta.
9 Os meus companheiros viram a luz, mas não ouviram a voz de quem falava.
10 Tsenam noqa nerqä ‘Teyta, ¿imata ruranätataq munanqui?’ nishpa. Teyta Jesusnam queno nimarqan: ‘Sharcur Damasco marcaman juclla yequï. Tsechomi niyäshunqui imata ruranequipaqpis’ nishpa.
10 Então eu disse: Senhor, que devo fazer? E o Senhor me respondeu: Levanta-te, vai a Damasco e lá te será dito tudo o que deves fazer.
11 Tse atsicyëmi wiscuyäratsimarqan. Tsemi yanaqecunallana janchashqa apayämarqan Damasco marcayaq.
11 Como eu não pudesse ver por causa da intensidade daquela luz, guiado pela mão dos meus companheiros, cheguei a Damasco.
12 “Tsechomi quecarqan Ananias jutiyoq nuna. Pemi Moises mandacushqan leycunata cäsucur cumpleq, y Damasco marcacho llapan täraq israel nunacunam pe alli ruraq canqanta parlayaq.
12 Um certo Ananias, homem piedoso e observador da lei, muito bem conceituado entre todos os judeus daquela cidade,
13 Tse Ananiasmi nopäman witïcamur queno nimarqan: ‘Wauqi Saulu, sanunam canqui, ricachaquina, nishpa. Tse öram nawïlla cachacäriptin ricachacurerqä.
13 veio ter comigo e disse-me: Irmão Saulo, recobra a tua vista. Naquela mesma hora pude enxergá-lo.
14 Tsenam Ananias queno nimarqan: ‘Une awiluntsiccunapa Diosninmi acrashushqanqui pepa boluntaninta musyanequipaq, y quiquin Jutsannaqta riquecunequipaq, y parlapäshonqequita wiyecunequipaq.
14 Continuou ele: O Deus de nossos pais te predestinou para que conhecesses a sua vontade, visses o Justo e ouvisses a palavra da sua boca,
15 Qammi pepa testigun car ricanqequita y wiyanqequita llapan nunacunata willanqui.
15 pois lhe serás, diante de todos os homens, testemunha das coisas que tens visto e ouvido.
16 Tsemi sharcur canantä juclla bautisaquï, y Diosman mañaquï Jesucristurecur jutsequipita perdonecushunequipaq’ nir.
16 E agora, por que tardas? Levanta-te. Recebe o batismo e purifica-te dos teus pecados, invocando o seu nome.
17 “Tsenam Damasco marcapita Jerusalenman cutïcur ewarqä templuman Diosman mañacoq. Mañaquicaptïnam, Dios rebelecamarqan.
17 Voltei para Jerusalém e, orando no templo, fui arrebatado em êxtase.
18 Tse rebelasionchomi Teyta Jesusta riquecorqä, y quenomi nimarqan: ‘Que Jerusalenpita jinallacho euquï, porqui quechoqa nunacuna manam cäsucuyanqatsu noqapaq willacuptiqui.’
18 E vi Jesus que me dizia: Apressa-te e sai logo de Jerusalém, porque não receberão o teu testemunho a meu respeito.
19 Tsenam noqa nerqä: ‘Teyta, pecuna musyayanmi llapan ellucayänan wayicunaman ewar, qamman creyicoqcunata carselman apar maltratar allqutsanqäta.’
19 Eu repliquei: Senhor, eles sabem que eu encarcerava e açoitava com varas nas sinagogas os que crêem em ti.
20 Qampaq willacoq sirwishoqniqui Estebanta wanïcätsiyaptinpis, noqam ricarar shëcarqä, tse wanutseq nunacunapa aqshunancunata cuidar, ‘Bienecho’ nir.
20 E quando se derramou o sangue de Estêvão, tua testemunha, eu estava presente, consentia nisso e guardava os mantos dos que o matavam.
21 Peru Teyta Jesusnam queno nimarqan: ‘Ewë, noqam qamta cachaq caru marcacunapa ewar mana israel caqcunata palabräta willapänequipaq’ ” nishpa.
21 Mas ele me respondeu: Vai, porque eu te enviarei para longe, às nações...
22 Pablu tseno nïcuptinnam, manana wiyeta munar qayaripa queno niyarqan:
22 Haviam-no escutado até essa palavra. Então levantaram a voz: Tira do mundo esse homem! Não é digno de viver!
23 Tseno qaparicachar aqshunancunatapis weqapar y allpata raraman jitar qallaquicuyaptinnam,
23 Como vociferassem, arrojassem de si as vestes e lançassem pó ao ar,
24 tse tropapä comandantenqa mandarerqan cuartelman Pabluta llawiyänanpaq. Y ordinarqan astayänanpaq tsenopa imanir nunacuna pepa contran qaparicachäyanqanta declarananpaq.
24 o tribuno mandou recolhê-lo à cidadela, açoitá-lo e submetê-lo a torturas, para saber por que causa clamavam assim contra ele.
25 Peru astar qallarcuyänanpaq watarishqa, chicotincunawan listu quecayaptinnam, laduncho shëcaq ofisialta Pablu queno nerqan:
25 Quando o iam amarrando com a correia, Paulo perguntou a um centurião que estava presente: É permitido açoitar um cidadão romano que nem sequer foi julgado?
26 Pablu tseno nenqanta tse ofisial wiyecurnam, comandantiman ewar queno willarerqan:
26 Ao ouvir isso, o centurião foi ter com o tribuno e avisou-o: Que vais fazer? Este homem é cidadão romano.
27 Tsenam tse comandanteqa Pabluman ewar queno taporqan:
27 Veio o tribuno e perguntou-lhe: Dize-me, és romano? Sim, respondeu-lhe.
28 Tsenam tse comandanti queno nerqan:
28 O tribuno replicou: Eu adquiri este direito de cidadão por grande soma de dinheiro. Paulo respondeu: Pois eu o sou de nascimento.
29 Tseta musyarirnam, Pabluta astayänanpaq quecaq soldaducuna eucuyarqan, asta comandantipis Pablu romanu canqanta musyarirninmi mantsacarqan, ¿Imapaqraq presutsir cadenatsillarqö? —nir.
29 Apartaram-se então dele os que iam torturá-lo. O tribuno alarmou-se porque o mandara acorrentar, sendo ele um cidadão romano.
30 Waränin junaqnam Pabluta imapita israel nunacuna acusayanqanta musyeta munar, cadenawan watarëcanqanpita tse comandanteqa pascaratserqan. Tsepitanam llapan autoridacunata y saserdoticunapa mandacoqnincunata qayaratsir, Pabluta pecunapa nopanman sharatserqan.
30 No dia seguinte, querendo saber com mais exatidão de que os judeus o acusavam, soltou-o e ordenou que se reunissem os sumos sacerdotes e todo o Grande Conselho. Trouxe Paulo e o mandou comparecer diante deles.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.