Atos 18
Teyta Diospa Mushoq Testamentun (QWHNT) vs NTLH
1 Tsepitanam Pablu Atenaspita eucorqan Corinto marcaman.
1 Depois disso, Paulo saiu de Atenas e foi para a cidade de Corinto.
2 Tsechonam reqinacuriyarqan israel casta Aquila jutiyoq nunawan. Pe carqan Pontu marcacho yuricoqmi. Tse junaqcunallaran Aquilaqa warmin Priscilawan chärishqa cayarqan Corintoman, ˻Romapa˼ Italia marcanpita eucurnin. Porqui Roma marcacho mandacoq Claudium mandacorqan llapan israel casta nunacuna Roma marcapita eucuyänanpaq. Pablunam watucaqnincuna ewarqan.
2 Encontrou ali um judeu chamado Áquila, que era da província do Ponto. Fazia pouco tempo que ele tinha chegado da Itália com Priscila, a sua esposa. Eles tinham saído de lá porque o imperador Cláudio havia mandado que todos os judeus fossem embora de Roma. Paulo foi visitá-los
3 Pecunaqa Pabluno qarapita carpa ruraqmi cayarqan, y tse ofisiuncuna iwallla captinmi, Pablupis pewan quedacorqan juntu uryayänanpaq.
3 e acabou ficando ali para trabalhar com eles, porque a profissão de Paulo e a deles era a mesma, isto é, fazer barracas.
4 Y cada jamacuyänan junaqmi ellucayänan wayiman ewar, Pablu israel caqcunata y mana israel caqcunatapis willaparnin, imecanopapis cäyitsita tïraq.
4 E todos os sábados ele falava na sinagoga e procurava convencer os judeus e os não judeus.
5 Macedonia marcapita Silaswan Timoteu chäriyaptinnam, Pabloqa cada junaq Diospa palabranta willapäcorqan. Y israel mayincunatam Jesus Dios Acrashqan cashqanta cäyitsita tïraq.
5 Depois que Silas e Timóteo chegaram da província da Macedônia, Paulo começou a dar todo o seu tempo para anunciar a mensagem. Ele afirmava aos judeus que Jesus é o Messias .
6 Peru israel nunacunanam Pabluta asharnin, contran cacurcuyarqan. Tsenam Pabloqa ropanta tapsicurir, queno nerqan:
6 Mas alguns deles ficaram contra Paulo e o xingaram. Então, em sinal de protesto, ele sacudiu o pó das suas roupas e disse: — Se vocês se perderem, os culpados serão vocês mesmos. A responsabilidade não será minha. De agora em diante vou anunciar a mensagem aos não judeus.
7 Tseno nirirninnam Pabloqa yarqurir eucorqan ellucayänan wayi ladunllacho yachaq Dios cäsucoq Titu Justo jutiyoq nunapa wayinman.
7 Então ele saiu de lá e foi morar na casa de um homem chamado Tício Justo, um não judeu que adorava a Deus. A casa dele ficava ao lado da sinagoga.
8 Y ellucayänan wayicho mandacoq Crispu jutiyoq nunaqa Teyta Jesusman creyicorqanmi wayincho llapan castancunawan. Tsenollam tse Corinto marcacho nunacunapis tse willaquita wiyacurnin, atscaq creyicurnin bautisacuyarqan.
8 Crispo, que era o chefe da sinagoga, também creu no Senhor Jesus, e todas as pessoas da sua casa também creram. Muitas pessoas da cidade de Corinto ouviram a mensagem, creram e foram batizadas.
9 Juc paqasnam apostol Pabluta Teyta Jesus rebelarqan queno nishpa: “Pablu, ama imatapis mantsaquïtsu, antis siguï willacur mana upallarishpa.
9 Certa noite Paulo teve uma visão, e nela o Senhor disse:
10 Porqui noqam qamwan quecä. Manam ni pi imatapis rurayäshunquitsu. Que marcacho nunacuna atscaqmi noqaman creyicayämonqa” nir.
10 porque eu estou com você. Ninguém poderá lhe fazer nenhum mal, pois muitas pessoas desta cidade são minhas.
11 Tsemi Pablu quedacorqan tse Corinto marcacho juc wata y pullan Diospa palabranta yachatsicurnin.
11 E Paulo ficou ali um ano e meio, ensinando a palavra de Deus àquela gente.
12 Tse tiempum Acaya marcacho Galion jutiyoq nuna mandacoq prefecto quecarqan. Tse autoridapa despachunmanmi llapan israel nunacuna yachatsinacurir, Pabluta apayarqan.
12 Quando Gálio se tornou o governador da província da Acaia, os judeus se juntaram contra Paulo. Eles o agarraram, o levaram ao tribunal
13 Y chäratsirnam, queno niyarqan:
13 e disseram ao Governador: — Este homem está querendo convencer o povo a adorar a Deus de um modo que é contra a nossa
14 Pablu parlacurinanpaq quecaptinnam tse autorida Galion israel nunacunata queno nerqan:
14 Quando Paulo ia falar, Gálio disse aos judeus: — Judeus, se isso fosse alguma falta grave ou um grande crime, seria justo que eu tivesse paciência para escutá-los.
15 Peru qamcunapa creyensiequicunta, y juticunapaq parlaquicunataqa, y leyniquicunapaq liryaquicunataqa, quiquiquicuna imanopis areglacuyë. Manam quecunata areglayänaqpaq noqaqa meticamütsu —nir.
15 Mas, como é só uma questão de palavras, de nomes e da própria lei de vocês, resolvam vocês mesmos. Eu não vou ser juiz nesses assuntos.
16 Tseno nishpam llapan israel nunacunata despachunpita qarqulerqan.
16 Em seguida os expulsou do tribunal.
17 Tsenam ellucayänan wayicho mandacoq Sostenes jutiyoq nunatana tsarircur, tse despachupa waqtancho allibuenu maqaquicuyarqan. Y tseta ricarninpis, Galiontaqa manam imapis qocorqantsu.
17 Então eles agarraram Sóstenes, o chefe da sinagoga, e o surraram diante do tribunal. Porém Gálio não se importou com isso.
18 Pabloqa alli uneran quedacorqan Corinto marcacho. Tsepitanam creyicoqcunapita despidiquicurnin, Pablu barcuwan eucorqan Aquilawan y Priscilawan Siria nishqan marcaman. Manaraq eucurninmi, Cencreacho Pablu aqtsanta ruturatserqan, Diosta änishqanta cumplirnin.
18 Paulo ficou muitos dias com os cristãos em Corinto. Depois se despediu deles e embarcou num navio para a província da Síria, junto com Priscila e o seu marido Áquila. Antes de embarcar em Cencreia, ele rapou a cabeça como sinal de que havia cumprido uma promessa que tinha feito a Deus.
19 Efeso marcaman chäriyaptinnam Pabloqa Priscilapita y Aquilapita raquicacurerqan. Y ellucayänan wayicunaman ewecurmi, tsecho israel mayincuna ellucashqacunawan parlayarqan.
19 Eles chegaram à cidade de Éfeso, e Priscila e Áquila ficaram ali. Paulo entrou na sinagoga e falou com os judeus.
20 Tsenam rogayarqan Pablu unepa tsecho quedacunanpaq, peru Pablu manam munarqantsu,
20 Então lhe pediram que ficasse com eles mais tempo, porém ele não quis.
21 Sinoqa pecunapita despidiquicurmi, “Dios munaptenqa qamcunaman yapechonam watucayaqniqui cutiramushaq” nishpa, barcuman lloqarcur Efesopita eucorqan.
21 E, quando foi embora, disse: — Eu voltarei, se Deus quiser. Então Paulo embarcou e partiu de Éfeso.
22 Cesarea marcaman chärirnam, Jerusalencho quecaq creyicoqcunaman watucaq ewarqan. Tsepitanam Antioquia marcaman pasacorqan.
22 Quando desembarcou em Cesareia, foi logo para Jerusalém. Ali ele fez uma curta visita à igreja e depois seguiu para Antioquia da Síria. A terceira viagem missionária de Paulo
23 Antioquiacho alli une cacurirnam, Galacia y Frigia probinsiacunapa pasarqan y marcan marcan purirninmi, Jesusman llapan creyicoqcunata mas callpata qorqan.
23 Depois de ficar algum tempo em Antioquia, ele foi embora. Atravessou a província da Galácia e o distrito da Frígia, indo de um lugar para outro e animando todos os cristãos.
24 Tse junaqcunam Efeso marcaman chärerqan Apolu jutiyoq nuna. Pëqa carqan Alejandria marcacho yuricoq israel nunam. Y tse Apolum Diospa palabranta alli buenu yachaq y cösa willapäcoq carqan.
24 Um judeu chamado Apolo, nascido na cidade de Alexandria, havia chegado a Éfeso. Ele falava muito bem e tinha um conhecimento profundo das Escrituras Sagradas .
25 Pemi Teyta Jesus yachatsicushqancunata allipa musyarqan y shonquncho allapa cushishqam Teyta Jesuspaq rasonpa caqta yachatsicoq. Pëqa bautisacoq Juan yacuwan bautismupaq yachatsiconqanllatam musyarqan.
25 Era também instruído no Caminho do Senhor , falava com grande entusiasmo, e o seu ensinamento a respeito de Jesus era correto; porém conhecia somente o batismo de João.
26 Tse Apolum tsecho ellucayänan wayiman ewecur mana ichicllapis mantsacurishpa Teyta Jesuspaq yachatsicur qallaquicorqan. Peru Priscilawan Aquilanam parlashqanta wiyecur juc laduman pushecur mas allipa cäyitsiyarqan Diospa alli willaquininta.
26 Ele começou a falar com coragem na sinagoga . Priscila e o seu marido Áquila o ouviram falar; então o levaram para a casa deles e lhe explicaram melhor o Caminho de Deus.
27 Tsepitanam Acaya marcapa Apolu eweta munaptin Efeso marcacho Jesusman creyicoqcuna peta mas baluratsir, Acaya marcacho Jesusman creyicoqcunaman cartacuyarqan Apoluta allipa chasquiyänanpaq. Acaya marcaman chärirnam, allipa yanaparqan Diospa cuyaquininrecur Teyta Jesusman creyicoqcunata.
27 Quando Apolo resolveu ir para a província da Acaia, os cristãos de Éfeso o animaram e escreveram cartas para os irmãos de lá, pedindo que o recebessem bem. Chegando lá, ele ajudou muito aqueles que, pela graça de Deus, haviam crido.
28 Y llapan nunacunapa nopanchomi israel mayincunata Diospa palabran nenqanmanno tuquinopa cäyitserqan Jesusqa Dios Acrashqan cashqanta.
28 Pois Apolo, com argumentos fortes, derrotava os judeus nas discussões públicas, provando pelas Escrituras Sagradas que Jesus é o Messias .
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 18, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.