Atos 15

Teyta Diospa Mushoq Testamentun (QWHNT) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Tse junaqcunam Judea marcapita Antioquia marcaman waquin nunacuna ewecur, Jesusman creyicoqcunata qallecuyarqan queno yachatsir:
1 Alguns homens foram da região da Judeia para a cidade de Antioquia e começaram a ensinar aos irmãos que eles não poderiam ser salvos se não fossem circuncidados , como manda a Lei de Moisés.
2 Tsenam Pabluwan Bernabe tse yachatsicoqcunawan feyupa liryacurcuyarqan. Tsemi acuerduta rurarir, Pabluta Bernabeta waquin creyicoqcunatawan Jerusalenman cachayarqan tsecho apostolcunawan y mandacoqcunawan tse asuntuta areglayänanpaq.
2 Paulo e Barnabé não concordaram e tiveram uma discussão muito forte com eles a respeito disso. Aí foi resolvido que Paulo e Barnabé e mais alguns irmãos fossem para Jerusalém, a fim de estudar esse assunto com os apóstolos e os presbíteros da igreja.
3 Tse creyicoqcuna despachecuyaptinnam, eucurnin Fenicia y Samaria marcacunapa pasayarqan. Tse marcacunachomi willacuyarqan mana israel caq nunacunapis Jesusman creyicoq caqqa juclayana cawacuyanqanta. Tseno willacuyaptinnam, llapan creyicoqcuna allapa cushicuyarqan.
3 Então a igreja de Antioquia mandou que eles fossem. Eles passaram pelas regiões da Fenícia e da Samaria, contando como os não judeus estavam se convertendo a Deus. E todos os irmãos ficaram muito alegres com essa notícia.
4 Pabluwan Bernabe Jerusalenman chäriyaptinnam, tsecho apostolcuna, mandacoqcuna y llapan creyicoqcuna cushishqa chasquiriyarqan. Tsenam Pabluwan Bernabe willacuyarqan puriyanqancunacho Dios imano yanapayanqanta.
4 Quando chegaram a Jerusalém, foram recebidos pela igreja, pelos apóstolos e pelos presbíteros e lhes contaram tudo o que Deus havia feito por meio deles.
5 Peru fariseu grupupita caq creyicushqacunanam waquin caq sharcur queno niyarqan:
5 Mas alguns membros do partido dos fariseus que também haviam crido se levantaram e disseram: — Os não judeus têm de ser circuncidados e têm de obedecer à Lei de Moisés.
6 Tsenam apostolcuna y mandacoqcuna ellucariyarqan tse asuntuta shumaq areglayänanpaq.
6 Então os apóstolos e os presbíteros se reuniram para estudar o assunto.
7 Tsecho allapa liryacurcuyaptinnam, apostol Pedru sharcurcur queno nerqan:
7 Depois de muita discussão, Pedro se levantou e disse: — Meus irmãos, vocês sabem que há muito tempo Deus me escolheu entre vocês para anunciar o
8 Y imecatapis pensecanqantsicta musyaq Diosmi Santu Espiritunta pecunamanpis noqantsicmannolla cachamur, musyatsimarqantsic pecunatapis chasquenqanta.
8 E Deus, que conhece o coração de todos, mostrou que aceita os não judeus, pois deu o Espírito Santo também a eles, assim como tinha dado a nós.
9 Diospaqqa iwalllam cantsic, israel caq y mana israel caqcunapis, porqui marcäquinincunarecurmi pecunatapis juclaya shonquyoqtana ticratsishqa.
9 Deus não fez nenhuma diferença entre nós e eles; ele perdoou os pecados deles porque eles creram.
10 Tseno quecaptenqa, ¿Imanirtaq Diosta piñatsiyanqui, que creyicoqcuna Moisespa leynintaraq cumpliyänanpaq ecsijir? Tsecunataqa une castantsiccunapis ni noqantsicpis manataq cumplita puederqontsictsu.
10 Então por que é que vocês estão querendo pôr Deus à prova, colocando uma carga nas costas dos que agora estão crendo? E essa carga nem nós nem os nossos antepassados pudemos carregar.
11 ¡Mas bientaq marcäquicantsic Teyta Jesuslla alli queninwan pecunatanolla noqantsictapis salbecamanqantsicta!
11 Pelo contrário, por meio da graça do Senhor Jesus, nós, judeus, cremos e somos salvos do mesmo modo que os não judeus.
12 Tseno niptinnam, llapan juntarëcaqcuna upällällana quedariyarqan. Tsenam Bernabe Pabluwan willacuyarqan atsca milagrucunata Diospa poderninwan mana israel caqcunacho rurayanqanta.
12 Então todos os que estavam ali ficaram calados e escutaram Barnabé e Paulo contarem todos os milagres e maravilhas que Deus tinha feito por meio deles entre os não judeus.
13 Parlar ushariyaptinnam, Santiaguna parlacurerqan queno nishpa:
13 Quando eles terminaram de falar, Tiago disse: — Meus irmãos, escutem!
14 Simon Pedrum willaramarqontsic mana israel caqcunatapis sirweqnincuna cayänanpaq acrarnin, Dios imano chasquir qallecanqanta.
14 Simão acabou de explicar como Deus primeiro mostrou o seu cuidado pelos não judeus, escolhendo do meio deles um povo que seria dele.
15 Queqa Diospa une profetancuna escribiyanqantaq tincurin. Pecunam queno escribiyarqan:
15 As palavras dos profetas estão bem de acordo com isso, pois as Escrituras Sagradas dizem:
16 ‘Quecuna pasacuriptinmi cutimushaq,
16 “Depois disso eu voltarei — diz o Senhor — e construirei de novo o reino de Davi, que é como uma casa que caiu. Juntarei de novo os pedaços dela e tornarei a levantá-la.
17 — ausente —
17 Assim todas as outras pessoas, todos os outros povos que eu chamei para serem meus, vão procurar conhecer o Senhor. Assim diz o Senhor,
18 — ausente —
18 que anunciou essas coisas desde os tempos antigos.”
19 “Tsemi noqa pensä queno: Mana israel caq nunacuna Diosman marcäcur qallayaptenqa, ama michäshuntsu.
19 E Tiago continuou: — A minha opinião é esta: eu acho que não devemos atrapalhar os não judeus que estão se convertendo a Deus.
20 Antis tse creyicoqcunaman cartaquicushun queno: ‘Ama imajincunaman ofresishqa etsacunata micuyëtsu; ama jucwan jucwan pununacuyëtsu; ama jurcaquëpa wanushqa animalcunapa etsancunata micuyëtsu ni yawarnintapis micuyëtsu’ nishpa.
20 Penso que devemos escrever a eles uma carta, dizendo que não comam a carne de animais que foram oferecidos em sacrifício aos ídolos, que não pratiquem imoralidade sexual, que não comam a carne de nenhum animal que tenha sido estrangulado e que não comam sangue.
21 Porqui unepita patsam cada marcacunacho Moises escribishqan leycunata cada jamaqui junaqcuna ellucayänan wayicunacho leyir yachatsicuyan.
21 Pois, desde os tempos antigos, a Lei de Moisés tem sido lida todos os sábados nas sinagogas , e as suas palavras são anunciadas em todas as cidades.
22 Tsenam apostolcuna, mandacoqcuna y llapan creyicoqcuna juc yarpella carnin, pecunapita ishcaq nunacunata acrayarqan Pabluwan y Bernabewan Antioquiaman ewayänanpaq. Tse acrayashqancunaqa cayarqan Silasmi y Judasmi. Tse Judastam jina Barsabas niyarqan. Pecunaqa cayarqan allapa presisaq nunacunam tse creyicoqcunacho.
22 Então os apóstolos e os presbíteros , com o apoio de toda a igreja, resolveram escolher entre eles alguns homens e mandá-los para Antioquia com Paulo e Barnabé. Os escolhidos foram Judas, chamado Barsabás, e Silas. Esses dois homens eram muito respeitados pelos membros da igreja.
23 Y pecunatawanmi juc cartata apatsiyarqan queno escribishqata:
23 E mandaram por eles a seguinte carta: “Nós, os apóstolos e os presbíteros, irmãos de vocês, mandamos saudações aos nossos irmãos não judeus que vivem em Antioquia e na
24 Noqacunam musyariyarqö, waquin creyicoqcuna mana mandecayämuptï quepita shamicurnin, qamcunata pantatsiyäshïnïquita munar yachatsiquinincunawan tuquita pensacachätsiyäshonqequita.
24 “Soubemos que alguns do nosso grupo foram até aí e disseram coisas que criaram problemas para vocês. Porém não foi com a nossa autorização que eles fizeram isso.
25 Tsemi allipa tantiyecurnin, acuerduta rurar noqacunapita ishcaq wauqintsiccunata acrayarqö cuyë wauqintsic Bernabewan y Pabluwan qamcunaman shayämunanpaq.
25 Portanto, nós todos resolvemos, sem nenhum voto contra, escolher alguns homens e mandá-los a vocês. Eles vão com os nossos queridos irmãos Barnabé e Paulo,
26 Bernabewan Pabloqa wanitapis mana mantsarishpam Teyta Jesus yachatsicushqancunata willacurnin puriyan.
26 que têm arriscado a sua vida a serviço do nosso Senhor Jesus Cristo.
27 Tsemi cachayämü Judasta y Silasta. Pecunam willayäshunqui llapan acuerdu rurayanqäta.
27 Estamos enviando, então, Judas e Silas para falarem pessoalmente com vocês sobre estas coisas que estamos escrevendo.
28 Porqui Santu Espiritum cäyitsiyämarqon y quiquïcunam pensayarqö ‘Costumbrïcunataraq cumplï’ nir, mana obligayänaqpaq, sinoqa mas presisu caqcunallata rurayänequipaq.
28 Porque o Espírito Santo e nós mesmos resolvemos não pôr nenhuma carga sobre vocês, a não ser estas proibições que são, de fato, necessárias:
29 Tsemi ama micuyanquitsu imajincunata qarayashqan etsacunata, ni jurcaquëpa wanushqa animalcunapa etsancunata, ni yawarnintapis ama micuyanquitsu. Ama jucwan jucwan pununacuyanquitsu. Que niyanqaqcunata cumplirnenqa allitam rurayanqui. Dios bendisicuyäshï” nir.
29 não comam a carne de nenhum animal que tenha sido oferecido em sacrifício aos ídolos; não comam o sangue nem a carne de nenhum animal que tenha sido estrangulado; e não pratiquem imoralidade sexual. Vocês agirão muito bem se não fizerem essas coisas. Saúde a todos!”
30 Tsepitanam Pabluta, Bernabeta, Silasta y Judasta despachariyarqan. Pecunanam Antioquiaman chärir creyicoqcunata qayaratsirnin, cartata entregariyarqan.
30 Então mandaram que os quatro partissem, e eles foram para Antioquia. Lá reuniram os cristãos e entregaram a carta.
31 Tse cartata leyirirnam, allapa cushicuyarqan pecunapaqno cashqanta musyarir.
31 Quando estes a leram, ficaram muito alegres com as palavras de ânimo que havia nela.
32 Judaswan Silasqa Diospa profetan carninmi, allapa shumaq willapäquicuyarqan. Tsemi tsecho creyicoqcuna allapa marcäquiyoq ticrariyarqan.
32 Judas e Silas, que eram profetas , falaram muito com os irmãos, dando-lhes assim ânimo e força.
33 Tsecho pecunawan une täcuriyaptinnam, tse creyicoqcuna despachecuyarqan “grasias Diosnintsic bendisicuyäshunqui” nishpa, cachamoqnincunaman cuticuyänanpaq.
33 Eles passaram algum tempo ali, e depois os irmãos, fazendo votos de boa viagem, os mandaram de volta para aqueles que os tinham enviado.
34 ˻Peru Silasqa “noqaqa quedacüran” nirninmi, quedacorqan.˼
34 [Porém Silas achou melhor ficar ali.]
35 Pabluwan Bernabeqa quedacuyarqan Antioquia marcachomi, waquincunawan Teyta Jesuspa alli willaquininta yachatsicur y willacur tsecho cayänanpaq.
35 Mas Paulo e Barnabé ficaram algum tempo em Antioquia. Eles e muitos outros cristãos ensinavam e anunciavam a palavra do Senhor. A segunda viagem missionária de Paulo
36 Tsepita unetanam Pablu Bernabeta queno nerqan:
36 Algum tempo depois, Paulo disse a Barnabé: — Vamos voltar e visitar os irmãos em todas as cidades onde já anunciamos a palavra do Senhor. Vamos ver se eles estão bem.
37 Tsenam Bernabeqa Juan Marcosta pusheta munarqan.
37 Barnabé queria levar João Marcos.
38 Peru Pabloqa pensarqan Juan Marcosta manana pushetam, porqui jucpinmi Marcosqa Panfilia marcacho quecayaptin pecunata dejarïcur cuticorqan, Diospa palabranta yachatsicur mana siguishpa.
38 Porém Paulo não queria, pois Marcos não tinha ficado com eles até o fim da primeira viagem missionária, mas os havia deixado na província da Panfília.
39 Tsenam Pabluwan Bernabeqa liryacurcur raquicacuriyarqan. Bernabemi Marcosta pusharcur barcuwan Chipre islaman eucorqan,
39 Por isso eles tiveram uma discussão tão forte, que se separaram. Barnabé levou João Marcos consigo e embarcou para a ilha de Chipre,
40 Y Pablunam Silasta acrarqan yanaqinpaq, y tsecho creyicoqcuna Dios pecunata yanapecunanpaq mañacuriyaptinnam, jeqariyarqan.
40 enquanto que Paulo escolheu Silas e seguiu viagem, depois que os irmãos o entregaram aos cuidados do Senhor.
41 Tsenomi Siria y Cilicia marcacunapa eucurnin, tsecho creyicoqcunata marcäquinincunacho mas y mas firmi cayänanpaq willapëcuyarqan.
41 E Paulo atravessou a província da Síria e a região da Cilícia, dando força às igrejas.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.