Apocalipse 16
Teyta Diospa Mushoq Testamentun (QWHNT) vs NAA
1 Tsepitanam wiyecorqä sielucho quecaq templu rurinpita tse qanchis anjelcunata fuertipa queno mandaqta: “Ewar juclla patsaman jicharcuyë tse qanchis copacho quecaq Diospa feyupa piñaquinin winarëcaq castiguta” neqta.
1 Ouvi uma voz forte, vinda do santuário, dizendo aos sete anjos: — Vão e derramem sobre a terra as sete taças da ira de Deus.
2 Tsenam punta caq anjel ewar patsaman jicharcorqan tsararëcanqan copacho castiguta. Tsenam achachipa señalninwan señalacushqa caqcunacho y imajinninta adoraqcunacho yuricurcorqan allapa nanaq y mana cachacäcoq melanepaq qericuna.
2 O primeiro anjo foi e derramou a sua taça sobre a terra, e apareceram úlceras malignas e dolorosas nas pessoas que tinham a marca da besta e que adoravam a sua imagem.
3 Tsepitanam ishque caq anjelna jina tsararëcanqan copacho castiguta jicharcorqan lamarman. Tsenam lamar ticrarerqan yawar püru, imeca nunataraq pishtecuyanman tseno. Tsemi lamarcho llapan animalcunapis wanuriyarqan.
3 O segundo anjo derramou a sua taça no mar, e o mar se transformou em sangue, como de um morto, e morreu todo ser vivo que havia no mar.
4 Tsepitanam quima caq anjelna jina tsarecanqan copacho castiguta jicharcorqan mayucunaman y pucyucunaman. Tsemi jina tsecho yacucuna yawarman ticrariyarqan.
4 O terceiro anjo derramou a sua taça nos rios e nas fontes de água, e eles se transformaram em sangue.
5 Tsepitanam yacucuna mandaq anjeltana queno neqta wiyecorqä:
5 Então ouvi o anjo das águas dizendo: “Tu és justo, tu que és e que eras, o Santo, pois julgaste estas coisas.
6 Porqui pecunam qamman rasonpa marcäcamoqcunata
6 Porque derramaram sangue de santos e de profetas, também lhes deste sangue para beber. É o que merecem.”
7 Tseno niptinnam, altarpitana queno nïcamotqa wiyecorqä: “¡Aumi, puedeq Dios! Rason caqtam que anjel nirin. Qamqa derechu caqchomi y combieneqchomi nunacunata jusganqui” neqta.
7 Ouvi uma voz do altar, que dizia: “Certamente, ó Senhor Deus, Todo-Poderoso, verdadeiros e justos são os teus juízos.”
8 Tsepitanam chuscu caq anjelna tsararëcanqan copacho quecaq castiguta intiman jichecorqan. Tsenam inteqa feyupa achachacurcur, nunacunata limpu ruparerqan.
8 O quarto anjo derramou a sua taça sobre o sol, e lhe foi dado queimar a humanidade com fogo.
9 Tsemi llapan nunacuna mantsaquepaq pushllur ushashqa quedariyarqan. Tseno quecarninpis, manam wanacuyarqantsu, y manam Diosta cäsuyarqantsu ni alabayarqantsu. Sinoqa jutsancunapita castigaq Diospa contranmi parlar qallaquicuyarqan.
9 As pessoas se queimaram com o intenso calor e blasfemaram contra o nome de Deus, que tem autoridade sobre estes flagelos. Porém, não se arrependeram para darem glória a Deus.
10 Tsepitanam pitsqa caq anjelna tsararëcanqan copacho quecaq castiguta achachi tëcanqan tronuman jicharcorqan. Tsenam tse achachi mandaquicanqan marca ticracurerqan paqascho. Nunacunanam nanatsiquiwan qalluncunatapis cachur ushayarqan.
10 O quinto anjo derramou a sua taça sobre o trono da besta. O reino da besta ficou em trevas, e as pessoas mordiam a língua por causa da dor que sentiam
11 Peru tseno quecarninpis, manam wanacuyarqantsu mana alli ruraq quenincunapita. Antis tse qerincunata riquecurmi, y nanatsiquiwanmi mas peor sielucho quecaq Diospa contran tuquita parlar qallaquicuyarqan.
11 e blasfemavam contra o Deus do céu por causa das angústias e das úlceras que sofriam. Porém, não se arrependeram de suas obras.
12 Tsepitanam joqta caq anjelna tsararëcanqan copacho castiguta Efrates jatun mayuman jichecorqan. Tsenam tse mayu tsaquirerqan, inti ullumunan ladupita ewaq mandacoqcuna pasariyänanpaq.
12 O sexto anjo derramou a sua taça sobre o grande rio Eufrates. As águas do rio secaram, para que se preparasse o caminho dos reis que vêm do Oriente.
13 Tsepitanam riquecorqä mantsanepaq culebrapa shiminpita, achachipa shiminpita y tse uli profetapa shiminpita rachac ricoq quima melanepaq mana alli espiritucuna yarqacaramoqta.
13 Então vi sair da boca do dragão, da boca da besta e da boca do falso profeta três espíritos imundos semelhantes a rãs.
14 Mä tsecunaqa canman canaq supëcunam. Tse supëcunam espantepaq milagrucunata rurayarqan. Jina tse supëcunam jinantin nasioncunacho reycunata elluramorqan dia del juisiucho puedeq Diospa contran pelyayänanpaq.
14 São espíritos de demônios, operadores de sinais, e se dirigem aos reis do mundo inteiro a fim de ajuntá-los para a batalha do grande Dia do Deus Todo-Poderoso.
15 Teyta Jesusmi queno nimantsic: “Mäcoq mäcoq quecayë, porqui noqaqa shamushaq derepentitam imeca suwanopis. ¡Cushicuyätsun allita rurar mäcoq mäcoq shuyecayamaqcuna! Pecunataqa ropashqa quecaqtam tarimushaq, y manam penqaquipaq qalapachu caquicaqtatsu.”
15 “Eis que venho como vem o ladrão. Bem-aventurado aquele que vigia e guarda as suas vestes, para que não ande nu, e não se veja a sua vergonha.”
16 Tsepitanam tse quima mana alli espiritucunaqa juc pampaman jinantin nasionpita reycunata elluramorqan. Tse pampapam jutin hebreu idiomacho “Harmagedon”.
16 Então ajuntaram os reis no lugar que em hebraico se chama Armagedom.
17 Tsepitanam qanchis caq anjelna tsararëcanqan copacho castiguta bientuman laqchiricorqan. Tseta rurecuptinnam, sielucho quecaq templu rurinpita Dios fuertipa queno nïcamorqan: “Cananqa llapanpis cumplicärishqanam” nir.
17 Então o sétimo anjo derramou a sua taça pelo ar. E uma voz forte saiu do santuário, do lado do trono, dizendo: — Está feito!
18 Dios tseno nïcuptinnam, qallaquicorqan relampagucuna tillapyäcur y rayucunapis bunrurücur. Temlorwanmi patsapis cuyucorqan, y manam tse temlortanoqa imepis nunacuna ricayarqantsu.
18 E sobrevieram relâmpagos, vozes e trovões, e ocorreu um grande terremoto, como nunca houve igual desde que há gente sobre a terra, tal foi o terremoto, forte e grande.
19 Patsa tseno allapa cuyuptinmi, tse jatun Babilonia marcapis quimaman qatsacärerqan. Jinantin munducho marcacunam juchur ushacäyarqan. Tseno allapa piñaquininwanmi Dios Babilonia marcata feyupa castiguecorqan, tsecho täraq nunacuna jutsata ruracuyashqanta yarparcurcur.
19 E a grande cidade se dividiu em três partes, e caíram as cidades das nações. E Deus se lembrou da grande Babilônia para dar-lhe o cálice do vinho do furor da sua ira.
20 Tse marcacho jircacunapis, y lamar chopincho islacunapis limpum ushacäyarqan
20 Todas as ilhas fugiram, e os montes não foram achados.
21 Sielupitanam tamyaquicorqan jatusaq runtucuna. Tse runtucunaqa lasarqan chuscu aroba masyanmi. Tseno castiguecuptinmi, tsecho nunacuna mas peor Diospa contran tuquita parlaquicuyarqan.
21 Também desabou do céu sobre as pessoas uma grande chuva de granizo, com pedras que pesavam mais de trinta quilos. E, por causa do flagelo da chuva de pedras, as pessoas blasfemaram contra Deus, porque esse flagelo do granizo era terrível.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.