2 Coríntios 12
Teyta Diospa Mushoq Testamentun (QWHNT) vs VC
1 Manam ni pipis imata jorquntsu alabaconqanpita. Peru imano captinpis, willariyashqequi Diosnintsic rebelamar ricatsimashqanta.
1 Importa que me glorie? Na verdade, não convém! Passarei, entretanto, às visões e revelações do Senhor.
2 — ausente —
2 Conheço um homem em Cristo que há catorze anos foi arrebatado até o terceiro céu. Se foi no corpo, não sei. Se fora do corpo, também não sei; Deus o sabe.
3 — ausente —
3 E sei que esse homem - se no corpo ou se fora do corpo, não sei; Deus o sabe -
4 Tsecho quecarmi, wiyecorqä espantaquipaq mana nunca wiyashqäcunata. Tse wiyanqäcunataqa pichopis parlacunäta Teyta Diosmi mana permitintsu.
4 foi arrebatado ao paraíso e lá ouviu palavras inefáveis, que não é permitido a um homem repetir.
5 Que ricanqäcunapita willayarniqui mastam alabacaramüman; peru manam rurashaqtsu, alabacorqa alabacurishaq pishipaq quenïcho imatapis japallaqa mana rureta puedenqällatam.
5 Desse homem eu me gloriarei, mas de mim mesmo não me gloriarei, a não ser das minhas fraquezas.
6 Munarnenqa, tse ricashqäcunata masllam alabapäriyaqman y tseno ruräman manam locu cartsu, porqui rasonpa caqllatam willariyaqman. Peru manam alabacamushaqtsu tse ricashqäcunapita. Porqui manam munätsu: “Taqe nunaqa manataq riqueninmannollatsu” nir, alabayämänanta.
6 Pois, ainda que me quisesse gloriar, não seria insensato, porque diria a verdade. Mas abstenho-me, para que ninguém me tenha em conta de mais do que vê em mim ou ouve dizer de mim.
7 Tse rebelasioncho imecatapis ricanqäcunapita parlar mana yachaq tucunäpaqmi, Teyta Dios permiterqan diablupa cachan imeca etsächo casha nanatsimaqno jipatsimänanpaq.
7 Demais, para que a grandeza das revelações não me levasse ao orgulho, foi-me dado um espinho na carne, um anjo de Satanás para me esbofetear e me livrar do perigo da vaidade.
8 Que nacaquipita jorqaramänanpaqmi quima cuti rogacorqä Teyta Jesucristuta.
8 Três vezes roguei ao Senhor que o apartasse de mim.
9 Peru tseno rogacuptïpis, manam jorqamarqantsu; antis quenomi yasquimarqan: “Cuyarniquim qamtaqa yanapashqequi, y tsellapaqmi canqui; porqui podernïtaqa nunacuna ricayanqa pishipaq queniquicho yanapapteqmi” nishpa. Tsemi noqaqa pishipaq carpis cushicü. Tsenota ricayämarnïmi nunacuna cuentata qocuyanqa Teyta Jesucristu puedeq queninwan yanapamanqanta.
9 Mas ele me disse: Basta-te minha graça, porque é na fraqueza que se revela totalmente a minha força. Portanto, prefiro gloriar-me das minhas fraquezas, para que habite em mim a força de Cristo.
10 Jina cushicümi pishipaq carninpis, ashayämaptinpis, imä pishiptinpis, chiquir qaticachäyämaptinpis. Teyta Jesucristurecorqa imeca equecatapis sufrishaqmi. Porqui mas pishi callpa canqä öram, Teyta Jesucristu mas callpayoqta ticraratsiman.
10 Eis por que sinto alegria nas fraquezas, nas afrontas, nas necessidades, nas perseguições, no profundo desgosto sofrido por amor de Cristo. Porque quando me sinto fraco, então é que sou forte.
11 Locucunano tuquita parlacurcunäpaqpis qamcunam causayanqui; porqui qamcunam noqapa biennïqa parlayanquiman carqan, quiquï parlanqäpitaqa. Porqui quericoqllapis tse musyaq tucoq apostolcunapitaqa mas allin caq apostolmi cä
11 Tenho-me tornado insensato! Vós a isso me obrigastes. Vós é que deveríeis fazer o meu elogio, visto que em nada fui inferior a esses eminentes apóstolos, se bem que nada sou.
12 Qamcunawan quecarmi, ima nacaquita pasarpis, shumaq pasensiacushpa Diospa poderninwan espantaquipaq milagrucunata rurarqä. Tse ricayashqequim cäyitsiyäshunqui rasonpa apostol canqäta.
12 Os sinais distintivos do verdadeiro apóstolo se realizaram em vosso meio através de uma paciência a toda prova, de sinais, prodígios e milagres.
13 Qamcunaqa manam ichicllapis menustsu cayanqui waquin creyicoqcunapita. ¡Unicoqa ichic menusqa cariyanqui qamcunata yachatsiyanqaqpita ofrendata mana mañapäriyanqaqllachomi! ¡Perdonecayämë tse ofensalläta!
13 Em que fostes inferiores às outras igrejas, senão no fato de que a vós não vos fui pesado? Relevai-me esta injúria!...
14 Yapemi listu quecä qamcunata watucayänaqpaq, y cananwanqa quima cutinam watucariyashqequi, peru que bespis manam imatapis mañayashqequitsu. Noqa manam shamü imequicunapis ushaqtsu, sinoqa qamcunarecurmi. Porqui tëtanmi imecatapis ellun tsurincunapaq manam tsurincunatsu.
14 Eis que estou pronto a ir ter convosco pela terceira vez. Não vos serei oneroso, porque não busco os vossos bens, mas sim a vós mesmos. Com efeito, não são os filhos que devem entesourar para os pais, mas os pais para os filhos.
15 Tseno caqmi qamcunarecorqa llapan capamaqnïtapis gastashaq. Y salortapis oqrarishaq qamcunata yanapecayarniquim. Tseno cuyecayapteq, ¿manatsuraq qamcunaqa cuyarayämanquiman!
15 De mui boa vontade darei o que é meu, e me darei a mim mesmo pelas vossas almas, ainda que, amando-vos mais, seja menos amado por vós.
16 Rasonpa caqllatam nïcuyaq: Manam ni meqallequipa peqallequicunatapis nanatsimorqätsu imequicunatapis mañapäyarniqui. Tseno captinpis, contra caqcunash nicayan “Tse Pabloqa engañunwanmi saquiapäyashorqonqui” nishpa.
16 Mas seja! Não vos fui pesado. Como, porém, sou esperto, apanhei-vos pela astúcia...
17 Mä canan nïcayämë: ¿Meqan nunallapis noqa cachamonqä imequicunatapis saquiayäshorqonquicu?
17 Acaso tirei proveito de vós por meio de algum daqueles que vos enviei?
18 Titutam rogarqä watucayäshoqniquicuna shamunanpaq. Jina petawanmi cachamorqä juc wauqintsictapis. ¿Titucu imequicunatapis saquiayäshorqequi? Tituwanqa juc shonqu y juc yarpellam cayä, y manachi tseno rurecuyäshunquimantsu carqan.
18 Roguei a Tito, e com ele enviei um irmão que conheceis. Por acaso tirou Tito de vós alguma coisa? Não andamos nós com o mesmo espírito, sobre as mesmas pegadas?
19 Cuyashqa wauqicuna y panicuna, capas qamcuna cartäta leyirir, pensarëcayanqui noqacuna tseno niyarniqui defendicurëcayanqäta. ¡Manam tsenotsu! Teyta Diospa nopanchomi y Teyta Jesucristurecurmi allapa cuyayarniqui quecunata nïcuyaq, Teyta Diosman waran waran mas marcäcoq ticrayänequipaq.
19 Já há muito pensais que nos justificamos diante de vós. Perante Deus, em Cristo, é que nós falamos; mas tudo isto, meus caríssimos, para vossa edificação.
20 Masqa yarpacachä “Watucaqnincuna ewartsuraq mana alli cawaquicho quecaqta tarïcushaq” nirmi. Tseno cawaquicaqta taricuyarniqueqa feyupam piñapäcacharcuyashqequi. Ojala mana liryacushpa, mana chiquinacushpa, mana piñapänacushpa, mana quiquinpa bienninlla imatapis ashishpa, mana rimanacushpa, mana penqapänacushpa, mana musyaq tupänacushpa y mana wiyacoq quecayanquiman.
20 Temo que, quando for, não vos ache quais eu quisera, e que vós me acheis qual não quereríeis. Receio encontrar entre vós contendas, invejas, rixas, dissensões, calúnias, murmurações, arrogâncias e desordens.
21 Jina allapam yarpacachä “Yape watucaq ewartsuraq, mana alli rurenincunata manaraq dejaqta tarïcushaq” nir. Tseno captenqa, Teyta Diospa nopanchochi penqacushqa ticrarir, peqatapis aptarcuryan waqaquicushaq. Porqui qamcunaqa costumradu carmi, jutsata ruracurnin melanepaq cawaquicayanqui, y manam jaqiyanquitsu jucwan, jucwan pununaquita y lluta bisyiquicunata.
21 Receio que à minha chegada entre vós Deus me humilhe ainda a vosso respeito; e tenha de chorar por muitos daqueles que pecaram e não fizeram penitência da impureza, fornicação e dissolução que cometeram.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.