Lucas 20
Huaylas Ancash Quechua NT (QWH_LLB) vs NAA
1 Juc junaqmi Jerusalen templucho Jesus yachatsicur, shumaq alli willaquita willapäquicarqan. Tsemannam saserdoticunapa mandacoqnincuna, ley yachatsicoqcuna, autoridacunawan chäriyarqan.
1 Aconteceu que, num daqueles dias, estando Jesus a ensinar o povo no templo e a evangelizar, chegaram os principais sacerdotes e os escribas, juntamente com os anciãos,
2 Pecunam Jesusta niyarqan: —¿Ima puedeq queniquiwantaq quecunata rurarqonqui! ¿Pitaq cachamushorqonqui tseno ruranequipaq! —nir.
2 e lhe perguntaram: — Diga-nos com que autoridade você faz estas coisas? Ou quem lhe deu esta autoridade?
3 Jesusnam nerqan: —Noqapis qamcunata jucta tapuyashqequi. Mä, niyämë:
3 Jesus respondeu:
4 ¿Pitaq cachamorqan bautisacoq Juanta nunacunata bautisananpaq, Dioscu o nunacunallacu?
4 O batismo de João era do céu ou dos homens?
5 Tseno tapicuptinnam, quiquincuna pura queno ninacuyarqan: —¿Imataq nishun? ‘Diosmi cachamushqa’ nishqaqa, tsepenqa ‘¿Imanirtaq peman creyiyarqequitsu!’ nimäshunmi.
5 Então discutiram entre si: — Se dissermos: “Do céu”, ele dirá: “Por que não acreditaram nele?”
6 Sitsun nishun ‘Nunacunam’ nir, tseqa nunacunanam tsampir wanutsimäshun, porqui Juanpaqqa profeta canqantam creyiyarqan —nir.
6 Mas, se dissermos: “Dos homens”, o povo todo nos apedrejará, porque está convicto de que João era profeta.
7 Tsenam Jesusta queno niyarqan: —Manam musyayätsu bautisananpaq ni pi cachamushqantapis —nir.
7 Por fim, responderam que não sabiam de onde era.
8 Tseno niyaptinnam, Jesuspis nerqan: —Tsepenqa noqapis manam willayaqtsu quecunata ruranäpaq pi mandamanqanta.
8 E Jesus lhes disse:
9 Tsepitanam nunacunata que iwalatsiquiwan Jesus yachatsicorqan, queno nishpa: “Juc nunam chacrancho ubasta plantarqan. Tsepitanam tse chacranta pullan pura muruyänanpaq nunacunata qoquicur, caru marcapa eucorqan.
9 A seguir, Jesus passou a contar ao povo esta parábola:
10 Tsepitanam cosecha tiempu chäriptinna, chacrayoqqa juc sirweqninta cacharqan, pullan pura muroqnincunaman pepa partinta raquiyänanpaq. Peru chacran tsaraqcunanam maqacacharcur, jinallata qarquriyarqan.
10 No devido tempo, mandou um servo aos lavradores para que lhe dessem do fruto da vinha. Mas os lavradores, depois de espancá-lo, o despacharam de mãos vazias.
11 Tsenam jucnin sirweqnintana chacrayoq cacharqan. Jina petapis maqar allapa maltratarninmi, jinallata qarquriyarqan.
11 Em vista disso, enviou-lhes outro servo, mas também a este espancaram e, depois de insultá-lo, despacharam de mãos vazias.
12 Tsepitanam chacrayoq juctana cacharqan. Jina petanäqa maqacacharcurmi, yawarllatana qarquriyarqan.
12 Mandou ainda um terceiro; também a este, depois de feri-lo, expulsaram.
13 “Tsenam chacrayoq nerqan, ‘Cananqa ¿imatataq rurashaq? Mejorqa allapa cuyë tsurïtachi cachashaq. Petaqa respetayanqam’ nir.
13 Então o dono da vinha disse: “Que farei? Enviarei o meu filho amado; talvez o respeitem.”
14 Peru peta ricarirnam, pullan pura chacra tsaraq nunacuna quiquincuna pura queno yachatsinacuriyarqan: ‘Queqa chacrayoqpa tsurinmi y erederum canqa; mejor wanicatsishun chacranwan quedacunantsicpaq’ nir.
14 — Mas, quando os lavradores viram o filho, começaram a discutir entre si: “Este é o herdeiro; vamos matá-lo, para que a herança seja nossa.”
15 Tsenomi chacranpita jaqman jorqurir wanuratsiyarqan. “Cananqa ¿imatataq chacrayoq pecunata ruranqa?
15 E, lançando-o fora da vinha, o mataram.
16 Ewarmi, chacran tsaraqcunata wanicatsir, juccunatana chacranta qoyconqa” nir. Tseta wiyecurnam, niyarqan: —¡Ama tsenoqa quecullanmantsu! —nir.
16 Virá, exterminará aqueles lavradores e entregará a vinha a outros. Ao ouvir isto, disseram: — Que tal não aconteça!
17 Peru Jesusnam pecunata alli ricarëcur nerqan: —Tseno cananpaqmi Diospa palabran noqapaq queno escribirëcan:
17 Mas Jesus, com o olhar fixo neles, disse:
18 Pipis tse rumiman ishqueq caqqa, allpa mancanomi ushacärenqa. Jina tse rumi pimanpis jeqarqa, allpamanmi ticraratsenqa.
18 Todo o que cair sobre esta pedra ficará em pedaços; e aquele sobre quem ela cair ficará reduzido a pó.
19 Tsenam ley yachatsicoqcuna y saserdoticunapa mandacoqnincuna pecunapa contrancuna que iwalatsiquiwan Jesus parlashqanta cäyicurcurnin, presu tsarïta munayarqan. Peru tsariyarqantsu, nunacunata mantsarmi.
19 Naquela mesma hora, os escribas e os principais sacerdotes procuravam prender Jesus, porque entenderam que ele havia contado essa parábola contra eles; mas temiam o povo.
20 Tse mandacoqcunanam achäquita ashir, Jesusman musyapacoqcunata cachayarqan, alli tucushllapa ewarnin, tapur Jesusta mana allita parlatsiyänanpaq; y llutanta parlecuptenqa, acusarnin gobernadorman entreguecuyänanpaq.
20 Eles passaram a vigiar Jesus. Enviaram espiões que se fingiam de justos para ver se o apanhavam em alguma palavra, a fim de entregá-lo à jurisdição e à autoridade do governador.
21 Tsenam tse musyapacoqcuna tapuyarqan, queno nishpa: —Mayestru, musyayämi rasonpa caqllata parlar yachatsicunqequita; manam ni meqan nunapa gustunta ruranquitsu. Y rason caqllatam Dios munashqanno cawayänäpaq yachatsiyämanqui.
21 Então lhe perguntaram: — Mestre, sabemos que o senhor fala e ensina corretamente e não se deixa levar pela aparência das pessoas, mas ensina o caminho de Deus segundo a verdade.
22 ¿Allicu Roma mandacoq cesarpaq impuestuta pagashwan o manacu?
22 É lícito pagar imposto a César ou não?
23 Jesusnam yachellapa mana allita parlatsiyänanpaq tapupäyanqanta cuentata qocurir queno nerqan:
23 Mas Jesus, percebendo a artimanha deles, respondeu:
24 —Mä, tse qelleta ricatsiyämë. Que qellecho ¿pipa retratuntaq quecan? ¿Pipa jutintaq escribirëcan? Pecunanam niyarqan: —Mandacoq cesarpam —nir.
24 — Mostrem-me um denário. De quem é a figura e a inscrição? Eles responderam: — De César. Então Jesus lhes disse:
25 Tsenam Jesus nerqan: —Tsepenqa mandacoq cesarpa caqtaqa mandacoq cesarta qoycuyë; y Diospa caqtaqa Diosta qoycuyë —nir.
25 — Pois deem a César o que é de César e a Deus o que é de Deus.
26 Nunacunapa janancho Jesus tseno nïcuptinnam, tse musyachacuna ni imano pantatsïtapis puediyarqantsu, sinoqa mantsacashqam upällana quedariyarqan.
26 Não puderam apanhá-lo em palavra alguma diante do povo; e, admirados da sua resposta, calaram-se.
27 Tsepitanam saduseu nishqan grupupita Jesusman tapucoq ewayarqan. Pecunaqa manam creyiyarqantsu wanushqacuna cawariyämunan cashqanta. Tsemi queno tapuyarqan:
27 Chegando alguns dos saduceus, que dizem não haver ressurreição,
28 —Mayestru, Moises escribishqan leychomi queno willacun: ‘Sitsun juc casadu nuna manaraq tsurin captin wanuconqa, tse biudanwan jucnin wauqin casacutsun. Tsenopam wamrancuna captin tse wanucushqa wauqinpa tsurin cuenta canqa’ nir.
28 perguntaram a Jesus: — Mestre, Moisés nos deixou escrito que, se um homem casado morrer sem deixar filhos, o irmão desse homem deve casar com a viúva e gerar descendentes para o falecido.
29 Masqui wiyarämë: Cayänaq qanchis wauqicunash. Mayor caqshi casacunaq, y manaraq tsurin captinshi pe wanuquicunaq.
29 Ora, havia sete irmãos: o primeiro casou e morreu sem filhos;
30 Tseshi qepan caq wauqinna biudawan casacunaq. Pepis jina tsurin manaraq captinshi, wanuquicunaq.
30 o segundo
31 Tsepitanash jucnin caqna jina biudawan casacunaq. Tsenoshi qanchisninpi casacur casacur, manaraq tsurincuna captin, llapanpis wanucuyänaq.
31 e o terceiro também casaram com a viúva, e assim foi com os sete. Todos morreram sem deixar filhos.
32 Tsepitanash warmipis wanuquicunaq.
32 Por fim, morreu também a mulher.
33 Mä, canan niyämë: Cawarimi junaqcho que warmi ¿meqan caqpataq lejitimu warmin canqa, qanchis wauqiwan casacushqa quecaptin! —nir.
33 Portanto, na ressurreição, de qual deles a mulher será esposa? Porque os sete casaram com ela.
34 Jesusnam nerqan: —Ollqupis warmipis que patsallachomi casacuyan.
34 Jesus respondeu:
35 Peru wac bidaman chäyänanpaq acrashqa caqcunaqa cawarimur mananam casacuyanqanatsu.
35 mas os que são considerados dignos de alcançar a era vindoura e a ressurreição dentre os mortos não casam, nem se dão em casamento.
36 Porqui tsechoqa anjelcunano carninmi, manana wanuyanqapistsu. Diospa wamrancunanam cayanqa, pe cawaritsishqa captin.
36 Pois não podem mais morrer, porque são iguais aos anjos e são filhos de Deus, sendo filhos da ressurreição.
37 Tsenomi Moisespis yachatsimantsic wanuyashqanpita nunacuna cawariyämunanta. Petam shira casha rupecaqcho yuripur, Dios queno nerqan: ‘Noqaqa Abrahampa, Isaacpa y Jacobpa Diosninmi cä’ nir.
37 E que os mortos ressuscitam, Moisés o indicou no trecho referente à sarça, quando afirma que o Senhor é o Deus de Abraão, o Deus de Isaque e o Deus de Jacó.
38 Tsemi Diosqa wanushqacunapa Diosnintsu; sinoqa cawecaqcunapam, porqui pepaqqa llapanpis cawecayanmi.
38 Ora, Deus não é Deus de mortos, e sim de vivos; porque para ele todos vivem.
39 Tseno niptinnam, ley yachatsicoq waquin nunacuna queno niyarqan: —Mayestru, ¡allapa allitam niyämarqonqui! —nir.
39 Então alguns dos escribas disseram: — Boa resposta, Mestre!
40 Y mananam ni meqanpis tapupeta almitiyarqantsu.
40 E não ousaram mais fazer perguntas a Jesus.
41 Tsepitanam nunacunatana queno nirnin, Jesus taporqan: —¿Imanirtan niyanqui, ‘Dios Acrashqanqa une rey Davidpa castanmi’ nishpa?
41 Mas Jesus lhes perguntou:
42 Porqui quiquin Davidpis Salmu libruncho quenomi escribishqa:
42 Pois o próprio Davi afirma no Livro dos Salmos:
43 — ausente —
43 até que eu ponha
44 Davidpis ‘Teyta Diosnïmi’ nicaptenqa, ¿Imanopataq Cristoqa Davidpa mireninpitaraq canman!
44 — Portanto, Davi o chama de Senhor. Então como ele pode ser filho de Davi?
45 Llapan nunacuna wiyarëcayaptinnam, disipuluncunata Jesus queno nerqan:
45 Quando todo o povo estava ouvindo, Jesus disse aos seus discípulos:
46 “Cuidacuyë ley yachatsicoqcunapita, porqui pecunaqa chaqui puntanyaq shumaq ropancunata yacacurcurmi, callicunacho puriyan, nunacuna respetar saludayänanta munarnin. Ellucayänan wayichopis mas presisaqcuna täcuyänanmanmi täquita munayan. Micupäquiman qayatsiyaptinpis, punta puntaman täquitam gustayan.
46 — Cuidado com os escribas, que gostam de andar com vestes talares e muito apreciam as saudações nas praças, as primeiras cadeiras nas sinagogas e os primeiros lugares nos banquetes.
47 Biudacunapatanäqa wayincunacho imancunapis caqtam qochipäyan. Nunacuna alli cayanqanta pensayänanpaqnam, alli tucushpa unepa Diosman mañacuyan. Tseno rurayanqanpitam waquincunapitapis allapa feyupa Dios castiganqa.”
47 Eles devoram as casas das viúvas e, para o justificar, fazem longas orações. Estes sofrerão juízo muito mais severo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.