Mateus 25
Muśhü limalicuy (QVWNT) vs ARA
1 “Chay muyuncunaćhu Diosninchicpa gubirnun'a can'a ćhunca wamlacuna acchin apticüśha casamintuman linanpä casaracücäta alcäcänümi.
1 Então, o reino dos céus será semelhante a dez virgens que, tomando as suas lâmpadas, saíram a encontrar-se com o noivo.
2 Chay picha wamlacunämi lucla-cama capäcula; chay juc picha wamlacunäñatacmi tantiayniyü-cama capäcula.
2 Cinco dentre elas eram néscias, e cinco, prudentes.
3 Chay luclacunämi ash asaytillantawan michïrunta apapäcula.
3 As néscias, ao tomarem as suas lâmpadas, não levaram azeite consigo;
4 Chay tantiayniyu wamlacunäñatacmi ichá juntay-juntay asaytiyüta michïrunta apapäcula.
4 no entanto, as prudentes, além das lâmpadas, levaram azeite nas vasilhas.
5 Chay casaracüca manalä ćhäcälimuptinmi puñuy aysäläliptin puñülälin.
5 E, tardando o noivo, foram todas tomadas de sono e adormeceram.
6 Chaynu puñulcaptinmi ćhawpi tutanuy ayaycaćhacayämun ‘¡Casaracüca śhacayämunñam! ¡Yalapämuy ćhasquipäcunayquipä!’ nil.
6 Mas, à meia-noite, ouviu-se um grito: Eis o noivo! Saí ao seu encontro!
7 Niptin-pacham śhalcacalcälil acchincunacta lluy allichäcuyalcan.
7 Então, se levantaram todas aquelas virgens e prepararam as suas lâmpadas.
8 Chaymi chay lucla wamlacunaca nipäcula juccunäta: ‘Asaytiquicta laquipaycälillämay; michïrümi wañucalpuyällanña’ nil.
8 E as néscias disseram às prudentes: Dai-nos do vosso azeite, porque as nossas lâmpadas estão-se apagando.
9 Niptinmi: ‘Manam camamachwanchu ampäwan'a. Aśhwanpa lantimü licäläliy’ nin.
9 Mas as prudentes responderam: Não, para que não nos falte a nós e a vós outras! Ide, antes, aos que o vendem e comprai-o.
10 Chaynu lantï liculcäśhancamam casaracüca ćhämuptin chay picha tantiay-sapacunaca lluy cumpañänincunactawan liwshil yaycacaycälilaña casamintüman. Jinaptinmi puncüpis lluyña wićhacämula.
10 E, saindo elas para comprar, chegou o noivo, e as que estavam apercebidas entraram com ele para as bodas; e fechou-se a porta.
11 Chaynüman chay picha ćhälälimulmi ‘¡Taytay Taytay, quićhallämay-ari!’ nicuyalcan.
11 Mais tarde, chegaram as virgens néscias, clamando: Senhor, senhor, abre-nos a porta!
12 Niptinmi ‘Rasunpa ¿mayanćha caculcanquipis? Manam ya'a lisicchu’ nimula.
12 Mas ele respondeu: Em verdade vos digo que não vos conheço.
13 Chaynümi amcunapis musyat-musyat capäcunayqui. Manamá amcuna yaćhapäcunquichu imay muyun, nï imay üra cutimunätapis.
13 Vigiai, pois, porque não sabeis o dia nem a hora.
14 “Chaynütac Diospa gubirnun'a juc nuna juc-lädu nasyunta licunanpä llapa nunancunacta ayalcachil lluy illayninta licaycunanpä aypuycücänümi cayan.
14 Pois será como um homem que, ausentando-se do país, chamou os seus servos e lhes confiou os seus bens.
15 Má, unayshi tincüninman-cama uycula jucninta picha walanga illayta, jucnintañatac ishcay walangacta, jucnintañatac walangallacta. Jinalculshi biäjicta licula.
15 A um deu cinco talentos, a outro, dois e a outro, um, a cada um segundo a sua própria capacidade; e, então, partiu.
16 Chay picha walangacta ćhasquï nunäshi chay illaywan nigusyal, chaynu picha walanga mastalä milächin.
16 O que recebera cinco talentos saiu imediatamente a negociar com eles e ganhou outros cinco.
17 Chaynütacshi chay ishcay walangacta ćhasquïcäpis, ishcay walangamantac milächin.
17 Do mesmo modo, o que recebera dois ganhou outros dois.
18 Chay walangallacta ćhasquïcäñatacshi ichá illay uśhancäta juc ućhcucta lulaycul pampälun.
18 Mas o que recebera um, saindo, abriu uma cova e escondeu o dinheiro do seu senhor.
19 “Chaypïtash chay patrunnin una-unaypïtalä cutïmul nunancunacta watucula illayninta licaycunanpä.
19 Depois de muito tempo, voltou o senhor daqueles servos e ajustou contas com eles.
20 Chayshi picha walangacta ćhasquï nunan picha walanga milayniyüta apapacüśha śhalcamul: ‘Taytay, picha walanga umäśhayquita picha walanga masmanmi milachillá. Cayllá’ nil uycula.
20 Então, aproximando-se o que recebera cinco talentos, entregou outros cinco, dizendo: Senhor, confiaste-me cinco talentos; eis aqui outros cinco talentos que ganhei.
21 “Niptinshi: ‘¡Allinmi! Am'a allin chalapacuna nunamá cañanqui. Ash uśhäcällactapis tincüninman licaycuśhayquipam canan achcactalä maquiquiman ćhulaycamuśhä. ¡Canan yaycamuy ya'awan cusca cushisha canayquipä!’ nin.
21 Disse-lhe o senhor: Muito bem, servo bom e fiel; foste fiel no pouco, sobre o muito te colocarei; entra no gozo do teu senhor.
22 “Jina ipanmanñatacshi ishcay walanga ćhasquïcäpis ćhaycamul: ‘Taytay, ishcay walanga umäśhayquita ishcay walangamantacmi milachillá. Cayllá’ nil uycula.
22 E, aproximando-se também o que recebera dois talentos, disse: Senhor, dois talentos me confiaste; aqui tens outros dois que ganhei.
23 “Niptinshi: ‘¡Añalláw! Am'a allin chalapacuna nunamá cañanqui. Ash uśhalläcätapis tincüninman licaycuśhayquipam canan achcactalä maquiquiman ćhulaycamuśhä. ¡Canan yaycamuy ya'awan cusca cushisha canayquipä!’ nin.
23 Disse-lhe o senhor: Muito bem, servo bom e fiel; foste fiel no pouco, sobre o muito te colocarei; entra no gozo do teu senhor.
24 “Jinamanshi walangallacta ćhasquïca ćhaycamul: ‘Taytay, chalat-chalatyayä nunamá am cañanqui. Mana talpucuśhayquipïmá cusichacunqui. Mana wacacuśhayquipïmá pallacunqui.
24 Chegando, por fim, o que recebera um talento, disse: Senhor, sabendo que és homem severo, que ceifas onde não semeaste e ajuntas onde não espalhaste,
25 Chaymi manchacuypïta illay umäśhayquita pampäman lluy pacälá. Cay-ari cay illayniqui’ nila.
25 receoso, escondi na terra o teu talento; aqui tens o que é teu.
26 “Niptinshi: ‘¡Ima-nilä pasaypi illa nunam cañanqui! Mana talpuśhäpi cusichaśhäta yaćhayal'a, mana wacacuśhäpi pallaśhäta yaćhayal'a
26 Respondeu-lhe, porém, o senhor: Servo mau e negligente, sabias que ceifo onde não semeei e ajunto onde não espalhei?
27 ¿manachun cay illaynïta bancuman ćhulaycämunquiman cala cutimul milayniyüta ćhasquinäpä?’ nila.
27 Cumpria, portanto, que entregasses o meu dinheiro aos banqueiros, e eu, ao voltar, receberia com juros o que é meu.
28 Nilculshi chayćhu cäcunäta nila: ‘Cay walanga uywaśhan illaycäta quitalcul, chay ćhunca walangayücäman uycuy.
28 Tirai-lhe, pois, o talento e dai-o ao que tem dez.
29 Caynu achca cäniyücunämanćha masta uycuśha can'a. Ash cäniyücunallactañatacćha ichá ash cällantapis quitalpuśha can'a.
29 Porque a todo o que tem se lhe dará, e terá em abundância; mas ao que não tem, até o que tem lhe será tirado.
30 Cay mana bälï nunätá waśha tutapäcäman-ari wicapäluy. Chayćhüćha awćhun'a quiluctapis lawćhićhicyachishtin’ nil.
30 E o servo inútil, lançai-o para fora, nas trevas. Ali haverá choro e ranger de dentes.
31 — ausente —
31 Quando vier o Filho do Homem na sua majestade e todos os anjos com ele, então, se assentará no trono da sua glória;
32 — ausente —
32 e todas as nações serão reunidas em sua presença, e ele separará uns dos outros, como o pastor separa dos cabritos as ovelhas;
33 Uwishcunätam allïnï-läduman; capishcunätañatacmi ichünï-läduman.
33 e porá as ovelhas à sua direita, mas os cabritos, à esquerda;
34 Jinalculmi sumä mandacüca caynïwan allïnïćhu cäcunäta nishä: ‘Taytäpa śhun'unpa cäcuna, śhapämuy. Cay pacha allaycuśhanpi unanchaycapäcuśhuśhayqui mandacuynïman yaycapämuy.
34 então, dirá o Rei aos que estiverem à sua direita: Vinde, benditos de meu Pai! Entrai na posse do reino que vos está preparado desde a fundação do mundo.
35 Micuypi cayaptïpis uycälimälanquim. Yacupi puliyaptïpis chacchaycälimälanquim. Pulicü nunanuy puliyaptïpis jamaycälichimälanquim.
35 Porque tive fome, e me destes de comer; tive sede, e me destes de beber; era forasteiro, e me hospedastes;
36 Müdanapi palpüśha cayaptïpis müdalcachipämälanquim. Ishyayaptïpis watucaycälimälanquim. Carsilćhu wićhalayaptïpis licaycüní śhapämulanquim’ nil.
36 estava nu, e me vestistes; enfermo, e me visitastes; preso, e fostes ver-me.
37 “Niptïmi chay allïnïćhu cäcunaca nipäman'a: ‘Taytay, ¿imaytan micuypi cayaptiqui uycälilac, yacupi cayaptiqui chacchaycälilac?
37 Então, perguntarão os justos: Senhor, quando foi que te vimos com fome e te demos de comer? Ou com sede e te demos de beber?
38 ¿Imaytan pulicü nunactanuy lical, jamaycälichilac? Müdanapi yalüśha cayaptiqui ¿imaytan uycälilac?
38 E quando te vimos forasteiro e te hospedamos? Ou nu e te vestimos?
39 ¿Imaytan ishyäta ütac carsilćhu wićhalayäta lical śhapämulac?’ nil.
39 E quando te vimos enfermo ou preso e te fomos visitar?
40 “Nipämaptinmi nishä: ‘Rasunpa mayanllan nunalläta masqui licaytapis mana munaśhacunällacta uyculpis, ya'a quiquïtamá uycälimälanqui’ nil.
40 O Rei, respondendo, lhes dirá: Em verdade vos afirmo que, sempre que o fizestes a um destes meus pequeninos irmãos, a mim o fizestes.
41 “Ñatac chay ichünïćhu cäcunätañatacmi nishä: ‘¡Pasaypi nunacuna, ñawïpïta chincapäcuyña Satanaśhpäwan atïnincunapä lulaśha mana camacaycü nina waläcäman!
41 Então, o Rei dirá também aos que estiverem à sua esquerda: Apartai-vos de mim, malditos, para o fogo eterno, preparado para o diabo e seus anjos.
42 Micuypi cayaptïmi mana uycälimälanquichu. Yacupi cayaptïmi mana chacchaycälimälanquichu.
42 Porque tive fome, e não me destes de comer; tive sede, e não me destes de beber;
43 Pulicü nunanuy puliyaptïmi mana jamaycälichimälanquichu. Müdanapi palpüśha cayaptïmi, mana müdalcachipämälanquichu. Ishyayaptïpis, carsilćhu wićhalayaptïpis licaycüllapis śhapämulanquichu’ nil.
43 sendo forasteiro, não me hospedastes; estando nu, não me vestistes; achando-me enfermo e preso, não fostes ver-me.
44 Niptïmi nipäman'a: ‘Taytay, ¿imaytan micanäśhacta, yacunäśhacta, pulicü nunanuy puliyäta licapäculac mana uycälinacpä? ¿Imaytan müdanannäta, ishyayäta ütac carsilćhu wićhalayäta licapäculac mana yanapaycälinacpä?’ nil.
44 E eles lhe perguntarão: Senhor, quando foi que te vimos com fome, com sede, forasteiro, nu, enfermo ou preso e não te assistimos?
45 Nipämaptinmi nisha: ‘Rasunpa mayanllan nunäta masqui un'aśhacunallacta mana uyculpis, ya'a quiquïtam mana uycälimälanquichu’ nil.
45 Então, lhes responderá: Em verdade vos digo que, sempre que o deixastes de fazer a um destes mais pequeninos, a mim o deixastes de fazer.
46 Chayćhümi chay nunacunaca wiñay simpri mućhuycachishancäman lipäcun'a. Cay allin luläcunañatacmi ichá wiñay simpri allin cawsaycäman lipäcun'a” nin.
46 E irão estes para o castigo eterno, porém os justos, para a vida eterna.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 25, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.