Marcos 5

Muśhü limalicuy (QVWNT) vs NVI

Sair da comparação
NVI Nova Versão Internacional
1 Chaypi wic-lädu chimpa Gadara-lädumanmi chimpälälin.
1 Eles atravessaram o mar e foram para a região dos gerasenos.
2 Chayćhu barcupïta Jesus bäjalpuyaptinmi achatup maquinćhu lücu nuna pantiuncäpi yalalcamul śhacayämun.
2 Quando Jesus desembarcou, um homem com um espírito imundo veio dos sepulcros ao seu encontro.
3 Chay nuna pantiuncunallaćhümi yaćhala. Manamá mayanpis chalayta atipapäculachu, nï cadinacunawanpis.
3 Esse homem vivia nos sepulcros, e ninguém conseguia prendê-lo, nem mesmo com correntes;
4 Achca cutish maquincunapïpis, ćhaquincunapïpis cadinacunawanpis watapäcula. Jinaptinpis uchuc-uchucllaman lluy laćhuy pawalculshi licula. Chaynu callpayu captinshi manaña mayanpis sujitayta atipapäculachu.
4 pois muitas vezes lhe haviam sido acorrentados pés e mãos, mas ele arrebentara as correntes e quebrara os ferros de seus pés. Ninguém era suficientemente forte para dominá-lo.
5 Chay nunash tutay-muyun ulucunallaćhu, pantiuncunällaćhu pulicula apalcaćhaśhtin. Yan'alshi quiquillan däñacula lumicunawan tacacuśhtin ima.
5 Noite e dia ele andava gritando e cortando-se com pedras entre os sepulcros e nas colinas.
6 Ñä Jesusta calupïtalä licalculmi cürri-cürriwan śhalcamul ñawpäninman un'ulacuycula.
6 Quando ele viu Jesus de longe, correu e prostrou-se diante dele,
7 — ausente —
7 e gritou em alta voz: "Que queres comigo, Jesus, Filho do Deus Altíssimo? Rogo-te por Deus que não me atormentes! "
8 — ausente —
8 Pois Jesus lhe tinha dito: "Saia deste homem, espírito imundo! "
9 Niptinmi: “¿Imam śhutiqui?” nin.
9 Então Jesus lhe perguntou: "Qual é o seu nome? " "Meu nome é Legião", respondeu ele, "porque somos muitos".
10 Nilculmi ćhuncay-ćhuncay ruygaculcäla “¡Cay-lädupïta amalä alupämaylächu!” nil.
10 E implorava a Jesus, com insistência, que não os mandasse sair daquela região.
11 Chayćhütacmi ulup siquincascaćhu achca-achca cuchicuna lancalayalcäla.
11 Uma grande manada de porcos estava pastando numa colina próxima.
12 Chaymi achatucunaca ruygacula Jesusta: “Wic cuchicunäman yaycapäcunäpä awniycälillämay” nil.
12 Os demônios imploraram a Jesus: "Manda-nos para os porcos, para que entremos neles".
13 Niptin awniycuptinmi cuchicunäman uśhtüla. Jinaptinmi chay ishcay walanganu cä cuchicunaca lücuyalcul ućhap patanman cürritityalcul lluy ji'acalpälil anuälälila.
13 Ele lhes deu permissão, e os espíritos imundos saíram e entraram nos porcos. A manada de cerca de dois mil porcos atirou-se precipício abaixo, em direção ao mar, e nele se afogou.
14 Chaymi chay cuchi michïcunaca mana-mana pasaculcan malcäcama tincuśhancunäta ćhaclacunäćhu lluy nunacta willacuśhtin. Jinaptinmi nunacunaca śhapämula ima pasaśhantapis licä.
14 Os que cuidavam dos porcos fugiram e contaram esses fatos na cidade e nos campos, e o povo foi ver o que havia acontecido.
15 Chay ćhäpäcunanpä achatup maquinćhu cacü nunaca Jesuspa lädunćhu, allin müdacuśha, sänu allin fisyunćhu täcuyaptinmi manchapacälälila.
15 Quando se aproximaram de Jesus, viram ali o homem que fora possesso da legião de demônios, assentado, vestido e em perfeito juízo; e ficaram com medo.
16 Chayćhümi licäcunaca willapäcula, chay nunätawan cuchicunäta ima pasaśhancunactapis.
16 Os que o tinham visto contaram ao povo o que acontecera ao endemoninhado, e falaram também sobre os porcos.
17 Jinaptinmi nunacunaca Jesusta ruygacuyalcan chay malcapi licunanpä.
17 Então o povo começou a suplicar a Jesus que saísse do território deles.
18 Nipäcuptin Jesus barcuman ishpiyaptinmi chay sänaśha nunaca ruygacula: “Ya'actapis puśhacallämay” nil.
18 Quando Jesus estava entrando no barco, o homem que estivera endemoninhado suplicava-lhe que o deixasse ir com ele.
19 Jesusñatacmi mana awnilachu, sinu'a: “Wasiquita lil aylluyquicunacta aśhwanpa willapacamuy Tayta Diosniqui amta llaquipaycul amćhu lulaycuśhuśhayquipi” nila.
19 Jesus não o permitiu, mas disse: "Vá para casa, para a sua família e anuncie-lhes quanto o Senhor fez por você e como teve misericórdia de você".
20 Niptin Decapolis-lädu lluy malcacunäćhu Jesus maynu maynu jatun lulaycunacta paywan lulaycuśhantapis willapacuptinmi lluy uyalïcunaca licapayllaman camapäcula.
20 Então, aquele homem se foi e começou a anunciar em Decápolis quanto Jesus tinha feito por ele. Todos ficavam admirados.
21 Chaypïta Jesus yapa chimpäläliptinñatacmi achca-achca nunacuna juntunacälälimula chay ućhap manyanman.
21 Tendo Jesus voltado de barco para a outra margem, uma grande multidão se reuniu ao seu redor, enquanto ele estava à beira do mar.
22 Chaymantacmi juntunaculcänan wasip puydïnin Jairo śhutiyu nuna ćhämun. Paymi Jesusta licälul puntanman un'ulacuycul alli-allicta ruygacücuyan:
22 Então chegou ali um dos dirigentes da sinagoga, chamado Jairo. Vendo Jesus, prostrou-se aos seus pés
23 “Taytay, wamla chulillämi wañucalpuyanña. Acuchun-ari yataycuptiqui sänälul cawsalinanpä” nil.
23 e lhe implorou insistentemente: "Minha filhinha está morrendo! Vem, por favor, e impõe as mãos sobre ela, para que seja curada e viva".
24 Niptinmi Jesus paywan lila.
24 Jesus foi com ele. Uma grande multidão o seguia e o comprimia.
25 Chay nisyu-nisyu nunacunap ćhawpinćhüñatacmi ćhunca ishcayniyu wata yawarpa janallanćhu cä ishyä walmi liñä.
25 E estava ali certa mulher que havia doze anos vinha sofrendo de uma hemorragia.
26 Cay walmish sasa-sasa una-unayña juc-jucwan jampichicuyalpis aśhwanpa mastaña piyurtal illayllantapis lluy pawapacüla.
26 Ela padecera muito sob o cuidado de vários médicos e gastara tudo o que tinha, mas, em vez de melhorar, piorava.
27 — ausente —
27 Quando ouviu falar de Jesus, chegou-se por trás dele, no meio da multidão, e tocou em seu manto,
28 — ausente —
28 porque pensava: "Se eu tão-somente tocar em seu manto, ficarei curada".
29 Chaynu Jesuspa ipanpa aśhuycul müdananta yataycuptinshi chay yawar ishyaynin chincälun. Jinaptinshi lluy aychan sänuña licalïshanta tantiacula.
29 Imediatamente cessou sua hemorragia e ela sentiu em seu corpo que estava livre do seu sofrimento.
30 Chayćhu juc nunacta munayninwan sänachishanta Jesus tantialculmi liyäśhanpi śhaycuycul ipanta licalcul: “¿Mayantan müdanäta yataycäman?” nin.
30 No mesmo instante, Jesus percebeu que dele havia saído poder, virou-se para a multidão e perguntou: "Quem tocou em meu manto? "
31 Niptinmi yaćhapacünincuna: “Cay-chica nunacunawan tan'a-tan'a liyäśhanchicta licayalchun ‘¿Mayantan yataycäman?’ niyanquiman” nipäcula.
31 Responderam os seus discípulos: "Vês a multidão aglomerada ao teu redor e ainda perguntas: ‘Quem tocou em mim? ’ "
32 Ñatac Jesus'a jinallam ipan-läducta licapayäla pï yataycuśhantapis lisinanpä.
32 Mas Jesus continuou olhando ao seu redor para ver quem tinha feito aquilo.
33 Jinaptinmi chay walmica, sänachishanta yaćhacul, Jesuspa ñawpäninman manchapacüśha chucchuśhtin aśhuycamula. Jinalculmi un'ulacuycul lluy lluyta willacula.
33 Então a mulher, sabendo o que lhe tinha acontecido, aproximou-se, prostrou-se aos seus pés e, tremendo de medo, contou-lhe toda a verdade.
34 Chaymi Jesus nila: “Wamlallá, rasunpa chalapacamäśhayquipam sänälunqui. Canan'a jawcallañari licuy. Ishyayniquipi allinyälunquiñamari” nil.
34 Então ele lhe disse: "Filha, a sua fé a curou! Vá em paz e fique livre do seu sofrimento".
35 Chay niyällaptinmi Jairop nunancuna ćhälälimul payta nin: “Wamlayqui wañucunñam. Amañash yaćhachicücäta yan'al puśhanquiñachu” nil.
35 Enquanto Jesus ainda estava falando, chegaram algumas pessoas da casa de Jairo, o dirigente da sinagoga. "Sua filha morreu", disseram eles. "Não precisa mais incomodar o mestre! "
36 Niptinmi Jesus Jairocta nin: “Ama llaquicuychu, aśhwanpa chalapacamay jinalla” nil.
36 Não fazendo caso do que eles disseram, Jesus disse ao dirigente da sinagoga: "Não tenha medo; tão-somente creia".
37 Nilculmi mana mayan liwshinantapis munal Pedrocta, wawi-caśha Jacobocta, Juanta puśhaculcullal liculcäla.
37 E não deixou ninguém segui-lo, senão Pedro, Tiago e João, irmão de Tiago.
38 Chay puydïcäpa wasinman ćhäpäcunanpäñatacmi apalcaćhaypa-cama llaqui-llaquicta wa'ayalcäñä sumä wasi junta.
38 Quando chegaram à casa do dirigente da sinagoga, Jesus viu um alvoroço, com gente chorando e se lamentando em alta voz.
39 Chaymi yaycuycul Jesus: “¿Imapïtatan caynüpaña lüyayalcanqui? Wamlaca puñuyan jinallam; manam wañuśhachu” nin.
39 Então entrou e lhes disse: "Por que todo este alvoroço e lamento? A criança não está morta, mas dorme".
40 Niptinmi chayćhu cä nunacunaca asipälälinlä canpis. Ñatac Jesus llapanta yalalcachimulmi chay liwshï yaćhapacünincunallawan jinaman chay wamlap taytanta mamanta puśhaculcullal chay chutaläśhancäman yaycapäcula.
40 Mas todos começaram a rir de Jesus. Ele, porém, ordenou que eles saíssem, tomou consigo o pai e a mãe da criança e os discípulos que estavam com ele, e entrou onde se encontrava a criança.
41 Chayćhümi wamlap maquinta chalaycul: “Talita cum” nila. (Arameo limayćhu'a “Wamlacha, śhalcuy” ninanmi.)
41 Tomou-a pela mão e lhe disse: "Talita cumi! ", que significa: "Menina, eu lhe ordeno, levante-se! ".
42 Niptin-pacham chay ćhunca ishcayniyu watanta lï wamlaca śhalcalcamul pulila. Jinaptinmi nunacunaca licapayllaman camälälila.
42 Imediatamente a menina, que tinha doze anos de idade, levantou-se e começou a andar. Isso os deixou atônitos.
43 Chaypïñatacmi Jesus mana pictapis caypi willalcälinanpä ćhuncay-ćhuncay nila: “Wamlayquita alaycapäcuy” nil.
43 Ele deu ordens expressas para que não dissessem nada a ninguém e mandou que dessem a ela alguma coisa para comer.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.