Marcos 4
Muśhü limalicuy (QVWNT) vs NTLH
1 Chay ućhap manyanćhümi yapañatac Jesus yaćhachila. Chayman achca-achca nunacuna juntunacälälimuptinmi, chayćhu barcuman ishpilcul taycucuycula.
1 Jesus começou a ensinar outra vez na beira do lago da Galileia. A multidão que se ajuntou em volta dele era tão grande, que ele entrou e sentou-se num barco perto da praia, onde o povo estava.
2 Nunacunañatacmi ućhap manyallanćhu capäcuptin achcacta tincuchiypa yaćhachila cay nil:
2 Jesus usava parábolas para ensinar muitas coisas. Ele dizia:
3 “Sumäta uyaliy. Juc nunash talpucü liñä.
3 — Escutem! Certo homem saiu para semear.
4 Wacaptinshi waquinnin mujucunaca caminucunäman paćhcälun. Jinaptinshi pishucuna śhalcamul lluy pallälälin.
4 E, quando estava espalhando as sementes, algumas caíram na beira do caminho, e os passarinhos comeram tudo.
5 Waquin mujucunañatacshi pasaypi ćhäla-ćhälaman paćhcälun. Chaynu janällaćhu calshi apuraypa wiñätucämun.
5 Outra parte das sementes caiu num lugar onde havia muitas pedras e pouca terra. As sementes brotaram logo porque a terra não era funda.
6 Inti allicta lupämuptinñatacshi ichá lluy chaquïlälin, sapichacunanpä undu allpa mana captin.
6 Mas, quando o sol apareceu, queimou as plantas, e elas secaram porque não tinham raízes.
7 Waquin mujucunañatacshi ula-ula, caśha-caśhacunäman paćhcälälin. Chay caśhacuna wiñalcamul lluy alwächiptinshi nï wayulachu.
7 Outras sementes caíram no meio de espinhos, que cresceram e sufocaram as plantas. Por isso nada produziram.
8 Juc mujucunañatacshi allin jundu allpaman ćhäpäcun. Chaycunash ichá allicta wayupäcun. Jucllay mujullapïshi quimsa ćhunca-cama, süta ćhunca-cama, paćhac wayuyniyü-camalä capäcun” nil.
8 Mas as sementes que caíram em terra boa brotaram, cresceram e produziram na base de trinta, sessenta e até cem grãos por um.
9 Nilculmi lluy nunacunäta: “¡Linliyu cal'a, uyaliculcay-ari!” nila.
9 E Jesus terminou, dizendo:
10 Chayćhu Jesusllaña cayaptinmi, yaćhapacünincunawan juc nunacunallaña tapupäcula tincuchiycunap imacta yaćhachishantapis.
10 Quando a multidão foi embora, as pessoas que ficaram ali começaram, junto com os doze discípulos, a fazer perguntas a Jesus sobre parábolas .
11 Chaymi Jesus nila: “Amcunactá Tayta Diosmi tantiaycachipäcuśhunqui gubirnunćhu pacacuynincunactapis. Ñatac juccunätá caynu tincuchiyllaplämi yaćhaycachiná.
11 Jesus disse a eles:
12 Chaymi Diospa shiminćhu niyan:
12 para que olhem e não enxerguem nada e para que escutem e não entendam; se não, eles voltariam para Deus, e ele os perdoaria.
13 Nilculmi llapanta nila: “Cay tincuchiypa yaćhachishäta mana tantiayalcal'a, ¿imanuypaćh tantiapäcunquiman juc tincuchiycunactapis?
13 Então Jesus perguntou:
14 Chay muju wacäca Diospa allin willacuyninta willacücämi.
14 E continuou:
15 Chay caminucunäman paćhcä mujucunanümi waquin nunacunap śhun'unman Diospa willacuynin ćhäpäcun. Uyalïläliptin-pacham Satanaśh śhalcamul waycalpülun.
15 Algumas pessoas que a ouvem são como as sementes que caíram na beira do caminho. Logo que ouvem, Satanás vem e tira a mensagem que foi semeada no coração delas.
16 Chaynütacmi chay ćhäla-ćhälaman ćhäcänuy waquin nunacunaman ćhäpäcun. Paycunam rätucamallá Diospa allin willacuyninta cushisha ćhasquipäcun.
16 Outras pessoas são como as sementes que foram semeadas onde havia muitas pedras. Quando ouvem a mensagem, elas a aceitam logo com alegria;
17 Chaynu ćhasquishan-laycu imaymana ñacaycunapis, llaquicuycunapis licalimuptinmi mana sapichacüśha lanta-yupaypis manaña mastá tacyaycälil chaycunaman rätulla palpülun.
17 mas depois de pouco tempo essas pessoas abandonam a mensagem porque ela não criou raízes nelas. E, quando por causa da mensagem chegam os sofrimentos e as perseguições, elas logo abandonam a sua fé.
18 Waquin nunacunamanñatacmi chay caśha-caśhaman muju paćhcäcänuy Diospa willacuynin ćhäpäcun.
18 Ainda outras são parecidas com as sementes que foram semeadas no meio dos espinhos. Elas ouvem a mensagem,
19 Ñatac cay pachäćhu illaycunäwan, cänincunallawan, cawsaycäćhu lluy munayllancunawan shipuchicüluptinmi mana wayuynin canchu.
19 mas, quando aparecem as preocupações deste mundo, a ilusão das riquezas e outras ambições, estas coisas sufocam a mensagem, e ela não produz frutos.
20 Ñatac jundu allin allpaman ćhäcänuy capäcun allin willacuyta uyalicul cäsucücunämi. Chaymi allincunällacta wayuycun jucllay mujullapi quimsa ćhunca, süta ćhunca, paćhac wayuyniyü-camalä canpis” nila.
20 E existem aquelas pessoas que são como as sementes que foram semeadas em terra boa. Elas ouvem, e aceitam a mensagem, e produzem uma grande colheita: umas, trinta; outras, sessenta; e ainda outras, cem vezes mais do que foi semeado.
21 Nilculmi nilatac: “¿Acchicta walaycachinchic mancawan pacaycunapächun ütac cawitup lulinman ćhulaycunapächun, imatá? ¿Manachun altu ćhulacunman ćhulaycunchic lluyta acchimunanpä?
21 Jesus continuou:
22 Ima pacaläcäpis camalaycun'amari. Pacäśhacunaca lluymi licaycachisha can'a.
22 Pois tudo o que está escondido será descoberto, e tudo o que está em segredo será conhecido.
23 Linliyu cal'a cayta uyaliculcay-ari” nil.
23 Se vocês têm ouvidos para ouvir, então ouçam.
24 Nilatacmi: “Uyalipäcuśhayquiman sumäta uyalipäcuy, cäsuculcay. Chay uyaliycälishayquiman tincüta mastalämi canpis tantiaycälichishunqui.
24 Disse também:
25 Tantiäcunätá mas tantiayta uśhalämi can'apis. Mana tantiäcunätam ichá aśhwanpalä chincalpachisha can'a” nil.
25 Quem tem receberá mais; mas quem não tem, até o pouco que tem será tirado dele.
26 Cay nilculmi yapañatac Jesus nila: “Diospa gubirnun juc nuna allpaman muju wacaśhancänümi cayan.
26 Jesus disse:
27 Pay mana yaćhaśhancamam masqui licchayaptinpis puñuyaptinpis tutay-walächi pasalcamul mujuca wiñayämun.
27 Quer ele esteja acordado, quer esteja dormindo, ela brota e cresce, sem ele saber como isso acontece.
28 Allpaca quiquillanpïmi wayuchimun: puntallactá wiñamunmi, jinaman'a ispijämunmi, jinalcul'a lluy alwämunmi.
28 É a própria terra que dá o seu fruto: primeiro aparece a planta, depois a espiga, e, mais tarde, os grãos que enchem a espiga.
29 Ñä alwäśha cayaptin'a cusicha timpu ćhämuptinñamari cüśhawan lutunchic” nil.
29 Quando as espigas ficam maduras, o homem começa a cortá-las com a foice, pois chegou o tempo da colheita.
30 Chaypïtam Jesus nila: “¿Imanuyćha Diospa gubirnun? ¿Imawanćha tincuycachichwan?
30 Jesus continuou:
31 Shitap mujunnüllamari. Llapa muju talpuśhacunäpïtapis ñawi chincaycuy mujullamá.
31 Ele é como uma semente de mostarda, que é a menor de todas as sementes.
32 Wiñalcamulñatacmi ichá lluy ulacunapïpis mas jatunninlä. Chaymi pallaynincunaćhüpis pishucunapis yaćhapäcunlä canpis” nil.
32 Mas, depois de semeada, cresce muito até ficar a maior de todas as plantas. E os seus ramos são tão grandes, que os passarinhos fazem ninhos entre as suas folhas.
33 Jesus chaynu tincuchiycunallapmi llapan nunacunäpa tantiayninmannülla yaćhachila.
33 Assim, usando muitas parábolas como estas, Jesus falava ao povo de um modo que eles podiam entender.
34 Manam imaypis yaćhachilachu mana tincuchiypá. Yaćhapacünincunactam ichá lluyta japä tantialpachila.
34 E só falava com eles usando parábolas, mas explicava tudo em particular aos discípulos.
35 Chay muyunca aspicalpuyaptinñam Jesus yaćhapacünincunacta: “Acuchun, cay ućhap chimpanman” nila.
35 Naquele dia, de tardinha, Jesus disse aos discípulos:
36 Nilculmi lluy nunacunäta caćhaycul chay barcu caśhancäwan yaćhapacünincunawan liculcäla. Chayćhu juc barcucunapis lipäculatacmi.
36 Então eles deixaram o povo ali, subiram no barco em que Jesus estava e foram com ele; e outros barcos o acompanharam.
37 Chaypi lamarcäta ćhawpichaycuyalcaptinmi alli-alli waywa talcämula. Jinalmi chay yacüta nisyu-nisyuctaña ulunacalcachil barcuman winacächicuyan.
37 De repente, começou a soprar um vento muito forte, e as ondas arrebentavam com tanta força em cima do barco, que ele já estava ficando cheio de água.
38 Jesusñatacmi barcup isquinanćhu pishipäśha puñuyäla. Jinaptinmi yaćhapacünincuna licchachipäcula: “¡Yaćhachicü taytáy ¿manachun imapis ucuśhunqui wañuypa patanćhüña cacuyaptinchicpis?!” nilcul.
38 Jesus estava dormindo na parte detrás do barco, com a cabeça numa almofada. Então os discípulos o acordaram e disseram: — Mestre! Nós vamos morrer! O senhor não se importa com isso?
39 Niptinmi Jesus śhalcalcamul: “¡Waywa, yacu, śhaycuyña!” nïlun. Nillaptin-pacham tuqui-tuqui jawcayäla.
39 Então ele se levantou, falou duro com o vento e disse ao lago: O vento parou, e tudo ficou calmo.
40 Jinalculmi Jesus yaćhapacünincunacta nila: “¿Imapïtan caynüpaña manchalicucuyalcanqui? ¿Canancama manalächun ya'aman chalapacalcämanqui, imatá?” nil.
40 Aí ele perguntou:
41 Niptinmi yaćhapacünincuna licapayllaman camäśha ninaculcäla: “¿Ima nunatan pay, waywäpis yacüpis cäsunanpä?” nil.
41 E os discípulos, cheios de medo, diziam uns aos outros: — Que homem é este que manda até no vento e nas ondas?!
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.