Lucas 6

Muśhü limalicuy (QVWNT) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Juc warda muyunćhümi Jesus yaćhapacünincunawan pasayalcäla trïgu-trïgup manyanpa. Chay yaćhapacünincunañatacmi pallalcälil cupaycula micalcälinanpä.
1 E sucedeu que, num dia de sábado, passava Jesus pelas searas; e seus discípulos iam colhendo espigas e, debulhando-as com as mãos, as comiam.
2 Chayćhu fariseocuna chaynayäta licälälilmi Jesusta nipäcula: “¡¿Imapïtatá warda muyunćhu camachicuy mana pirmitishanta lulayalcanquiman?!” nil.
2 Alguns dos fariseus, porém, perguntaram; Por que estais fazendo o que não é lícito fazer nos sábados?
3 Niptinmi Jesus: “¿Manachun lïgipäculanqui David micanäśha cayal puliwshï-masincunawan imacta lulapäcuśhantapis?
3 E Jesus, respondendo-lhes, disse: Nem ao menos tendes lido o que fez Davi quando teve fome, ele e seus companheiros?
4 ¿Manachun Diosta alawana carpanman yaycucuycul Diospä japächäśhan tantäta, sasirdüticunälla micunanpä cä tantätalä micüla? Jinaman ¿manachun puliwshï-masincunactapis uycuñälä canpis?” nila.
4 Como entrou na casa de Deus, tomou os pães da proposição, dos quais não era lícito comer senão só aos sacerdotes, e deles comeu e deu também aos companheiros?
5 Nishanpïmi: “Ya'a Rasun Nunap maquilläćhümi cay warda muyuncäpis cayan” nila.
5 Também lhes disse: O Filho do homem é Senhor do sábado.
6 Chaynütacmi juc warda muyunćhüpis juntunaculcänan wasiman yaycul Jesus yaćhachila. Chayćhümi juc nunap allï maquin mana cuyulï chaquïsha cañä.
6 Ainda em outro sábado entrou na sinagoga, e pôs-se a ensinar. Estava ali um homem que tinha a mão direita atrofiada.
7 Chayćhümi camachicuyta yaćhachicücunawan fariseocuna awaytapäcula: “Má, canan warda muyuncäćhu sänachin'achuśh” nishtin.
7 E os escribas e os fariseus observavam-no, para ver se curaria em dia de sábado, para acharem de que o acusar.
8 Chaynu pinsapäcuśhanta Jesus tantiälulmi chay mana cuyulï maquiyu nunäta nila: “¡Śhalcuy, cay ñawpäman pasaycamuy!” nil. Niptinmi pasaycamul śhäcula.
8 Mas ele, conhecendo-lhes os pensamentos, disse ao homem que tinha a mão atrofiada: Levanta-te, e fica em pé aqui no maio. E ele, levantando-se, ficou em pé.
9 Chayćhümi nunacunäta Jesus nila: “¿Cay warda muyunca allincätachun icha mana allincätachun lulachimanchic? ¿Cawsayninta salbaycachimanchicchun icha wañulpachimanchicchun?” nil.
9 Disse-lhes, então, Jesus: Eu vos pergunto: É lícito no sábado fazer bem, ou fazer mal? salvar a vida, ou tirá-la?
10 Nilculmi lluy chayćhu cä nunacunäta licalcul mana cuyulï maquiyu nunäta: “¡Chacchapacuy!” nila. Chaynu chacchapacüluptinmi sänu licalïla.
10 E olhando para todos em redor, disse ao homem: Estende a tua mão. Ele assim o fez, e a mão lhe foi restabelecida.
11 Chaynu luläluptinmi ñaćhaña imanacälälilapis “¡¿Imactatá luläśhun?!” nil.
11 Mas eles se encheram de furor; e uns com os outros conferenciam sobre o que fariam a Jesus.
12 Chay muyuncunam juc chunyä uluncascaman Jesus licula. Chayćhümi tutay-walächi Diosta mañacamula.
12 Naqueles dias retirou-se para o monte a fim de orar; e passou a noite toda em oração a Deus.
13 Chay achicäluptinmi llapa yaćhapacünincunacta lluy ayalcul, “Puydï caćhaśhäcuna capäcunqui” nil ćhunca ishcayllacta aclala.
13 Depois do amanhecer, chamou seus discípulos, e escolheu doze dentre eles, aos quais deu também o nome de apóstolos:
14 Paycunam cala: “Pedro” nishan Simon, paypa śhullcan Andrespis. Jinaman Jacobowan śhullcan Juanpis. Jinamanñatacmi Felipiwan, Bartolomé.
14 Simão, ao qual também chamou Pedro, e André, seu irmão; Tiago e João; Filipe e Bartolomeu;
15 Jinaman'a Mateowan, Tomas. Chaynütac Alfeop chulin Jacobopis, ñatac malcanpi nanachicü Simonpis.
15 Mateus e Tomé; Tiago, filho de Alfeu, e Simão, chamado Zelote;
16 Chaynütac Jacobop śhullcan Judaspis. Jinaman'a Jesusta ipanchä Judas Iscariotipis.
16 Judas, filho de Tiago; e Judas Iscariotes, que veio a ser o traidor.
17 Paycunallawan chay ulüpi cutilpayalcämuptinmi chay pampaćhu nisyu-nisyu nunacuna alcayalcäñä jinantin Judea malcacunapïtawan, Jerusalenpïtapis, chaynütac lamar-lädunćhu Tirowan Sidon malcacunapïtapis.
17 E Jesus, descendo com eles, parou num lugar plano, onde havia não só grande número de seus discípulos, mas também grande multidão do povo, de toda a Judéia e Jerusalém, e do litoral de Tiro e de Sidom, que tinham vindo para ouvi-lo e serem curados das suas doenças;
18 Chaynu śhapämula Jesuspa yaćhachicuyninta uyalipäcunanpämi, ishyänincunacta lluy sänaycachipunanpäpis. Chayćhümi Jesus rasunpa lluy ishyänincunactapis Satanaśhpa gänaśhacunactapis sänachipula.
18 e os que eram atormentados por espíritos imundos ficavam curados.
19 Chaymi llapan nunacunapis Jesusta yataycuyllactapis munapäcula ima ishyayninpïpis lluy sänachinanpä.
19 E toda a multidão procurava tocar-lhe; porque saía dele poder que curava a todos.
20 Chaynu jinalculmi yaćhapacünincunaman licalcul nila:
20 Então, levantando ele os olhos para os seus discípulos, dizia: Bem-aventurados vós, os pobres, porque vosso é o reino de Deus.
21 Cushiculcay micanäśha cäcuna. Amcunactam Dios maćhaycachishunqui.
21 Bem-aventurados vós, que agora tendes fome, porque sereis fartos. Bem-aventurados vós, que agora chorais, porque haveis de rir.
22 Cushiculcay ya'a Rasun Nunap Chulin-laycu ćhïnipäcuśhuptiquipis, alupäcuśhuptiquipis, ruydupapäcuśhuptiquipis, mana allinpa licapäcuśhuptiquipis.
22 Bem-aventurados sereis quando os homens vos odiarem, e quando vos expulsarem da sua companhia, e vos injuriarem, e rejeitarem o vosso nome como indigno, por causa do Filho do homem.
23 Caytanümi Diospa willacünincunactapis lulala unay awiluyquicuna. Chayurá chaypun cushiculcay, jinal mastalä cushiculcaypis. Paycunanüpis amcuna janay pachäćhu sumä jatun primiuctam ćhasquipäcunqui.
23 Regozijai-vos nesse dia e exultai, porque eis que é grande o vosso galardão no céu; pois assim faziam os seus pais aos profetas.
24 Am rïcucunäpam ichá ñä capuśhunquiña imayquipis cushiculcänayquipä. ¿Ñatac imanuytá capäcunqui Diospá?
24 Mas ai de vós que sois ricos! porque já recebestes a vossa consolação.
25 ¡Imanuylä capäcunqui canan patayqui junta cäcuna! Amcuna juc-punmi micuypi wañupäcunqui.
25 Ai de vós, os que agora estais fartos! porque tereis fome. Ai de vós, os que agora rides! porque vos lamentareis e chorareis.
26 ¡Imanuylä capäcunqui canan llapan nunacunäwan alawachicücuna! Canannümi awiluyqui timpucunaćhüpis alawapäcula Diospa willacünintucuycul yan'al willapäcuptinpis.
26 Ai de vós, quando todos os homens vos louvarem! porque assim faziam os seus pais aos falsos profetas.
27 “Cananñatacmi ya'a niycälic, cuyapäcuy ćhïnishüniquicunäta. Ćhïnicüniqui nunacunapäpis allintatac lulaycälipuy.
27 Mas a vós que ouvis, digo: Amai a vossos inimigos, fazei bem aos que vos odeiam,
28 Amcunapi mana allin limäcunäpäpis ‘Allinca anwan caycuchun’ niycäliy. Tumpäśhüniquicunapäpis mañaculcaytac.
28 bendizei aos que vos maldizem, e orai pelos que vos caluniam.
29 Ñatac cäraćhu lapyaśhuptiquipis, juc-lädu cärayquitapis camaycuy. Pipis punchuyquita waycaśhuptiqui'a, camisayquitapis uśhtipaycuy.
29 Ao que te ferir numa face, oferece-lhe também a outra; e ao que te houver tirado a capa, não lhe negues também a túnica.
30 Mayanpis mañaculcäśhuptiqui'a uycäliy. Mayanpis pishipacü ‘uycamay’ nishuptiqui'a uycul amaña ‘cutiycachimay’ niyaychu. Apacuchunñari.
30 Dá a todo o que te pedir; e ao que tomar o que é teu, não lho reclames.
31 Chaynütac-ari nuna-masiquicuna allinpa licapäcuśhunayquita munaśhayquinu paycunactapis tuquip licaycäliy.
31 Assim como quereis que os homens vos façam, do mesmo modo lhes fazei vós também.
32 Sïchuśh sintinaculcäśhallayquiwan cuyanaculcaptiqui'a ¿ima allintatan lulaycuyanqui? ¿Manachun piyurnin jucha-sapacunäpis lulawshï-masincunawan chaynu cuyanacun?
32 Se amardes aos que vos amam, que mérito há nisso? Pois também os pecadores amam aos que os amam.
33 Allinta lulaśhüniquicunallapä chaynu lulaycuyal'a ‘mas allinninlämi cayá’ ¿niyanquichun imatá? Chaynüllá Diosta mana lisïcunapis lulapäcunmá.
33 E se fizerdes bem aos que vos fazem bem, que mérito há nisso? Também os pecadores fazem o mesmo.
34 ‘Ya'apis mañaycuśhä aynipä’ nil lulaycuśhayqui ¿ima allintá? Chaynu aynillapá jucha-sapacunäpis mañanaculcanmá.
34 E se emprestardes àqueles de quem esperais receber, que mérito há nisso? Também os pecadores emprestam aos pecadores, para receberem outro tanto.
35 Chayta lulaśhayquinu'a ćhïnicüniquicunätapis amcuná cuyaycäliy. Jinal allinta lulaycapul mañaycuy, amatac uyayllapá. Chay jinaśhayquiwanmi cayćhüpis janay pachäćhüpis allin cawsayta pasapäcunqui. Caycunacta lulalmi Sumä Munayniyu Diospa nunan caśhayquita camalachipäcunqui. Ñatac juyupäpis pasaypi nunapäpis pay'a allinmá.
35 Amai, porém a vossos inimigos, fazei bem e emprestai, nunca desanimado; e grande será a vossa recompensa, e sereis filhos do Altíssimo; porque ele é benigno até para com os integrantes e maus.
36 Paynuy llaquipayniyü-cama amcunapis capäcuy.
36 Sede misericordiosos, como também vosso Pai é misericordioso.
37 “Ama nuna-masiquicunacta cäraycäliychu Dios mana cäraycälishunayquipä. Amatac pictapis juchachaycäliychu, amcunapis mana juchachaycuśha canayquipä. Pampachaycäliy, amcunapis pampachaycuśha capäcunayquipä.
37 Não julgueis, e não sereis julgados; não condeneis, e não sereis condenados; perdoai, e sereis perdoados.
38 Uycälil'a amcunapis mana camaytapis atipänayquicamam ćhasquipäcunqui. Uycälishayqui tincütam uycälishunqui” nil.
38 Dai, e ser-vos-á dado; boa medida, recalcada, sacudida e transbordando vos deitarão no regaço; porque com a mesma medida com que medis, vos medirão a vós.
39 Nilculmi Jesus tincuchila cay nil: “¿Juc apla puśhanmanchun juc apla-masinta? ¿Manachućh may ućhcumanpis palpälälinman?
39 E propôs-lhes também uma parábola: Pode porventura um cego guiar outro cego? não cairão ambos no barranco?
40 Chaynümi mayanpis yaćhachïninpi mas'a manalä canmanlächu. Lluy yaćhachishancunacta ishpïlulmi ichá paypis allin yaćhachicü can'a.
40 Não é o discípulo mais do que o seu mestre; mas todo o que for bem instruído será como o seu mestre.
41 ¿Imapïtan nuna-masiquip ñawinćhu uchuy anlallanta licaypi wañupacuyalcanquiman ñawiquićhu jatun iluyqui cayaptin?
41 Por que vês o argueiro no olho de teu irmão, e não reparas na trave que está no teu próprio olho?
42 ¿Imanuypatan ‘Jay, ñawiquićhu anlallayquita julüśhayqui’ niyanquiman jatun iluyqui ñawiquićhu chacalayaptin? ¡Ishcay cära nunacuna! Ñawiquipïtalä juluy chay iluyquita. Jinalculćha ichá juccunäpa anlanta julunquiman.
42 Ou como podes dizer a teu irmão: Irmão, deixa-me tirar o argueiro que está no teu olho, não vendo tu mesmo a trave que está no teu? Hipócrita! tira primeiro a trave do teu olho; e então verás bem para tirar o argueiro que está no olho de teu irmão.
43 “Allin lantacá manam ćhulanchu pasaypi mana bälïcunactá, nïtac pasaypi mana bälï lantapis ćhulantacchu tuqui tuquictá.
43 Porque não há árvore boa que dê mau fruto nem tampouco árvore má que dê bom fruto.
44 Ñatac lluy lantactapis lisinchic ćhulayninpam. Manam ïgusta ćhulanmanchu caśhacunaca. Nïtac übactapis ćhulälunmanchu tantal caśhacá.
44 Porque cada árvore se conhece pelo seu próprio fruto; pois dos espinheiros não se colhem figos, nem dos abrolhos se vindimam uvas.
45 Chaynümi allin nunäpá śhun'unćhu sumä cuyay ćhaniyu ćhulacuśhancäpi shiminpapis yalamun. Chaynütac mana allin nunäpapis sumä ćhaniyüpa mana allincunallacta ćhulaycuśhancäpïmi shiminpapis yalamun. Rasunpa shimin liman imanuypis śhun'un caśhanpam.
45 O homem bom, do bom tesouro do seu coração tira o bem; e o homem mau, do seu mau tesouro tira o mal; pois do que há em abundância no coração, disso fala a boca.
46 “Má, ‘Duyñullämi, Taytallämi am canqui’ niltac nipämanqui, chaypïtá manatac ya'a nishätá cäsupämanquichu.
46 E por que me chamais: Senhor, Senhor, e não fazeis o que eu vos digo?
47 Cay nishäta uyalil cäsumäcunaca caynümi:
47 Todo aquele que vem a mim, e ouve as minhas palavras, e as pratica, eu vos mostrarei a quem é semelhante:
48 masïsu a'a jananćhu wasinta śhalcachïcänümari. Mayuca maynu wiñämulpis, manamá cućhpachin'achu, masïsu taycachisha captin.
48 É semelhante ao homem que, edificando uma casa, cavou, abriu profunda vala, e pôs os alicerces sobre a rocha; e vindo a enchente, bateu com ímpeto a torrente naquela casa, e não a pôde abalar, porque tinha sido bem edificada.
49 Ñatac mana cäsucücá mana sumä simintaycul allpa janallanćhu wasinta luläcänümi. Pu'uy tamya timpućhu mayuca lluy wiñalcamulñatacmi juclla apacun'a. Jinalculmi may caśhanćhu nï camalan'achu” nin.
49 Mas o que ouve e não pratica é semelhante a um homem que edificou uma casa sobre terra, sem alicerces, na qual bateu com ímpeto a torrente, e logo caiu; e foi grande a ruína daquela casa.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.