Lucas 18
Muśhü limalicuy (QVWNT) vs ARA
1 Chaypïtam Jesus willala tincuchiypa Diosta imaypis mañacunanpä:
1 Disse-lhes Jesus uma parábola sobre o dever de orar sempre e nunca esmorecer:
2 “Juc malcaćhüshi juc juyu fis Diostapis mana manchacü nunätapis mana llaquipä cañä.
2 Havia em certa cidade um juiz que não temia a Deus, nem respeitava homem algum.
3 Chay malcaćhüshi cañätac juc japanyäśha walmi. Payshi chay fisman liñä: ‘Taytáy, quijanacuśhá nunäwan arrinlaycallämay’ nil.
3 Havia também, naquela mesma cidade, uma viúva que vinha ter com ele, dizendo: Julga a minha causa contra o meu adversário.
4 — ausente —
4 Ele, por algum tempo, não a quis atender; mas, depois, disse consigo: Bem que eu não temo a Deus, nem respeito a homem algum;
5 — ausente —
5 todavia, como esta viúva me importuna, julgarei a sua causa, para não suceder que, por fim, venha a molestar-me.
6 “Chay walmip rabyachïninmi maynu juyu fistapis awnicalpachin.
6 Então, disse o Senhor: Considerai no que diz este juiz iníquo.
7 ¿Chaychun ampá Dios mana atindiycälishunquimanchu tutay-muyun ruygacücunäta? ¿Alcayalcächishunquiman munaśhan üracamachućh? Manamá.
7 Não fará Deus justiça aos seus escolhidos, que a ele clamam dia e noite, embora pareça demorado em defendê-los?
8 Pay'a chay-pachallam atindiycun'a. Ñatac cay pachäman ya'a Rasun Nunap Chulinca cutimul ¿talïmanchućh caynu jicutaycü chalapacuyniyu nunacunacta?” nila.
8 Digo-vos que, depressa, lhes fará justiça. Contudo, quando vier o Filho do Homem, achará, porventura, fé na terra?
9 Chaypïtam chayćhu Jesus juctañatac willala mayanpis “Diospa ñawpäninćhu allinmi cacú” nil jamuyäcücunäpä cay nil:
9 Propôs também esta parábola a alguns que confiavam em si mesmos, por se considerarem justos, e desprezavam os outros:
10 “Ishcay nunash liñä Diospa chuya wasiman payta mañacü. Chay jucninshi fariseo cañä. Juccäñatacshi Roma gubirnupä alcabäla mañawshï malca-masin cañä.
10 Dois homens subiram ao templo com o propósito de orar: um, fariseu, e o outro, publicano.
11 Chayćhüshi fariseoca aläjapa śhaycapacuycul Diostapis mañacücuyan: ‘Sulpá cachun Dios taytáy, mana juc nunacunänuy suwa caśhäpi, jucha-sapa caśhäpi, mansibädu caśhäpïtapis. Anradisicucmi wic alcabäla mañä nunänuy mana caśhäpïta.
11 O fariseu, posto em pé, orava de si para si mesmo, desta forma: Ó Deus, graças te dou porque não sou como os demais homens, roubadores, injustos e adúlteros, nem ainda como este publicano;
12 Simänäćhu ishcay cutictalämi ayuná. Jinaman'a lluy gänaśhäcunapïtapis ćhuncapïta jucta-camalämi uycucpis’ nil.
12 jejuo duas vezes por semana e dou o dízimo de tudo quanto ganho.
13 “Chay alcabäla mañä nunäñatacshi ipallaćhu un'ulacuycul, maquillantapis tällalcul-tällalcul uyshucuśhalla nila: ‘Dios taytáy, jucha-sapam callá. Llaquipaycallämay-ari’ nil.
13 O publicano, estando em pé, longe, não ousava nem ainda levantar os olhos ao céu, mas batia no peito, dizendo: Ó Deus, sê propício a mim, pecador!
14 Chaymi rasunpa nipäcuc, wasinta cutinanpä ñam cay illay mañä nunaca ima juchanpïpis pampachäśhaña cayäla. Chay juccäñatacmi ichá jina juchayüllalä cayäla. Rasunpa mayanpis ‘Ya'a Diospä cumplïdum cacullá’ nïcá pin'acüśham quïdan'a. Mana alawacücunañatacmi ichá aśhwanpa altuman juluśha can'a” nila.
14 Digo-vos que este desceu justificado para sua casa, e não aquele; porque todo o que se exalta será humilhado; mas o que se humilha será exaltado.
15 Chayćhüñatacmi iñachacunacta achca apapämula Jesusman umanta yataycul Diosta mañacapunanpä. Yaćhapacünincunañatacmi ichá lluy mićhacücuyalcan.
15 Traziam-lhe também as crianças, para que as tocasse; e os discípulos, vendo, os repreendiam.
16 Jinaptinmi Jesus nila: “Ama mićhacuychu; jina śhapämuchun. Cay uchuchäcunänuy cäcunapämi Diospa gubirnun'a.
16 Jesus, porém, chamando-as para junto de si, ordenou: Deixai vir a mim os pequeninos e não os embaraceis, porque dos tais é o reino de Deus.
17 Rasunpa mayanpis paycunanuy Diospa gubirnunta mana ćhasquïcá, chayman manamá yaycun'achu” nila.
17 Em verdade vos digo: Quem não receber o reino de Deus como uma criança de maneira alguma entrará nele.
18 Chayćhümi juc puydï nuna Jesusta tapula: “Allin yaćhachicü Taytay, ¿imactatan lulalläman wiñay simpri cawsaycäman yaycunäpä?” nil.
18 Certo homem de posição perguntou-lhe: Bom Mestre, que farei para herdar a vida eterna?
19 Niptinmi: “¿Imapïmi ‘allin’ nimanqui yaćhachicülla cayapti'a? Allincá Diosllam.
19 Respondeu-lhe Jesus: Por que me chamas bom? Ninguém é bom, senão um, que é Deus.
20 Am yaćhayanquimari Diospa camachicuyninćhu: ‘Amam nunacta wañuchinquichu; mansibacunquichu; suwacunquichu; casquicunquichu; jinaman taytayquita mamayquita tuqui allinpam licanqui’ nil nishancunacta” nin.
20 Sabes os mandamentos: Não adulterarás , não matarás , não furtarás , não dirás falso testemunho , honra a teu pai e a tua mãe.
21 Niptinmi: “Caycunallamannu'a uchucllapïmi cawsayculá” nila.
21 Replicou ele: Tudo isso tenho observado desde a minha juventude.
22 Niptinmi: “Jucmi lulanayqui cayanlä: lluy cäniquita lanticulcul llapa wacchacunaman aypuycamuy. Jinalmi janay pachäćhu alli sumä cäniyu caycunqui. Jinalcul atimay” nila.
22 Ouvindo-o Jesus, disse-lhe: Uma coisa ainda te falta: vende tudo o que tens, dá-o aos pobres e terás um tesouro nos céus; depois, vem e segue-me.
23 Niptinmi alli cäniyu cal nishanta uyalïlul sumä llaquisha licula.
23 Mas, ouvindo ele estas palavras, ficou muito triste, porque era riquíssimo.
24 Chaynu wällïshacta licalculmi Jesus: “Sumä cäniyu rïcu nuna Diospa gubirnunman yaycunanpä sasa-sasam.
24 E Jesus, vendo-o assim triste, disse: Quão dificilmente entrarão no reino de Deus os que têm riquezas!
25 Rasunpa Diospa gubirnunman cäniyu nuna yaycunantá aśhwanpam juc camïllu uywapis awjap linlinpa pasälunmanlä canpis” nila.
25 Porque é mais fácil passar um camelo pelo fundo de uma agulha do que entrar um rico no reino de Deus.
26 Niptinmi chayćhu uyalïcunaca nipäcula: “Chaynu captin'a ¿mayantá salbacunman?” nil.
26 E os que ouviram disseram: Sendo assim, quem pode ser salvo?
27 Niptinmi: “Nunaca mana atipäśhancunacá, Diospá imallamá” nila.
27 Mas ele respondeu: Os impossíveis dos homens são possíveis para Deus.
28 Niptinmi Pedro: “Taytáy, ya'acunam ichá lluy imallätapis caćhaycul atiyalcac” nila.
28 E disse Pedro: Eis que nós deixamos nossa casa e te seguimos.
29 — ausente —
29 Respondeu-lhes Jesus: Em verdade vos digo que ninguém há que tenha deixado casa, ou mulher, ou irmãos, ou pais, ou filhos, por causa do reino de Deus,
30 — ausente —
30 que não receba, no presente, muitas vezes mais e, no mundo por vir, a vida eterna.
31 Chaypïtam ćhunca ishcayniyu yaćhapacünincunacta Jesus japächalcul nila: “Canan'a ñam Jerusalenman liyanchicña. Chayćhümi lluy lulacacun'a Diospa unay willacünincuna ya'a Rasun Nunap Chulincäpi isquirbishanca.
31 Tomando consigo os doze, disse-lhes Jesus: Eis que subimos para Jerusalém, e vai cumprir-se ali tudo quanto está escrito por intermédio dos profetas, no tocante ao Filho do Homem;
32 Chayćhu mana-Israelcunap maquinman ćhulaycamaptinmi burlapapäman'a, palapäman'a, tuwapapäman'a ima. Chayćhu lawćhapämal wañuchipäman'a.
32 pois será ele entregue aos gentios, escarnecido, ultrajado e cuspido;
33 Jinapämaptinpis quimsa muyunpïtam ichá śhalcamuśhä” nila.
33 e, depois de o açoitarem, tirar-lhe-ão a vida; mas, ao terceiro dia, ressuscitará.
34 Cay nishantam nï imapi nishantapis mayanllanpis intindipäculachu mana tantiapaśh captin.
34 Eles, porém, nada compreenderam acerca destas coisas; e o sentido destas palavras era-lhes encoberto, de sorte que não percebiam o que ele dizia.
35 Ñä Jericó malcäta Jesus ji'aycuyalcaptinmi juc apla caminu patanćhu limuśhnacuyäñä.
35 Aconteceu que, ao aproximar-se ele de Jericó, estava um cego assentado à beira do caminho, pedindo esmolas.
36 Chay achca nunacunaca śhacayämüta uyalilculmi tapucula: “¿Imam śhacayämullan?” nil.
36 E, ouvindo o tropel da multidão que passava, perguntou o que era aquilo.
37 Niptinmi: “Nazaret-lädu Jesusmi pasayan” nila.
37 Anunciaram-lhe que passava Jesus, o Nazareno.
38 Uyalilcul-pacham ayaycaćhacuyan: “¡Mandacü Davidpa Caśhtan Caćhamuśhan Salbacü, Jesuslláy! ¡Llaquipaycallämay-ari!” nil.
38 Então, ele clamou: Jesus, Filho de Davi, tem compaixão de mim!
39 Chaynu ayaycaćhacayämuptinmi waquin puntanpa pasäcunaca: “¡Upälla!” nil mićhacapäcula.
39 E os que iam na frente o repreendiam para que se calasse; ele, porém, cada vez gritava mais: Filho de Davi, tem misericórdia de mim!
40 Chaynu ayamuśhanta uyalilculmi Jesus śhaycuycul puśhachimula. Lädunman ćhächimuptinmi Jesus tapula:
40 Então, parou Jesus e mandou que lho trouxessem. E, tendo ele chegado, perguntou-lhe:
41 “¿Imallactam nilanqui?” nil.
41 Que queres que eu te faça? Respondeu ele: Senhor, que eu torne a ver.
42 Niptinmi: “Licay-ari. Caynu chalapacamäśhayquipam allinyälunqui” nila.
42 Então, Jesus lhe disse: Recupera a tua vista; a tua fé te salvou.
43 Chay niycullaptin ñawin quićhacacüluptinmi Diosta alawaśhtin Jesusta atila. Chayćhümi lluy nunacunäpis chayta lical Diosta alawapäcula.
43 Imediatamente, tornou a ver e seguia-o glorificando a Deus. Também todo o povo, vendo isto, dava louvores a Deus.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 18, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.