Lucas 16

Muśhü limalicuy (QVWNT) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Chaynütacmi Jesus tincuchiypa willala jucta: “Juc alli cäniyu nunapshi juc sumä cunfiansa nunan cala. Payshi lluy cänincunapi incargädu cala. Chaynu cayalshi pay munaśhanta lulacuñä. Jinaptinshi nunacunaca: ‘Cay cunfiansa nunayqui munaśhanta lulaśhuśhayquitapis manamá yaćhanquichu’ nila.
1 Dizia Jesus também aos seus discípulos: Havia certo homem rico, que tinha um mordomo; e este foi acusado perante ele de estar dissipando os seus bens.
2 “Nipäcuptinshi ayalcul: ‘¿Imapïtan lluypis caynu niyalcäśhunquiman? Má, cananmi lluy papilcäta licachimänayquita muná. Canan'a cay lulayniquipi yalunquiñam’ nila.
2 Chamou-o, então, e lhe disse: Que é isso que ouço dizer de ti? Presta contas da tua mordomia; porque já não podes mais ser meu mordomo.
3 “Niptinshi chay nunaca pinsan: ‘¿Canan imactaćh lulaśhä caynu patrunní wicapämaptin? Ćhaclaćhu lulapacunäpá manam callpäpis canñachu; limuśhnacuytá pin'acullätacmi’ nil.
3 Disse, pois, o mordomo consigo: Que hei de fazer, já que o meu senhor me tira a mordomia? Para cavar, não tenho forças; de mendigar, tenho vergonha.
4 Nilculshi pinsälun: ‘Ä, caytari luläśhä caypi alümaptin lisinacuśhäcuna wasinćhu uywaycamänanpä’ nil.
4 Agora sei o que vou fazer, para que, quando for desapossado da mordomia, me recebam em suas casas.
5 “Nilculshi patrunninta mänucüśhan nunacunäta ayächin. Punta ćhämücätash tapula: ‘¿Aycactatan patrunnïta mänutacüśha cayanqui?’ nil.
5 E chamando a si cada um dos devedores do seu senhor, perguntou ao primeiro: Quanto deves ao meu senhor?
6 “Niptinshi: ‘Paćhac barril asaytictam dïbiyällá’ nin. Niptinshi: ‘Ama llaquicuychu. Canan chay punta papilta laćhyalcul apuraypa juc muśhü papilta luläśhun picha ćhunca dïbishallayquipïña’ nila.
6 Respondeu ele: Cem cados de azeite. Disse-lhe então: Toma a tua conta, senta-te depressa e escreve cinqüenta.
7 “Chayta lulalculshi chay ipa ćhämücätapis tapula: ‘¿Am'a aycactam mänutacüśha cayanqui?’ nil.
7 Perguntou depois a outro: E tu, quanto deves? Respondeu ele: Cem coros de trigo. E disse-lhe: Toma a tua conta e escreve oitenta.
8 “Chaynu nunan lulaśhanta yaćhälulshi patrunca nila: ‘Cay nunap uman cacullanmi chayta lulananpä’ nil.
8 E louvou aquele senhor ao injusto mordomo por haver procedido com sagacidade; porque os filhos deste mundo são mais sagazes para com a sua geração do que os filhos da luz.
9 Chaynu-ari amcunapis fisyunllan nuna capäcuy. Jinal cay cawsayniquićhu afanaculcay imallayquiwanpis janay pachäpä sirbishunayquipä. Masqui cay pachäćhu mana cäman muyuchipuśhuptiquipis wicćhu'a tuquip ćhasquisham canqui.
9 Eu vos digo ainda: Granjeai amigos por meio das riquezas da injustiça; para que, quando estas vos faltarem, vos recebam eles nos tabernáculos eternos.
10 “Rasunpa, caynu ashcunallaćhu chalapacuna nunacá achcaćhüpis chalapacunam can'a. Cay ashllaćhüpis mana chalapacunacá piyurćha canman achcawan'a.
10 Quem é fiel no pouco, também é fiel no muito; quem é injusto no pouco, também é injusto no muito.
11 Cay pachäćhu cäcällamanpis mana chalapacuna cayalcaptiqui'a ¿pitan cunfiacuśhunquiman sumä imapis cäcätá?
11 Se, pois, nas riquezas injustas não fostes fiéis, quem vos confiará as verdadeiras?
12 Mana caynu nunap imallantapis mana sumä cuydayalcaptiqui'a ¿pitan ampá cunfiansanwan uycuśhunquiman tücäniquitapis?
12 E se no alheio não fostes fiéis, quem vos dará o que é vosso?
13 “Chayurá śhun'uyquita tapucuy mayanninta atinayquipäpis. Manam pï sirbipacüpis ishcay patruntá sirbinmanchu. Juccätam ćhïninman, juccätam cuyanman; juccätam jamuyanman, juccätam wätanman. Chaynütacmi amcunapis nï Diostawan cäniquitá jucllaćhu sirbinquimanchu” nila.
13 Nenhum servo pode servir dois senhores; porque ou há de odiar a um e amar ao outro, o há de odiar a um e amar ao outro, o há de dedicar-se a um e desprezar o outro. Não podeis servir a Deus e às riquezas.
14 Cay nishanta fariseocunaca uyalipäculmi illayta lägacuyalpis Jesusta asipapäcula.
14 Os fariseus, que eram gananciosos, ouviam todas essas coisas e zombavam dele.
15 Chaymi Jesus: “Amcuna allin nunanülämá pasachiculcäñanqui caycunacta lulayalcalpis. Masqui chaynu jinapäcuptiquipis Dios'a yaćhanmi śhun'uyquićhu imacta pinsaśhayquitapis. Nunacunaca ama-pacha nipäcuśhantamari Dios'a millachicuypä lican.
15 E ele lhes disse: Vós sois os que vos justificais a vós mesmos diante dos homens, mas Deus conhece os vossos corações; porque o que entre os homens é elevado, perante Deus é abominação.
16 “Canan, má, Moiseswan, Diospa willacünincuna yaćhachishanca alli callpayümi cala Bawtisä Juan Diosman filtananpä willacuśhancäcamá. Chay pachapïmi lluy nunapis imanuypañapis Diospa gubirnunman yaycuyta munayalcan.
16 A lei e os profetas vigoraram até João; desde então é anunciado o evangelho do reino de Deus, e todo homem forceja por entrar nele.
17 [Masqui chaynu captinpis manam ‘Camachicuypa yaćhachicuynin mïnusyälunñam’ niyächu.] Aśhwanpa, sïluca allpaca caśhancamá, camachicuycäpi manam juc litrallapis, nï uchuc unanchaycuśhallapis chincachishachu can'a.
17 É, porém, mais fácil passar o céu e a terra do que cair um til da lei.
18 “Chayurá walminwan laquinaculcul jucwan cuscäcá mansibacuyanmi. Chay jitaśha walmiwan cuscäcäpis mansibacuyantacmi” nila.
18 Todo aquele que repudia sua mulher e casa com outra, comete adultério; e quem casa com a que foi repudiada pelo marido, também comete adultério.
19 Nilculmi juctapis willala cay nil: “Juc nunash cäniyu cäniyu rïcu cacula. Chayshi sumä allica fïnunnin müdanacunallawan müdacula. Chaynu cayalshi muyun-muyunpis allicá cumbidullacta lulachil micucula.
19 Ora, havia um homem rico que se vestia de púrpura e de linho finíssimo, e todos os dias se regalava esplendidamente.
20 Ñatac chayćhüshi intiru aychanpïpis matiryälla wi'imuśhtin Lazaro śhutiyu nuna cala. Payshi walan-walan chay rïcup wasinpa puncullanćhu jitaläcula.
20 Ao seu portão fora deitado um mendigo, chamado Lázaro, todo coberto de úlceras;
21 Chayćhüshi allucunäpis lläwala. Chaynu jitalayalshi munapäla: ‘Cay rïcup mïsanpi usücällapis imanuypalä shimïćhu licalinman’ nil.
21 o qual desejava alimentar-se com as migalhas que caíam da mesa do rico; e os próprios cães vinham lamber-lhe as úlceras.
22 “Chaypïtash juc-punćhu'a wañucullan. Chayshi Diospa anjilnincuna paypa almanta puśhacula luryaman unay awilunchic Abrahamwan cusca cananpä. Chay jinamanshi rïcupis wañucuntac. Jinaptinshi lluy pampälälin.
22 Veio a morrer o mendigo, e foi levado pelos anjos para o seio de Abraão; morreu também o rico, e foi sepultado.
23 Chay rïcu nunaca nina waläcäćhu ñacayalshi altucta licalcuśhanćhu Lazarocta licälun Abrahampa millayninćhu cayäta.
23 No inferno, ergueu os olhos, estando em tormentos, e viu ao longe a Abraão, e a Lázaro no seu seio.
24 Chayćhu licalculshi ayaycaćhacuyan: ‘¡Tayta Abraham, llaquipaycallämay-ari! Caćhamullay Lazarocta-ari dïdu puntallanwanpis yacullacta śhutuycachimumänanpä. ¡Ay, cay acachäcuy imañaćh cacullanpis isisí!’ nil.
24 E, clamando, disse: Pai Abraão, tem misericórdia de mim, e envia-me Lázaro, para que molhe na água a ponta do dedo e me refresque a língua, porque estou atormentado nesta chama.
25 “Niptinshi Abraham nimula: ‘Yalpaćhacuy ïju, cawsayniquićhu imapïpis altullamá caculanqui imayquipis junta. Lazaro'a manam chaynüchu cala. Canan paymi cayćhu juc allin bïdacta talin. Amñatacmi mana allin bïdacta pasayanqui.
25 Disse, porém, Abraão: Filho, lembra-te de que em tua vida recebeste os teus bens, e Lázaro de igual modo os males; agora, porém, ele aqui é consolado, e tu atormentado.
26 Jinaman'a maynu munalpis chay caśhayquiman'a manam mayanpis chimpamunmanchu, sumä-sumä wayu japächayämaptinchic'a. Chaynütacmi nï chaypïpis cayman pasamunmantacchu’ nil.
26 E além disso, entre nós e vós está posto um grande abismo, de sorte que os que quisessem passar daqui para vós não poderiam, nem os de lá passar para nós.
27 — ausente —
27 Disse ele então: Rogo-te, pois, ó pai, que o mandes à casa de meu pai,
28 — ausente —
28 porque tenho cinco irmãos; para que lhes dê testemunho, a fim de que não venham eles também para este lugar de tormento.
29 “Niptinshi: ‘Moiseswan willacünincuna isquirbishancuna maquinćhu cayanmi. Chayćhu limaśhantari lluy cäsucul lulachun’ nila.
29 Disse-lhe Abraão: Têm Moisés e os profetas; ouçam-nos.
30 “Niptinshi nila: ‘Manam, tayta Abraham, pïllapis wañuśhanpi cawsalcul liptinlämi sigürupis mana allin lulaynincunacta caćhaycunman. Jinallá manam cäsuculcanmanchu’ nil.
30 Respondeu ele: Não! pai Abraão; mas, se alguém dentre os mortos for ter com eles, hão de se arrepender.
31 “Niptinshi: ‘¿Paycunactapis mana cäsucuyal-lächun-ari ampá wañücuna śhalcul liptinpis quiriycuyalcanman?’ nin” nila.
31 Abraão, porém, lhe disse: Se não ouvem a Moisés e aos profetas, tampouco acreditarão, ainda que ressuscite alguém dentre os mortos.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.