Lucas 13
Muśhü limalicuy (QVWNT) vs NVT
1 Chay achca nunacunapïmi: “Taytáy ¿yalpanquichun chay Galilea nunacunäta Pilato wañulcachil yawarnintapis Diospa cañaycapuśhan uywap yawarninwan talluśhanta? ¿Chaynüpa wañunanpä Diosninchicpa castigunchun paycunaman ćhäla ichá imanuymi?” nila.
1 Por essa época, Jesus foi informado de que Pilatos havia assassinado algumas pessoas da Galileia enquanto ofereciam sacrifícios.
2 Niptinmi: “¿Ima amcuná pinsayalcanqui ‘Chay nunacunäta caynüpa wañülächila malca-masincunapïtapis mas jucha-sapa captinćha’ nilchun?
2 “Vocês pensam que esses galileus eram mais pecadores que todos os outros da Galileia?”, perguntou Jesus. “Foi por isso que sofreram?
3 Manamá chaynüchu. Juchayquipi mana wanaculcal'a amcunapis chaynümi wañupäcunqui.
3 De maneira alguma! Mas, se não se arrependerem, vocês também morrerão.
4 Icha Siloé malcaćhu türriwan ñitichiculcul wañü nunacunäpïtapis ichaćh pinsayalcanquipis ‘Paycuná Jerusalen malca-masincunapïta mas juchayüćhá cala’ nilpis.
4 E quanto aos dezoito que morreram quando a torre de Siloé caiu sobre eles? Eram mais pecadores que os demais de Jerusalém?
5 Manam chaynüchu. Mana wanaculcal'a amcunapis chaynüpam wañupäcunqui” nila.
5 Não! E eu volto a lhes dizer: a menos que se arrependam, todos vocês também morrerão.”
6 Chay nilculmi sumä tantiachinanpä juc ïgus plantayu nunaman tinculcachilñatac Jesus nila: “Juc nunash ćhaclan juntacta plantacuñä ïgusta. Chay wiñäpuptinshi ‘Canan'a ćhulayanñaćhá’ nil pallä lila. Jinaptinshi mana nï juctapis ćhulañächu.
6 Então Jesus contou a seguinte parábola: “Um homem tinha uma figueira em seu vinhedo e foi várias vezes procurar frutos nela, sem sucesso.
7 Chayshi täpächicuśhan nunanta nila: ‘Caynu śhamú śhamú quimsa watañam “Ćhulayanñapisćha” nil ñatac manam imaypis ćhulaśhanta licächu. Yan'añam chay'a iridal amyayächin ćhaclätapis; má, cuchüluy’ nil.
7 Por fim, disse ao jardineiro: ‘Esperei três anos e não encontrei um figo sequer. Corte a figueira, pois só está ocupando espaço no pomar’.
8 Chaynu niptinshi täpänin nunaca: ‘Taytay, cay watallá jinala caycuchun. Icha muyülïninta aśhpiycul wanuchaycuptí ćhulälunmanläpis.
8 “O jardineiro respondeu: ‘Senhor, deixe-a mais um ano, e eu cuidarei dela e a adubarei.
9 Caypïtá manaña ćhulaptinćha ichá cuchüśhunña’ nil” nila.
9 Se der figos no próximo ano, ótimo; se não, mande cortá-la’”.
10 Juc warda muyunćhümi juntunaculcänan wasićhu Jesus yaćhachila.
10 Certo sábado, quando Jesus ensinava numa sinagoga,
11 Chayćhümi cañä juc walmi ćhunca pusäniyu wataña pasaypi curcüśha Satanaśh ishyachiptin.
11 apareceu uma mulher enferma por causa de um espírito impuro. Andava encurvada havia dezoito anos e não conseguia se endireitar.
12 — ausente —
12 Ao vê-la, Jesus a chamou para perto e disse: “Mulher, você está curada de sua doença!”.
13 — ausente —
13 Então ele a tocou e, no mesmo instante, ela conseguiu se endireitar e começou a louvar a Deus.
14 Chaynu warda muyuncäćhu sänachiptinmi, juntunaculcänan wasip puydïnin sumä-sumä rabyaśha nunacunäta nicuyan: “Süta muyunmi imactapis lulanayquipä cayan. Chayćhümi sänachicuyta munal'a śhapämunquiman, manam cay warda muyuncunaćhülächu cürriyalcämunquiman” nil.
14 O chefe da sinagoga ficou indignado porque Jesus a tinha curado no sábado. “Há seis dias na semana para trabalhar”, disse ele à multidão. “Venham nesses dias para serem curados, e não no sábado.”
15 Niptinmi Jesus nila: “¡Ishcay cära nunacuna! Amcuna ¿manachun cay warda muyuncäćhu uywayquicunacta pasquipäcunqui yacuman micuyman atipäcunayquipä?
15 O Senhor, porém, respondeu: “Hipócritas! Todos vocês trabalham no sábado! Acaso não desamarram no sábado o boi ou o jumento do estábulo e o levam dali para lhe dar água?
16 Chayurá ¿imapïtan-nila cay Abrahampi caśhtayqui walmïta mana libraycuchwanchu Satanaśhpa maquinćhu cay-chica wataña cayaptin'a?” nil.
16 Esta mulher, uma filha de Abraão, foi mantida presa por Satanás durante dezoito anos. Não deveria ela ser liberta, mesmo que seja no sábado?”.
17 Chaynüta Jesus niycüluptinmi llapa cuntrapänincuna pin'acüśha quïdälälila. Llapan nunacunäñatacmi cushiculcäla cay lulaśhancunapi limaśhancunapïpis.
17 As palavras de Jesus envergonharam seus adversários, mas todo o povo se alegrava com as coisas maravilhosas que ele fazia.
18 — ausente —
18 Então Jesus disse: “Com que se parece o reino de Deus? Com o que posso compará-lo?
19 — ausente —
19 É como a semente de mostarda que alguém plantou na horta. Ela cresce e se torna uma árvore, e os pássaros fazem ninhos em seus galhos”.
20 “Diospa gubirnunta libadüramantacmi tincuycachichwan.
20 Disse também: “Com que mais se parece o reino de Deus?
21 Juc walmi ash libadürallacta quimsa quintal arinamanlä jitaycüluptinpis jinantintam punquichimun” nil.
21 É como o fermento que uma mulher usa para fazer pão. Embora ela coloque apenas uma pequena quantidade de fermento em três medidas de farinha, toda a massa fica fermentada”.
22 — ausente —
22 Jesus foi pelas cidades e povoados ensinando ao longo do caminho, em direção a Jerusalém.
23 — ausente —
23 Alguém lhe perguntou: “Senhor, só alguns poucos serão salvos?”. Ele respondeu:
24 Niptinmi Jesus nila: “Callpanchaculcay masqui may sasa yaycunapä quićhqui puncu captinpis. Chay puncup may-chicaćh yaycuy munapäcun'a, ñatac manamá atipapäcun'achu.
24 “Esforcem-se para entrar pela porta estreita, pois muitos tentarão entrar, mas não conseguirão.
25 “Chayćhu Dios puncunta wićhacämuptinćha ‘¡Quićhallämay, quićhallämay!’ nilcul ayaycaćhapäcunqui.
25 Quando o dono da casa tiver trancado a porta, será tarde demais. Vocês ficarão do lado de fora, batendo e pedindo: ‘Senhor, abra a porta para nós!’. Mas ele responderá: ‘Não os conheço, nem sei de onde são’.
26 “Nipäcuśhuptiquićh ‘Anwan lisinacunchicmi, mayćhüpis miculanchicmi, malcäcunaćhüpis yaćhachilanquitacmi’ nil nipäcunqui.
26 Então vocês dirão: ‘Nós comemos e bebemos com o senhor, e o senhor ensinou em nossas ruas’.
27 “Niptiquipis: ‘¿May-lädulä cacunquipis? Ya'a manam lisicchu. ¡Ñawïpïpis chincapäcuy, mana allin cawsayniyücuna!’ nilćha nipäcuśhunqui.
27 E ele responderá: ‘Não os conheço nem sei de onde são. Afastem-se de mim, todos vocês que praticam o mal!’.
28 “Chayćhüćha awquilluyqui Abrahamta, Isaacta, Jacobta, ñatac llapa Diospi willacünincunactapis Diospa gubirnunćhu cayäta licapäcunqui. Amcunañatacćha waśhaćhu quïdälälil wa'apäcunqui quiluctapis lawćhićhicyachishtin.
28 “Haverá choro e ranger de dentes, pois verão Abraão, Isaque, Jacó e todos os profetas no reino de Deus, mas vocês serão lançados fora.
29 Jinamanmi achca mana-Israel nunacuna intirupïta śhapämun'a Diospa gubirnunćhu cumbidunman yaycapäcunanpä.
29 E virão pessoas de toda parte, do leste e do oeste, do norte e do sul, para ocupar seus lugares à mesa no reino de Deus.
30 Rasunpa chay timpućhu'a puntanninćhu cäcunämi ipaćhu licalipäcun'a; ñatac ipaćhu licaśhacunämi puntanninćhu caycälin'a” nil.
30 E prestem atenção: alguns últimos serão os primeiros, e alguns primeiros serão os últimos”.
31 Cay niyaptinmi fariseocuna ćhälälimul Jesusta nipäcula: “Caypïta licuy. Herodesmi ‘wañuchishä’ niyäśhunqui” nil.
31 Naquele momento, alguns fariseus lhe disseram: “Vá embora daqui, pois Herodes Antipas quer matá-lo!”.
32 Niptinmi Jesus: “Chay atücäta niycamuy ‘Canan muyuncuná Satanaśhpa maquinćhu cäcunactalämi sänachishä. Wala muyuncunañatacmi ishyäcunacta sänachishä’ nil. Cay lulaśhäta manam pipis mićhacamänan yaćhacunchu. Camacalpunäcamam lulaśhä.
32 Jesus respondeu: “Vão dizer àquela raposa que continuarei a expulsar demônios e a curar hoje e amanhã; e, no terceiro dia, realizarei meu propósito.
33 Chaymi canan muyuncunapis, wala muyuncunapis, Jerusalenta lishä ćhänäcama. Chayćhümá Diospa willacünincunacta wañuchipäcun; manamá juc-lädućhüchu” nila.
33 Sim, hoje, amanhã e depois de amanhã, devo seguir meu caminho. Pois nenhum profeta de Deus deve ser morto fora de Jerusalém!
34 Nilculmi: “¡Ay, Jerusalenćhu nunacuna! ¡Ay, imananquilä Dios caćhamuptin willacünincunacta lumi tamshaywan wañuchïcuna! Juc wallpa chipchincunacta juntuycücänümi achca cuti llapayquitapis jucllaman juntuycuyta munalá. Jinaptïpis amcuna manamá munapäculanquichu.
34 “Jerusalém, Jerusalém, cidade que mata profetas e apedreja os mensageiros de Deus! Quantas vezes eu quis juntar seus filhos como a galinha protege os pintinhos sob as asas, mas você não deixou.
35 Canan licapäcuy; amcunap malcayqui lluy pulumäśhañam licalin'a. Rasunpa cananpi-pacham manaña nï uchucllapis licapämanquiñachu aśhta ‘¡Altuman juluśha cachun Diospa Pudirnin Śhamüca!’ nil nipämänayquicama” nila.
35 E, agora, sua casa foi abandonada, e você nunca mais me verá, até que diga: ‘Bendito é o que vem em nome do Senhor!’”.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.