Atos 7
Muśhü limalicuy (QVWNT) vs ARIB
1 Chayćhümi puydï sasirdütica Estebanta tapula: “¿Imaninquim nishuśhayquicunapi?” nil.
1 E disse o sumo sacerdote: Porventura são assim estas coisas?
2 — ausente —
2 Estêvão respondeu: Irmãos e pais, ouvi. O Deus da glória apareceu a nosso pai Abraão, estando ele na Mesopotâmia, antes de habitar em Harã,
3 — ausente —
3 e disse-lhe: Sai da tua terra e dentre a tua parentela, e dirige-te à terra que eu te mostrar.
4 Chaynu niptinmi Abraham yalucula Caldea malcanpi Haram malcäman chayćhu yaćhamü. Chayćhu taytan wañucuptinlämi Diosninchic puśhamula cay caśhanchic malcanchicman.
4 Então saiu da terra dos caldeus e habitou em Harã. Dali, depois que seu pai faleceu, Deus o trouxe para esta terra em que vós agora habitais.
5 Ñatac maycäćhu yaćhananpäpis nï taycuycunallanpäpis uchucllapis unanchaycapuśha allpan capulalächu. Ñatac chayćhu manalä chulinpis cayaptinlämi Diosninchic: ‘Cay jinantin malcaca ampäwan chuliquipämi can'a’ nila.
5 E não lhe deu nela herança, nem sequer o espaço de um pé; mas prometeu que lha daria em possessão, e depois dele à sua descendência, não tendo ele ainda filho.
6 Nilculmi: ‘Llapa caśhtayquim jucpa malcanćhu allpanćhu sirbipaculcan'a tawa paćhac wata ma'alcuśhapis, imanalcuśhapis.
6 Pois Deus disse que a sua descendência seria peregrina em terra estranha e que a escravizariam e maltratariam por quatrocentos anos.
7 Chay sirbichicüniqui malcätamari ya'a llaqui bïdacta apachishä. Jinalcuptïmi chaypi yalamul cayćhu sirbipämanqui’ nila.
7 Mas eu julgarei a nação que os tiver escravizado, disse Deus; e depois disto sairão, e me servirão neste lugar.
8 “Chayćhütacmi nila: ‘Abraham ya'apa nuná canayquipä umri cayniquićhu siñalacul unanchachicuy’ nil. Chaymi chulin Isaac näsïluptin simänaycuyällacta unanchachila. Chaynütacmi Isaacpis lulala chulin Jacobwan. Chaynütac Jacobpis llapa chulincunawan lulala. Yaćhaśhanchicnüpis paypa ćhunca ishcayniyu chulincunam cay Israel nasyunninchicpa puydïnincuna capäcula.
8 E deu-lhe o pacto da circuncisão; assim então gerou Abraão a Isaque, e o circuncidou ao oitavo dia; e Isaque gerou a Jacó, e Jacó aos doze patriarcas.
9 “Ñatac cay Jacobpa chulincuna, ya'anchicpa awilunchiccuna, quiquin-pula ćhïninaculcul śhullcan Josëta lanticälälin Egipto nasyuncäćhu sirbipacamunanpä.
9 Os patriarcas, movidos de inveja, venderam José para o Egito; mas Deus era com ele,
10 Masqui jinaptinpis Diosmi Josëta mana caćhaycul ima ñacaśhanpïpis julula. Jinayculmi allin umacta uycul, Egiptop mandänin Faraonwan allinpa apanacachila. Chaymi pay jinantin Egiptop mandawshïninpä ćhulaycula jinaman wasinćhüpis yanapänanpälä.
10 e o livrou de todas as suas tribulações, e lhe deu graça e sabedoria perante Faraó, rei do Egito, que o constituiu governador sobre o Egito e toda a sua casa.
11 “Jinamanmi llaqui micuy wana ćhäla Egiptopïta aśhta Canaan malcanchiccama. Jinaptinmi llapa awilunchiccunap ima aycallapis micalcälinanpä calachu.
11 Sobreveio então uma fome a todo o Egito e Canaã, e grande tribulação; e nossos pais não achavam alimentos.
12 Chaynu cayalcäśhanćhümi Jacob yaćhälun Egipto nasyunćhu trïgu lantiypä caśhanta. Chaymi chulincunacta lantichimü caćhala.
12 Mas tendo ouvido Jacó que no Egito havia trigo, enviou ali nossos pais pela primeira vez.
13 Chaypi yapa lantï cutïläliptinmi śhullcan José lisichicula mayurnincunawan. Chaynüpam Faraon yaćhala José may-lädu, ima caśhta caśhantapis.
13 E na segunda vez deu-se José a conhecer a seus irmãos, e a sua linhagem tornou-se manifesta a Faraó.
14 Chaymi José papänin Jacobta puśhachila lädunman anćhish ćhunca pichayu lluy caśhtantinta.
14 Então José mandou chamar a seu pai Jacó, e a toda a sua parentela-setenta e cinco almas.
15 Chaynüpa Jacob Egipto malcäta ćhalmi chayćhu wañucamula llapa chulincunapis.
15 Jacó, pois, desceu ao Egito, onde morreu, ele e nossos pais;
16 Chaymi Siquem malcaman ayäcunäta apapämula Hamorpa chulincunapi taytan Abraham lantishan nïchuncunaman pampapämü.
16 e foram transportados para Siquém e depositados na sepultura que Abraão comprara por certo preço em prata aos filhos de Emor, em Siquém.
17 “Chaynu achca watacunaña pasayaptinmi ji'aycayämulaña Abrahamta Dios limalicuśhan timpuca. Yaćhaśhanchicnüpis unay awilunchiccuna achca-achcamanmá milälälila chay nasyuncäćhu.
17 Enquanto se aproximava o tempo da promessa que Deus tinha feito a Abraão, o povo crescia e se multiplicava no Egito;
18 Cay-chica timpuña José wañucuśhanpi cayaptinmi juc juyu puydï mandacü chay Egipto nasyuncäta mandayäla. Paytá manamá imapis uculachu Jacobpa caśhtacunapi.
18 até que se levantou ali outro rei, que não tinha conhecido José.
19 Chaymi malcanchicta lluy ingañalcul munaśhanta lulachila, ñacachila, aśhta näsimü iñachancunactapis wañunanpä firsapi jitachipäcula.
19 Usando esse de astúcia contra a nossa raça, maltratou a nossos pais, ao ponto de fazê-los enjeitar seus filhos, para que não vivessem.
20 Chaynu timpup ćhawpinćhümi Moises näsimuptin taytancuna quimsa quillalä wasinćhu uywapäcula. Paytamari Dios allinpa licala.
20 Nesse tempo nasceu Moisés, e era mui formoso, e foi criado três meses em casa de seu pai.
21 Chayćhu jitäśha niyaptinmi chay Faraonpa wamla chulin apacul ishpichicula quiquinpa wawintanuy.
21 Sendo ele enjeitado, a filha de Faraó o recolheu e o criou como seu próprio filho.
22 Chaynüpa chay nasyunpa yaćhachicuynin junta Moises ishpilmi yaćhayninman tincüta imactapis limala, lulala.
22 Assim Moisés foi instruído em toda a sabedoria dos egípcios, e era poderoso em palavras e obras.
23 “Chaypi tawa ćhunca watanta liyalmi, Moises watucü lila Israel malca-masincunaman.
23 Ora, quando ele completou quarenta anos, veio-lhe ao coração visitar seus irmãos, os filhos de Israel.
24 Chaynu lishanćhu juc Egipto nuna Israel malca-masinta camacayäta talïlulmi caśhtanta amachayninwan chay nunäta wañuchila.
24 E vendo um deles sofrer injustamente, defendeu-o, e vingou o oprimido, matando o egípcio.
25 Jinalculmi: ‘Cay lulaśhäwan cay llapa caśhta-masïcuna tantiapäcun'aćh Diosninchic ya'awan librananta’ nicula. Ñatac chaytá caśhtancuna manam uchucllapis pinsalcälilachu.
25 Cuidava que seus irmãos entenderiam que por mão dele Deus lhes havia de dar a liberdade; mas eles não entenderam.
26 Aśhwanpa chay wäla quiquin-pulacta ma'anacuyäta talilcul: ‘¿Maynüpam wawi-caśha ma'anacuyalcanquiman?’ nil japächaptinpis
26 No dia seguinte apareceu-lhes quando brigavam, e quis levá-los à paz, dizendo: Homens, sois irmãos; por que vos maltratais um ao outro?
27 chay ma'acüca Moisesta tan'alcul ‘¿Miticamunayquipä pitá mandänïpä, fisnïpä amta ćhulaśhulanqui?
27 Mas o que fazia injustiça ao seu próximo o repeliu, dizendo: Quem te constituiu senhor e juiz sobre nós?
28 ¿Anyan cay Egipto nunactanüchun imam ya'actapis wañuchiyta munamanqui?’ nila.
28 Acaso queres tu matar-me como ontem mataste o egípcio?
29 “Chaynu niptinmi, Moises Madian malcäta ayicula. Jinalculmi chayćhu yaćhala juc-lädu allpaćhu mana lisisha. Chayćhu walmiculculmi ishcay chuliyu cala.
29 A esta palavra fugiu Moisés, e tornou-se peregrino na terra de Madiã, onde gerou dois filhos.
30 “Chaypi tawa ćhunca watapïmi Sinai ulup chunyäninćhu licalïlun juc anjil sumbaypa-sumbal juc jaćhacta lupayä ninap śhun'unćhu.
30 E passados mais quarenta anos, apareceu-lhe um anjo no deserto do monte Sinai, numa chama de fogo no meio de uma sarça.
31 Chaynu walayaptinmi Moises aśhuycula ‘¿Má, imash cañä?’ nil.
31 Moisés, vendo isto, admirou-se da visão; e, aproximando-se ele para observar, soou a voz do Senhor:
32 “Chaymi chay ninap śhun'unpi limalïmun Tayta Diosninchic: ‘Ya'am cayá unay awiluyquicuna Abrahampa, Isaacpa, Jacobpa alawayalcäśhan Diosnin’ nil. Niyta uyalil Moises manchalicucuyalmi, nï licalcunñapischu.
32 Eu sou o deus de teus pais, o Deus de Abraão, de Isaque e de Jacó. E Moisés ficou trêmulo e não ousava olhar.
33 Diosñatacmi: ‘Śhucuyniquita julucuy. Ya'a cayćhu caśhä-laycum cay jaluśhayqui allpaca chuya.
33 Disse-lhe então o Senhor: Tira as alparcas dos teus pés, porque o lugar em que estás é terra santa.
34 Egipto nasyuncäćhu malcá ñacaśhantam ñawí lican. Chayćhu ñacaśhanpi quijacamäśhanta uyalilmi canan bäjamulá julamunäpä. Chaymi Egipto nasyuncäta linayquipä amta caćhaśhayqui’ nila.
34 Vi, com efeito, a aflição do meu povo no Egito, ouvi os seus gemidos, e desci para livrá-lo. Agora pois vem, e enviar-te-ei ao Egito.
35 “Canan má, taytacuna, chay nina waläcäćhu juc anjil licalichimuśhancäwanmi Diosninchic caćhala Moisesta caśhtanpa puydïninpä, libräninpä. Masqui juc-pun ‘¿Pim amta puydïnïpä, fisnïpä ćhulaśhulanqui?’ niyalcaptinpis
35 A este Moisés que eles haviam repelido, dizendo: Quem te constituiu senhor e juiz? a este enviou Deus como senhor e libertador, pela mão do anjo que lhe aparecera na sarça.
36 cay Moisesmi Egipto nasyuncäpi unay awilunchiccunacta libramüca. Paymari chay malcäćhu, Puca Lamarcäćhu, chunyänincunäćhu ima milagrucunactapis, siñalcunactapis tawa ćhunca wata intiru luläca.
36 Foi este que os conduziu para fora, fazendo prodígios e sinais na terra do Egito, e no Mar Vermelho, e no deserto por quarenta anos.
37 — ausente —
37 Este é o Moisés que disse aos filhos de Israel: Deus vos suscitará dentre vossos irmãos um profeta como eu.
38 — ausente —
38 Este é o que esteve na congregação no deserto, com o anjo que lhe falava no monte Sinai, e com nossos pais, o qual recebeu palavras de vida para vo-las dar;
39 “Ñatac yaćhaśhanchicnüpis unay awilunchiccuna Moisesta mana cäsupäculmi munay-sapacalcälil caśhan Egipto nasyunta cutićhaculcäla.
39 ao qual os nossos pais não quiseram obedecer, antes o rejeitaram, e em seus corações voltaram ao Egito,
40 Jinalmi Aarontapis: ‘Juc dioscunacta lulaycälipamay puśhapämänanpä. Manam yaćhanchicchu Egiptopi julamäní Moisesta ima pasaśhantapis’ nil nipäcula.
40 dizendo a Arão: Faze-nos deuses que vão adiante de nós; porque a esse Moisés que nos tirou da terra do Egito, não sabemos o que lhe aconteceu.
41 Chaynu nilculmi taytachacta rasunpa lulacälälin uña ñatuctanuy. Jinalculmi ‘¡Caymi diosní!’ nil maquinwan lulacuśhan taytachanpä jatun fistacta lulapul uywacunap yawarninta uycapäcula.
41 Fizeram, pois, naqueles dias o bezerro, e ofereceram sacrifício ao ídolo, e se alegravam nas obras das suas mãos.
42 Chay lulaśhanpi Diosninchic caćhaycüluptinmi intïta, quilläta, lusirucunäta dioschaculcul alawapäcula. Chaynütam unay willacünincunap isquirbishan librucunäćhu limayan:
42 Mas Deus se afastou, e os abandonou ao culto das hostes do céu, como está escrito no livro dos profetas: Porventura me oferecestes vítimas e sacrifícios por quarenta anos no deserto, ó casa de Israel?
43 Aśhwanpam cay alawanan wasïta śhalcachipäculanqui chay Moloc taytachayquipä.
43 Antes carregastes o tabernáculo de Moloque e a estrela do deus Renfã, figuras que vós fizestes para adorá-las. Desterrar-vos-ei pois, para além da Babilônia.
44 “Canan'a, taytacuna, sumäta yalpalcäliy: Diosmi Moisesta nila: ‘Carpacta śhalcachipamay nunacunäta ya'apïta yalpachinäpä’ nil. Niptinmi Dios imam nishantanülla nunacunaca śhalcachila Moisespa camachicuyninta ćhulapäcunanpä. Ñatac chayta śhalcachila manam cayćhüchu sinu'a chay chunyäninćhümi.
44 Entre os nossos pais no deserto estava o tabernáculo do testemunho, como ordenara aquele que disse a Moisés que o fizesse segundo o modelo que tinha visto;
45 Chayćhümi uywapäcula. Cayman apachimula Diosninchic cay malcapi lluy nunacunäta Josuëwan alulcachil-lämi, ñatac unay awilunchiccuna lluy taycuptinlämi. Chayćhülämi chay carpap intiru muyülïninman cunćhacaycälil Diosninchicta alawapäcula aśhta unay mandäninchic David timpucama.
45 o qual nossos pais, tendo-o por sua vez recebido, o levaram sob a direção de Josué, quando entraram na posse da terra das nações que Deus expulsou da presença dos nossos pais, até os dias de Davi,
46 Paymi Diosninchicwan allinpa apanacul: ‘Dios Taytáy, Jacobpa Diosnin, cunsintiycamay juc wasicta śhalcachipunacpä’ nila. Ñatac manam paychu śhalcachila
46 que achou graça diante de Deus, e pediu que lhe fosse dado achar habitação para o Deus de Jacó.
47 sinu'a chulin Salomonmi śhalcachipula.
47 Entretanto foi Salomão quem lhe edificou uma casa;
48 Chaynu captinpis, taytacuna, altu sïlućhu cacü Diosninchic'a manam nunap lulaśhan wasicunallaćhüchu täcuyan nï wićhalayan, Diospa unay willacünin nishan-yupaypis. Paymari nila:
48 mas o Altíssimo não habita em templos feitos por mãos de homens, como diz o profeta:
49 — ausente —
49 O céu é meu trono, e a terra o escabelo dos meus pés. Que casa me edificareis, diz o Senhor, ou qual o lugar do meu repouso?
50 — ausente —
50 Não fez, porventura, a minha mão todas estas coisas?
51 Chaynu nilculmi Esteban chayćhu llapa puydïcunacta: “Amcuna artictam pasaypi cullu linli capäcunqui. Diosta mana lisï nunacunänuy mana linliyu, juc-läducta śhun'uyqui pinsayä nuna capäcunqui. Jinal imaypis Chuya Ispiritup cuntran cayalcanqui. Cay lulayniquiwan manam mayta-chayta lipäcunquichu unay awquilluyquicunapïta.
51 Homens de dura cerviz, e incircuncisos de coração e ouvido, vós sempre resistis ao Espírito Santo; como o fizeram os vossos pais, assim também vós.
52 “Canan'a ¿niycälimanquimanchun Diospa willacünincunacta mana mayanllantapis awiluyquicuna aticaćhaśhanta? ¿Mayanllantá manatan wañuchilachu? Paycuná Mana Juchayücäpi limalcücätá wañuchipäculam. Pay quiquin ćhämuptinñatacmi, amcunapis cuntran śhalcalcälil wañülächinqui.
52 A qual dos profetas não perseguiram vossos pais? Até mataram os que dantes anunciaram a vinda do Justo, do qual vós agora vos tornastes traidores e homicidas,
53 Amcuna Diospa camachicuyninta anjilpi ćhasquïcunalä cayalcalpis manatac cäsuculcä-camachu capäcunquipis” nin.
53 vós, que recebestes a lei por ordenação dos anjos, e não a guardastes.
54 Chaynu niycüluptinmi alli-allicta nanachiculcul quiluctapis lawćhićhicyachicuyalcan.
54 Ouvindo eles isto, enfureciam-se em seus corações, e rangiam os dentes contra Estêvão.
55 Estebanñatacmi ichá Chuya Ispiritup munayninćhu cayal altu sïlućhu Diosninchicpa sumä cayninta, ñatac Jesuspis Tayta Diospa lädunćhu śhäcuyäta licäla.
55 Mas ele, cheio do Espírito Santo, fitando os olhos no céu, viu a glória de Deus, e Jesus em pé à direita de Deus,
56 Chaymi chayćhu nila: “¡Licay! Quiquin sïlum quićhacacuyan. Chayćhu Rasun Nunap Chulin Jesustam Diospa lädunćhu cayäta licayá” nil.
56 e disse: Eis que vejo os céus abertos, e o Filho do homem em pé à direita de Deus.
57 Niptinpis cullu linlicaycälilmi Estebanman lluypis shipucälälila.
57 Então eles gritaram com grande voz, taparam os ouvidos, e arremeteram unânimes contra ele
58 Jinalcul chay malcapi aysacalcälimulmi chay casquinwan limäcunälä müdanantapis Saulo śhutiyu müsup puntanman wicapaycälil Estebanta tamshayta allacaycälin.
58 e, lançando-o fora da cidade, o apedrejavam. E as testemunhas depuseram as suas vestes aos pés de um mancebo chamado Saulo.
59 Chayćhu tamshayalcaptinmi Esteban ruygacula: “Taytalláy Jesus, almalläta ćhasquiycullay” nil.
59 Apedrejavam, pois, a Estêvão que orando, dizia: Senhor Jesus, recebe o meu espírito.
60 Nilcuśhanpïmi un'ulacuycul ayaycaćhaypanuy: “Taytay, cay lulaśhanpi ama juchachaycuychu” nil pasacalpula.
60 E pondo-se de joelhos, clamou com grande voz: Senhor, não lhes imputes este pecado. Tendo dito isto, adormeceu. E Saulo consentia na sua morte.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.