Atos 2
Muśhü limalicuy (QVWNT) vs ARIB
1 Ñä chay Cusicha Fista ćhämunanpämi aycam Jesusman chalapacücuna jucllaćhu lluy juntulayalcäla.
1 Ao cumprir-se o dia de Pentecostes, estavam todos reunidos no mesmo lugar.
2 Chaynu cayalcaptinmi altu sïlüpi un'aypi ji'alpämun manchachicuy bintup sumbayninnu bululunyaśhtin. Chayćhümi juntuläśhan wasïta bululunyayca ñiticalpula.
2 De repente veio do céu um ruído, como que de um vento impetuoso, e encheu toda a casa onde estavam sentados.
3 Jinaptinmi ninap sumbayninnu licalilcamul wichicacüla aycam chayćhu cäcäpa janäninman.
3 E lhes apareceram umas línguas como que de fogo, que se distribuíam, e sobre cada um deles pousou uma.
4 Jinaptinmi Chuya Ispiritu duyñuchacüluptin mana lisishan limaycunacta shimin paćhyachila.
4 E todos ficaram cheios do Espírito Santo, e começaram a falar noutras línguas, conforme o Espírito lhes concedia que falassem.
5 Ñatac chay fistamanmi may nasyuncunapïpis ćhämuśha cayalcäla custumrincunacta cumplï Israel nunacunaca.
5 Habitavam então em Jerusalém judeus, homens piedosos, de todas as nações que há debaixo do céu.
6 Chayćhu chay bululunyaycäta uyalïlälilmi chay wasiman lluypis paćhcatityälälimula “¿Imatá cay?” nil. Chayćhümi chay śhamü nunacunap limaynincunäćhü-cama limayalcäñä.
6 Ouvindo-se, pois, aquele ruído, ajuntou-se a multidão; e estava confusa, porque cada um os ouvia falar na sua própria língua.
7 — ausente —
7 E todos pasmavam e se admiravam, dizendo uns aos outros: Pois quê! não são galileus todos esses que estão falando?
8 — ausente —
8 Como é, pois, que os ouvimos falar cada um na própria língua em que nascemos?
9 Cayćhu cayanchic intiru-intiru nasyuncunapïmari: Parto-lädu nunacuna, Medo-läducuna, Elamcuna, Mesopotamiacuna, Judeacuna, Capadociacuna, Pontocuna, Asia-lädu nasyunpa malcancuna,
9 Nós, partos, medos, e elamitas; e os que habitamos a Mesopotâmia, a Judéia e a Capadócia, o Ponto e a Ásia,
10 — ausente —
10 a Frígia e a Panfília, o Egito e as partes da Líbia próximas a Cirene, e forasteiros romanos, tanto judeus como prosélitos,
11 — ausente —
11 cretenses e árabes-ouvímo-los em nossas línguas, falar das grandezas de Deus.
12 Nilcälilmi sumä licapayllaman camäśha: “¡¿Imatan cay?!” nïllaman camälälila.
12 E todos pasmavam e estavam perplexos, dizendo uns aos outros: Que quer dizer isto?
13 Waquincunañatacmi: “Caycuná shincalculćhari jäjayalcan” nil asipapäcula.
13 E outros, zombando, diziam: Estão cheios de mosto.
14 Chaynu jinayalcaptinmi ćhunca yaćhapacü-masincunawan śhalcuculcul Pedro nila: “Llapallayquipis Israel-masïcuna, ñatac cay Jerusalenćhu yaćhäcuna, canan cay nishäta uyalil tuquicta intindipämay.
14 Então Pedro, pondo-se em pé com os onze, levantou a voz e disse-lhes: Varões judeus e todos os que habitais em Jerusalém, seja-vos isto notório, e escutai as minhas palavras.
15 ‘Shincäśham’ niyalcaptiquipis manam chaynüchu. ¿Maynüpam ampá uywa alucuy ürallalä shincaśha cayalcan'a?
15 Pois estes homens não estão embriagados, como vós pensais, visto que é apenas a terceira hora do dia.
16 Aśhwanpa caycuna pasayan Diospa unay willacünin Joel ‘Diospa Ispiritunmi śhamun'a’ nil nishannümi. Paymi caynüta nila:
16 Mas isto é o que foi dito pelo profeta Joel:
17 ‘Tayta Diosninchicmi caynüta nin:
17 E acontecerá nos últimos dias, diz o Senhor, que derramarei do meu Espírito sobre toda a carne; e os vossos filhos e as vossas filhas profetizarão, os vossos mancebos terão visões, os vossos anciãos terão sonhos;
18 Chay muyuncunaćhümi llapa uyway nunäcunamanpis, ya'apïta limapäcunanpä Ispiritüta uycuśhä.
18 e sobre os meus servos e sobre as minhas servas derramarei do meu Espírito naqueles dias, e eles profetizarão.
19 — ausente —
19 E mostrarei prodígios em cima no céu; e sinais embaixo na terra, sangue, fogo e vapor de fumaça.
20 — ausente —
20 O sol se converterá em trevas, e a lua em sangue, antes que venha o grande e glorioso dia do Senhor.
21 Ñatac ya'acta lluy ayacamäcunämi salbaycuśha capäcun'a” ’ nil.
21 E acontecerá que todo aquele que invocar o nome do Senhor será salvo.
22 “Israel malca-masïcuna, sumäta uyalipämay. Diosmi rasunpa tantiachimanchic amcunaćhu yaćhä Nazaret Jesus allin nuna caśhanta sumä-cama lulaynincunawan.
22 Varões israelitas, escutai estas palavras: A Jesus, o nazareno, varão aprovado por Deus entre vós com milagres, prodígios e sinais, que Deus por ele fez no meio de vós, como vós mesmos bem sabeis;
23 Jinaman'a unaypïñam quiquin Diosninchic caycuna juccuna pasananpäpis lluy pinsaśha cala. Chaymari amcunacta caćhaycapäcuśhulanqui chalalcul aysapäcunayquipä, jinalcul chay juchanllan nunacunaca curuśhman chacatal wañuchipäcunanpäpis.
23 a este, que foi entregue pelo determinado conselho e presciência de Deus, vós matastes, crucificando-o pelas mãos de iníquos;
24 Jinäläliptinpis quiquin Diosmi chay ñacaynincunapi wañuycäpïpis laquil śhalcachimula. Payta wañuycäpis manamá chalalanmanchu.
24 ao qual Deus ressuscitou, rompendo os grilhões da morte, pois não era possível que fosse retido por ela.
25 Unay mandäninchic David paypïta limala cay nil:
25 Porque dele fala Davi: Sempre via diante de mim o Senhor, porque está à minha direita, para que eu não seja abalado;
26 Chaymi śhun'ullá cushicun; shimillá paypi taquin.
26 por isso se alegrou o meu coração, e a minha língua exultou; e além disso a minha carne há de repousar em esperança;
27 Am'a cay aychäta manamá allpa śhun'unćhüchu caćhaycamanqui.
27 pois não deixarás a minha alma no inferno, nem permitirás que o teu Santo veja a corrupção;
28 Anmi lisichimälanqui cawsay caminucta.
28 fizeste-me conhecer os caminhos da vida; encher-me-ás de alegria na tua presença.
29 “Malca-masïcuna, yaćhaśhanchicnüpis unay awilunchic David wañuculam. Jinaptinmi imam pampacuśhanchicćhu jinalla canancamapis pampalayan.
29 Irmãos, seja-me permitido dizer-vos livremente acerca do patriarca Davi, que ele morreu e foi sepultado, e entre nós está até hoje a sua sepultura.
30 Ñatac willacünin cayalmá, Diosninchicpa limalicuśhanta yaćhala ‘Ampa caśhtayquipïmi malcap mas puydï mandäninpä ćhulaycuśhä’ nil.
30 Sendo, pois, ele profeta, e sabendo que Deus lhe havia prometido com juramento que faria sentar sobre o seu trono um dos seus descendentes,
31 “Chaynu Diospa willacünin cayalmi Caćhaśhan Salbacüpa śhalcamunanta licayä-yupay limala ‘Aychanta manamá allpa śhun'unćhüchu caćhaycunqui. Nïtac aychan allpaman muyun'achu’ nil. Cay nishanwan David'a rasunpa limayäla Jesuspïmi.
31 prevendo isto, Davi falou da ressurreição de Cristo, que a sua alma não foi deixada no inferno, nem a sua carne viu a corrupção.
32 Canan'a quiquin Diosninchic śhalcachishanta lluypapis ñawinchic licalam.
32 Ora, a este Jesus, Deus ressuscitou, do que todos nós somos testemunhas.
33 — ausente —
33 De sorte que, exaltado pela destra de Deus, e tendo recebido do Pai a promessa do Espírito Santo, derramou isto que vós agora vedes e ouvis.
34 — ausente —
34 Porque Davi não subiu aos céus, mas ele próprio declara: Disse o Senhor ao meu Senhor: Assenta-te à minha direita,
35 — ausente —
35 até que eu ponha os teus inimigos por escabelo de teus pés.
36 “Canan llapa Israelcuna umayquiman sumäta ćhulapäcuy: Quiquin Diosninchicmi wañuchipäcuśhayqui Jesuspi ‘Paymi sumä Tayta Taytaca ñatac Salbacüniqui cayan’ nil niycälishunqui” nila.
36 Saiba pois com certeza toda a casa de Israel que a esse mesmo Jesus, a quem vós crucificastes, Deus o fez Senhor e Cristo.
37 Cay shiminpi yalamuśhan limayca chayćhu llapa juntuläcunäpa śhun'untapis tipship-tipshiycachiptinmi Pedroctawan masannintinta tapucula: “Taytacuna, ¿imactatan lulapäcüman?” nil.
37 E, ouvindo eles isto, compungiram-se em seu coração, e perguntaram a Pedro e aos demais apóstolos: Que faremos, irmãos?
38 Niptinmi Pedro: “Mana allin lulayniquicunapi wanacul ‘Juchäcunacta pampachaycallämay. Cananpïtá Salbacü Jesuspa uywayninñam caśhä’ nilcul bawtisachiculcay. Jinaptiquim Diosninchic quiquinpa Chuya Ispiritunta uycälishunqui.
38 Pedro então lhes respondeu: Arrependei-vos, e cada um de vós seja batizado em nome de Jesus Cristo, para remissão de vossos pecados; e recebereis o dom do Espírito Santo.
39 Cay limalicuśhanca amcunapä, chuliquicunapä, mayćhu chayćhüpis lluy ayacuśhancunapäwantacmari cayan” nila.
39 Porque a promessa vos pertence a vós, a vossos filhos, e a todos os que estão longe: a quantos o Senhor nosso Deus chamar.
40 Caycunactawan juc limaycunacta limalculmi anyanacula: “Cay mana allin timpućhu lulaycunäpi japächaculcayña” nil.
40 E com muitas outras palavras dava testemunho, e os exortava, dizendo: salvai-vos desta geração perversa.
41 Chay niptinmi mayanpis uyalicücá chayćhu bawtisachicula. Chaymi paycunaman quimsa walanga nunacuna chaypun yaycapäcula.
41 De sorte que foram batizados os que receberam a sua palavra; e naquele dia agregaram-se quase três mil almas;
42 Chaypïtañatacmi puydï yaćhapacücunäpa yaćhachishanta masïsu chalalal atichipäcula. Chaynütacmi juc-yupaylla cawsapäcula, wäćhanaculcälapis, jinaman Diosta mañacümi capäculapis.
42 e perseveravam na doutrina dos apóstolos e na comunhão, no partir do pão e nas orações.
43 Chay muyuncunaćhüpis puydï yaćhapacünincuna imaymana milagrucunactam lulayalcäla. Chay lluy imapis lulapäcuśhanta chalapacücuna licalculmi: “¡Manamari caynütá imaypis licalanchicchu!” nil ninaculcäla.
43 Em cada alma havia temor, e muitos prodígios e sinais eram feitos pelos apóstolos.
44 Chayćhümi ima cänincunactapis llapallan camachinaculcäla.
44 Todos os que criam estavam unidos e tinham tudo em comum.
45 Jinamanmi cänincunacta lanticulcul pishipacünincunawan'a camachinacaycälila.
45 E vendiam suas propriedades e bens e os repartiam por todos, segundo a necessidade de cada um.
46 — ausente —
46 E, perseverando unânimes todos os dias no templo, e partindo o pão em casa, comiam com alegria e singeleza de coração,
47 — ausente —
47 louvando a Deus, e caindo na graça de todo o povo. E cada dia acrescentava-lhes o Senhor os que iam sendo salvos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.