Atos 28
Muśhü limalicuy (QVWNT) vs VC
1 Chayćhu lluypis salbacälälishaña cayalcalmi yaćhälälí chay lamar ćhawpićhu malca Malta śhutiyu caśhanta.
1 Estando já salvos, soubemos então que a ilha se chamava Malta.
2 Chay malcayücunaca lluytapis cuyaywanmi atindiycäliman. Chayćhu sumä ucapäśha tamyaćhu cayalcaptïmi ninacta lataycachil “Unupaculcay” nipäman.
2 Os indígenas trataram-nos com extraordinária benevolência. Acenderam uma grande fogueira e em torno dela nos recolheram, em vista da chuva que caía e do frio que fazia.
3 Chayćhu Pablo chaqui yamtacta ashilcamul ninäman jitaycuyaptinñatacmi juc culibray ninaca lupänanpïta ayimuśhanćhu Pablop maquinman alwicalcul caćhülun.
3 Paulo ajuntou um feixe de gravetos e o pôs na fogueira. Nisto uma víbora, que fugira ao fogo, mordeu-lhe a mão.
4 Chaynu Pablop maquinćhu walcaläcuyaptinmi chay malcayücunaca quiquin-pula: “Cay umri sigürupis nuna wañuchicüćha cayan. Chayćhá cay lamarca millpunanpi salbacüluptinpis diosninchiccuná cawsananta mana munanchu” ninacücuyalcan.
4 Quando os indígenas viram a serpente pendendo da sua mão, diziam uns aos outros: Sem dúvida, este homem é homicida, pois, tendo escapado ao mar, a justiça não o deixa viver.
5 Ñatac chayćhu Pablo maquinta tapsïluptinmi culibray ninäman palpüluptin uchuyllapis imanpis imanalapischu.
5 Ele, porém, sacudindo a víbora no fogo, não sofreu mal algum.
6 Chay malcayücunañatacmi licapacuyalcan: “Sacsapacülun'aćh ütac imayürapis wañülun'aćh” nil. Chaynu unayña licapayalcaptin mana imapis pasaptinmi: “Cay'a juc diosćha sigürupis” nil ninacücuyalcan.
6 Julgavam os indígenas que ele viesse a inchar, e que subitamente caísse morto. Mas, depois de esperarem muito tempo, vendo que não lhe acontecia mal nenhum, mudaram de parecer e disseram: Ele é um deus.
7 Ñatac wic-läduscallaćhümi chay malcap puydïnin Publiop ćhaclancuna cañä. Paymi ćhasquiycälimal sumä cuyacuywan quimsa muyun atindiycälimäla.
7 Havia na vizinhança sítios pertencentes ao principal da ilha, chamado Públio. Este homem nos hospedou por três dias em sua casa, tratando-nos bem.
8 Paypa taytanmi calur ishyaywan ićha ishyaywan cämaćhu jitalayäñä. Chayta yaćhälul Pablo payman watucü lilmi Diosta mañacuycul maquinwan yataycul allinyächila.
8 Ora, o pai desse Públio achava-se acamado com febre e sofrendo de disenteria. Paulo foi visitá-lo e, orando e impondo-lhe as mãos, sarou-o.
9 Chay allinyächishanta yaćhälälilmi juc ishyäcunäpis śhapämul lluypis tuqui sänu quïdapäcula.
9 Depois desse fato, vieram ter com ele todos os habitantes da ilha que se achavam doentes, e foram curados. Tiveram assim conosco toda sorte de considerações e,
10 Ñatac imaymana rigälucunactam uycäläliman. Manam chaycunallactachu sinu'a chaypïta yapa pasapäcuná cayaptinmi uycäliman mana pishipaculcänäpäpis.
10 quando estávamos para navegar, proveram-nos do que era necessário.
11 Chaynu quimsa quilla masña chayćhu caycälishäpïmi juc barcu tamya quilläćhu jamapacücäwan pasaculcá. Chay Alejandriapi barcu taytachan Casturtawan Poluxta la'apacüśham cacuñä.
11 Ao termo de três meses, embarcamos num navio de Alexandria, que havia passado o inverno na ilha. Este navio levava por insígnias os Dióscuros.
12 Chay lamar patanćhu Siracusa malcaman ćhaycälilñatacmi quimsa muyun caycälilá.
12 Fizemos escala em Siracusa, onde ficamos três dias.
13 Chaypïta lamar patancascap yapa pasapäculmi Regio malcäman ćhälälí. Chay walantinñatacmi lipäcuná läduman waywa talcämuptin lipäcul juc muyunlä ćhälälí lamar patanćhu Puteoli malcäman.
13 De lá, seguindo a costa, atingimos Régio. No dia seguinte, soprava o vento sul e chegamos em dois dias a Pozzuoli.
14 Chay malcaćhu chalapacücunacta talïläliptïmi “Simänallapis caycuśhunlä” nil ruygapämaptin quïdapäculá.
14 Ali encontramos irmãos que nos rogaram que ficássemos na sua companhia sete dias. Em seguida, nos dirigimos a Roma.
15 Chaypïmi Romaman ćhaquillawan lipäculá. Chay Romaćhu chalapacücunañatacmi yaćhapäcuñä ćhäpäcunäta. Chaymi Quimsa Jamachicuna nishancama Apiop pläsaman alcapämä śhapämuñä. Chayćhu Pablo paycunacta licälulmi Diosta anradisicuycul masta callpanchacula.
15 Os irmãos de Roma foram informados de nossa chegada e vieram ao nosso encontro até o Foro de Ápio e as Três Tavernas. Ao vê-los, Paulo deu graças a Deus e se sentiu animado.
16 Chaynu Romaman ćhäläliptïmi ˻cachacucunap puydïnin prïsucunäta wardiap puydïninpa maquinman ćhulaycula. Pabloctañatacmi ichá˼ cachacup ñawillanćhu juc wasićhu japallan yaćhamunanpä caćhaycula.
16 Chegados que fomos a Roma, foi concedida licença a Paulo para que ficasse em casa própria com um soldado que o guardava.
17 Chaynu Pablo quimsa muyun caycuśhanpïmi Romaćhu puydï Israelcunäta ayachimula. Chayćhu juntunacämuptinmi: “Israel-masïcuna, cayćhu imapi caśhäta willaycälishayqui. Manam uchucllapis malcanchicta nï camachicuyninchictapis jalutaculächu. Jinayaptïpis Jerusalenćhu chalalcälimalmi Romap puydïnincunap maquinman ćhulaycachimäla.
17 Três dias depois, Paulo convocou os judeus mais notáveis. Estando reunidos, disse-lhes: Irmãos, sem cometer nada contra o povo nem contra os costumes de nossos pais, fui preso em Jerusalém e entregue nas mãos dos romanos.
18 Paycuna ima juchallactapis wañuchipämänanpä ya'aćhu mana talipäculmi caćhaycapämayta munapäcula.
18 Estes, depois de terem instruído o meu processo, quiseram soltar-me, visto não achar em mim crime algum que merecesse morte.
19 Chayćhu malca-masinchiccuna mana munätuculcaptinmi ya'a mañaculá quiquin Romap Puydï Cesarca arrinlaycamänanpä. Chay mañacuśha-laycullam cayćhu cayá. Manam malca-masïcunacta imapïpis juchachä śhamüchu.
19 Mas, opondo-se a isso os judeus, vi-me obrigado a apelar para César, sem intentar contudo acusar de alguma coisa a minha nação.
20 Aśhwanpam cayćhu caynu cadinawan watäśha cayá Diosninchic limalicamäśhanchicman chalapacuśhäpa. Cay-laycum amcunacta ayaycälilac lisiycul, limapaycälinacpä” nila.
20 Por esse motivo, mandei chamar-vos, para vos ver e falar convosco. Porquanto, pela esperança de Israel, é que estou preso com esta corrente.
21 Niptinmi nipäcula: “Ampïta manam ya'acunaman ćhämulachu ima papilllapis Judea-lädupi nïtac chaypi śhamücunäpis ampa waśhayquita limapäculachu.
21 Responderam-lhe eles: Não temos recebido carta alguma da Judéia, que fale em ti, nem de lá tem vindo irmão algum que nos dissesse ou falasse mal de ti.
22 Chaymi chalapacuśhayquipïpis canan niycälimänayquita ya'acuna munapäcú. Ñatac intirućhümi ‘Yan'almi cay muśhü willacuy’ nil limapäcüta uyalipäcú” nin.
22 Quiséramos, porém, que tu mesmo nos dissesses o que pensas, pois o que nós sabemos dessa seita é que em toda parte lhe fazem oposição.
23 Chayćhu Pablo juc muyunpä jitanacapäcuśhanmanmi alli-alli nunacuna śhapämuñä. Chayćhümi achicyalcuypïta aśhta aspilpunancama Diospa gubirnunpïta limapäla. Chayćhu lluytapis Jesuspi awnichiyta munalmi willapäla Moisespa camachicuyninpïta, Diospa willacünincuna isquirbishancunäpïtawan.
23 Marcaram um dia e muitos foram procurá-lo no albergue onde se achava hospedado. A entrevista durou desde a manhã até a tarde. Paulo expôs-lhes o Reino de Deus e apresentou, sempre de novo, testemunhos destinados a convencê-los a respeito de Jesus, baseando-se na Lei de Moisés e nos profetas.
24 Ñatac chayćhu waquinninmi Pablo willaśhanta ćhasquiculcäla. Waquinnincunañatacmi ichá mana ćhasquïtuculcälachu.
24 Alguns se persuadiram pelas suas palavras, outros não acreditaram.
25 Chayćhu quiquin-pula iwinacucuyalmi licuyta lluy allacaycälin.
25 Não estando concordes entre si, retiraram-se, enquanto Paulo lhes fazia esta reflexão: Bem falou o Espírito Santo pelo profeta Isaías a vossos pais, dizendo:
26 ‘Lil niycamuy cay nunacunäta:
26 Vai a este povo e dize-lhes: Com vossos ouvidos ouvireis, sem compreender. Com vossos olhos olhareis, sem enxergar.
27 Cay nunacunap tantiaynin lumiyäśham cayan, linlipis quillpacüśham, ñawinpis aplacüśham cayan, mana licapäcunanpä nï uyalipäcunanpä, nï ima caśhanta yaćhalpapäcunanpäpis.
27 Coração obstinado o deste povo, ouvido duro, olhos fechados, para não verem com a vista, nem ouvirem com o ouvido, nem entenderem com o coração, e se converterem e eu os curar {Is 6,9s.}.
28 “¡Yaćhapäcuy amcuna! Cananpi puntaman'a Diosninchicpa salbacuynintam willaśha can'a mana-Israelcunäman. Paycunam ichá sumä cushicuywan ćhasquipäcun'a” nila.
28 Ficai, pois, sabendo que aos gentios é enviada agora esta salvação de Deus; e eles a ouvirão.
29 ˻Cay niyta camacäluptinmi Israelcunaca quiquin-pula iwinacüśha licula.˼
29 {Havendo dito isso, saíram dali os judeus, discutindo animosamente entre si.}
30 Ñatac Pablo chay lïtaśhan wasićhümi ishcay wata intiru quïdacula. Chayćhümi watucünin lïcunätapis ćhasquila.
30 Paulo permaneceu por dois anos inteiros no aposento alugado, e recebia a todos os que vinham procurá-lo.
31 Ñatac chayćhümi Diospa gubirnunpïtawan Salbacü Jesusninchicpïta willacula mana pictapis manchacullal nï mayanpapis imactapis niycuśhalla.
31 Pregava o Reino de Deus e ensinava as coisas a respeito do Senhor Jesus Cristo, com toda a liberdade e sem proibição.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 28, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.