Atos 22
Muśhü limalicuy (QVWNT) vs VC
1 “Taytacuna, malca-masïcuna, uyalipämay. Canan ya'a limaśhä cay imanuy caśhantapis” nil.
1 Irmãos e pais, ouvi o que vos tenho a dizer em minha defesa.
2 Caynu Israel limayninćhu uyalilcälilmi sumätalä uyaliycuyalcan.
2 Quando ouviram que lhes falava em língua hebraica, escutaram-no com a maior atenção.
3 Chayćhümi Pablo: “Israel malca-masiquim cayá. Ciliciap Tarso malcanćhu näsilpis, cay Jerusalenćhümi Gamalielpa yaćhachicuyninćhu ishpilá. Paymi yaćhachimäla imaypis awquillunchiccunap camachicuyninta callpanchacul lluy manyapi lulanäpä. Ñatac canan amcuna lulapäcuśhayquinümi tucuy śhun'üwan lluy lulaynïćhu Diosta manchaculá.
3 Continuou ele: Eu sou judeu, nasci em Tarso da Cilícia, mas criei-me nesta cidade, instruí-me aos pés de Gamaliel, em toda a observância da lei de nossos pais, partidário entusiasta da causa de Deus como todos vós também o sois no dia de hoje.
4 Jinalmi unay aticaćhalá wañuy-wañuy cay Muśhü Caminuman chalapacücunäta. Umripis walmipis cacuchun lluyta puśhalcamulmi wañuchiynïwan wićhalá.
4 Eu persegui de morte essa doutrina, prendendo e metendo em cárceres homens e mulheres.
5 Caycunapi yaćhapäcunmi puydï sasirdüticunäpis, lluy prinsipal yaśhacunäpis. Aśhta paycunapi papilta mañaculculmi ya'a lilá Damascoćhu cä Israel-masinchiccunap puydïnincunaman, lluy chayćhu cä chalapacücunäta cay Jerusalenman puśhalcamul ñacachinäpälä canpis.
5 O sumo sacerdote e todo o conselho dos anciãos me são testemunhas. E foi deles que também recebi cartas para os irmãos de Damasco, para onde me dirigi, com o fim de prender os que lá se achassem e trazê-los a Jerusalém, para que fossem castigados.
6 “Chaynu liyäśhäćhu ñä ćhawpi muyunniscaña Damascoman ñaćhapaycuyaptïmi, altupïta juclla licalïmun acchi räyu wacliyämünu. Chay intiru muyülïnïman chipipicyämuptin
6 Ora, estando eu a caminho, e aproximando-me de Damasco, pelo meio-dia, de repente me cercou uma forte luz do céu.
7 pampäman cućhpälulmi uyalïlú: ‘Saulo, Saulo ¿imapïtan wañuchiyta llallächacul aticaćhamanqui?’ niyta.
7 Caí por terra e ouvi uma voz que me dizia: Saulo, Saulo, por que me persegues?
8 “Nimaptinmi nilá: ‘¿Pitan canqui, Taytay?’ nil.
8 Eu repliquei: Quem és tu, Senhor? A voz me disse: Eu sou Jesus de Nazaré, a quem tu persegues.
9 Chay ya'awan lïcunämi acchicta licälälil chucchucuyalcan. Chay limapamäśhancätañatacmi ichá tantiayta nï atipapäcunchu.
9 Os meus companheiros viram a luz, mas não ouviram a voz de quem falava.
10 “Chayćhümi tapuculá: ‘¿Taytay, imactam luläman?’ nil.
10 Então eu disse: Senhor, que devo fazer? E o Senhor me respondeu: Levanta-te, vai a Damasco e lá te será dito tudo o que deves fazer.
11 Ñatac chay acchi aplächimaptinmi liwshimänïcunaca Damasco malcäman chancuypa puśhapämäla.
11 Como eu não pudesse ver por causa da intensidade daquela luz, guiado pela mão dos meus companheiros, cheguei a Damasco.
12 “Chay malcäćhümi cañä juc wayapa lluy Israel-masinchiccunapäpis allinpa licaśha Ananias śhutiyu. Paymi sumä manchacuyniyu Tayta Diospa, Moisespa camachicuyninta cäsucü cañä.
12 Um certo Ananias, homem piedoso e observador da lei, muito bem conceituado entre todos os judeus daquela cidade,
13 Paymari ya'aman aśhuycamul: ‘Cuyaśhá Saulo, ñawiqui quićhacacuśha cachun’ nimäla. Nimaptin-pachalla ñawí quićhacacüluptinmi licälú.
13 veio ter comigo e disse-me: Irmão Saulo, recobra a tua vista. Naquela mesma hora pude enxergá-lo.
14 Jinalculmi niman: ‘Awquillunchiccunapi cä Tayta Diosninchicmi aclacuśhulanqui paypa munaśhanta lisinayquipä, quiquin Allin Tincüninman Cäraycücäta lisinayquipä, jinaman shiminpi yaćhachicuyninta uyalinayquipäpis.
14 Continuou ele: O Deus de nossos pais te predestinou para que conhecesses a sua vontade, visses o Justo e ouvisses a palavra da sua boca,
15 Rasunpa paypa pudirnin anmi canqui licaśhayquita uyalishayquita lluy nunacunäta willacunayquipä.
15 pois lhe serás, diante de todos os homens, testemunha das coisas que tens visto e ouvido.
16 Chayurá ¿imactañam alcayanqui? Canallan Duyñunchic Jesusta: “Pampachaycamay cay juchalläta” nil bawtisacuy’ niman.
16 E agora, por que tardas? Levanta-te. Recebe o batismo e purifica-te dos teus pecados, invocando o seu nome.
17 — ausente —
17 Voltei para Jerusalém e, orando no templo, fui arrebatado em êxtase.
18 — ausente —
18 E vi Jesus que me dizia: Apressa-te e sai logo de Jerusalém, porque não receberão o teu testemunho a meu respeito.
19 “Nimaptinmi: ‘Taytay, paycuná yaćhapäcunmi anman chalapacücunäta juntunacuna wasicunaćhu ashilcul supayninta apalcachil carsilman wićhaśhäta.
19 Eu repliquei: Senhor, eles sabem que eu encarcerava e açoitava com varas nas sinagogas os que crêem em ti.
20 Jinaman'a ampi willacü Estebanta wañuchipäcuśhanćhüpis “Allin wañuchishun chaytá” nilá. Jinaman wañuchïcunäpa müdanancunactapis täpälämi canpis.’
20 E quando se derramou o sangue de Estêvão, tua testemunha, eu estava presente, consentia nisso e guardava os mantos dos que o matavam.
21 “Niptïpis: ‘Liy-ari. Mana-Israelcunämanmi caćhayac’ nimälam” nil.
21 Mas ele me respondeu: Vai, porque eu te enviarei para longe, às nações...
22 — ausente —
22 Haviam-no escutado até essa palavra. Então levantaram a voz: Tira do mundo esse homem! Não é digno de viver!
23 — ausente —
23 Como vociferassem, arrojassem de si as vestes e lançassem pó ao ar,
24 Chaynu jinayalcaptinmi cachacucunap puydïninca cachacuncunacta nila: “Cuartilman puśhaycul lawćhaycäliy-ari imapi nunacunaca jinaśhantapis yaćhalpunäpä” nil.
24 o tribuno mandou recolhê-lo à cidadela, açoitá-lo e submetê-lo a torturas, para saber por que causa clamavam assim contra ele.
25 Chaynu cachacucuna lawćhananpä walcalayalcächiptinmi Pablo: “¿Amcuna Roma-lädu nunacunacta caynu lawćhanquimanchun manalä ima juchanpis cäraycuśha cayaptin'a?” nila.
25 Quando o iam amarrando com a correia, Paulo perguntou a um centurião que estava presente: É permitido açoitar um cidadão romano que nem sequer foi julgado?
26 Cayta uyalilcul-pacham puydïninman cutiycul: “¿Sumäta yaćhacuyculchun cayta lulayanqui? Cay umri Romapïmi cañä” nil willaycula.
26 Ao ouvir isso, o centurião foi ter com o tribuno e avisou-o: Que vais fazer? Este homem é cidadão romano.
27 Niptin-pacham Pabloman cürrilcamul: “¿Rasunpachun am Roma-lädupi canqui?” nin.
27 Veio o tribuno e perguntou-lhe: Dize-me, és romano? Sim, respondeu-lhe.
28 Puydïcäñatacmi: “Alli-alli illaypa ćhaninwanmi ya'a Roma-läduman muyulá” nin.
28 O tribuno replicou: Eu adquiri este direito de cidadão por grande soma de dinheiro. Paulo respondeu: Pois eu o sou de nascimento.
29 Chaynu niptinmi Pablocta limalichisha nïcunaca caćhaycul aśhuculcan. Aśhta puydïcäpis sumä manchapacülun Roma-lädu nunacta ćhänachishanpïta.
29 Apartaram-se então dele os que iam torturá-lo. O tribuno alarmou-se porque o mandara acorrentar, sendo ele um cidadão romano.
30 Chay walantinñatac puydïca imapi Israelcunaca juchachaycälishantapis yaćhaycunanpä Pablocta pasquiycachilmi puydï sasirdüticunacta, jinantin Cunsïjup puydïnincunactapis juntuchimula. Jinalculmi lluypa puntanman Pablocta puśhaycula.
30 No dia seguinte, querendo saber com mais exatidão de que os judeus o acusavam, soltou-o e ordenou que se reunissem os sumos sacerdotes e todo o Grande Conselho. Trouxe Paulo e o mandou comparecer diante deles.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.