Atos 21
Muśhü limalicuy (QVWNT) vs NTLH
1 Jinaptin ya'acunapis caćhayculmi barcuwan liculcá dirichu lamar ćhawpićhu Cos malcäman; chay walantinñatacmi lamar ćhawpićhu Rodas malcäman; chaypïñatacmi Patara malcäman.
1 Nós nos despedimos deles e fomos embora, navegando diretamente para a ilha de Cós. No dia seguinte paramos no porto de Rodes e dali continuamos até a cidade de Pátara,
2 Pataraćhu juc barcu Fenicia malcäman liyäta talilñatacmi, chaywan liculcá.
2 onde encontramos um navio que ia para a Fenícia. Então embarcamos nele e seguimos viagem.
3 Chay liyalcäśhäćhümi ichünïćhu lamar ćhawpićhu Chipre malcäta licalcälil, Siriap malcancunäman dirichu pasaculcá. Chay Tiro malcäćhu cargacta caćhaycunan captinmi yaycapäculá.
3 Quando já podíamos ver a ilha de Chipre, navegamos ao sul daquela ilha e seguimos em direção à província da Síria. Chegamos à cidade de Tiro, onde desembarcamos, pois o navio precisava ser descarregado.
4 Chayćhu chalapacücunäta ashil talilcälilmi paycunawan anćhish muyun caycälí. Chayćhümi paycuna Chuya Ispiritup nichila Jerusalenta Pablo mana linanpä.
4 Naquela cidade encontramos alguns cristãos e ficamos com eles uma semana. Então, avisados pelo Espírito Santo, eles disseram a Paulo que não fosse para Jerusalém.
5 Chaynu nipäcuptinpis anćhish muyunpïta pasaculcaptïmi lluypis walmintin chulintin cumpañapämäla lamar patancama. Chayćhümi lluypis un'ulacuycul Diosta mañaculcäśhäpi
5 Mas, quando chegou o dia de irmos embora, nós continuamos a nossa viagem. Aí aqueles irmãos, com as esposas e filhos, nos acompanharam até fora da cidade; e todos nós nos ajoelhamos ali na praia e oramos.
6 “Jamallá, lipäcuśhäña” nil barcüman ishpicalcälilá. Paycunañatacmi wasinta cuticulcäla.
6 Depois de nos despedirmos, embarcamos no navio, e eles voltaram para casa.
7 Cay Tiro malcäpïta Tolemayda malcäman pasaculcalmi chayćhu chalapacücunäta saludaycul juc muyun paycunawan caycälilá.
7 Seguimos viagem, navegando da cidade de Tiro para Ptolemaida. Ali encontramos e cumprimentamos os irmãos e passamos um dia com eles.
8 — ausente —
8 No dia seguinte partimos e chegamos à cidade de Cesareia. Ali fomos para a casa do evangelista Filipe e ficamos com ele. Filipe era um dos sete homens que haviam sido escolhidos em Jerusalém.
9 — ausente —
9 Ele tinha quatro filhas solteiras que profetizavam.
10 Chayćhu unay cayalcaptïmi Judeapi ćhämun Diospa willacünin Agabo śhutiyu wayapa.
10 Alguns dias depois da nossa chegada, um profeta chamado Ágabo veio da região da Judeia.
11 Ćhaycamul-pacham Pablop waćhacunta chalalcul ćhaquinta maquinta ćhänacülun. Jinaculculmi: “Chuya Ispiritum caynu nin: ‘Jerusalenćhümi llapa Israelcuna cay waćhacup nunanta ćhänalcul juc caśhta nunacunap puydïnincunap maquinman ćhulaycun'a’ nil” nila.
11 Ele chegou perto de nós, pegou o cinto de Paulo, amarrou os próprios pés e as próprias mãos e disse: — O Espírito Santo diz isto: em Jerusalém o dono deste cinto será amarrado assim pelos judeus e será entregue nas mãos dos não judeus.
12 Chayta uyalilculmi llapan chalapacücunäwan Jerusalenta mana linanpä ruygapäculá.
12 Quando ouvimos isso, nós e os irmãos de Cesareia pedimos com insistência a Paulo que não fosse para Jerusalém.
13 Pabloñatacmi ichá: “¿Imapïmi wa'ayalcanqui? ¿Jinayniquiwan wañüpa śhun'unpänuy llaquiyalcächimanqui? Ya'a listum cayá imapäpis; manam ćhänapämänallanpächu, sinu'a Jesus-laycu Jerusalenćhu wañunäpäpis” nin.
13 Mas ele respondeu: — Por que vocês choram assim e me deixam tão triste? Eu estou pronto não somente para ser amarrado, mas até para morrer em Jerusalém pela causa do Senhor Jesus.
14 Chayćhu ruygal imanipäcuptïpis manaña awniptinmi: “Dios munaśhannu lluy lulaśha cachun” nilcälil awnipäculá.
14 E não conseguimos convencê-lo a não ir. Então desistimos e dissemos: — Que seja feita a vontade do Senhor!
15 Chaypïñatacmi lluy alistacalcälil Jerusalenta liculcá.
15 Depois de passarmos alguns dias ali, juntamos as nossas coisas e fomos para Jerusalém.
16 Chayćhümi Cesareapi waquinnin chalapacücuna cumpañapämal puśhapämäla jucnin puntannin chalapacü Chipre-lädu Mnason śhutiyu nunap wasinta. Chayćhümi jamapaculcälá.
16 Alguns irmãos da cidade de Cesareia nos acompanharam e nos levaram à casa onde íamos ficar hospedados. O dono da casa era Menasom, natural da ilha de Chipre. Fazia muito tempo que ele era cristão.
17 Ñä Jerusalenta ćhäläliptïmi chalapacücunaca sumä-sumä cushisha ćhasquipämäla.
17 Quando chegamos a Jerusalém, os irmãos nos receberam com muita alegria.
18 Chay walantinñatacmi Jacobocta watucü Pablowan lipäculá. Chayćhütacmi chalapacücunap caminaycünincunäpis cayalcäñä.
18 No dia seguinte Paulo foi conosco até a casa de Tiago para se encontrar com ele. E todos os presbíteros da igreja estavam presentes ali.
19 Ćhaycul lluytapis limayculmi Pablo willala manyapi Diosninchic paywan mana-Israelcunäćhu allin lulaycuśhanta.
19 Então Paulo os cumprimentou e deu um relatório completo de tudo o que Deus tinha feito por meio dele entre os não judeus.
20 Chayta uyalilculmi lluypis Diosta alawäcuyalcan. Chaypïñatacmi Pablocta nipäcula: “Licay, yaćhaśhayquinüpis, Israelcunäpi sumä achca-achcañam Jesusman chalapacälälin. Lluypis camachicuy prisïsaśhantam ama-pacha niyalcan.
20 Depois de o ouvirem, todos eles deram graças a Deus e disseram a Paulo: — Veja bem, irmão! Há milhares de judeus que se tornaram cristãos e todos eles são fiéis à
21 Ñatac uyalipäcula ‘Cay Pablosh mana-Israelcunäćhu yaćhä caśhta-masinchiccunäta “Moisespa camachicuyninta custumrinchiccunactapis un'aycul, amaña chuliquicunacta siñalaychu” nilshi yaćhayächin’ niyäta.
21 Eles ouviram dizer que você ensina os judeus que moram em outros países a abandonarem a Lei, dizendo a eles que não circuncidem os seus filhos, nem respeitem os costumes dos judeus.
22 ¿Imanäśhunmi? Canan nunacunaca ćhämuśhayquita musyäläliptin'a imapis pasanmanmi.
22 O que vamos fazer? Com certeza eles já ouviram dizer que você chegou.
23 Aśhwanpa cayta lulalmi allin canqui: Ya'acunaćhu tawa umri cayan Diosninchicpa limalicuśhanta lulapäcunanpä.
23 Portanto, faça o que vamos dizer: estão aqui entre nós quatro homens que têm de cumprir uma promessa a Deus.
24 Paycunacta Diospa chuya wasiman puśhal, chuyanchaculcay custumrinchicmannu lluy gastuncunacta pägaycul. Jinaman paycunanuy umayquita lutucuy. Caynu lulaptiquićh llapanpis yaćhapäcun'a ampa cuntrayqui limay yan'al caśhanta, jinaman Moisespa camachicuyninta cäsucuśhayquitapis.
24 Então vá, tome parte com eles na cerimônia de purificação e pague a despesa para que eles possam rapar a cabeça . Assim todos saberão que não é verdade o que se diz de você. Pelo contrário, vão ficar sabendo que, de fato, você vive de acordo com a Lei de Moisés.
25 Chay mana-Israel chalapacücunaman'a, apachipäculäñam manaña anla juchacuycunacta lulananpä, nï yawarnin pasäśha uywacunacta, nï taytachancunaman uywa uśhancunacta mana micapäcunanpäpis” nil nipäcula.
25 Mas, quanto aos não judeus que se tornaram cristãos, nós já mandamos uma carta a eles, dizendo o seguinte: “Não comam carne de animais que foram oferecidos em sacrifício aos ídolos, nem sangue, nem carne de nenhum animal que tenha sido estrangulado. E também não pratiquem imoralidade sexual.”
26 Chay nipäcuśhanta awnilculmi chay walantinña chay tawa umrïta puśhaculcul Diospa chuya wasinman licula. Chayćhu mana juchayu capäcunanpä lulapäcula custumrinmannuy. Jinalculmi sasirdütïman yaycula “Limaliculcäśhäta ñä simänaćhu camacäläliptïmi juc-juclla llapäpä cañaycunqui” nil niycü.
26 Então Paulo falou com os quatro homens e, no dia seguinte, tomou parte com eles na cerimônia de purificação. Depois entrou na área do Templo para avisar quando iam terminar os dias da purificação, isto é, a ocasião em que cada um dos quatro homens deveria oferecer o seu sacrifício.
27 Ñä anćhish muyun camacalpuyaptinmi Asia-lädupi ćhämü Israelcuna Pablocta chuya wasïćhu cayäta licälul lüyatityacuyalcan nunacunäćhu.
27 Quando os sete dias da purificação estavam para acabar, alguns judeus da província da Ásia viram Paulo na área do Templo . Então atiçaram a multidão, agarraram Paulo
28 Chayćhümi Pablocta chalacälälil: “¡Israel-masïcuna yanapapämay! ¡Cay umrïmi intirućhu malcanchicpïpis, Moisespa camachicuyninpïpis ñatac cay chuya juntunacunanchic wasinchicpïpis cuntran yaćhachïca! ¡Jinaman'a cay Diosllanchicpa caśhanta mana allinman julul jalutacuyan mana Israelcunacta yaycachiyninwan!” niycuyalcan.
28 e começaram a gritar: — Israelitas, nos ajudem! Este é o homem que vai pelo mundo inteiro falando a todas as pessoas e dizendo mentiras contra o povo de Israel, a
29 Caynu nipäcula Efeso-lädu Trofimo śhutiyüwan pulishanta licapäculmi: “Cay Pablo sigürupis chuya wasimanpis puśhaycülunćha” nilcul.
29 Eles disseram isso porque tinham visto Trófimo, que era de Éfeso, na cidade com Paulo. E pensavam que Paulo o havia levado para dentro da área do Templo.
30 Chayćhu malcantin lüyaśhtin mana-mana paćhcatityälälimulmi Pablocta waśhaman aysalcamul juntunacuna chuya wasictapis wićhapacalcälil supayninta apachicuyalcan.
30 A confusão se espalhou por toda a cidade, e o povo veio correndo de todos os lados. Eles agarraram Paulo, e o arrastaram para fora da área do Templo, e fecharam os portões.
31 Chayćhu Pablocta wañulpayalcächiptinñam juc willacü ćhäla Roma-lädu cachacucunap puydïninman “Jinantin malcaćhümi lluy-lluy lücutucucuyalcan” nil.
31 Quando a multidão já ia matar Paulo, o comandante das tropas romanas recebeu a notícia de que toda a cidade de Jerusalém estava em revolta.
32 Chay ürallam lluy cachacucunactapis puydïnincunactapis juntuycul chay pasaśhancäman llapanpis wayra-wayra liculcan. Chayćhu cä nunacunaca cachacucuna puydïnintin śhacayämüta licälälil-lämi Pablocta caćhaycälälin.
32 Então reuniu depressa alguns oficiais e soldados e correu para o meio do povo. Quando a multidão viu o comandante e os soldados, parou logo de bater em Paulo.
33 Chay cachacucunap puydïnin ćhayculmi Pablocta ishcay cadinawan ćhänächila. Jinalculmi tapula “¿Pim cay nunaca? ¿Imactam lulälun?” nil.
33 Aí o comandante chegou perto de Paulo, prendeu-o e mandou amarrá-lo com duas correntes. Depois perguntou: — Quem é este homem? O que foi que ele fez?
34 Chayćhu nunacunaca juc-jucta lüyatityacuyaptinmi cachacup puydïnin imapi chay pasaśhanta mana yaćhayta atipal cuartilman puśhachila.
34 Mas na multidão uns gritavam uma coisa, outros gritavam outra. A desordem era tão grande, que o comandante não pôde descobrir o que havia acontecido. Então mandou que os soldados levassem Paulo para dentro da fortaleza .
35 — ausente —
35 Quando chegaram perto da escada, os soldados tiveram de carregar Paulo por causa da violência da multidão
36 — ausente —
36 que vinha atrás, gritando: — Mata! Mata!
37 Ñä cuartilcäman puśhaycunan cayaptinmi, Pablo cachacucunäpa puydïninta tapula: “¿Manachun limaycuchwan rätulla?” nil.
37 Quando iam levar Paulo para dentro da fortaleza, ele disse ao comandante: — Me dê licença para falar uma coisa com o senhor. O comandante perguntou: — Você sabe falar
38 Ya'a pinsalá: ‘Cay'a malcäpa cuntran śhalcuculcul tawa walanga wañuchicücunacta puśhaculcul chunyänincunaćhu pulï Egipto nunäćha’ nilmi” nila.
38 Por acaso você é aquele egípcio que algum tempo atrás começou uma revolução e levou quatro mil terroristas armados para o deserto?
39 Niptinmi: “Manamari. Israel caśhtam ya'a cayá, Ciliciap Tarso puydï malcanpïmi. Ñatac ama chaynu callaychu; rätulla nunacunäta niyculläśhä” nin.
39 Paulo respondeu: — Eu sou judeu, nascido em Tarso, cidade muito importante da região da Cilícia. Por favor, me deixe falar com o povo.
40 Chayćhümi cachacucunap puydïnin awnïluptin, Pablo cuartilpa puncunćhu śhalcuculcul maquinwan siñaśhchaycul nunacunäta upällachila. Upälläluptinñatacmi Israel limayninćhu limayta allaycula:
40 Então o comandante deixou. Paulo ficou de pé na escadaria e fez um sinal com a mão para o povo, pedindo silêncio. Quando todos ficaram calados, Paulo começou a falar em hebraico . Ele disse:
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 21, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.