Atos 18
Muśhü limalicuy (QVWNT) vs ARA
1 Cay Atenaspïmi, Corinto malcäman Pablo licula.
1 Depois disto, deixando Paulo Atenas, partiu para Corinto.
2 — ausente —
2 Lá, encontrou certo judeu chamado Áquila, natural do Ponto, recentemente chegado da Itália, com Priscila, sua mulher, em vista de ter Cláudio decretado que todos os judeus se retirassem de Roma. Paulo aproximou-se deles.
3 — ausente —
3 E, posto que eram do mesmo ofício, passou a morar com eles e ali trabalhava, pois a profissão deles era fazer tendas.
4 Warda muyuncunaćhüñatacmi juntunaculcänan wasiman Pablo lil Israel mana-Israelcunätapis Jesusman chalapaculcänanpä jicutaycula.
4 E todos os sábados discorria na sinagoga, persuadindo tanto judeus como gregos.
5 Chay malcaćhu cayaptinmi Macedoniapi ćhälälimun Silaswan Timoteopis. Chaymi Jesusllapïña Israel-masincunacta Pablo mastá willacula “Jesus'a Salbamäninchicmi” nil.
5 Quando Silas e Timóteo desceram da Macedônia, Paulo se entregou totalmente à palavra, testemunhando aos judeus que o Cristo é Jesus.
6 Niptin chay mana chalapacü malca-masincuna Pablop cuntran śhalcul imaymanacta palapäcuptinmi müdananta tapsicuyan: “Cunca cuchuyniquita quiquillayqui ashiyalcaptiqui'a ya'a manam juchayüñachu cayá. Cananpi'a, mana-Israelcunämanñam willacü licuśhä” nil.
6 Opondo-se eles e blasfemando, sacudiu Paulo as vestes e disse-lhes: Sobre a vossa cabeça, o vosso sangue! Eu dele estou limpo e, desde agora, vou para os gentios.
7 Chay juntunaculcänan wasipi yalalcamulmi Diosta manchacü Ticio Justup wasinman licula. Chay juntunaculcänan wasip läduscallanćhümari cala.
7 Saindo dali, entrou na casa de um homem chamado Tício Justo, que era temente a Deus; a casa era contígua à sinagoga.
8 Ñatac chay juntunaculcänan wasip puydïnin Crispo nishanpis llapa aylluntinmi Jesusman chalapaculcäla. Chaynütacmi achca Corinto malca-masincunapis uyalipäcul chalapacalcälil bawtisachiculcäla.
8 Mas Crispo, o principal da sinagoga, creu no Senhor, com toda a sua casa; também muitos dos coríntios, ouvindo, criam e eram batizados.
9 Chayćhu cayaptinlämi juc tuta Pablocta suyñuyninćhu Diosninchic nila: “Pablo, ama manchaliychu; mana upällallal, willacuy jinalla.
9 Teve Paulo durante a noite uma visão em que o Senhor lhe disse: Não temas; pelo contrário, fala e não te cales;
10 Anwanmi ya'a cayá; manam pipis tupaycuśhunquichu. Cay malcaćhu achcalämari nunäcuna cayalcan” nil.
10 porquanto eu estou contigo, e ninguém ousará fazer-te mal, pois tenho muito povo nesta cidade.
11 Niptinmi cay Corinto malcäćhu wata partinlä Pablo yaćhala Diospa willacuyninta lluyta willacuśhtin.
11 E ali permaneceu um ano e seis meses, ensinando entre eles a palavra de Deus.
12 — ausente —
12 Quando, porém, Gálio era procônsul da Acaia, levantaram-se os judeus, concordemente, contra Paulo e o levaram ao tribunal,
13 — ausente —
13 dizendo: Este persuade os homens a adorar a Deus por modo contrário à lei.
14 Niptin chayćhu Pablo “limalcuśhä” niyaptinmi chay puśhä Israelcunäta Galion nila: “Sumäta uyalipämay. Ya'a uyalicmanmi nuna wañuchiypi, ütac imapis chaynu cüsapi captin'a.
14 Ia Paulo falar, quando Gálio declarou aos judeus: Se fosse, com efeito, alguma injustiça ou crime da maior gravidade, ó judeus, de razão seria atender-vos;
15 Ñatac chalapacuyniquicunapïtá, camachicuyniquicunapïtá, śhuticunapïtá, ima captinpis manam imapis ucamanchu. Quiquiquicuna chaytá arrinläculcay; ya'a manam imapi miticamuná canchu” nil.
15 mas, se é questão de palavra, de nomes e da vossa lei, tratai disso vós mesmos; eu não quero ser juiz dessas coisas!
16 Nilculmi chay dispächunpi lluy alämula.
16 E os expulsou do tribunal.
17 Jinaptinmi juntunaculcänan wasip puydïnin Sostenes nishan umricta chalalcälil, Galionpa puntanćhu lluy camacäcuyalcan. Jinacuyalcaptinpis Galiontá manamá imallapis uculachu.
17 Então, todos agarraram Sóstenes, o principal da sinagoga, e o espancavam diante do tribunal; Gálio, todavia, não se incomodava com estas coisas.
18 Chaypïtapis cay Corinto malcäćhümi unaylä Pablo capaycula. Chaypïtam chalapacücunäpi dispidiculcul Siriacta cutipämunanpä barcuman ishpipäcula Priscilawan Aquilawan cumpañachiculcul. Manaläpis yalulmi Cencrea malcäćhu umanta lutuchicula, Diospa imacta limalicul lluy cumplinanpä.
18 Mas Paulo, havendo permanecido ali ainda muitos dias, por fim, despedindo-se dos irmãos, navegou para a Síria, levando em sua companhia Priscila e Áquila, depois de ter raspado a cabeça em Cencreia, porque tomara voto.
19 Jinalculmi Efeso malcäman pasacalcämul juntunacunan wasiman Pablo yaycul Israel malca-masincunawan piñanaculcäla.
19 Chegados a Éfeso, deixou-os ali; ele, porém, entrando na sinagoga, pregava aos judeus.
20 Priscilawan Aquilañatac “capaycuśhunlä” niptinpis manam munalachu.
20 Rogando-lhe eles que permanecesse ali mais algum tempo, não acedeu.
21 Chayćhu caćhaycul: “Dios munaptin'a, yapaćhüñaćh cutimuśhä watucamüniqui” nilmi chay Efeso malcäpi barcuwan licula.
21 Mas, despedindo-se, disse: Se Deus quiser, voltarei para vós outros. E, embarcando, partiu de Éfeso.
22 Chaypi Cesarea malcäman ćhayculmi chalapacücunäta limaycü Jerusalenta pasacula. Chay-pachallatacmi Antioquiacta licula.
22 Chegando a Cesareia, desembarcou, subindo a Jerusalém; e, tendo saudado a igreja, desceu para Antioquia.
23 Chayćhu caycuśhanpïtá yapa Galacia, Frigia-lädu malcacunäpa pasalñatacmi manyapi lluy callpanchaycula.
23 Havendo passado ali algum tempo, saiu, atravessando sucessivamente a região da Galácia e Frígia, confirmando todos os discípulos.
24 — ausente —
24 Nesse meio tempo, chegou a Éfeso um judeu, natural de Alexandria, chamado Apolo, homem eloquente e poderoso nas Escrituras.
25 — ausente —
25 Era ele instruído no caminho do Senhor; e, sendo fervoroso de espírito, falava e ensinava com precisão a respeito de Jesus, conhecendo apenas o batismo de João.
26 Chaynu juntunaculcänan wasićhu imactapis mana manchalil chaynu willacuśhanta uyalïlälilmi Priscilawan Aquila wasinta puśhalcul Jesuspïta masta willapaycälila.
26 Ele, pois, começou a falar ousadamente na sinagoga. Ouvindo-o, porém, Priscila e Áquila, tomaram-no consigo e, com mais exatidão, lhe expuseram o caminho de Deus.
27 — ausente —
27 Querendo ele percorrer a Acaia, animaram-no os irmãos e escreveram aos discípulos para o receberem. Tendo chegado, auxiliou muito aqueles que, mediante a graça, haviam crido;
28 — ausente —
28 porque, com grande poder, convencia publicamente os judeus, provando, por meio das Escrituras, que o Cristo é Jesus.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 18, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.