Atos 14
Muśhü limalicuy (QVWNT) vs NVT
1 Iconio malcäman ćhälulmi Pablowan Bernabé yaćhacäśha cayninwan malca-masincunap juntunaculcänan wasiman yaćhachï yaycapäcula. Chayćhu tumshumanpis yaycüta yaćhachiptinmi Israel mana-Israelcunäpis achca-achca chalapaculcäla.
1 Em Icônio, Paulo e Barnabé também foram à sinagoga judaica e falaram de tal modo que muitos creram, tanto judeus como gentios.
2 Mana chalapacü Israelcunäñatacmi paycunap cuntran limapapäcula mana-Israelcunaca ćhïnipäcunancama.
2 Alguns dos judeus que não creram, porém, incitaram os gentios e envenenaram a mente deles contra Paulo e Barnabé.
3 Chaynu jinaptinpis Pablowan Bernabë'a mana imactapis manchalil unaylämi chay malcäćhu Jesuspi willacuśhtin capaycula. Diosñatacmi llaquipaynin sumä rasun caśhanta tantiaycachinanpä pudirta uycula milagrucunacta lulaycunanpä.
3 Ainda assim, os apóstolos passaram bastante tempo ali, falando corajosamente da graça do Senhor, que confirmava a mensagem deles concedendo-lhes poder para realizar sinais e maravilhas.
4 Nunacunacá ishcayman laquinacüśhatacmi capäcula: parti'a Pablop Bernabëpa śhalcünin, partiñatac chay mana chalapacü Israelcunäman śhalcapäcula.
4 Com isso, o povo da cidade ficou dividido: alguns tomaram partido dos judeus, e outros, dos apóstolos.
5 Chay Israelcunaca mana-Israelcunäwan jucllachanacuycul limanacälälin mandänincunawan Pablocta Bernabëta lluy tamshaypa camacapäcunanpä.
5 Então um grupo de gentios, judeus e seus líderes resolveu atacá-los e apedrejá-los.
6 Chayta Pablowan Bernabé yaćhälälilmi Licaoniaćhu Listra, Derbe malcacunäman ayiculcäla muyülïninćhu malcacunämanpis.
6 Quando os apóstolos souberam disso, fugiram para a região da Licaônia, para as cidades de Listra e Derbe e seus arredores.
7 Chayćhüpis allin willacuypi jinallam willaculcäla.
7 E ali anunciaram as boas-novas.
8 Cay Listraćhümi nasïdunpi mana imaypis pulilï wishtu nuna cañä.
8 Enquanto estavam em Listra, Paulo e Barnabé encontraram um homem com os pés aleijados. Sofria desse problema desde o nascimento e, portanto, nunca tinha andado. Estava sentado
9 — ausente —
9 e ouvia Paulo pregar. Paulo olhou diretamente para ele e, vendo que ele tinha fé para ser curado,
10 — ausente —
10 disse em alta voz: “Levante-se!”. O homem se levantou de um salto e começou a andar.
11 Chaynu Pablo lulaśhanta llapa nunacunaca licälulmi ayaycaćhacuyalcan Licaonia limayninćhu: “¡Dioscuna nunaman muyuculculmi ćhämumanchic!” nil.
11 A multidão, vendo o que Paulo havia feito, gritou no dialeto local: “Os deuses vieram até nós em forma de homens!”.
12 Nilculmi Bernabëta śhutichälälin diosnin Zeuspa śhutinwan, Pabloctañatacmi yaćhachicü captin diosnin Hermespa śhutinwan.
12 Concluíram que Barnabé era o deus grego Zeus, e Paulo, o deus Hermes, pois era ele quem proclamava a mensagem.
13 Jinaptinmi Zeus diosninpa atindïnin sasirdütipis ćhäcayalcämun chay malcap yaycunanćhu capillap waytan apacüśha, türun aticüśha taytachanpänuy ćhipiycapul llapa nunacunäwan Pabloctawan Bernabëta alawaycälinanpä.
13 O sacerdote do templo de Zeus, que ficava na entrada da cidade, trouxe touros e coroas de flores até as portas da cidade, pois ele e a multidão queriam oferecer sacrifícios aos apóstolos.
14 Chaynu alawapäcunanta tantiacälälilmi Pablowan Bernabé “¡¿Ima?!” nil müdanantapis laćhyacücuyan. Jinaśhtinmi llapa nunap ćhawpinman uśhtucaycälila, cay nishtin:
14 Quando Barnabé e Paulo ouviram o que estava acontecendo, rasgaram as roupas e correram para o meio do povo, gritando:
15 “Taytacuna ¡¿imactatá lulayalcämanqui?! Ya'acuna manam dioschu capäcú; amcunanuy wañü nunallamá. Cay yan'al diosniquicunacta caćhaycul quiquin cawsä Diosman licaćhaculcänayquipämi willaycüniqui śhapämulá. Paymi sïlüta, allpäta, lamarcäta lluy imapis cänintinta lulacüca.
15 “Amigos, por que vocês estão fazendo isso? Somos homens como vocês! Viemos lhes anunciar as boas-novas, para que abandonem estas coisas sem valor e se voltem para o Deus vivo, que fez os céus e a terra, o mar e tudo que neles há.
16 Aw, unay timpu'a cunsintilam uman chalaśhanta nunaca imactapis lulananpä.
16 No passado, ele permitiu que as nações seguissem seus próprios caminhos,
17 Ñatac masqui jinalpis manamá imaypis pacaculachu. Aśhwanpam cay allin lulayninwan mayan caśhantapis licachicun. Paymari amcunaman tamyacta caćhalpamüca, micuypi mana capäcunayquipä, allin cusichacta uycuśhüniquipis, cushichishüniquipis” nila.
17 mas nunca as deixou sem evidências de sua existência e de sua bondade. Ele lhes concede chuvas e boas colheitas, e também alimento e um coração alegre”.
18 Chaynu niptinpis chay-chica nunacta türun ćhipiycul paycunacta alawananpi mićhacuy sasa-sasam cacula.
18 Apesar dessas palavras, Paulo e Barnabé tiveram dificuldade para impedir que o povo lhes oferecesse sacrifícios.
19 Chaypïtam Antioquiapi, Iconiopi juc Israelcuna ćhälälimun. Jinalculmi llapa nunap pinsamintunta juc-läduman iwilcul, chay nunacunäwan Pablocta tamshachicuyan. Pampäman wañüśhanuy ćhaćhäluptinñatacmi “Wañüchinchic-ari” nil malcap yaycamunan waśhaman aysälälila.
19 Então alguns judeus chegaram de Antioquia e Icônio e instigaram a multidão. Apedrejaram Paulo e o arrastaram para fora da cidade, pensando que ele estivesse morto.
20 Chayćhu chalapacücunäñatacmi muyülïninćhu cunćhalayalcaptin Pablo śhalculcul chay malcäman caśhan cutiycula. Chay wälañatacmi Derbe malcäta Bernabëwan pulan pasaculcäla.
20 No entanto, quando os discípulos o rodearam, ele se levantou e entrou novamente na cidade. No dia seguinte, partiu com Barnabé para Derbe.
21 Chayćhüpis Jesuspi willapäcuptin achca chalapaculcaptinmi Listraman, Iconioman, Antioquiaman cutipämula.
21 Depois de terem anunciado as boas-novas em Derbe e feito muitos discípulos, Paulo e Barnabé voltaram a Listra, Icônio e Antioquia da Pisídia,
22 Chay malcacunäćhu chalapacücunäta watucuśhtin cutimulmi lluytapis callpanchäla: “Amamá Jesusta imaypis ipanchapäcunquichu. Paypa gubirnunman ćhänanchicpá caynu llaquicuycunactam pasananchic” nil.
22 onde fortaleceram os discípulos. Eles os encorajaram a permanecer na fé, lembrando-os de que é necessário passar por muitos sofrimentos até entrar no reino de Deus.
23 Chay malcaćhü-cama juc puydï nunacta caminaycunanpä ćhulayculmi ayunal paycunapä Diosta mañacula. Jinalculmi chalapacuśhan quiquin Diosninchicpa maquinman ćhulaycul chaypi liculcäla.
23 Paulo e Barnabé também escolheram presbíteros em cada igreja e, com orações e jejuns, os entregaram aos cuidados do Senhor, em quem haviam crido.
24 Chaypi Pisidia malcacunap chimpämulmi Panfilia malcacunäman ćhämula.
24 Então viajaram de volta pela Pisídia até a Panfília.
25 Chay Perga malcäćhu Diospi willacaycälishanpïmi Atalia malcäman pasacalcämula.
25 Pregaram a palavra em Perge e desceram para Atália.
26 Lulayninta camacalculñatacmi barcuwan cuticulcäla allaycälinanpä Diospa maquinman ćhulaycälishan Antioquia malcaman.
26 Por fim, voltaram de navio para Antioquia, onde sua viagem tinha começado e onde haviam sido entregues à graça de Deus para realizar o trabalho que agora completavam.
27 Chayman ćhaycul-pachañatacmi llapa chalapacü-masincunacta lluy juntuycachimul willala imacta Diosninchic paycunawan lulaśhanta, jinaman'a mana-Israelcunactapis quiquin Diosninchic payman licaćhacunanpä cunsintiycuśhantapis.
27 Quando chegaram a Antioquia, reuniram a igreja e relataram tudo que Deus tinha feito por meio deles e como tinha aberto a porta da fé também para os gentios.
28 Chayćhümi chalapacücunäwan Pablowan Bernabé unaylä yaćhapaycula.
28 E permaneceram ali com os discípulos por muito tempo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.