Atos 11

Muśhü limalicuy (QVWNT) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Chaynu mana-Israelcunamanmi Diospa limayninta ćhasquïlälishanta puydï yaćhapacücunäwan Judeaćhu chalapacücunaca yaćhälälin.
1 Chegou ao conhecimento dos apóstolos e dos irmãos que estavam na Judeia que também os gentios haviam recebido a palavra de Deus.
2 Chaymi Jerusalenta Pedro cutiycüluptin, Moisespa camachicuyninta rispitachï malca-masincunañatac jamuyäcuyalcan:
2 Quando Pedro subiu a Jerusalém, os que eram da circuncisão o arguiram, dizendo:
3 “¿Ima-nilämi canqui juc caśhtacunaćhu micamunayquipälä canpis?” nil.
3 Entraste em casa de homens incircuncisos e comeste com eles.
4 Niptinmi Pedro imanuy caśhantapis manyapi willala
4 Então, Pedro passou a fazer-lhes uma exposição por ordem, dizendo:
5 cay nil: “Jope malcaćhu cayalmi Diosta mañacuyälá. Chayćhümi suyñuynïćhünuy altu sïlupi bäjämun juc baytanuy tawan puntanpi watacuśhanuy puntäman.
5 Eu estava na cidade de Jope orando e, num êxtase, tive uma visão em que observei descer um objeto como se fosse um grande lençol baixado do céu pelas quatro pontas e vindo até perto de mim.
6 Chayta licaycunäpämi mana micuna imaymana anla uywacuna cayäñä, jatun uywacuna, munti uywacuna, pälï uywacuna, imaymana culucunapis.
6 E, fitando para dentro dele os olhos, vi quadrúpedes da terra, feras, répteis e aves do céu.
7 “Chaypïtam ayalpämun: ‘Pedro śhalcuy, wañulcachil, micuy’ nil.
7 Ouvi também uma voz que me dizia: Levanta-te, Pedro! Mata e come.
8 “Nimaptinmi: ‘Taytalláy, anlapä licaśhacunacá ya'ap shimïman manam imapis nï imaypis tupaycunmanchu’ niycuyá.
8 Ao que eu respondi: de modo nenhum, Senhor; porque jamais entrou em minha boca qualquer coisa comum ou imunda.
9 “Niptïmi nilpämunñatac: ‘Dios allinpa licaśhancätá ama anlapä licayaychu’ nil.
9 Segunda vez, falou a voz do céu: Ao que Deus purificou não consideres comum.
10 — ausente —
10 Isto sucedeu por três vezes, e, de novo, tudo se recolheu para o céu.
11 — ausente —
11 E eis que, na mesma hora, pararam junto da casa em que estávamos três homens enviados de Cesareia para se encontrarem comigo.
12 Jinaptinmi Chuya Ispirituñatac ‘Mana ishcayyällal paycunawan liy-ari’ niman. Chaymi cay süta chalapacü-masinchiccunawanpis Cesarea malcäman lipäcul chay nunap wasinman yaycälälí.
12 Então, o Espírito me disse que eu fosse com eles, sem hesitar. Foram comigo também estes seis irmãos; e entramos na casa daquele homem.
13 Jinaptïmi chayćhu willaman juc anjil wasinćhu licalilcul caynu nishanta: ‘Canan caćhay Jope malcäta Pedrop lisipäcuśhan Simonman.
13 E ele nos contou como vira o anjo em pé em sua casa e que lhe dissera: Envia a Jope e manda chamar Simão, por sobrenome Pedro,
14 Amta, llapa wasintinta imanuypa salbaculcänayquipäpis niycälishunquim’ nil.
14 o qual te dirá palavras mediante as quais serás salvo, tu e toda a tua casa.
15 Chaymari chayćhu Jesuspi willapayaptí Chuya Ispiritu juclla paycunamanpis ji'alpämun, ya'anchiccunaman puntacta ji'alpamuśhancänüpis.
15 Quando, porém, comecei a falar, caiu o Espírito Santo sobre eles, como também sobre nós, no princípio.
16 Chaymi yalpaćhacülú Jesus cay nishanta: ‘Bawtisä Juan'a yacullawanmi bawtisala. Amcunañatacmi ichá Chuya Ispirituwan bawtisaśha capäcunqui’ nil.
16 Então, me lembrei da palavra do Senhor, quando disse: João, na verdade, batizou com água, mas vós sereis batizados com o Espírito Santo.
17 Chayćhu ya'anchicnüpis chalapacuyalcaptin paycunactapis quiquin Diosninchic Ispiritunta uyaptin ¿pitá ya'a cayá ‘¿Imapïtan cayta lulanqui?’ ninäpä?” nin.
17 Pois, se Deus lhes concedeu o mesmo dom que a nós nos outorgou quando cremos no Senhor Jesus, quem era eu para que pudesse resistir a Deus?
18 Niptinmi chayćhu cäcunaca jawcayalpülul Diosta alawapäcula cushisha: “Canan chayurá mana-Israelcunäpis juchanpi wanaculcal'a Dioswanmi wiñaypä cawsapäcun'a” nil.
18 E, ouvindo eles estas coisas, apaziguaram-se e glorificaram a Deus, dizendo: Logo, também aos gentios foi por Deus concedido o arrependimento para vida.
19 Canan, má, nishac-yupaypis Estebanta wañulcachil Jesusman chalapacücunäta lluy aticaćhayta allacaycälila. Jinaptinmi Israel caśhta-masincunallacta intiru Feniciaman lamar ćhawpićhu Chipreman Antioquia malcacunäman willacuśhtin ćhäpäcula.
19 Então, os que foram dispersos por causa da tribulação que sobreveio a Estêvão se espalharam até à Fenícia, Chipre e Antioquia, não anunciando a ninguém a palavra, senão somente aos judeus.
20 Paycunallacta willayaptinpis Chiprepi, Cirenepi juc chalapacücuna Antioquiaman ćhayculmi mana-Israelcunactapis Jesuspi willala.
20 Alguns deles, porém, que eram de Chipre e de Cirene e que foram até Antioquia, falavam também aos gregos, anunciando-lhes o evangelho do Senhor Jesus.
21 Paycuna Diosninchicpa munayninwan cayalcaptinmi uyaliculcal unay chalapacuynincunacta caćhaycul Jesusman chalapaculcäla.
21 A mão do Senhor estava com eles, e muitos, crendo, se converteram ao Senhor.
22 — ausente —
22 A notícia a respeito deles chegou aos ouvidos da igreja que estava em Jerusalém; e enviaram Barnabé até Antioquia.
23 — ausente —
23 Tendo ele chegado e, vendo a graça de Deus, alegrou-se e exortava a todos a que, com firmeza de coração, permanecessem no Senhor.
24 — ausente —
24 Porque era homem bom, cheio do Espírito Santo e de fé. E muita gente se uniu ao Senhor.
25 Chaypïta Bernabé Tarso malcäta Saulocta ashï liculmi
25 E partiu Barnabé para Tarso à procura de Saulo;
26 Antioquiaman pulanña cutipämula. Chayćhümi chalapacücunäwan yaćhapäcul achca achca nunacunätapis wata intiru yaćhachila. (Chay Antioquiaćhümi wamäta “cristianu” nil śhutichälälila chalapacücunäta.)
26 tendo-o encontrado, levou-o para Antioquia. E, por todo um ano, se reuniram naquela igreja e ensinaram numerosa multidão. Em Antioquia, foram os discípulos, pela primeira vez, chamados cristãos.
27 Chay timpućhüñatacmi Jerusalenpïta Diospi willacücuna Antioquiaman ćhälälin.
27 Naqueles dias, desceram alguns profetas de Jerusalém para Antioquia,
28 — ausente —
28 e, apresentando-se um deles, chamado Ágabo, dava a entender, pelo Espírito, que estava para vir grande fome por todo o mundo, a qual sobreveio nos dias de Cláudio.
29 — ausente —
29 Os discípulos, cada um conforme as suas posses, resolveram enviar socorro aos irmãos que moravam na Judeia;
30 — ausente —
30 o que eles, com efeito, fizeram, enviando-o aos presbíteros por intermédio de Barnabé e de Saulo.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.