2 Coríntios 12
Muśhü limalicuy (QVWNT) vs ARIB
1 Jinallamari alawacuyäśhä. Ñatac alawacuywan imacta mana juluculpis, Tayta Dios licachimäśhancunacta tantiaycachimäśhancunapïtañam willaycälishayqui.
1 É necessário gloriar-me, embora não convenha; mas passarei a visões e revelações do Senhor.
2 Ćhunca tawayu wata ipam quiquin Dios sumä-sumä caśhancäman puśhaśha calá.
2 Conheço um homem em Cristo que há catorze anos {se no corpo não sei, se fora do corpo não sei; Deus o sabe} foi arrebatado até o terceiro céu.
3 Chay tuqui chuya cäcäćhu cayal — manam yaćhächu aychantin ütac ispirituntin caśhätapis; quiquin Tayta Diosllam yaćhan —
3 Sim, conheço o tal homem {se no corpo, se fora do corpo, não sei: Deus o sabe},
4 sumä tuqui-camactam uyalilá, mana imanuypa willaycuna cäcunactam, niycunäpä mana awniycuna cäcunactam.
4 que foi arrebatado ao paraíso, e ouviu palavras inefáveis, as quais não é lícito ao homem referir.
5 Caycunapïta sumä-sumämi alawacüman. Chaynu captinpis manamá jinaśhächu. Aśhwanpa pishi callpa caśhäta camalaycachishäpïtam alawacuśhä.
5 Desse tal me gloriarei, mas de mim mesmo não me gloriarei, senão nas minhas fraquezas.
6 Alawacunäpä achcam cayan. Chayurá lulalpis rasuncäta niyalmi mana lucluchu cäman. Ñatac mana lulaycuśhächu imam cawsayní limayní caśhancäpi mas maspälä mana licayalcämänanpämi.
6 Pois, se quiser gloriar-me, não serei insensato, porque direi a verdade;
7 Cay sumä tantiachimäśhancunapi mana nunatucunäpämi aychäćhu jïru-caśhawan tucsisha-yupayta uycämäla. Chaymi Satanaśhpa caćhan-yupay talcämun talcämun mana alawacuyänäpä.
7 E, para que me não exaltasse demais pela excelência das revelações, foi-me dado um espinho na carne, a saber, um mensageiro de Satanás para me esbofetear, a fim de que eu não me exalte demais;
8 Cay nanaynïta chincachimänanpä quimsa cutim Taytanchicta ruygaculá.
8 acerca do qual três vezes roguei ao Senhor que o afastasse de mim;
9 Niptïmi: “Llaquipaylläpämi am canqui. Sumä munayní mas-mas caycun pishi callpayücunäćhümi” niman. Chaymari sumä cushicú pishi callpa caynïćhu Jesuspa jatun munaynin ya'aćhu caycunanpä.
9 e ele me disse: A minha graça te basta, porque o meu poder se aperfeiçoa na fraqueza. Por isso, de boa vontade antes me gloriarei nas minhas fraquezas, a fim de que repouse sobre mim o poder de Cristo.
10 Chaymi cushicú pishi callpa caynïpïta, palapämäśhancunapïta, pishipacuśhäcunapïta, sasachacuynïcunapïta, imaymana ñacaycunacta Jesus-laycu pasaśhäcunapïtapis. Pishi callpa caynïćhümari masïsu caycú.
10 Pelo que sinto prazer nas fraquezas, nas injúrias, nas necessidades, nas perseguições, nas angústias por amor de Cristo. Porque quando estou fraco, então é que sou forte.
11 Aw, rasunpa ya'a luclu-yupaymi limayá; amcunamari caynu limayalcächimanqui. Amcunatacmari sumäta ya'api limaycälinayqui cala. Masqui mana cäpä licaśha cayalpis, chay sumä-cama puydï yaćhapacütucücunäpi manamá mïnuschu ya'a cayá.
11 Tornei-me insensato; vós a isso me obrigastes; porque eu devia ser louvado por vós, visto que em nada fui inferior aos demais excelentes apóstolos, ainda que nada sou.
12 Puydï yaćhapacücuna lulanancunätamari amcunaćhu allin pasinsiawan lulayculá: milagrucunacta, sumä licachiypa cäcunacta, licapayllaman-camäpa lulaycunactapis.
12 Os sinais do meu apostolado foram, de fato, operados entre vós com toda a paciência, por sinais, prodígios e milagres.
13 Má ¿imaćhütá amcuna juc malcaćhu chalapacücunapïta mïnus capäculanqui? Aśhwanpa paycunanu piñachipäcucmanlä calapis. ¡Chay mana jinaśhäpi pampachaycälimay-ari!
13 Pois, em que fostes feitos inferiores às outras igrejas, a não ser nisto, que eu mesmo vos não fui pesado? Perdoai-me esta injustiça.
14 Ñatac quimsa cutictaña watucaycälinacpä allichacüśhañam canan cayá. Ñatac manam piñachïniquichu śhayämú, nï ima cäniquicunactapis ashiycüchu, aśhwanpa quiquiquicunallactam. Yaćhaśhanchicnüpis taytam chulincunapä imanuypapis camaycachimun; manam chulincunachu taytanpá.
14 Eis que pela terceira vez estou pronto a ir ter convosco, e não vos serei pesado, porque não busco o que é vosso, mas sim a vós; pois não são os filhos que devem entesourar para os pais, mas os pais para os filhos.
15 Chaymi taytanuy sumä cushisha amcuna-laycu imätapis uycuśhä, aśhta quiquïtapis ćhulaycuśhä amcunacta cuyaynïwan. Caynu masta cuyaycuptí, ¿mïnustachun cuyapämanqui?
15 Eu de muito boa vontade gastarei, e me deixarei gastar pelas vossas almas. Se mais abundantemente vos amo, serei menos amado?
16 Chaynu captinpis, manatacmi piñachipäculacchu. Ñatac waquinniquicuna “Sumä artish cayninwanmi ingañämanchic” niyanmi. Aw-ari, ¡maynu maynu ishpishamari cayá!
16 Mas seja assim; eu não vos fui pesado; mas, sendo astuto, vos tomei com dolo.
17 ¿Icha mayannin caćhamuśhäcunawantan amcunacta chutälächilac?
17 Porventura vos explorei por algum daqueles que vos enviei?
18 Ya'amari Titoctawan juc chalapacü-masinchictapis watucaycälishunayquipä caćhamulá. ¿Icha Titochun waycälälishulanqui imatá? ¿Manachun Titowan juc śhun'unülla mayćhüpis allincällacta chaycusca lulaycälí?
18 Exortei a Tito, e enviei com ele o irmão. Porventura Tito vos explorou? Não andamos porventura no mesmo espírito? Não seguimos as mesmas pegadas?
19 Lluy caycunawan ichaćh amcuna pinsayalcanquipis difindiculcänäpä nishätapis. Aśhwanpam cuyaśhäcuna Diosninchicpa puntanćhu Jesusninchicpa caśhanchicwan allincäćhu sumäpa tacyaycälinayquipä limapaycälic.
19 Há muito, de certo, pensais que nos estamos desculpando convosco. Perante Deus, falamos em Cristo, e tudo isto, amados, é para vossa edificação.
20 Ñatac watucüniqui śhamul mana munaśhänuy cayalcänayquipïmi manchacú. Jinaman amcunapis mana munaśhayquinuy talipämänayquipïmi. Chaynütacmi amcunaćhu lïtunacuycuna, ćhïninacuycuna, piñanacuycuna, rabyachinacuycuna, jamuyänacuycuna, waśha limanacuycuna, nunatucuycuna, mana allincällaćhu cawsachinacuycuna cayänanpi manchat-manchatyayá.
20 Porque temo que, quando chegar, não vos ache quais eu vos quero, e que eu seja achado por vós qual não me quereis; que de algum modo haja contendas, invejas, iras, porfias, detrações, mexericos, orgulhos, tumultos;
21 Chay yapa watucü śhamuynïćhu jina mansibacuycunallaćhu, juc juchacunallaćhu mana wanacul cayalcäśhayquipïmá, Diospa puntanćhu uyshulächisha canäpi manchat-manchatyayá.
21 e que, quando for outra vez, o meu Deus me humilhe perante vós, e chore eu sobre muitos daqueles que dantes pecaram, e ainda não se arrependeram da impureza, prostituição e lascívia que cometeram.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.