Atos 2
Huaylla Wanca Quechua NT (QVW_WBT) vs ARA
1 Ñä chay Cusicha Fista ćhämunanpämi aycam Jesusman chalapacücuna jucllaćhu lluy juntulayalcäla.
1 Ao cumprir-se o dia de Pentecostes, estavam todos reunidos no mesmo lugar;
2 Chaynu cayalcaptinmi altu sïlüpi un'aypi ji'alpämun manchachicuy bintup sumbayninnu bululunyaśhtin. Chayćhümi juntuläśhan wasïta bululunyayca ñiticalpula.
2 de repente, veio do céu um som, como de um vento impetuoso, e encheu toda a casa onde estavam assentados.
3 Jinaptinmi ninap sumbayninnu licalilcamul wichicacüla aycam chayćhu cäcäpa janäninman.
3 E apareceram, distribuídas entre eles, línguas, como de fogo, e pousou uma sobre cada um deles.
4 Jinaptinmi Chuya Ispiritu duyñuchacüluptin mana lisishan limaycunacta shimin paćhyachila.
4 Todos ficaram cheios do Espírito Santo e passaram a falar em outras línguas, segundo o Espírito lhes concedia que falassem.
5 Ñatac chay fistamanmi may nasyuncunapïpis ćhämuśha cayalcäla custumrincunacta cumplï Israel nunacunaca.
5 Ora, estavam habitando em Jerusalém judeus, homens piedosos, vindos de todas as nações debaixo do céu.
6 Chayćhu chay bululunyaycäta uyalïlälilmi chay wasiman lluypis paćhcatityälälimula “¿Imatá cay?” nil. Chayćhümi chay śhamü nunacunap limaynincunäćhü-cama limayalcäñä.
6 Quando, pois, se fez ouvir aquela voz, afluiu a multidão, que se possuiu de perplexidade, porquanto cada um os ouvia falar na sua própria língua.
7 Chaymi licapayllaman camäśha ninacücuyalcan: “¡¿Ima?! Caycuna Galilea nunacuna cayalcal ¿imanuypatan llapanchicpa limayninchicćhu limacuyalcanman?
7 Estavam, pois, atônitos e se admiravam, dizendo: Vede! Não são, porventura, galileus todos esses que aí estão falando?
8 — ausente —
8 E como os ouvimos falar, cada um em nossa própria língua materna?
9 Cayćhu cayanchic intiru-intiru nasyuncunapïmari: Parto-lädu nunacuna, Medo-läducuna, Elamcuna, Mesopotamiacuna, Judeacuna, Capadociacuna, Pontocuna, Asia-lädu nasyunpa malcancuna,
9 Somos partos, medos, elamitas e os naturais da Mesopotâmia, Judeia, Capadócia, Ponto e Ásia,
10 Frigiacuna, Panfiliacuna, Egiptocuna, Cirene-lädunćhu cä Libya malcancunäpis. Chaynütac cayalcan Romapïpis, Cretapïpis, aśhta Arabiapi śhamücunapis. Chaynütacmi cayalcan custumrinchicta atichimänanchicpä yaycamü juc-lädu nunacunapis. ¡Cay limayninchicćhü-cama canan mishqui-mishquicta Diosninchic lulaśhancunäpi lluymi uyaliyanchic!” nil.
10 da Frígia, da Panfília, do Egito e das regiões da Líbia, nas imediações de Cirene, e romanos que aqui residem,
11 — ausente —
11 tanto judeus como prosélitos, cretenses e arábios. Como os ouvimos falar em nossas próprias línguas as grandezas de Deus?
12 Nilcälilmi sumä licapayllaman camäśha: “¡¿Imatan cay?!” nïllaman camälälila.
12 Todos, atônitos e perplexos, interpelavam uns aos outros: Que quer isto dizer?
13 Waquincunañatacmi: “Caycuná shincalculćhari jäjayalcan” nil asipapäcula.
13 Outros, porém, zombando, diziam: Estão embriagados!
14 Chaynu jinayalcaptinmi ćhunca yaćhapacü-masincunawan śhalcuculcul Pedro nila: “Llapallayquipis Israel-masïcuna, ñatac cay Jerusalenćhu yaćhäcuna, canan cay nishäta uyalil tuquicta intindipämay.
14 Então, se levantou Pedro, com os onze; e, erguendo a voz, advertiu-os nestes termos: Varões judeus e todos os habitantes de Jerusalém, tomai conhecimento disto e atentai nas minhas palavras.
15 ‘Shincäśham’ niyalcaptiquipis manam chaynüchu. ¿Maynüpam ampá uywa alucuy ürallalä shincaśha cayalcan'a?
15 Estes homens não estão embriagados, como vindes pensando, sendo esta a terceira hora do dia.
16 Aśhwanpa caycuna pasayan Diospa unay willacünin Joel ‘Diospa Ispiritunmi śhamun'a’ nil nishannümi. Paymi caynüta nila:
16 Mas o que ocorre é o que foi dito por intermédio do profeta Joel:
17 — ausente —
17 E acontecerá nos últimos dias, diz o Senhor, que derramarei do meu Espírito sobre toda a carne; vossos filhos e vossas filhas profetizarão, vossos jovens terão visões, e sonharão vossos velhos;
18 — ausente —
18 até sobre os meus servos e sobre as minhas servas derramarei do meu Espírito naqueles dias, e profetizarão.
19 — ausente —
19 Mostrarei prodígios em cima no céu e sinais embaixo na terra: sangue, fogo e vapor de fumaça.
20 — ausente —
20 O sol se converterá em trevas, e a lua, em sangue, antes que venha o grande e glorioso Dia do Senhor.
21 — ausente —
21 E acontecerá que todo aquele que invocar o nome do Senhor será salvo.
22 “Israel malca-masïcuna, sumäta uyalipämay. Diosmi rasunpa tantiachimanchic amcunaćhu yaćhä Nazaret Jesus allin nuna caśhanta sumä-cama lulaynincunawan.
22 Varões israelitas, atendei a estas palavras: Jesus, o Nazareno, varão aprovado por Deus diante de vós com milagres, prodígios e sinais, os quais o próprio Deus realizou por intermédio dele entre vós, como vós mesmos sabeis;
23 Jinaman'a unaypïñam quiquin Diosninchic caycuna juccuna pasananpäpis lluy pinsaśha cala. Chaymari amcunacta caćhaycapäcuśhulanqui chalalcul aysapäcunayquipä, jinalcul chay juchanllan nunacunaca curuśhman chacatal wañuchipäcunanpäpis.
23 sendo este entregue pelo determinado desígnio e presciência de Deus, vós o matastes, crucificando-o por mãos de iníquos;
24 Jinäläliptinpis quiquin Diosmi chay ñacaynincunapi wañuycäpïpis laquil śhalcachimula. Payta wañuycäpis manamá chalalanmanchu.
24 ao qual, porém, Deus ressuscitou, rompendo os grilhões da morte; porquanto não era possível fosse ele retido por ela.
25 Unay mandäninchic David paypïta limala cay nil:
25 Porque a respeito dele diz Davi: Diante de mim via sempre o Senhor, porque está à minha direita, para que eu não seja abalado.
26 — ausente —
26 Por isso, se alegrou o meu coração, e a minha língua exultou; além disto, também a minha própria carne repousará em esperança,
27 — ausente —
27 porque não deixarás a minha alma na morte, nem permitirás que o teu Santo veja corrupção.
28 — ausente —
28 Fizeste-me conhecer os caminhos da vida, encher-me-ás de alegria na tua presença.
29 “Malca-masïcuna, yaćhaśhanchicnüpis unay awilunchic David wañuculam. Jinaptinmi imam pampacuśhanchicćhu jinalla canancamapis pampalayan.
29 Irmãos, seja-me permitido dizer-vos claramente a respeito do patriarca Davi que ele morreu e foi sepultado, e o seu túmulo permanece entre nós até hoje.
30 Ñatac willacünin cayalmá, Diosninchicpa limalicuśhanta yaćhala ‘Ampa caśhtayquipïmi malcap mas puydï mandäninpä ćhulaycuśhä’ nil.
30 Sendo, pois, profeta e sabendo que Deus lhe havia jurado que um dos seus descendentes se assentaria no seu trono,
31 “Chaynu Diospa willacünin cayalmi Caćhaśhan Salbacüpa śhalcamunanta licayä-yupay limala ‘Aychanta manamá allpa śhun'unćhüchu caćhaycunqui. Nïtac aychan allpaman muyun'achu’ nil. Cay nishanwan David'a rasunpa limayäla Jesuspïmi.
31 prevendo isto, referiu-se à ressurreição de Cristo, que nem foi deixado na morte, nem o seu corpo experimentou corrupção.
32 Canan'a quiquin Diosninchic śhalcachishanta lluypapis ñawinchic licalam.
32 A este Jesus Deus ressuscitou, do que todos nós somos testemunhas.
33 Jinamanmi Diospa lädunman ishpil canan alawäśha rispitäśha pay cayan. “David'a manamá Diospi Salbacücächu cala cuirpuntin sïlüta ishpinanpä. Sinu'a Jesuspïmi aśhwanpa nin:“Canan'a Tayta Diosmi Ispiritunta caćhamunanpä limalicuśhannuy Jesuswan caćhächimun. Cay nishancätam ñawpäniquićhu canan amcuna licayalcanqui uyaliyalcanqui.
33 Exaltado, pois, à destra de Deus, tendo recebido do Pai a promessa do Espírito Santo, derramou isto que vedes e ouvis.
34 — ausente —
34 Porque Davi não subiu aos céus, mas ele mesmo declara: Disse o Senhor ao meu Senhor: Assenta-te à minha direita,
35 — ausente —
35 até que eu ponha os teus inimigos por estrado dos teus pés.
36 “Canan llapa Israelcuna umayquiman sumäta ćhulapäcuy: Quiquin Diosninchicmi wañuchipäcuśhayqui Jesuspi ‘Paymi sumä Tayta Taytaca ñatac Salbacüniqui cayan’ nil niycälishunqui” nila.
36 Esteja absolutamente certa, pois, toda a casa de Israel de que a este Jesus, que vós crucificastes, Deus o fez Senhor e Cristo.
37 Cay shiminpi yalamuśhan limayca chayćhu llapa juntuläcunäpa śhun'untapis tipship-tipshiycachiptinmi Pedroctawan masannintinta tapucula: “Taytacuna, ¿imactatan lulapäcüman?” nil.
37 Ouvindo eles estas coisas, compungiu-se-lhes o coração e perguntaram a Pedro e aos demais apóstolos: Que faremos, irmãos?
38 Niptinmi Pedro: “Mana allin lulayniquicunapi wanacul ‘Juchäcunacta pampachaycallämay. Cananpïtá Salbacü Jesuspa uywayninñam caśhä’ nilcul bawtisachiculcay. Jinaptiquim Diosninchic quiquinpa Chuya Ispiritunta uycälishunqui.
38 Respondeu-lhes Pedro: Arrependei-vos, e cada um de vós seja batizado em nome de Jesus Cristo para remissão dos vossos pecados, e recebereis o dom do Espírito Santo.
39 Cay limalicuśhanca amcunapä, chuliquicunapä, mayćhu chayćhüpis lluy ayacuśhancunapäwantacmari cayan” nila.
39 Pois para vós outros é a promessa, para vossos filhos e para todos os que ainda estão longe, isto é, para quantos o Senhor, nosso Deus, chamar.
40 Caycunactawan juc limaycunacta limalculmi anyanacula: “Cay mana allin timpućhu lulaycunäpi japächaculcayña” nil.
40 Com muitas outras palavras deu testemunho e exortava-os, dizendo: Salvai-vos desta geração perversa.
41 Chay niptinmi mayanpis uyalicücá chayćhu bawtisachicula. Chaymi paycunaman quimsa walanga nunacuna chaypun yaycapäcula.
41 Então, os que lhe aceitaram a palavra foram batizados, havendo um acréscimo naquele dia de quase três mil pessoas.
42 Chaypïtañatacmi puydï yaćhapacücunäpa yaćhachishanta masïsu chalalal atichipäcula. Chaynütacmi juc-yupaylla cawsapäcula, wäćhanaculcälapis, jinaman Diosta mañacümi capäculapis.
42 E perseveravam na doutrina dos apóstolos e na comunhão, no partir do pão e nas orações.
43 Chay muyuncunaćhüpis puydï yaćhapacünincuna imaymana milagrucunactam lulayalcäla. Chay lluy imapis lulapäcuśhanta chalapacücuna licalculmi: “¡Manamari caynütá imaypis licalanchicchu!” nil ninaculcäla.
43 Em cada alma havia temor; e muitos prodígios e sinais eram feitos por intermédio dos apóstolos.
44 Chayćhümi ima cänincunactapis llapallan camachinaculcäla.
44 Todos os que creram estavam juntos e tinham tudo em comum.
45 Jinamanmi cänincunacta lanticulcul pishipacünincunawan'a camachinacaycälila.
45 Vendiam as suas propriedades e bens, distribuindo o produto entre todos, à medida que alguém tinha necessidade.
46 Chaynüpam juc-yupaylla capäcula. Chaymi llapanpis muyun-muyun Diospa chuya wasinpa patyuncunaćhu juntunaculcäla Diosta alawaculcänanpä. Chaynütacmi wasincunaćhüpis cumbidanacul lluypis cushisha-cama Diosta anradisicul micapäcula. Lluy caycunacta lulapäcuśhanpam malcantin nunacunäpis alawapäcula. Chayćhümi muyun muyunpis Tayta Dios munacuśhanmannuy chalapacünincunacta milachila.
46 Diariamente perseveravam unânimes no templo, partiam pão de casa em casa e tomavam as suas refeições com alegria e singeleza de coração,
47 — ausente —
47 louvando a Deus e contando com a simpatia de todo o povo. Enquanto isso, acrescentava-lhes o Senhor, dia a dia, os que iam sendo salvos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.