Atos 11
Huaylla Wanca Quechua NT (QVW_WBT) vs ARIB
1 Chaynu mana-Israelcunamanmi Diospa limayninta ćhasquïlälishanta puydï yaćhapacücunäwan Judeaćhu chalapacücunaca yaćhälälin.
1 Ora, ouviram os apóstolos e os irmãos que estavam na Judéia que também os gentios haviam recebido a palavra de Deus.
2 Chaymi Jerusalenta Pedro cutiycüluptin, Moisespa camachicuyninta rispitachï malca-masincunañatac jamuyäcuyalcan:
2 E quando Pedro subiu a Jerusalém, disputavam com ele os que eram da circuncisão,
3 “¿Ima-nilämi canqui juc caśhtacunaćhu micamunayquipälä canpis?” nil.
3 dizendo: Entraste em casa de homens incircuncisos e comeste com eles.
4 Niptinmi Pedro imanuy caśhantapis manyapi willala
4 Pedro, porém, começou a fazer-lhes uma exposição por ordem, dizendo:
5 cay nil: “Jope malcaćhu cayalmi Diosta mañacuyälá. Chayćhümi suyñuynïćhünuy altu sïlupi bäjämun juc baytanuy tawan puntanpi watacuśhanuy puntäman.
5 Estava eu orando na cidade de Jope, e em êxtase tive uma visão; descia um objeto, como se fosse um grande lençol, sendo baixado do céu pelas quatro pontas, e chegou perto de mim.
6 Chayta licaycunäpämi mana micuna imaymana anla uywacuna cayäñä, jatun uywacuna, munti uywacuna, pälï uywacuna, imaymana culucunapis.
6 E, fitando nele os olhos, o contemplava, e vi quadrúpedes da terra, feras, répteis e aves do céu.
7 “Chaypïtam ayalpämun: ‘Pedro śhalcuy, wañulcachil, micuy’ nil.
7 Ouvi também uma voz que me dizia: Levanta-te, Pedro, mata e come.
8 “Nimaptinmi: ‘Taytalláy, anlapä licaśhacunacá ya'ap shimïman manam imapis nï imaypis tupaycunmanchu’ niycuyá.
8 Mas eu respondi: De modo nenhum, Senhor, pois nunca em minha boca entrou coisa alguma comum e imunda.
9 “Niptïmi nilpämunñatac: ‘Dios allinpa licaśhancätá ama anlapä licayaychu’ nil.
9 Mas a voz respondeu-me do céu segunda vez: Não chames tu comum ao que Deus purificou.
10 “Chaynu quimsa cuti lulacalcuśhanpi altu sïlüta chay baytaca caśhan cuticulcuptin-pacham quimsa nunacuna Cesarea malcäpi ashimaśhtin ćhämun.
10 Sucedeu isto por três vezes; e tudo tornou a recolher-se ao céu.
11 — ausente —
11 E eis que, nesse momento, pararam em frente à casa onde estávamos três homens que me foram enviados de Cesaréia.
12 Jinaptinmi Chuya Ispirituñatac ‘Mana ishcayyällal paycunawan liy-ari’ niman. Chaymi cay süta chalapacü-masinchiccunawanpis Cesarea malcäman lipäcul chay nunap wasinman yaycälälí.
12 Disse-me o Espírito que eu fosse com eles, sem hesitar; e também estes seis irmãos foram comigo e entramos na casa daquele homem.
13 Jinaptïmi chayćhu willaman juc anjil wasinćhu licalilcul caynu nishanta: ‘Canan caćhay Jope malcäta Pedrop lisipäcuśhan Simonman.
13 E ele nos contou como vira em pé em sua casa o anjo, que lhe dissera: Envia a Jope e manda chamar a Simão, que tem por sobrenome Pedro,
14 Amta, llapa wasintinta imanuypa salbaculcänayquipäpis niycälishunquim’ nil.
14 o qual te dirá palavras pelas quais serás salvo, tu e toda a tua casa.
15 Chaymari chayćhu Jesuspi willapayaptí Chuya Ispiritu juclla paycunamanpis ji'alpämun, ya'anchiccunaman puntacta ji'alpamuśhancänüpis.
15 Logo que eu comecei a falar, desceu sobre eles o Espírito Santo, como também sobre nós no princípio.
16 Chaymi yalpaćhacülú Jesus cay nishanta: ‘Bawtisä Juan'a yacullawanmi bawtisala. Amcunañatacmi ichá Chuya Ispirituwan bawtisaśha capäcunqui’ nil.
16 Lembrei-me então da palavra do Senhor, como disse: João, na verdade, batizou com água; mas vós sereis batizados no Espírito Santo.
17 Chayćhu ya'anchicnüpis chalapacuyalcaptin paycunactapis quiquin Diosninchic Ispiritunta uyaptin ¿pitá ya'a cayá ‘¿Imapïtan cayta lulanqui?’ ninäpä?” nin.
17 Portanto, se Deus lhes deu o mesmo dom que dera também a nós, ao crermos no Senhor Jesus Cristo, quem era eu, para que pudesse resistir a Deus?
18 Niptinmi chayćhu cäcunaca jawcayalpülul Diosta alawapäcula cushisha: “Canan chayurá mana-Israelcunäpis juchanpi wanaculcal'a Dioswanmi wiñaypä cawsapäcun'a” nil.
18 Ouvindo eles estas coisas, apaziguaram-se e glorificaram a Deus, dizendo: Assim, pois, Deus concedeu também aos gentios o arrependimento para a vida.
19 Canan, má, nishac-yupaypis Estebanta wañulcachil Jesusman chalapacücunäta lluy aticaćhayta allacaycälila. Jinaptinmi Israel caśhta-masincunallacta intiru Feniciaman lamar ćhawpićhu Chipreman Antioquia malcacunäman willacuśhtin ćhäpäcula.
19 Aqueles, pois, que foram dispersos pela tribulação suscitada por causa de Estêvão, passaram até a Fenícia, Chipre e Antioquia, não anunciando a ninguém a palavra, senão somente aos judeus.
20 Paycunallacta willayaptinpis Chiprepi, Cirenepi juc chalapacücuna Antioquiaman ćhayculmi mana-Israelcunactapis Jesuspi willala.
20 Havia, porém, entre eles alguns cíprios e cirenenses, os quais, entrando em Antioquia, falaram também aos gregos, anunciando o Senhor Jesus.
21 Paycuna Diosninchicpa munayninwan cayalcaptinmi uyaliculcal unay chalapacuynincunacta caćhaycul Jesusman chalapaculcäla.
21 E a mão do Senhor era com eles, e grande número creu e se converteu ao Senhor.
22 Caycunacta Jerusalenćhu chalapacücunaca yaćhälälilmi: “Antioquiaman Bernabëta caćhaśhun. Pay'a masïsu chalapacümi, jinaman Chuya Ispiritup munayninćhümi cayan” nil caćhälälila. Ćhälul paycunacta imaćhüpis Dios yanapäśhanta licayculmi allicta cushicülul callpanchäla chalapacuyninćhu masïsu tacyaycälinanpä. Chayćhümari achca nunacuna Jesusman chalapaculcäla.
22 Chegou a notícia destas coisas aos ouvidos da igreja em Jerusalém; e enviaram Barnabé a Antioquia;
23 — ausente —
23 o qual, quando chegou e viu a graça de Deus, se alegrou, e exortava a todos a perseverarem no Senhor com firmeza de coração;
24 — ausente —
24 porque era homem de bem, e cheio do Espírito Santo e de fé. E muita gente se uniu ao Senhor.
25 Chaypïta Bernabé Tarso malcäta Saulocta ashï liculmi
25 Partiu, pois, Barnabé para Tarso, em busca de Saulo;
26 Antioquiaman pulanña cutipämula. Chayćhümi chalapacücunäwan yaćhapäcul achca achca nunacunätapis wata intiru yaćhachila. (Chay Antioquiaćhümi wamäta “cristianu”nil śhutichälälila chalapacücunäta.)
26 e tendo-o achado, o levou para Antioquia. E durante um ano inteiro reuniram-se naquela igreja e instruíram muita gente; e em Antioquia os discípulos pela primeira vez foram chamados cristãos.
27 Chay timpućhüñatacmi Jerusalenpïta Diospi willacücuna Antioquiaman ćhälälin.
27 Naqueles dias desceram profetas de Jerusalém para Antioquia;
28 Jinalmi chayćhu Agabo śhutiyu nuna llapa chalapacücunap puntanman pasaycul Chuya Ispiritu limachiptin: “Cay jinantin allpäćhu micuy wanamá cacun'a” nila. Chaymi llapa yaćhapacücunaca capuśhanpa purätaycul Judeaćhu prinsipal caminaycücunäman Bernabëwan Saulowan apachipäcula chalapacücunäman aypunanpä. (Chay micuy wana rasunpam pasäla Roma nasyunta Claudio gubirnaśhan timpućhu.)
28 e levantando-se um deles, de nome Ágabo, dava a entender pelo Espírito, que haveria uma grande fome por todo o mundo, a qual ocorreu no tempo de Cláudio.
29 — ausente —
29 E os discípulos resolveram mandar, cada um conforme suas posses, socorro aos irmãos que habitavam na Judéia;
30 — ausente —
30 o que eles com efeito fizeram, enviando-o aos anciãos por mão de Barnabé e Saulo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.