Atos 21
Tayta Diospa Guepacag Testamentun (QVNNT) vs NTLH
1 Chaura paycunata nä alisca laquisha “Aywalärag” nircurga, jegarärï juc büquimanmi. Chaypitam aywacurcarä mana maychrüsi shayular Cos marcacama. Chay marcapita aywarmi warantinga chrarärï Rodas tishgoman. Chaypitas aywacurcarä Pátara marcamantan.
1 Nós nos despedimos deles e fomos embora, navegando diretamente para a ilha de Cós. No dia seguinte paramos no porto de Rodes e dali continuamos até a cidade de Pátara,
2 Pätarachru tarirärï juc büquitam Fenicia ninganman nä yargogpag cayagta. Chayman jegarcurmi aywacurcarä.
2 onde encontramos um navio que ia para a Fenícia. Então embarcamos nele e seguimos viagem.
3 Chay Feniciata aywar ricapapäcurä Chipre ningan tishgotaga ichognïcunachrümi. Chaynuypam aywapäcurä Siriata. Chauraga büquichru ima-aygatas apanganta, Tïro marcachru jorgonan captinmi, chaymanrag yaycarärï.
3 Quando já podíamos ver a ilha de Chipre, navegamos ao sul daquela ilha e seguimos em direção à província da Síria. Chegamos à cidade de Tiro, onde desembarcamos, pois o navio precisava ser descarregado.
4 Chaura chay Tïrochrüga tarirärï Jesusman yupachicugcunatam. Chaychru paycunawan capäcurä ganchris junagran. Chaychrümi Jesusman yupachicugcunaga Santu Espíritu musyachiptin Pablota cay nipäcura: “Amar aywaychu Jerusalenta” nir.
4 Naquela cidade encontramos alguns cristãos e ficamos com eles uma semana. Então, avisados pelo Espírito Santo, eles disseram a Paulo que não fosse para Jerusalém.
5 Chaura nä ganchris junag cacurcurga, yargarärï aywacurcänäpagmi. Chaypitam Jesusman lapan yupachicugcunawanga aywapäcurä warmintinwan, jinaman wamrantinwancama marca manyancama. Chay gochra manyanchrümi gongorpacuyur Tayta Diosta manacurcarä.
5 Mas, quando chegou o dia de irmos embora, nós continuamos a nossa viagem. Aí aqueles irmãos, com as esposas e filhos, nos acompanharam até fora da cidade; e todos nós nos ajoelhamos ali na praia e oramos.
6 Chaypitam ichaga “Nä aywalä” nircurga jegarärï büquiman. Nätan paycunas cuticurcara wayincunatam.
6 Depois de nos despedirmos, embarcamos no navio, e eles voltaram para casa.
7 Tïropita yargorurga, aywacurcarä Tolemaida marcacamam. Chayman chrarurga aywapäcurä Jesusman yupachicugcuna saludagmi. Chaychrüga paycunawan capäcurä juc junagmi.
7 Seguimos viagem, navegando da cidade de Tiro para Ptolemaida. Ali encontramos e cumprimentamos os irmãos e passamos um dia com eles.
8 Warantinmi ichaga yargarärï chraquilapa Cesareata aywapäcunäpag. Nä Cesareaman chrarurga, aywapäcurä Jesuspita willapacug Felipepa wayintam. Pay cara chay ganchris acrasha olgocuna castam. Nätan paypa wayinchrümi gorpachacurcarä.
8 No dia seguinte partimos e chegamos à cidade de Cesareia. Ali fomos para a casa do evangelista Filipe e ficamos com ele. Filipe era um dos sete homens que haviam sido escolhidos em Jerusalém.
9 Felipepa chruscum warmi churin cara. Chay churincuna capäcura mana olgo reguegcamam, jinaman Diospa willacugnincunam.
9 Ele tinha quatro filhas solteiras que profetizavam.
10 Chaychru nä achca junag carcayaptïmi, chraramura Judeapita juc runa Agabo jutiyog. Payga cara Diospa willacugninmi.
10 Alguns dias depois da nossa chegada, um profeta chamado Ágabo veio da região da Judeia.
11 Chaypitam payga Pablopa cintüra watacunanta charircur, watacurun ishcaynin chraquinta, ishcaynin maquinta cay nir rimaräcur: “Santu Espirituga cay nirayämanmi: ‘Jerusalenchru Israel castacunaga cay cintüra watacunapa runanta, cay watacuyangänuymi rurapäcunga, nätan juclä caru nación runacunapa maquincunamanmi jitayusha canga’ ”.
11 Ele chegou perto de nós, pegou o cinto de Paulo, amarrou os próprios pés e as próprias mãos e disse: — O Espírito Santo diz isto: em Jerusalém o dono deste cinto será amarrado assim pelos judeus e será entregue nas mãos dos não judeus.
12 Chay nirärimaptinga Cesareachru Jesusman yupachicugcunawanmi Pablota nogacunaga cay nipäcurä: “Chauraga amanar aywaychu Jerusalentaga”.
12 Quando ouvimos isso, nós e os irmãos de Cesareia pedimos com insistência a Paulo que não fosse para Jerusalém.
13 Nätan Pabloga cay nirärimanmi: “¿Imanirtag wagarcayanqui? ¿Imanirtag laquicarcayächimanqui? Nogaga Munayniyog Jesuspa jananga manam manchächu Jerusalenchru watasha caytas ni wanuchipäcamänantas”.
13 Mas ele respondeu: — Por que vocês choram assim e me deixam tão triste? Eu estou pronto não somente para ser amarrado, mas até para morrer em Jerusalém pela causa do Senhor Jesus.
14 Nä mana imanaypas quëdachiyta atiparga “Munayniyog Dios rurachun munangannuy gamwan” nirärïmi.
14 E não conseguimos convencê-lo a não ir. Então desistimos e dissemos: — Que seja feita a vontade do Senhor!
15 Chaypitam ichaga, nä imaläcunatas camaricarcärirga jegapäcurä Jerusalenta.
15 Depois de passarmos alguns dias ali, juntamos as nossas coisas e fomos para Jerusalém.
16 Chay aywapäcuptï, chaychru Jesuspa discïpuluncunaga ishcay quimanuymi nogacunawan aywapäcura. Jinarcurmi chraräriptïga pushapäcamara Chiprepita Mnasón jutiyog discïpulupa wayinman chaychru gorpachacurcänäpag.
16 Alguns irmãos da cidade de Cesareia nos acompanharam e nos levaram à casa onde íamos ficar hospedados. O dono da casa era Menasom, natural da ilha de Chipre. Fazia muito tempo que ele era cristão.
17 Chaura Jerusalenchrüga Jesusman yupachicugcunaga chrasquicaräriman alisca cushisham.
17 Quando chegamos a Jerusalém, os irmãos nos receberam com muita alegria.
18 Warantinga Pablowan aywapäcurä Santiagowan tincupäcunäpagmi. Santiagoman chrapäcunäpagga payga Jesusman yupachicugcunapa mandagnincunawanmi carcayänag.
18 No dia seguinte Paulo foi conosco até a casa de Tiago para se encontrar com ele. E todos os presbíteros da igreja estavam presentes ali.
19 Chaychru Pabloga nä lapanta saludarcurga willapara juc casta runacunachru Dios yanapaptin ima-aygatas lapan rurangancunatam.
19 Então Paulo os cumprimentou e deu um relatório completo de tudo o que Deus tinha feito por meio dele entre os não judeus.
20 Chaynuy willaparuptinga, Tayta Diostam alawapäcura.
20 Depois de o ouvirem, todos eles deram graças a Deus e disseram a Paulo: — Veja bem, irmão! Há milhares de judeus que se tornaram cristãos e todos eles são fiéis à
21 Paycunatam willapapäcusha maychru chaychru yachrag Israel castanchicunatas cay nir yachrachingayta: ‘Ama Moisés isquirbingannuy rurapäcuychu’, jinaman ‘Ama churiquicunatas señalapäcuychu’ ningayta.
21 Eles ouviram dizer que você ensina os judeus que moram em outros países a abandonarem a Lei, dizendo a eles que não circuncidem os seus filhos, nem respeitem os costumes dos judeus.
22 Chauraga ¿gamga ima ruraytatag pinsiayanqui? Cananga fijum runacunaga musyaräringa chrämungayta.
22 O que vamos fazer? Com certeza eles já ouviram dizer que você chegou.
23 Antis nogapitaga caynuy ruraruy: Caychru cayan chruscum olgocuna. Paycunaga Diostam ‘Agchäcunatam mana rutuchicurcäshagchu’ nisha capäcura. Chaymi cananga rutuchicurcänanpag nä ayparayämun.
23 Portanto, faça o que vamos dizer: estão aqui entre nós quatro homens que têm de cumprir uma promessa a Deus.
24 Chauraga paycunata pushacurcur ayway Diospa wayinta. Jinarcur paycunawan parëju maylacarcämuy Dios ningannuy, jinaman pägamuy lapan gastuta paycunapitawan. Chaypita agchanta rutuchicurcächun. Chaynuy ruraruptiquiga, runacuna tantiaräringa yanga rimay gampita cangantam, jinaman gamsi Moisés isquirbingannuy lapanchru ali cäsucuyangaytam.
24 Então vá, tome parte com eles na cerimônia de purificação e pague a despesa para que eles possam rapar a cabeça . Assim todos saberão que não é verdade o que se diz de você. Pelo contrário, vão ficar sabendo que, de fato, você vive de acordo com a Lei de Moisés.
25 Nätan juc casta runacuna Jesusman yupachicugcunapagmi ichaga nä apachisha capäcü cartata caycunata mana rurapäcunanpag: diosnincunata micuy garapäcunganta mana micapäcunanpag, yawarta mana micapäcunanpag, wanuypa wanusha uywacunata mana micapäcunanpag, jinaman warmin warmin, olgon olgon mana cawapäcunanpag. Chaura paycunapitaga manam ima pinsiananchis canchu”.
25 Mas, quanto aos não judeus que se tornaram cristãos, nós já mandamos uma carta a eles, dizendo o seguinte: “Não comam carne de animais que foram oferecidos em sacrifício aos ídolos, nem sangue, nem carne de nenhum animal que tenha sido estrangulado. E também não pratiquem imoralidade sexual.”
26 Chaura warantinga chay nipäcungannuylam Pabloga chaychru cayag chruscu olgocunata pushacurcur aywara maylacug Dios ningannuy. Jinarcurmi yaycura Diospa wayinman. Chaychru sacerdöticunata imayman chay ganchris junag aypamunantas willag, chay aypamug junagchru lapanpita juctacama uywacunata Diospag rupachipäcunanpag.
26 Então Paulo falou com os quatro homens e, no dia seguinte, tomou parte com eles na cerimônia de purificação. Depois entrou na área do Templo para avisar quando iam terminar os dias da purificação, isto é, a ocasião em que cada um dos quatro homens deveria oferecer o seu sacrifício.
27 Chaura chay ganchris junag nä aypanayämuptinmi, Asia ninganpita aywamusha Israel casta runacuna Pablota ricaparärin Diospa wayinchru. Chauraga chaychru lapan runatam sucsutarärin gotucapäcunanpag. Jinarcurmi Pablota charircärirga gaparapäcura cay nir:
27 Quando os sete dias da purificação estavam para acabar, alguns judeus da província da Ásia viram Paulo na área do Templo . Então atiçaram a multidão, agarraram Paulo
28 “Israel casta olgocuna yanapapäcamay. Cay runam maypas chaypas puriyämun lapan runacunata lutanta yachrayächir. Cayga lutanta yachrayächin nacionninchipitam, Moisés isquirbinganpitam, jinaman Diospa cay wayinpitam. Manam chaylapishchu; canansi cay runaga Diospa wayin sawan ruyimanmi yaycarachinag Israel casta runacuna gotucarcänanman juc casta runacunata. Chaynuy rurarga Diospa wayintam manacagpag ricayächin”.
28 e começaram a gritar: — Israelitas, nos ajudem! Este é o homem que vai pelo mundo inteiro falando a todas as pessoas e dizendo mentiras contra o povo de Israel, a
29 Chaynuy nipäcura Efesopita Trófimo runawan Pablo chay marcachru puripäcugta ricarärirmi. Chaymi chay runacunaga pinsiarärira cay nir: “Pabloga chay Tröfimotaga fijuchr Diospa wayinman pushara” nirmi.
29 Eles disseram isso porque tinham visto Trófimo, que era de Éfeso, na cidade com Paulo. E pensavam que Paulo o havia levado para dentro da área do Templo.
30 Lapan runacuna chay marcachru nä sucsutänacarcärirga, chrarärimun wayrala Pablocagmanmi. Jinarcurmi Pablota charirärirga garashtapäcura Diospa wayinpita washaman. Chaylam chay wayipa puncuncunata wichrgarärin.
30 A confusão se espalhou por toda a cidade, e o povo veio correndo de todos os lados. Eles agarraram Paulo, e o arrastaram para fora da área do Templo, e fecharam os portões.
31 Nä Pablota wanuchinanpag carcayaptinmi willarärira waranga soldäducunapa mandagninta, Jerusalenchru lapan runacuna sucsutänacurcur, lutan rurarcayanganta.
31 Quando a multidão já ia matar Paulo, o comandante das tropas romanas recebeu a notícia de que toda a cidade de Jerusalém estava em revolta.
32 Chaura willaräriptinga chayüram waranga soldäducunapa mandagninga, soldäduncunata jinaman pachrac soldädu mandagcunata goturcachirga aywara chay runacunacagman. Chay waranga soldäducuna mandagta soldäduncunatawan ricaparärirga, manam nä Pablota magapäcurachu.
32 Então reuniu depressa alguns oficiais e soldados e correu para o meio do povo. Quando a multidão viu o comandante e os soldados, parou logo de bater em Paulo.
33 Chauraga waranga soldäducunapa mandagninga ashuyurmi soldäduncunata “Cay runata charircur ishcay cadenawan watapäcuy” nirun. Nä wataräriptinmi tapura pi cangantas, jinaman imapita magarcayangantas.
33 Aí o comandante chegou perto de Paulo, prendeu-o e mandou amarrá-lo com duas correntes. Depois perguntou: — Quem é este homem? O que foi que ele fez?
34 Nätan runacunaga gaparapäcura, waquinmi jucpita, waquinmi jucpita. Chaynuy jinapäcuptinmi, waranga soldäducuna mandagga mana tantiashachu imata nircayangantas. Chaura soldäduncunataga “Cay runata cacunanchi wayiman pushapäcuy” nirunmi.
34 Mas na multidão uns gritavam uma coisa, outros gritavam outra. A desordem era tão grande, que o comandante não pôde descobrir o que havia acontecido. Então mandou que os soldados levassem Paulo para dentro da fortaleza .
35 Nä chay cacurcänan wayiman jegana grädaman chrarärirga, Pablotaga jegachipäcura wantuypam.
35 Quando chegaram perto da escada, os soldados tiveram de carregar Paulo por causa da violência da multidão
36 Chay chranin runacuna alisca piñasha “Wanuchipäcuy, wanuchipäcuy” nir gapararcayar gatirapäcuptin.
36 que vinha atrás, gritando: — Mata! Mata!
37 Nä soldäducuna chay cacurcänan wayiman yaycachinanpag carcayaptinmi chay waranga soldäducunapa mandagninta Pabloga griego rimaychru cay nin: “¿Imalatas rimarcümanchu?”
37 Quando iam levar Paulo para dentro da fortaleza, ele disse ao comandante: — Me dê licença para falar uma coisa com o senhor. O comandante perguntou: — Você sabe falar
38 Chaura ¿manachu gamga canqui chay Egiptopita runa, mas naupata runacuna lutanta rurapäcunanpag sucsutag, jinaman chay jäpag pampaman chruscu waranga runa wanuchigcunata jorgog?”
38 Por acaso você é aquele egípcio que algum tempo atrás começou uma revolução e levou quatro mil terroristas armados para o deserto?
39 Niptinmi Pablo cay nira: “Nogaga cä Israel casta runam, wac Cilicia ningan Tarso marcachru näcisham. Chay marcaga alisca alinnin marcam wac Ciliciachrüga. Chauragar rimapayushag cay runacunata”.
39 Paulo respondeu: — Eu sou judeu, nascido em Tarso, cidade muito importante da região da Cilícia. Por favor, me deixe falar com o povo.
40 Niptinga “Äri” nirunmi.
40 Então o comandante deixou. Paulo ficou de pé na escadaria e fez um sinal com a mão para o povo, pedindo silêncio. Quando todos ficaram calados, Paulo começou a falar em hebraico . Ele disse:
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 21, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.