Atos 14
Tayta Diospa Guepacag Testamentun (QVNNT) vs NTLH
1 Chaypitam Iconio marcaman nä chrarärirga, Israel castacuna gotucarcänan wayiman yaycarärin. Jinarcurmi Jesuspita yachrarärichiptin, Israel castacunawan juc casta runacunaga Jesusta chrasquicarärira achca.
1 A mesma coisa aconteceu na cidade de Icônio. Paulo e Barnabé entraram na sinagoga e falaram de tal maneira, que muitos judeus e não judeus creram.
2 Nätan Jesusta mana chrasquicug Israel castacunaga, juc casta runacunatam yachrarärichin: “Jesusman yupachicugcunaga lutan runacunam” nipäcunanpag.
2 Mas os judeus que não creram atiçaram os não judeus contra os cristãos.
3 Chay nircayaptinsi Pablowan Bernabëga Munayniyog Jesusman yupachicurmi mana mancharilar yachrachipäcura unaylarag. Nätan Tayta Diosga cuyapälarmi chay yachrarcayächingan razoncag willapa canganta musyachira, mana runala ruray atipänancunata ima-aygatas rurachiypa.
3 Os apóstolos ficaram muito tempo em Icônio, falando com coragem a respeito do Senhor Jesus. E o Senhor mostrava que a mensagem deles sobre a sua graça era verdadeira, pois ele dava a eles o poder de fazer milagres e maravilhas.
4 Chay marcachru yachragcunaga ishcay puntamanmi raquicarärira. Waquinmi “Pablowan Bernabëga alim” nipäcura. Nätan waquinga “Israel casta yachrachigcunam mas aliga” nipäcura.
4 Os moradores da cidade estavam divididos: alguns apoiavam os judeus, e outros eram a favor dos apóstolos.
5 Chauraga Israel castacunawan juc casta runacunam chay marcachru mandagnincunawan rimanacarärin Pablotawan Bernabëta ashlipäcunanpag, jinaman rumiwan chapipäcunanpag.
5 Então os não judeus e os judeus, juntos com os seus chefes, resolveram maltratar os apóstolos e matá-los a pedradas.
6 Chayta musyarärirga Pablowan Bernabëga gueshpicurcara Licaonia ninganchru Listra marcamanmi, jinaman Derbe marcamanmi. Aywapäcuratan chaypa cayag lapan marcacunamansi.
6 Quando Paulo e Barnabé souberam disso, fugiram para Listra e Derbe, cidades do distrito da Licaônia, e para as regiões vizinhas.
7 Chaycunapam puripäcura Jesuspita willapacurcayar.
7 E ali anunciaram o evangelho .
8 Chaura Listra marcachrüga tayayänag juc rata runam mana pasay puriy atipag. Chay runataga maman gueshyacurura ratatash.
8 Na cidade de Listra havia um homem que estava sempre sentado porque era aleijado dos pés. Ele havia nascido aleijado e nunca tinha andado.
9 Chaura payga Pablo rimayangantam mayacuyara, nätan Pabloga chay runata rircärirga tantiarun Dios cuticächinanpag yupachicuyangantam.
9 Esse homem ouviu as palavras de Paulo, e Paulo viu que ele cria que podia ser curado. Então olhou firmemente para ele
10 Chaura Pabloga gayacuypa niragmi cay nirun: “¡Sharcuy. Shumag shayuy!”
10 e disse em voz alta: — Levante-se e fique de pé! O homem pulou de pé e começou a andar.
11 Chaura runacunaga Pablo chay rata cuticächigta ricarärirga, gayacuypanuymi Licaonia rimayninchru: “¡Caycunaga diosmi runaman muyusha chrarärimun!” nipäcura. Chay rimayta manam paycunaga tantiapäcurachu.
11 Quando o povo viu o que Paulo havia feito, começou a gritar na sua própria língua: — Os deuses tomaram a forma de homens e desceram até nós!
12 Chaura Bernabëpagmi nipäcura: “Payga mayorcag diosmi” nir, jinaman Diospita yachrachig captinmi Pablopag nipäcura: “Payga dios Hermesmi” nir.
12 Eles deram o nome de Júpiter a Barnabé e o de Mercúrio a Paulo, porque era Paulo quem falava.
13 Chay marca yaycunachrümi canag juc wayi Júpiter ningan diospag rurasha. Chaura chay wayichru sacerdötim alisca shumag waytapasha törucunata gaticurcur chrarachin marca puncuman. Chay törucunatam payga chaychru waquin runacunawan wanurcachir rupachiyta munapäcura.
13 O templo de Júpiter ficava na entrada da cidade, e o sacerdote desse deus trouxe bois e coroas de flores para o portão da cidade. Ele e o povo queriam matar os animais numa cerimônia religiosa e oferecê-los em sacrifício a Barnabé e a Paulo.
14 Chauraga Pablowan Bernabëga paycunapag rupachiyta munapäcunganta tantiarärirga jatirarcayangan jacuncunatam lachirärin piñasha. Jinarcurmi chay achca runacuna cayagman yaycarärirga gayachracuypanuy cay nipäcura:
14 Quando os dois apóstolos souberam disso, rasgaram as suas roupas, correram para o meio da multidão e gritaram:
15 “Taytacuna, ¿imanirtag cayta rurarcayanqui? Nogacunaga manam dioschu capäcü antis gamcunanuysi runalam. Nätan canan aywararcayämü chay lutan rurarcayangaypita wanacurcur imaycamas cawag Diospa runanman muyupäcunaypag, ali willapa musyachigmi. Pay Diosmi wac jana pachatas cay pachatas jatun gochratas lapan imantawansi camara.
15 — Amigos, por que vocês estão fazendo isso? Nós somos apenas seres humanos, como vocês. Estamos aqui anunciando o evangelho a vocês para que abandonem essas coisas que não servem para nada. Convertam-se ao Deus vivo, que fez o céu, a terra, o mar e tudo o que existe neles.
16 Nätan unay wichancuna Tayta Diosga rircaylam rircarara pi may runatas shongon munanganta rurapäcuptin.
16 No passado Deus deixou que todos os povos andassem nos seus próprios caminhos.
17 Chaynuy cawarcayaptinsi Diosga chaynuylam reguechicura, imas aygas yanapanganwan. Chaura paymi tamyachimunsi usyachimunsi tarpucunganchi ali gueshpinanpag. Chaynuypam micuyta aypata gomanchi cushisha cawananchipag”.
17 Mas Deus sempre mostra quem ele é por meio das coisas boas que faz: é ele quem manda as chuvas do céu e as colheitas no tempo certo; é ele quem dá também alimento para vocês e enche o coração de vocês de alegria.
18 Chaynuypa nircayaptinsi runacunaga manam wiyaripäcurachu. Alisca sasataran chay runacuna törucunata wanurcachir rupachipäcunanpita amachacurcara.
18 Mesmo depois de terem dito isso, os apóstolos tiveram muita dificuldade para evitar que o povo matasse os animais em sacrifício a eles.
19 Chauraga Antioquiapitam, jinaman Iconio marcapitam Pablotawan Bernabëta chregnig Israel-mayincuna Listraman chrarärimun. Chaypitam chaychru yachrag runacunataga cay nirärin: “Caycunaga alisca lutantam rurarcayan. Wanuchishun”.
19 Alguns judeus que tinham vindo das cidades de Antioquia e de Icônio conseguiram o apoio da multidão, apedrejaram Paulo e o arrastaram para fora da cidade, porque pensavam que ele tinha morrido.
20 Chaypitam Jesusman yupachicugcuna muyuräriptinga Pabloga sharcaramun. Jinarcurmi yaycurun marcaman yapay. Warantinmi ichaga Listrapita aywacurcara Pablowan Bernabëga Derbe marcata.
20 Mas, quando os cristãos se ajuntaram em volta dele, ele se levantou e entrou na cidade de novo. E no dia seguinte Paulo e Barnabé partiram para a cidade de Derbe.
21 Chaura Derbe marcachru Jesuspita willapacaräriptinga, achca runacunam Jesuspa discïpulunman muyurärin. Chaypitaga cutipäcamura Listrapam, Iconiopam, Pisidiachru Antioquía marcaman.
21 Paulo e Barnabé anunciaram o evangelho em Derbe, e muitos moradores daquela cidade se tornaram seguidores de Jesus. Depois voltaram para as cidades de Listra, Icônio e Antioquia da Pisídia.
22 Chay marcacunapa cutirga Jesusman yupachicugcunata cay nirmi valorchapäcura: “Jesuspita mana raquicälar, jinaman Jesusman chaynuyla yupachicular cawapäcuy” nipäcura. Chaypitas cay nipäcuraran: “Diospa munayninmanga yaycushun ima-ayga cunchuytas awantar-ran” nirmi.
22 Eles animavam os cristãos e lhes davam coragem para ficarem firmes na fé. E também ensinavam que era preciso passar por muitos sofrimentos para poder entrar no Reino de Deus .
23 Chaypitas paycunaga marcan marcanmi chrurapäcura Jesusman yupachicug gotucagcunachru mandagcunata. Jinarcurmi chay chrurapäcungan runacunapa janan manacarcärirga malagayärirga, cay nipäcura: “Munayniyog Dios, gamnar cay yupachicushugniqui runaycunata yanapay” nir.
23 Em cada igreja os apóstolos escolhiam presbíteros . Eles oravam, jejuavam e entregavam os presbíteros à proteção do Senhor, em quem estes haviam crido.
24 Chaypitam Pisidia ninganpa pasarga chrarärin Panfilia ninganman.
24 Então Paulo e Barnabé atravessaram o distrito da Pisídia e chegaram até a província da Panfília.
25 Chaypitam Panfiliachru cayag Perge marcaman chrarärirga Jesuspita willapacurcara. Jinarcurmi chaypitaga uranpapäcura Atalia marcaman.
25 Anunciaram a palavra em Perge e depois foram para o porto de Atália.
26 Chay Atalia marcapitam büquiwan cuticurcara Siriachru Antioquía marcaman. Chay Antioquiapitam paycunaga yargapäcusha cara Jesuspita willapäcug, Dios cuyapälar yanapänanpag paycunapita manacarcäriptin.
26 Dali foram de navio para Antioquia da Síria, onde eles haviam sido entregues aos cuidados de Deus, para o trabalho que agora estavam terminando.
27 Nä Antioquía marcaman chrarärirga, Jesusman lapan yupachicug gotucagcunatam goturärin. Chaychrümi paycunata Pablowan Bernabëga willaparärin lapan ima-aygatas Diospa munayninwan rurapäcunganta, jinaman juc casta runacuna Jesusman yupachicurcanganta.
27 Quando chegaram lá, reuniram as pessoas da igreja e contaram tudo o que Deus havia feito por meio deles. E contaram como ele tinha aberto o caminho para que os não judeus também cressem.
28 Chaura chaychru, Pablowan Bernabëga capäcura unayran Jesusman yupachicugcunawan.
28 E ficaram muito tempo ali com os seguidores de Jesus.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.