Marcos 6
North Junín Quechua NT (QVN_LLB) vs NVT
1 Chaypitaga discïpuluncunawanmi Jesusga cutira marcanta.
1 Jesus deixou essa região e voltou com seus discípulos para Nazaré, cidade onde tinha morado.
2 Jinarcurmi jamana junag chraramuptinga Israel castäcuna gotucarcänan wayiman yaycurcur yachrachira. Chaychrümi mayacugcunapita achca runacuna mayacasha nirag ricacarärir tapunacurcara cay nir: “Lapan caycunata ¿maychrütag yachracurura cay runaga? ¿Pitag yachrarachin caynuypa? ¿Imanaypatag imatas rurayan mana pisi rurananta?
2 No sábado seguinte, começou a ensinar na sinagoga, e muitos dos que o ouviam se admiraram e perguntavam: “De onde vem tanta sabedoria e poder para realizar esses milagres?
3 Cay runaga cayan carpintërulatag, chay Mariapa wawalantag. Caypaga wauguencunas cayan Santiagotag, Josëtag, Judastag, Simontag, nätan panincunas caychrütag carcayan”. Chay nirmi Jesusta mana cäsupapäcurachu.
3 Não é esse o carpinteiro, filho de Maria e irmão de Tiago, José, Judas e Simão? Suas irmãs moram aqui, entre nós”. E sentiam-se muito ofendidos.
4 Chaymi Jesusga cay nin: “Maychru chaychrüsi Diospa willacugnincunaga alipag ricasham capäcun. Nätan manacagpag ricashaga capäcun marca-mayincunapitam, castancunapitam, wayinchru cagcunapitam” nin.
4 Então Jesus lhes disse: “Um profeta recebe honra em toda parte, menos em sua cidade e entre seus parentes e sua própria família”.
5 Chaura Jesusga runa mana ruray atipänanta, manam imatas rurarachu chay marcanchru. Cuticächiraga juc ishcaylatam, chay gueshyagcunaman maquinta chrurayur.
5 Por isso, não pôde realizar milagres ali, exceto pôr as mãos sobre alguns enfermos e curá-los.
6 Chaura Jesusga mayacasha niragmi ricacarura chay runacuna “¡Imanaypatag payga canga Dios cachramunganga!” nipäcuptin. Jesús discïpuluncunata ishcaypacama cachrangan (Mt 10.5-15; Lc 9.1-6) Chaura Jesusga purira chay Nazaret marca muyurigninpam, acapa marcacunachru yachrayächir.
6 E ficou admirado com a incredulidade daquele povo. Então Jesus percorreu diversos povoados, ensinando a seus moradores.
7 Chaypitam Jesusga chrunca ishcayniyog discïpuluncunawan gotucarärin. Jinarcurmi paycunata cachrara wacpa caypa ishcaypacama, cay nircur: “Cananga gamcunam runacunapita lutan espiritucunata gargapäcunqui”.
7 Reuniu os Doze e começou a enviá-los de dois em dois, dando-lhes autoridade para expulsar espíritos impuros.
8 Nircursi cay nirunmi: “Amam chay aywapäcur apapäcunquichu ni micuytas ni guellaytas ni guepicurcänaytas apapäcunquichu. Antis garrotilayta janchraricurcay”.
8 Instruiu-os a não levar coisa alguma na viagem, exceto um cajado. Não poderiam levar alimento, nem bolsa de viagem, nem dinheiro.
9 Jinamanga “Jatirarcayangay languelaycunawan aywapäcuy, ama müdanaytas apapäcuychu.
9 Poderiam calçar sandálias, mas não levar uma muda de roupa extra.
10 May wayichrüsi gorpachapäcushuptiqui, chaylachrümi capäcunqui jucläta aywapäcungaycama.
10 Disse ele: “Onde quer que forem, fiquem na mesma casa até partirem da cidade.
11 Nätan maychrüsi mana chrasquipäcushuptiquiga, jinaman mana mayacuyta munapäcushuptiquiga, ‘Cananga nämi willarärig, imanuysi cawacurcay, manam mastaga cayman jarumushagchu’ nirmi aywacurcanqui”.
11 Mas, se algum povoado se recusar a recebê-los ou a ouvi-los, ao saírem, sacudam a poeira dos pés como sinal de reprovação”.
12 Jesús chaynuy yachrarcachiptinga, discïpuluncunaga aywacurcara runacunata cay niyarmi: “Juchaycunapita wanacurcur Diosman cuticarcämuy” nirmi.
12 Então eles partiram, dizendo a todos que encontravam que se arrependessem.
13 Nätan achcatam lutan espiritucunatas gargapäcura runacunapita, jinaman aceitiwan lushichrärilarmi achca gueshyagcunata cuticächipäcura.
13 Expulsaram muitos demônios e curaram muitos enfermos, ungindo-os com óleo.
14 Rey Herodessi mayarunagmi Jesuspita munayninwan ima-aygatas rurayanganta. Jinaman mayanagta “Cayga Bautizag Juanchri fiju cawacarayämun. Chaymi ima-aygatas rurayan munayninwan” nipäcugtas.
14 Logo o rei Herodes ouviu falar de Jesus, pois todos comentavam a seu respeito. Alguns diziam: “João Batista ressuscitou dos mortos. Por isso tem poder para fazer esses milagres”.
15 Nätan waquin runacunam nipäcug: “Payga Diospa willacugnin Eliasmi cayan” nir. Jinaman waquinmi nipäcura: “Payga cayan Diospa willacugninchri u maygansi Diospa unaycag willacugninchri” nir.
15 Outros diziam: “É Elias”. Ainda outros diziam: “É um profeta, como os profetas de antigamente”.
16 Chaynuy nipäcugta mayarmi Herodesga ninag: “Chay runaga fiju mogoypa wanuchingä Juanmi cawacarayämun”.
16 Quando Herodes ouviu falar de Jesus, disse: “João, o homem a quem decapitei, voltou dos mortos!”.
17 Chay Herodespa wauguen cara Felipem. Nätan Herodesga wauguen Felipepa warmin Herodiaswanmi ishcaychacusha canag. Chaypitam Juanga “Juchatam rurayanqui, amam wauguequipa warmintaga warmichacunquimanchu” nir piñaparura.
17 O rei havia mandado prender e encarcerar João para agradar Herodias. Ela era esposa de seu irmão, Filipe, mas Herodes tinha se casado com ela.
18 Chay ninganpitam Juantaga cadenarcachir carcelman wichrgachira.
18 João dizia a Herodes: “É contra a lei que o senhor viva com a esposa de seu irmão”.
19 Chaypitam Herodías warmisi chregniparura Juantaga. Jinarcurmi wanurachiylata munag, nätan manam atiparachüga.
19 Por isso Herodias guardava rancor de João e queria matá-lo, mas não podia fazê-lo,
20 Herodesga manchacuram Juanta, alita rurag runa jinaman mana juchaynag canganta musyar. Chaymi payga Juanta washag. Nätan Juan rimapaptinga manam imanänansi yachracarachu. Chaynuy jinayarsi Juan rimangantaga cushisham mayacug.
20 pois Herodes o respeitava e o protegia, sabendo que ele era um homem justo e santo. Herodes ficava muito perturbado sempre que falava com João, mas mesmo assim gostava de ouvi-lo.
21 Chay warmi wanuchiyta munayaptilanmi Herodespa diyasnin chraramura. Chaymi payga micapäcura Galileachru, manday yanapagnincunawan, waranga soldädu mandagcunawan, jinaman chay Galileachru alinninpag ricasha runacunawan.
21 Finalmente, no aniversário de Herodes, Herodias teve a oportunidade que procurava. Ele deu uma festa para os membros do alto escalão do governo, para seus oficiais militares e para os cidadãos mais importantes da Galileia.
22 Nä lapan micapacurcayaptinmi Herodiaspa jipashninga yaycurcur tushuyta galacuyun. Jinarcurmi chay tushunganga Herodestawan, chaychru cayag runacunataga, alisca cushicarachin. Chaura Herodesga jipashtam cay nin: “Imatas munangayta manacamay gonagpag.
22 Sua filha, também chamada Herodias, entrou e apresentou uma dança que agradou muito Herodes e seus convidados. “Peça-me qualquer coisa que deseje, e eu lhe darei”, disse o rei à moça.
23 Diospa naupanchrümi niyag, manam casquipagchu, imatas manacamangaytam goshayqui. ‘Mandayangay nacionpa lamitäninta gomay’ nimaptiquis goshaymi” nira.
23 E prometeu, sob juramento: “Eu lhe darei o que pedir, até metade do meu reino!”.
24 Chaura jipashga jucla mamancagta aywarcurmi tapurun: “¿Imatatag manashag?” Niptinmi mamanga nirun: “Manay Bautizag Juanpa umanta”.
24 Ela saiu e perguntou à mãe: “O que devo pedir?”. A mãe lhe disse: “Peça a cabeça de João Batista!”.
25 Chaypitam jipashga wayrala chay Herodes cayanganman cutiyurcurga nirun: “Nogaga munayä pasay-pacha Juanpa umanta juc matichru camashata gomänaytam”.
25 A moça voltou depressa ao rei e disse: “Quero a cabeça de João Batista agora mesmo num prato!”.
26 Niptinga aliscam laquicurun Herodesga. Nätan chaychru lapan carcayagcuna juracunganta mayasha captinmi mana atiparachu “Manam” niytaga.
26 O rei muito se entristeceu com isso, mas, por causa do juramento que havia feito na frente dos convidados, não pôde negar o pedido.
27 Chaura juclam Herodesga cachrarun juc soldäduta Juanpa umanta cuchurcur apamunanpag.
27 Assim, enviou no mesmo instante um carrasco com ordens de cortar a cabeça de João e trazê-la. Ele decapitou João na prisão,
28 Cachrangannuylam soldäduga carcelta aywarcur Juanta mogorcur umanta aparamun matichru camashata. Nä chrarachimurga jipashtam gorun. Nätan jipashga mamantam gorun.
28 trouxe a cabeça num prato e a entregou à moça, que a levou à sua mãe.
29 Chayta mayarärirga Juanpa discïpuluncunaga, chrarcamurmi wanushata apacurcur aywacurcan enterrag.
29 Quando os discípulos de João souberam o que havia acontecido, foram buscar o corpo e o colocaram numa sepultura.
30 Chaypitam Jesús cachrangan discïpuluncuna cutirärimurga gotucarärin Jesús cayanganman. Jinarcurmi willaparärin lapanta ima rurapäcungantas, nätan imata yachrachipäcungantas.
30 Os apóstolos voltaram de sua missão e contaram a Jesus tudo que tinham feito e ensinado.
31 Chaura paycagman chranin runacuna aywapäcamuptinmi, jinaman paycunacagpita aywacurcaptinmi timpuncuna mana carachu ni micapäcunanpagsi. Chaymi Jesusga nirun discïpuluncunata: “Acu aywashun chunyag pampata chaychru jamananchipag”.
31 Jesus lhes disse: “Vamos sozinhos até um lugar tranquilo para descansar um pouco”, pois tanta gente ia e vinha que eles não tinham tempo nem para comer.
32 Niptinga aywacurcara chunyag pampatam büquiman jegarcur.
32 Então saíram de barco para um lugar isolado, a fim de ficarem a sós.
33 Nä Jesús discïpuluncunawan may aywayangantas tantiarärirga, chaychru cayag marcacunapitam wayrala aywapäcura chraquiypa. Jinarcurmi Jesús nä chränanpagga naupanchru carcayänag.
33 Contudo, muitos os reconheceram e os viram partir, e pessoas de várias cidades correram e chegaram antes deles.
34 Chaura Jesusga büquipita nä yargoyarga ricapurun achca runacunatam. Jinarcurmi paycunata cuyaparun uysha wichicashanuysi mana michigniynag capäcunganpita. Chaychrümi yachrachira achcata ima-aygapitas.
34 Quando Jesus saiu do barco, viu a grande multidão e teve compaixão dela, pois eram como ovelhas sem pastor. Então começou a lhes ensinar muitas coisas.
35 Chaura nä inti jegarpunayaptinmi discïpuluncunaga Jesusman ashuyur cay nirärin: “Nämi pacha chacanayan. Caychrüga cayanchi chunyagchrümi.
35 Ao entardecer, os discípulos foram até ele e disseram: “Este lugar é isolado, e já está tarde.
36 ‘Aywacurcay’ niy runacunata, estanciacunapa, nätan acapa marcacunapa micuynin rantig aywapäcunanpag jinaman micapäcunanpag”.
36 Mande as multidões embora, para que possam ir aos campos e povoados vizinhos e comprar algo para comer”.
37 Nipäcuptinmi Jesusga nirun: “Gamcuna micuyta gopäcuy”. Niptinga cay nirärinmi: “¡Chaura micachipäcunäpagga tantata rantipäcamushag puwag quillachru juc runa gänanan golguepagragchri! Chaura mana cayaptinga ¿maypitatag golgueta jorgapäcamushag?”
37 Jesus, porém, disse: “Providenciem vocês mesmos alimento para eles”. “Precisaríamos de muito dinheiro
38 Nipäcuptinmi Jesusga “¿Ayga tantatatag chararcayanqui? Mä ricapäcamuy” nirun. Nä ricarärimurga cay nirärinmi: “Cayan pichga tantawan ishcay pescädulam”.
38 “Quantos pães vocês têm?”, perguntou ele. “Vão verificar.” Eles voltaram e informaram: “Cinco pães e dois peixes”.
39 Chaura Jesusga discïpuluncunatam nirun: “Guewa pampaman runacunata iscatacurcay punta punta” nipäcunanpag.
39 Então Jesus ordenou que fizessem a multidão sentar-se em grupos na grama verde.
40 Nipäcungannuylam iscatarärin runacunaga, pachraccama, pichga chruncacama.
40 Assim, eles se sentaram em grupos de cinquenta e de cem.
41 Chaura Jesusga pichga tantatawan, ishcay pescäduta aptacurcurmi jana pachaman rircacurcur “Cayta aypachinar” nirun Diosta. Jinarcurmi tantacunata partichrarcur gorun discïpuluncunata, iscatararcayag runacunata aypupäcunanpag. Chaynuytan chay ishcay pescädutas aypurärin lapan runata.
41 Jesus tomou os cinco pães e os dois peixes, olhou para o céu e os abençoou. Então, à medida que ia partindo os pães, entregava-os aos discípulos para que os distribuíssem ao povo. Também dividiu os peixes para que todos recebessem uma porção.
42 Chaychru lapansi micarärin yamapäcungancamam.
42 Todos comeram à vontade,
43 Jinarcurmi shuntarärin pescäduwan, tanta catupacurcanganta, chrunca ishcayniyog balay juntata.
43 e os discípulos recolheram doze cestos com os pães e peixes que sobraram.
44 Chaychru micugcuna capäcura pichga warangam olgola.
44 Os que comeram foram cinco mil homens.
45 Chaypitam Jesusga discïpuluncunata nirun chimpa Betsaida marcaman büquiman jegarcur naupacurcayänanpag. Nä aywarcayaptinmi Jesusga runacunata “Aywacurcay” nirun.
45 Logo em seguida, Jesus insistiu com seus discípulos que voltassem ao barco e atravessassem o mar até Betsaida, enquanto ele mandava o povo para casa.
46 Chaypitam nä runacuna aywayta usharäriptinga aywacun juc gotuman Tayta Dioswan rimag.
46 Depois de se despedir de todos, subiu sozinho ao monte para orar.
47 Nä pacha chacashaga discïpuluncuna aywarcayara gochra chraupitam. Nätan Jesusga japalanmi cayara chay gochra patan gotuchru.
47 Durante a noite, os discípulos estavam no barco, no meio do mar, e Jesus, sozinho em terra.
48 Chaypitam Jesusga ricapurun discïpuluncuna büqui aywachiy nacatacurcayagta, naupapita alisca walyamuptin. Jinarcurmi pacha warayman Jesusga yacu jananpa aywayara paycunacagta. Chaypitam nä tariparcurga yaligtucura.
48 Ele viu que estavam em apuros, remando com força e lutando contra o vento e as ondas. Por volta das três da madrugada, Jesus foi até eles caminhando sobre o mar. Sua intenção era passar por eles,
49 Chaytam discïpuluncunaga ricaparärin, jinarcurmi “Almachr wacga” nir, alisca manchacasha gapachracuyta galacayärin.
49 mas, quando o avistaram caminhando sobre as águas, gritaram de pavor, pensando que fosse um fantasma.
50 Chayta mayarmi Jesusga jucla paycunata cay nir rimaparun: “¡Ama manchacapäcuychu! Valorchacurcay, nogam cayä”.
50 Ficaram todos aterrorizados ao vê-lo. Imediatamente, porém, Jesus lhes disse: “Não tenham medo! Coragem, sou eu!”.
51 Nircur büquiman jegaruptilanmi walyayga pasay amaynarun. Chaura discïpuluncunaga mayacasham ricacarärin.
51 Em seguida, subiu no barco e o vento parou. Os discípulos ficaram admirados,
52 Paycunaga chayta ricayarsi, jinaman chaychica runata munayninwan tantata micarayächiptinsi, manam tantiapäcurachu Jesús Diospita shamusha canganta.
52 pois ainda não tinham entendido o milagre dos pães. O coração deles estava endurecido.
53 Chauraga nä Genesaret ninganman chrarärirga gochra manyanchrümi büquita watarärin.
53 Depois de atravessarem o mar, chegaram a Genesaré. Levaram o barco até a margem
54 Jinarcurmi büquipita yargarärimuptilan runacunaga reguerärin Jesusta.
54 e desceram. As pessoas reconheceram Jesus assim que o viram.
55 Chaura Jesusga marcan marcanmi purira chay Genesaretchru. Chaymi runacunaga gueshyagnincunata aywachipäcura quirmaypacama maymansi Jesús cayanganman.
55 Quando ouviam que Jesus estava em algum lugar, corriam por toda a região, levando os enfermos em macas para onde sabiam que ele estava.
56 Nätan acapa marcachrüsi, u acray marcachrüsi, u estanciapitas Jesús aywanganmanmi gueshyagcunata jorgapäcug, camiñumansi pläzamansi “Jaculaytas yatayushagnar” nipäcunanpag. Nätan nipäcungannuylam yatayugcagga cuticapäcug gueshyancunapita.
56 Aonde quer que ele fosse — aos povoados, às cidades ou aos campos ao redor —, levavam os enfermos para as praças. Suplicavam que ele os deixasse pelo menos tocar na borda de seu manto, e todos que o tocavam eram curados.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.