Lucas 8
North Junín Quechua NT (QVN_LLB) vs NTLH
1 Chaypitam Jesusga aywara jatun marcacunapas, jinaman ichic marcacunalapas ali willapata willapacuyar, nätan Diospa munayninchru cawaypita ali willapata willapäcuyar. Chay aywar Jesusga purira chay chrunca ishcayniyog cachran ruragcunawanmi,
1 Algum tempo depois Jesus saiu e viajou por cidades e povoados, anunciando a boa notícia do Reino de Deus . Os doze discípulos foram com ele,
2 jinaman ishcay quima warmicunawanmi. Chay warmicuna capäcura lutan espiritupa munayninpita jorgosham, jinaman gueshyacunapita Jesús cuticächingancunam. Jucpam jutin cara María. Payga cara Magdala marcapitam. Paypita Jesusga gargorura ganchris lutan espiritutam.
2 e também algumas mulheres que haviam sido livradas de espíritos maus e curadas de doenças. Eram Maria, chamada Madalena, de quem tinham sido expulsos sete demônios;
3 Nätan jucmi cara Juana. Payga cara Cuzapa warminmi. Chay Cuzaga cara Rey Herodespa capuralninmi, nätan jucmi cara Susana. Jinaman capäcuratan mas achca warmicunas ima-aygawansi yanaparcayar.
3 Joana, mulher de Cuza, que era alto funcionário do governo de Herodes; Susana e muitas outras mulheres que, com os seus próprios recursos, ajudavam Jesus e os seus discípulos.
4 Chaura marcacunapitam alisca chranin runacuna Jesuscagman chrarärimura. Chaychrümi Jesusga tarpug runawan tincuchiypa yachrachira cay nir:
4 Uma grande multidão, vinda de várias cidades, veio ver Jesus. Quando todos estavam reunidos, ele contou esta parábola :
5 “Juc runam yargora murug. Jinarcurmi wichiypa tarpuyaptin waquin muruga ishquirura camiñucagman. Chaychru jarucashatam pishgocuna shamurga micarärira.
5 — Certo homem saiu para semear. E, quando estava espalhando as sementes, algumas caíram na beira do caminho, onde foram pisadas pelas pessoas e comidas pelos passarinhos.
6 Nätan waquin murucunam shala shalaman ishquirärira. Jinarcurmi yargarcamular chaquirura mana ogo alpa captin.
6 Outras sementes caíram num lugar onde havia muitas pedras, e, quando começaram a brotar, as plantas secaram porque não havia umidade.
7 Nätan waquin murucunam ishquirura casha cashaman. Jinarcurmi chayrag wiñay nacayämuglata casha chicchiramurga pasay nitirura.
7 Outra parte caiu no meio de espinhos, que cresceram junto com as plantas e as sufocaram.
8 Nätan waquin murucunam ishquirura ali alpaman. Chaymi ichaga ali yargaramura. Jinamanmi gueshpirura alisca, juclaylapita pachractacama”. Chaynuy nircurmi Jesusga gayachracuypanuy: “Mayacarcayämagcuna, tantiay munagga tantiacurcay” nira.
8 Mas algumas sementes caíram em terra boa. As plantas cresceram e produziram cem grãos para cada semente. E Jesus terminou, dizendo:
9 Niptinmi discïpuluncunaga tapurärin: “¿Ima ninantag cayan chay rimangayga?” nir.
9 Os discípulos de Jesus perguntaram o que ele queria dizer com essa parábola .
10 Nipäcuptinmi Jesusga cay nira: “Gamcunataga Diosmi musyarcayächishunqui, mana pisi musyanganta Dioswan cawaypita. Nätan waquincunataga rimapayä imawansi tincuchiypam.
10 Jesus respondeu:
11 Chay tarpugpita rimangäga cay ninanmi: Chay muruga Tayta Diospa ali willapanmi.
11 — O que essa parábola quer dizer é o seguinte: a semente é a mensagem de Deus.
12 Nätan chrucru camiñunuymi capäcun waquin runacuna. Paycuna mayacurcanmi Diospa willapanta. Jinatam Asyag aywaramur gongarachin chay mayacunganta, camiñuchru muru cayagta pishgo palarugnuysi. Diospa willapanta ‘Mana razonchri’ nipäcunanpag, jinaman chaynuypa mana salvacurcänanpag.
12 As sementes que caíram na beira do caminho são as pessoas que ouvem a mensagem. Porém o Diabo chega e tira a mensagem do coração delas para que não creiam e não sejam salvas.
13 Nätan shala shalanuymi capäcun waquin runacuna. Paycunas Diospa willapanta mayacurcanmi, jinaman cushisham chrasquicurcan. Chaypitam unaylataga imalas caruptin ishquicarärin muru sapichacushanuysi mana capäcur.
13 As sementes que caíram onde havia muitas pedras são as pessoas que ouvem a mensagem e a recebem com muita alegria. Elas não têm raízes e por isso creem somente por algum tempo; e, quando chega a tentação, abandonam tudo.
14 Nätan casha cashanuymi capäcun waquin runacuna. Paycunas Diospa willapanta mayacurcanmi, jinaman ima-aygas rurayninmi, iman aygansi capunganmi, shongon munangannuy cawanganmi, ishquicächin. Chaynuy capäcurmi mana imatas alitaga rurapäcunchu.
14 As sementes que caíram no meio dos espinhos são as pessoas que ouvem a mensagem. Porém as preocupações, as riquezas e os prazeres desta vida aumentam e sufocam essas pessoas. Por isso os frutos que elas produzem nunca amadurecem.
15 Nätan ali alpanuymi waquin runacunaga capäcun. Paycunaga Diospa willapanta mayacur lapan shongonpam chrasquicurcan. Jinamanmi mayapäcunganta mana gongapäcunchu. Chaymi alita rurayar imaysi cawapäcun.
15 E as sementes que caíram em terra boa são aquelas pessoas que ouvem e guardam a mensagem no seu coração bom e obediente; e, porque são fiéis, produzem frutos.
16 Musyapäcungaynuysi manam pisi michïruta ratachinchu mancawan chaparunanpagga u cäma pachranman chrurarunanpagga. Antis michïrutaga chrurapäcun cacunanmanmi yaycugcuna ali ricapapäcunanpag. Chay achquinuymi gamcunas cawayanqui.
16 Jesus continuou:
17 Chaura ima pacashas manam canchu mana musyacashaga, manatan pi imata pacarachingansi canchu mana musyacashaga. Chaynuymi yachrayächingäsi mas guepamanga shumag musyacasha canga.
17 Pois tudo o que está escondido será descoberto, e tudo o que está em segredo será conhecido e revelado.
18 Chauragar tantiapäcuy shumag cay mayacurcangayta. Pisi tantiay munagga mastan tantianga. Nätan pisi mana tantiay munagga camala tantiayangantas gongarungam”.
18 — Portanto, tomem cuidado e vejam como vocês ouvem. Porque quem tem receberá mais; mas quem não tem, até o que pensa que tem será tirado dele.
19 Chay niyaptilanmi maman, jinaman wauguencuna chrarärira Jesús cayanganman. Nätan achca runacuna captinmi, yaycuyta mana atipapäcurachu.
19 A mãe e os irmãos de Jesus vieram até o lugar onde ele estava, mas, por causa da multidão, não conseguiam chegar perto dele.
20 Chaura willarärira Jesustam cay nir: “Mamaywan wauguequicunam washachru carcayan. Gamwan tincuytash munarcayan”.
20 Então alguém disse a Jesus: — A sua mãe e os seus irmãos estão lá fora e querem falar com o senhor.
21 Niräriptinmi Jesusga nira: “Pi maysi mamäga, wauguëcunaga, Diospa willapanta lapan shongonpa mayacugmi, jinaman cäsucugmi”.
21 Mas Jesus disse a todos:
22 Chaypitam juc junagchrüga Jesús yaycura juc büquiman discïpuluncunawan. Jinarcurmi paycunata nira: “Acu, pasashun cay gochra chimpaman”.
22 Certo dia Jesus subiu num barco com os seus discípulos e disse: Então eles partiram.
23 Chaura nä aywarcayaptinmi Jesusga punucarura. Chaylam mayänipita alisca walyamuyta galacuyura. Chauraga yacu alisca lagyayaptinmi büquiman wiñacayta galacuyura. Jinamanmi nä talpurcayara.
23 Enquanto estavam atravessando o lago, Jesus dormiu. Um vento muito forte começou a soprar sobre o lago, e o barco foi ficando cheio de água, de modo que todos estavam em perigo.
24 Chaura Jesuscagman ashuyurmi riccharärichira cay nir: “¡Yachrachig, yachrachig! ¡Nämi talpuyanchi!” Nipäcuptinmi Jesusga riccharcamur walyaytas, jinaman yacu altumancama sharcuyagtas piñaparura. Chaylam walyaysi, yacusi shumag amaynarura.
24 Aí os discípulos chegaram perto de Jesus e o acordaram, dizendo: — Mestre, Mestre! Nós vamos morrer! Jesus se levantou e deu uma ordem ao vento e à tempestade. Eles pararam, e tudo ficou calmo.
25 Chaura discïpuluncunataga cay nirunmi: “¿Imanirtag mana yupachicarcämanquichu?” Chaura paycunaga manchacasham, jinaman mayacasha niragmi ricacarärira. Chaymi quiquincama tapunacurcara: “¿Pitar cayan cay runaga? Walyaysi, yacusi rimariptilantag amaynarun” nir.
25 Então ele disse aos discípulos: Mas eles estavam admirados e com medo e diziam uns aos outros: — Que homem é este? Ele manda até no vento e nas ondas, e eles obedecem!
26 Chaypitam chrarärira Galilea chimpan Gerasa marcaman.
26 Jesus e os discípulos chegaram à região de Gerasa, no lado leste do lago da Galileia.
27 Chaura Jesús büquipita pampaman yargoyaptinmi chraramura Gadarapita juc runa. Chay runata nä unayshi lutan espiritucuna löcurärichinag. Chaura nä manash jacucurachu, ni wayichrüsi yachrarachu, antis cacug panteoncunalachrüshi.
27 Assim que Jesus saiu do barco, um homem daquela cidade foi encontrar-se com ele. Esse homem estava dominado por demônios. Fazia muito tempo que ele andava sem roupas e não morava numa casa, mas vivia nos túmulos do cemitério.
28 Jinarcurmi Jesusta ricapururga gongorpaypa ratarura Jesuspa naupanman gapachracuypanuy cay niyar: “¿Imamantag aywaramunqui nogaman, jana pachachru Diospa-mayin Jesús? Amanar cunchuchimaychu”.
28 Quando viu Jesus, o homem deu um grito, caiu no chão diante dele e disse bem alto: — Jesus, Filho do Deus Altíssimo! O que o senhor quer de mim? Por favor, não me castigue!
29 Asyagga chaynuypa Jesusta nira, cay runapita “Yargoy” niptinmi. Chay runata Asyagga nä unaypitash munanganta rurachira. Chaura runacunaga watapäcug cadenawanshi maquintas, chraquintas mana maytas aywananpag. Payga nätan watapäcunganta tipircurshi gueshpicug jäpag pampacunapa Asyag aywachiptin.
29 Ele disse isso porque Jesus havia mandado o espírito mau sair dele. Esse espírito o havia agarrado muitas vezes. As pessoas chegaram até a amarrar os pés e as mãos do homem com correntes de ferro, mas ele as quebrava, e o demônio o levava para o deserto.
30 Chaura Jesusga “¿Imam jutiqui?” nirmi tapura. Niptinmi runaga nira: “Sogta warangam”. Chaynuypa nira alisca chranin espiritupa munayninchru carmi.
30 Jesus perguntou a ele: — O meu nome é Multidão! — respondeu ele. (Ele disse isso porque muitos demônios tinham entrado nele.)
31 Nätan espiritucunaga Jesusta manacurcara: “Tayta, amar jitapäcamaychu mana ushayniynag yanauyagmanga” nirmi.
31 Aí os demônios começaram a pedir com insistência a Jesus que não os mandasse para o abismo .
32 Chaura gochra tunanpa achca cuchicuna micurcayagta ricapurmi chay lutan espiritucunaga Jesusta manacarärin chay cuchicunaman yaycapäcunanpag. Manacaräriptin Jesusga “Äri” niram.
32 Muitos porcos estavam comendo num morro ali perto. Os demônios pediram com insistência a Jesus que os deixasse entrar nos porcos, e ele deixou.
33 Chaura chay runapita Asyagcuna yargaräriraga, cuchicunamanmi yaycarärira. Jinarcurmi cuchicunaga juyu waraman yaycurcur, gochraman jegarparärira. Chaychrümi shengaypa wanurärira.
33 Então eles saíram do homem e entraram nos porcos, que se atiraram morro abaixo, para dentro do lago, e se afogaram.
34 Nätan cuchi michircayagcuna chayta ricarärirga, alisca manchacasham gueshpiypa nirag aywacurcara marcata willacug. Chay aywar willapacurcara tincungan runacunatam.
34 Quando os homens que estavam tomando conta dos porcos viram o que havia acontecido, fugiram e espalharam a notícia na cidade e nos seus arredores.
35 Chaymi runacunaga aywapämusha ima pasangantas ricag. Nä Jesuscagman chrarärirga, lutan espiritucuna dëjangan runataga tarirärira Jesuspa naupanchru nä fisyun chrämushatam, jinaman jacusha tayayagtam. Chaura runacunaga manchacaräriram.
35 Muita gente foi ver o que havia acontecido. Quando chegaram perto de Jesus, viram o homem de quem haviam saído os demônios. E ficaram assustados porque ele estava sentado aos pés de Jesus, vestido e no seu perfeito juízo.
36 Chayta ricag runacunaga, chay chrämug runacunata willapacarärira shumagmi, imanuypa chay runata Jesús cuticächingantas.
36 Os que haviam visto tudo contaram ao povo como o homem tinha sido curado.
37 Chaura willaparäriptin, Gadara runacunaga alicusam manchacurcara Jesusta. Chaymi cay nipäcura: “Tayta, nogacunapita aywacuynar” nir.
37 Aí toda a gente da região de Gerasa ficou com muito medo e pediu que Jesus saísse da terra deles. Então Jesus subiu no barco e foi embora.
38 Chaura niräriptin Jesús büquiman nä yaycuyaptinmi, chay cuticasha runaga Jesusta cay nirun: “Tayta, aywacushunnar nogawansi” nir. Niptin Jesusga cay ninmi:
38 E o homem de quem os demônios tinham saído implorou a Jesus: — Me deixe ir com o senhor! Mas Jesus o mandou embora, dizendo:
39 “Manam. Antis cuticuy wayiquita. Chaychru willapacamuy Tayta Dios cuyapäshurlay cuticächishungayta”. Niruptin runaga aywacura chay marcachru lapan runacunata Jesús cuticächinganpita willapacuyarmi.
39 — Volte para casa e conte o que Deus fez por você. Então o homem foi pela cidade, contando o que Jesus tinha feito por ele.
40 Jesús nä gangalanta caylä chimpaman cutiramuptinga, shuyararcayag runacunaga aliscam cushicarärira.
40 Quando Jesus voltou para o lado oeste do lago, a multidão o recebeu com alegria, pois todos tinham ficado ali à espera dele.
41 Chaylam Jesusman chraramura Jairo jutiyog runa. Payga Israel castacuna gotucarcänan wayichrümi mandag cara. Chaura Jesuspa naupanman gongorpacuyurmi Jairoga “Tayta, aywaläshunnar wayïta. Churïmi nä pasay wanunayan” nira.
41 Então chegou um homem chamado Jairo, que era chefe da sinagoga daquele lugar. Ele se jogou aos pés de Jesus e pediu com insistência que fosse até a sua casa
42 Paypa churin cara juclay warmi wamralam, nä chrunca ishcayniyog watayognuy. Chaura Jesús aywaptin runacunaga, alisca achcam, chumi chumi aywapäcura.
42 porque a sua filha única, de doze anos, estava morrendo. Enquanto Jesus ia caminhando, a multidão o apertava de todos os lados.
43 Chay aywagcunachrümi aywanag yawar apaywan nä chrunca ishcayniyog wata gueshyag warmis. Payga jampicunalachru ima-aygancunatas nä usharunag, nätan maygan jampicugsi manash cuticächiyta atiparachu.
43 Nisto, chegou uma mulher que fazia doze anos que estava com uma hemorragia. Ela havia gastado com os médicos tudo o que tinha, mas ninguém havia conseguido curá-la.
44 Chaura payga guepalapa yaycurcurmi Jesuspa catanpa tumanta tupayurunag. Jinaman chayla yawarninga tacyarunag.
44 Ela foi por trás de Jesus e tocou na barra da capa dele, e logo o sangue parou de escorrer.
45 Chauraga Jesusga “¿Pitag tuparaman?” ninmi. Niptinga lapansi “Manam nogaga” nipäcuram. Chaura Pedrom cay nira: “Yachrachig, runacunam chumircayäshunquis, cumarcayäshunquis. Chaytam ‘¿Pitag tuparaman?’ niyanqui”.
45 Aí Jesus perguntou: Todos negaram. Então Pedro disse: — Mestre, todo o povo está rodeando o senhor e o está apertando.
46 Niptinmi Jesusga nirun: “Jucmi pisi tuparaman. Musyayämi munaynïwan cuticächingäta”.
46 Mas Jesus disse:
47 Niptin warmiga nä mana pacacuyta atiparga, Jesuspa naupanman chucchucyayar gongorpacuyurmi, lapanpa naupanchru nirura imanir tupayungantas, jinaman chayürala cuticangantas.
47 Então a mulher, vendo que não podia mais ficar escondida, veio, tremendo, e se atirou aos pés de Jesus. E, diante de todos, contou a Jesus por que tinha tocado nele e como havia sido curada na mesma hora.
48 Chaura chay warmitam Jesusga cay nirun: “Wamralä, yupachicamarmi cuticarunqui. Cananga cushisha aywacuy”.
48 Aí Jesus disse:
49 Warmita nir rimapayaptilanmi, chraramura mandag Jairopa wayinpita juc runa cay nig: “Nämi wamrayga wanurun. Ama Jesusta nä pushamuychu” nir.
49 Jesus ainda estava falando, quando chegou da casa de Jairo um empregado, que disse: — Seu Jairo, a menina já morreu. Não aborreça mais o Mestre.
50 Chay niyanganta Jesús mayarurga, Jairotam cay nin: “Ama manchacaychu. Yupayla yupachicamayga, churiquiga cawangam”.
50 Jesus ouviu isso e disse a Jairo:
51 Chaypitam nä wayiman chrarur Jesusga pitas mana yaycachirachu wanushacagmanga. Yaycachiraga Pedrotam, Jacobotam, Juantam, jinaman wamrapa taytantawan mamalantam.
51 Quando Jesus chegou à casa de Jairo, deixou que Pedro, João e Tiago entrassem com ele, além do pai e da mãe da menina, e mais ninguém.
52 Nätan chaychru wamra wanushapita wagarcayagtam, racrarcayagtam Jesusga cay nira: “Ama wagapäcuychu. Wamraga manam wanushachu. Punucashalam cayan”.
52 Todos os que estavam ali choravam e se lamentavam por causa da menina. Então Jesus disse:
53 Chay niruptin chay wamra wanusha cayanganta musyagcunaga asiparärinmi.
53 Aí começaram a caçoar dele porque sabiam que ela estava morta.
54 Chaura Jesusga chay wanusha wamrapa maquinta chariyurmi gayachracuypanuy: “Wamra, ¡sharcuy!”
54 Mas Jesus foi, pegou-a pela mão e disse bem alto:
55 Niruptin wanushaga cawacaramunmi. Jinarcurmi chayüra sharcurura. Chaura Jesusga micuyta gopäcuy niram.
55 Ela tornou a viver e se levantou imediatamente. Aí Jesus mandou que dessem comida a ela.
56 Nätan wamrapa taytanwan mamanga mayacasha niragmi ricacarärira. Chaura Jesusga nirura chay cawacächinganpita mana pitas willapacurcänanpagmi.
56 Os seus pais ficaram muito admirados, mas Jesus mandou que não contassem a ninguém o que havia acontecido.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 8, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.