Lucas 20
North Junín Quechua NT (QVN_LLB) vs NVT
1 Juc junag Jesús Diospa wayin puncuchru yachrayächiptinmi, nätan salvacurcänanpag ali willapata musyayächiptinmi chrarärira sacerdöticunapa mandagnincuna, Moisés isquirbinganpita yachrachigcuna, alinninpag ricasha chacha runacunawan.
1 Certo dia, quando Jesus ensinava o povo e anunciava as boas-novas no templo, os principais sacerdotes, os mestres da lei e os líderes do povo se aproximaram dele
2 Chaychrümi Jesusta tapupäcura cay nir: “¿Pi nishuptiquitag rurayanqui caycunata u pitag cachraramushunqui cayta ruranaypag?”
2 e perguntaram: “Com que autoridade você faz essas coisas? Quem lhe deu esse direito?”.
3 Nipäcuptinmi Jesusga nira: “Nogas tapuyärishay juclaylata.
3 “Primeiro, deixe-me fazer uma pergunta”, respondeu ele.
4 ¿Pitag cachramura Juanta runacunata bautizänanpag, Dioschu u runacunachu? Mä nipäcamä”.
4 “A autoridade de João para batizar vinha do céu ou era apenas humana?”
5 Niruptinga quiquincamam tapunacurcara cay nir: “¿Ima nishuntag? ‘Diosmi cachramura’ nirushaga, ‘¿Imanirtag mana chrasquicurcaraychu?’ nimäshunchri.
5 Eles discutiram a questão entre si: “Se dissermos que vinha do céu, ele perguntará por que não cremos em João.
6 Nätan ‘Runacunam cachramura’ nirushaga, lapan runachr chapiypa wanurachimäshun. Nätan lapan runas musyapäcuraga Juan Diospa willacugnin cangantam”.
6 Mas, se dissermos que era apenas humana, seremos apedrejados pela multidão, pois todos estão convencidos de que João era profeta”.
7 Chaypitam Jesusta nipäcura: “Manam musyapäcüchu Juanta pi cachramungantas”.
7 Por fim, responderam a Jesus que não sabiam.
8 Nipäcuptin Jesusga “Chauraga manam nogasi nipäcushaychu, pi cachramasha captin caycunata rurayangätas” nira.
8 E Jesus replicou: “Então eu também não direi com que autoridade faço essas coisas”.
9 Chaypita Jesusga galayura runacuna rimapaytam shumag tantiapäcunanpag cay nir: “Juc runam chracranman murura üvasta. Chaypitam ishcay quima runacunata arrendacurcur, aywacura caruta unaylapag.
9 Em seguida, Jesus se voltou para o povo e contou a seguinte parábola: “Um homem plantou um vinhedo e o arrendou a alguns lavradores. Depois, partiu para um lugar distante, onde passou um longo tempo.
10 Chauraga nä üvas palay wichan chraramuptinga chracrayog runaga cachrara juc uryag runantam arrindupita manamunanpag. Nätan chay chracra uryagcunaga magarcurmi jinalata gargarirärira.
10 Na época da colheita da uva, enviou um de seus servos para receber sua parte da produção. Os lavradores atacaram o servo, o espancaram e o mandaram de volta, de mãos vazias.
11 Chaura chracrayog runaga yapaytan cachrara juc uryag runantatag. Paytasi ashlircurmi, jinaman magarcurmi jinalata gargapäcusha.
11 Então o dono da propriedade enviou outro servo, mas eles também o insultaram, o espancaram e o mandaram de volta, de mãos vazias.
12 Chay chracrayog runaga yapaymi cachraratag juc runanta. Chaytasi alisca magarcurmi jitaripäcusha.
12 Enviou ainda um terceiro, e eles o feriram e o expulsaram do vinhedo.
13 Chaura chay chracrayog runaga: ‘¿Imanäshagtag?’ Niyanganpitam cay nira: ‘Cananga cachrashag cuyay churïtam. Pay chraruptinga manchacuylapitas gorärimungapishchri’ nir.
13 “‘Que farei?’, disse o dono do vinhedo. ‘Já sei; enviarei meu filho amado. Certamente eles o respeitarão.’
14 Chaura churin cachranganta ricaparärirga chay uryagcunaga, rimanacarärinag cay nirmi: ‘¡Jay! Chracrayogpa churin aywayämun. Wacmi chrasquinga taytanpacagta lapan imantasi, antis wanurachishun noganchipag lapan imansi cananpag’.
14 “No entanto, quando os lavradores viram o filho, disseram uns aos outros: ‘Aí vem o herdeiro da propriedade. Vamos matá-lo e tomar posse desta terra!’.
15 Nirga chracrapita jorgorcurmi churintaga wanurärichira”. Chayta nircurga, chaychru cayagcunata Jesús tapura cay nirmi: “¿Imatarag ruranga paycunata chay chracrayog runa?
15 Então o arrastaram para fora do vinhedo e o mataram. “O que vocês acham que o dono do vinhedo fará com eles?”, perguntou Jesus.
16 Aywarcamurchri wanuchinga chay juyu uryagcunata, nätan chracrantachr gorunga juc runacunata”. Chay nigta mayarärirga: “Ama Dios munachunchu chaynuy cananchita” nipäcuram.
16 “Ele virá, matará os lavradores, e arrendará o vinhedo a outros.” “Que isso jamais aconteça!”, disseram os que o ouviam.
17 Chaura Jesusga paycunata rircärircurmi nira: “¿Imaninantatag isquirbishacuna:
17 Jesus olhou para eles e perguntou: “Então o que significa esta passagem das Escrituras: ‘A pedra que os construtores rejeitaram se tornou a pedra angular’?
18 Nircurmi cay nirun: “Pi maysi chay ruminuysi cayagta mana chrasquicamagga, lutantam ruracuyan. Nätan chay ruminuysi cayag cutimuptin alisca cunchuchisham capäcunga”.
18 Quem tropeçar nessa pedra será despedaçado, e aquele sobre quem ela cair será reduzido a pó”.
19 Chauraga sacerdöticunapa mandagnincunaga, jinaman Moisés isquirbinganpita yachrachigcunaga chayüram Jesús chariyta munapäcura “Noganchitam lutan uryagcuna nirga niramanchi” nir. Nätan mana charipäcurachu runacunata manchacurmi.
19 Os mestres da lei e os principais sacerdotes queriam prender Jesus ali mesmo, pois perceberam que eles eram os lavradores maus a que Jesus se referia. No entanto, tinham medo da reação do povo.
20 Chauraga chay ashiparcayag runacunam juc ishcay lutan runacunata yachrarcachir Jesusman cachrarärira. Paycunaga chrarärin alitucuyar lutanta rimachipäcunan raygom. Jinaman lutanta rimapacuruptin tenintiman aywachipäcunanpagmi.
20 Esperando uma oportunidade, os líderes enviaram espiões que fingiam ser pessoas sinceras. Tentaram fazer Jesus dizer algo que pudesse ser relatado ao governador romano, de modo que ele fosse preso.
21 Chay runacunaga cay nirmi tapurärin: “Yachrachig, musyarcayämi rimangaysi, yachrachingaysi ali canganta. Gamga yachrayächinqui lapan runacunatas razoncagtam, jinaman Dios ningannuylam.
21 Disseram: “Mestre, sabemos que o senhor fala e ensina o que é certo, não se deixa influenciar por outros e ensina o caminho de Deus de acordo com a verdade.
22 Mä niyärimay: Cesarta patenti pägarcayangä ¿alichu cayan u manachu ali?”
22 Então, diga-nos: É certo pagar impostos a César ou não?”.
23 Chaura lutan pinsiarcayanganta tantiarurmi, Jesusga nirun: “¿Imanirtag lutan rimachimayta munarcayanqui Cesarpita?
23 Jesus percebeu a hipocrisia deles e disse:
24 Mä ricachipäcamay golgueta”. Ricarärichiptinga nirunmi: “¿Pipa cärantag cayga? Jinaman ¿pipa jutintag caychru isquirbisha cayan?”
24 “Mostrem-me uma moeda de prata. De quem são a imagem e o título nela gravados?”. “De César”, responderam.
25 Chaura paycunaga nipäcuram: “Roma nacionchru mandag Cesarpam”. Chaura Jesusga nirunmi: “Cesarpa cagta, Cesarta gopäcuy, nätan Diospa cagta, Diosta gopäcuy”.
25 “Então deem a César o que pertence a César, e deem a Deus o que pertence a Deus”, disse ele.
26 Nätan runacunapa naupanchru mana imanaypas lutan rimachiyta atiparga, pengacusham quëdarärin alita niruptin, jinaman upäläcayäriram.
26 Eles não conseguiam apanhá-lo em nada que ele dizia diante do povo. Em vez disso, admiraram-se de sua resposta e se calaram.
27 Chaypitam juc ishcay saduceo nipäcungan runacunaga aywapäcura Jesusman. Saduceocunaga “Manam pisi wanushapita cawacämunchu” nipäcunanpag. Chaymi Jesusta tapupäcura cay nir:
27 Então vieram a Jesus alguns saduceus, líderes religiosos que afirmam não haver ressurreição dos mortos,
28 “Tayta, Moisespa isquirbishan charapäcunganchrüga cay niyanmi: ‘Juc olgo, warminchru mana churin captilan wanuruptinga chay wanushapa wauguenmi viüdanwan casaracunga, nätan chaypa churin caruptinga difuntupa jutintam chay wamra apanga’ niyanmi”.
28 e perguntaram: “Mestre, Moisés nos deu uma lei segundo a qual se um homem morrer e deixar a esposa sem filhos, o irmão dele deve se casar com a viúva e ter um filho que dará continuidade ao nome do irmão.
29 Nircurmi cay nipäcura: “Capäcura ganchris wauguecunam. Mayorcagmi casararcular wanurura manaragsi churin captilan.
29 Numa família havia sete irmãos. O mais velho se casou e morreu sem deixar filhos.
30 Chauraga shulcancagmi casaracura chay viüdanwan. Paysi wanurura manarag churin captilanmi.
30 O segundo irmão se casou com a viúva, mas também morreu.
31 Chaynuytan chaypa mas shulcancagsi casaracurura chay viüdanwan. Chaynuylam casararärira lapansi. Jinaman ganchrisnintinmi wanurärira churiynagla.
31 Então o terceiro irmão se casou com ela. O mesmo aconteceu aos sete irmãos, que morreram sem deixar filhos.
32 Jina guepantaga warmis wanururam.
32 Por fim, a mulher também morreu.
33 Chauraga wanushacuna cawacämuptinga, ¿mayganpa warminrag canga ganchrisnintinsi chay warmilawan casaracurayaptinga?”
33 Diga-nos, de quem ela será esposa na ressurreição? Afinal, os sete se casaram com ela”.
34 Nipäcuptinmi Jesusga cay nira: “Cay pachachrümi olgos warmis casaracurcayanga.
34 Jesus respondeu: “O casamento é para pessoas deste mundo.
35 Nätan jana pachata aywananpag cawacämugcunaga ni manatan casaracurcangasi ni casarapäcunanpagsi rimapäcungachu.
35 Mas, na era futura, aqueles que forem considerados dignos de ser ressuscitados dos mortos não se casarão nem se darão em casamento,
36 Wacchrüga capäcunga angelcunanuymi, jinaman Diospa castanman muyusham mana imaysi wanugpag nä cawacämusha capäcur.
36 e nunca mais morrerão. Nesse sentido, serão como os anjos. São filhos de Deus e filhos da ressurreição.
37 Quiquin Moisespis musyachimanchim wanushapita cawacämuypitaga. Chay casha rupayagpita payga mayara cay nimugtam ‘Diosga Abrahampas Isaacpas Jacobpas Diosninmi’ nimugtam.
37 “Agora, quanto a haver ressurreição dos mortos, o próprio Moisés provou isso quando escreveu a respeito do arbusto em chamas. Ele se referiu ao Senhor como ‘o Deus de Abraão, o Deus de Isaque e o Deus de Jacó’.
38 Chaura Diosga manam wanushacunapa Diosninchu, antis cawayagcunapa Diosninmi. Paypagga lapan wanushacunas cawayanmi”.
38 Portanto, ele é o Deus dos vivos, e não dos mortos, pois para ele todos vivem”.
39 Chauraga Moisés isquirbinganpita chay juc ishcay yachrachigcuna nipäcuram: “Tayta, alitam nirunqui”.
39 “Mestre, o senhor disse bem!”, comentaram alguns mestres da lei.
40 Nircurga manam mastaga tapupayta almitipäcurachu.
40 E ninguém mais teve coragem de lhe fazer perguntas.
41 Chaura Jesusga tapura cay nirmi: “¿Imanirtag nipäcunqui: ‘Cristoga Davidpa castanpitam canga’ nirga?
41 Então Jesus lhes perguntou: “Por que se diz que o Cristo é filho de Davi?
42 Davidga quiquinmi Salmos libruchru Cristopita cay nira:
42 Afinal, o próprio Davi escreveu no Livro de Salmos: ‘O Senhor disse ao meu Senhor, Sente-se no lugar de honra à minha direita
43 — ausente —
43 até que eu humilhe seus inimigos, e os ponha debaixo de seus pés’.
44 Chaura Rey Davidga Cristota ‘Munayniyognï’ niyaptinga, ¿imanaypatag chaura Cristoga canga Davidpa castan aywamugga?”
44 Uma vez que Davi chamou o Cristo de ‘meu Senhor’, como ele pode ser filho de Davi?”.
45 Nätan lapan runacunas mayarcayaptinmi Jesusga discïpuluncunata cay nira:
45 Então, enquanto as multidões o ouviam, Jesus se voltou para seus discípulos e disse:
46 “Gamcunaga ashucurcanquim Moisespa isquirbishan yachrachigcunapita. Paycunaga munapäcun ura uracama jacupäcusha puriytam. Paycunaga munapäcun pläzacunachru alisca saludasha caytaran. Paycunaga munapäcun gotucurcänan wayichrüsi alinnin tayucunachru tayaytaran. Nätan micunanpagsi tayayta munapäcun naupa naupamanran.
46 “Cuidado com os mestres da lei! Eles gostam de se exibir com vestes longas e de receber saudações respeitosas quando andam pelas praças. E como gostam de sentar-se nos lugares de honra nas sinagogas e à cabeceira da mesa nos banquetes!
47 Chaycunaga viüdacunapa wayinman yaycuyurmi imalancagtas suwacurcan, nätan lutan ruranganta mana pisi tantiananpagmi Diosta alisca unay yangala manacurcan. Paycunaga canga pipita maypitas mas cunchuchisham”.
47 No entanto, tomam posse dos bens das viúvas de maneira desonesta e, depois, para dar a impressão de piedade, fazem longas orações em público. Por causa disso, serão duramente castigados”.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.