Atos 7
North Junín Quechua NT (QVN_LLB) vs NAA
1 Chaura sacerdöticunapa mas mandagninga Estebantam cay nin: “¿Cay runacuna razoncagtachu nircayäshunqui?”
1 Então o sumo sacerdote perguntou a Estêvão: — Isso de fato é assim?
2 Niruptin payga cay ninmi: “Taytäcuna, wauguëcuna, chaytaga casquitam nircayäman, antis shumag mayapäcamay: Alisca ali Diosga unay taytanchi Abrahamta ricäparura Mesopotamia ningan nacionchru yachrayaptilanmi, manaragsi Haranman aywamuptilanmi.
2 Estêvão respondeu: — Irmãos e pais, escutem. O Deus da glória apareceu a Abraão, nosso pai, quando este estava na Mesopotâmia, antes de morar em Harã,
3 Chaypin Diosga Abrahamta cay niram: ‘Cay Caldea marcaypita, jinaman lapan aylluycunapita aywacuy. Nogam reguechishay maychru yachranaypagsi’.
3 e lhe disse: “Saia da sua terra e do meio da sua parentela e vá para a terra que eu lhe mostrarei.”
4 Chaura Tayta Dios ningannuylam Abrahamga Caldea marcanpita Haranman aywacura yachrag. Chay Haranchru yachrayaptinmi Abrahampa taytan wanurura. Chaypitaran Diosga Abrahamta pushamura cay yachrayanganchicagman.
4 Então Abraão saiu da terra dos caldeus e foi morar em Harã. E dali, com a morte de seu pai, Deus o trouxe para esta terra em que vocês agora estão morando.
5 Nätan Diosga caychru manam Abrahamta gorachu quiquin cananpag ni juc chraqui jaruyuylatas. Chaypin Abrahampa churin manaragsi cayaptinmi. Diosga ‘Castay aywagtam cay yachrayangaycagta goshag’ nira.
5 Nela, não lhe deu herança, nem sequer o espaço de um pé; mas prometeu dar-lhe a posse dela e, depois dele, à sua descendência, embora Abraão ainda não tivesse filhos.
6 Chaypitas Tayta Diosga cay niraran: ‘Castaycuna juclä caru nacionchrümi yachranga. Chaychrümi magasha, jinaman juc rantisha runatanuysi chruscu pachrac watantin uryachisha capäcunga.
6 E Deus falou que a descendência dele seria peregrina em terra estrangeira, onde seriam escravizados e maltratados durante quatrocentos anos.
7 Nätan nogaga cunchuchishagmi chay nacionchru runacunataga. Chaypitaran chay castaycunata yargachimushag caychru servipäcamänanpag’ niram.
7 — Deus disse ainda: “Castigarei a nação da qual forem escravos; e, depois disso, sairão daí e me servirão neste lugar.”
8 Chaypitas Diosga conträtatam rurara Abrahamwan señalächicunanpag. Chaymi Abrahamga churin Isaac näciruptin, nä puwag junagniyog cayaptin señalarura. Chaynuymi Isaacsi churin Jacob näciramuptin señalaratag. Chaynuytan Jacobsi chrunca ishcayniyog churincunata señalaratag.
8 Então lhe deu a aliança da circuncisão. Assim, Abraão gerou Isaque e o circuncidou no oitavo dia; e Isaque gerou Jacó, e Jacó gerou os doze patriarcas.
9 Nätan Jacobpa churincunaga chriquicurmi wauguen Josëta ranticarärira Egipto nacionman aywayag runata. Nätan Diosga Josëta manam pasay dëjarachu.
9 — Os patriarcas, invejosos de José, venderam-no para ser levado para o Egito. Mas Deus estava com ele
10 Paymi ima-ayga laquicuyninchrüsi yanapara. Paytan Faraón nipäcunganpa naupanmanchru alipag ricachicunanpagsi yanapara, jinaman imata rurananpagsi alita tantiachira. Chaypitam Josëta Faraón nipäcungan chrurarura chay Egiptochru mandayta yanapänanpag, jinaman wayinchru capuralnin cananpagsi.
10 e o livrou de todas as suas aflições, concedendo-lhe também graça e sabedoria diante de Faraó, rei do Egito, que o constituiu governador daquela nação e de toda a casa real.
11 Chaypitam José yachrangan Egipto nacionchrüga, jinaman Canaán nacionchrüga micuy wanay alisca carura. Chaypin aliscam runacuna cunchupäcura micuypita. Nätan castanchicunapas manam imas micapäcunanpag carachu.
11 Depois houve fome e grande sofrimento em todo o Egito e em Canaã, e nossos pais não achavam o que comer.
12 Chaura Jacobga ‘Egiptochru trïgu taricayanshi’ nigta mayarurga, churincunata cachrarura wamagtam trïgu rantig.
12 Mas, quando Jacó ouviu que no Egito havia trigo, mandou, pela primeira vez, os nossos pais até lá.
13 Chaypita yapay trïgu rantig cutiräriptinmi ichaga wauguencunata Josëga cay nira: ‘¿Manachu reguepäcamanqui? Nogaga ranticarcämangay Josëmi cayä’ nir, reguechicura. Chaynuypam Rey Faraonga reguerura Josëtaga pipa ayllun cangantas.
13 Na segunda vez, José se fez reconhecer pelos seus irmãos, e o Faraó veio a conhecer a família de José.
14 Chaypitam Josëga Egiptoman gayachira taytan Jacobta lapan castancunatawan. Chaura aywapäcura ganchris chrunca pichgayog runacunam.
14 Então José mandou chamar Jacó, seu pai, e toda a sua parentela, isto é, setenta e cinco pessoas.
15 Chaynuypam Jacobga lapan castancunawan aywacurcara Egiptota yachrag. Chaychrümi taytanchi Jacob wanurura, jinaman churincunasi.
15 Jacó foi para o Egito, e ali morreu ele e também os nossos pais.
16 Chaura Jacobta enterrag aywachipäcamura Siquem ninganmanmi Abraham rantingan machrayman. Chayta Abrahamga rantira Hamor jutiyog runapa churincunapitam.
16 Depois eles foram transportados para Siquém e postos no túmulo que Abraão tinha comprado dos filhos de Hamor, em Siquém, pagando um certo preço.
17 Chaypitam Abrahamta Dios ningannuyla nä chruscu pachrac watacuna ushanayara. Chaypagga Jacobpa castancunaga alisca achca achcamanmi mirararcayara Egiptochrüga.
17 — E, quando já estava próximo o tempo em que Deus cumpriria a promessa feita a Abraão, o povo cresceu e se multiplicou no Egito,
18 Chaura José nä wanuruptinga juc reymi yaycurura Egiptochru. Payga manam Josëta reguerachu.
18 até que se levantou ali outro rei, que não conhecia José.
19 Chay reyga quiquinpa yarpaylanpitam lutanta pinsiacurcur castanchicunata alisca cunchuchira. Jinamanmi ‘Olgo näcimug wamrancunata wicapapäcuchun wanunanpag’ nira.
19 Este outro rei tratou com astúcia a nossa gente e torturou os nossos pais, a ponto de forçá-los a abandonar seus meninos recém-nascidos, para que não sobrevivessem.
20 Chay junagcunam näcirura Moisés jutiyog wamra. Payga cara Diospitaga alisca cuyasham. Chauraga Moisesta taytancuna wayinchru cachipäcura pacaylapa quima quillayog cangancamam.
20 Por esse tempo nasceu Moisés, que era formoso aos olhos de Deus. Durante três meses ele foi mantido na casa de seu pai.
21 Chaura nä mana masta cachiyta atiparga, mayu quirunmanmi washachru chruraramura. Chaypitam Egiptochru reypa warmi churinga taricurura. Chauraga cachicura quiquinpa wawantanuymi.
21 Quando tiveram de abandoná-lo, a filha de Faraó o recolheu e criou como seu próprio filho.
22 Chaynuypam Moisestaga Egipto runacuna lapan yachracurcänanta yachrachipäcura. Chauraga alisca ali rimay yachrag runam cara, jinaman alila ruragmi.
22 E Moisés foi educado em toda a ciência dos egípcios e era poderoso em palavras e obras.
23 Chaypitam payga nä chruscu chrunca watayog cayar, Israel castancunaman aywara ‘Yanapämushag’ nir.
23 — Quando completou quarenta anos, Moisés teve a ideia de visitar os seus irmãos, os filhos de Israel.
24 Chaychrümi yanapag aywarga ricarura Israel castanchita juc Egipto runa magayagta. Jinarcurmi washanganchrüga chay Egipto runataga wanupacurura.
24 Vendo um homem ser maltratado, saiu em defesa dele e vingou o oprimido, matando o egípcio.
25 Chay washarnin Moisés pinsiara cay nirmi: ‘Israel castäcuna musyachun Egipto runacunapa munayninpita Diospa munayninwan noga jorgonäta’ nirmi. Nätan castanchicunaga manam tantiapäcurachu.
25 Ora, Moisés pensava que seus irmãos entenderiam que Deus queria salvá-los por meio dele; eles, porém, não entenderam.
26 Chaypitam warantinsi Moisesga tariruratag ishcay Israel castacama peliarcayagta. Chauraga Moisés amachayta munarga cay niram: ‘Runacuna, ¿imanirtag chay castala carcayar peliarcayanqui? Ama chaynuypa ruranacurcaychu’.
26 No dia seguinte, Moisés aproximou-se de uns que brigavam e procurou reconduzi-los à paz, dizendo: “Homens, vocês são irmãos; por que estão maltratando um ao outro?”
27 Niptinga chay jucninta magag runaga Moisesta cumarirura cay nirmi: ‘¿Pitag gamta chrurarushunqui mandagnïcuna, jinaman fiyisnïcuna canaypag?
27 Mas o que agredia o seu próximo repeliu Moisés, dizendo: “Quem colocou você como chefe e juiz sobre nós?
28 Ganyan Egipto runata wanuchingaynuychu ¿nogatas wanuchimayta munayanqui?’
28 Será que quer me matar, assim como ontem matou o egípcio?”
29 Niruptin Moisesga gueshpicura Madián ninganmanmi. Chay Madianchru yachrara gorpachacushanuylam. Nätan chaychru cara ishcaymi churinsi.
29 Ao ouvir isto, Moisés fugiu e se tornou peregrino na terra de Midiã, onde lhe nasceram dois filhos.
30 Chaura nä chruscu chrunca wata Moisés chay Madianchru yachrayaptinmi, juc junag Sinaí ningan jirca cercan jäpag pampachru ricapurura garajanchray jachra rupayagchru Diospa juc angelninta.
30 — Passados quarenta anos, apareceu-lhe, no deserto do monte Sinai, um anjo, por entre as chamas de uma sarça que estava queimando.
31 Chayta ricapur Moisesga mayacasha niragmi ricacarura. Jinarcurmi ‘Mä shumag ricayamushag’ nir yaycuyar mayarura Munayniyog Dios cay nir rimamugta:
31 Moisés ficou maravilhado diante daquela visão e, aproximando-se para contemplá-la, ouviu-se a voz do Senhor, que disse:
32 ‘Moisés, nogam cayä awilluycuna Abrahampa, Isaacpa, Jacobpa Diosnin’. Niruptinga manchacuypita chucchucyaytam galacuyun. Jinaman manam rircäriyta pasay atiparachu.
32 “Eu sou o Deus dos seus pais, o Deus de Abraão, de Isaque e de Jacó.” Moisés, tremendo de medo, não ousava contemplar a sarça.
33 Chaura Munayniyog Diosga cay niyanmi: ‘Jorgoy sandaliayta. Chay jarurayangay pampachrüga nogam cayä.
33 Então o Senhor disse: “Tire as sandálias dos pés, porque o lugar em que você está é terra santa.
34 Nogaga ricayämi Israel casta runäcunata Egiptochru alisca cunchugta, jinaman wagapäcugtas. Chaymi aywarayämü Egiptopita jorgamunäpag. Chauraga gamtam cachrashay paycunata jorgamunaypag’ niram.
34 Certamente vi o sofrimento do meu povo no Egito, ouvi o seu gemido e desci para libertá-lo. Venha, agora; vou mandar você para o Egito.”
35 Chaura Moisesta Israel castanchicuna ‘¿Pitag chrurarushunqui mandagnïcuna jinaman fiyisnïcuna canaypag?’ nir, mana chrasquipäcungantam chay quiquin Moisestam Diosga cachrarura Israelcunata jorgamunanpag, jinaman mandagnin cananpag. Chay jorgamuptin ricapungan angelmi yanapara.
35 — A este Moisés, a quem tinham rejeitado, dizendo: “Quem colocou você como chefe e juiz?”, Deus enviou como chefe e libertador, com a assistência do anjo que lhe apareceu na sarça.
36 Paymi jorgamura awillunchicunata Dios munayninwan runala mana ruray atipänancunata rurayar. Chaynuy ima-aygatas rurara payga Egiptochrümi, chay jatun Puca Gochra ninganchrümi, jinaman jäpag pampachrümi chruscu chrunca watantin.
36 Foi Moisés quem os tirou de lá, fazendo prodígios e sinais na terra do Egito, no mar Vermelho e no deserto, durante quarenta anos.
37 Chaura Dios cachrangan Moisesmi Israel castanchicunata cay nira: ‘Tayta Diosga gamcunapa castaycunapitam cachramunga gamcunaman juc willacugnin runata nogata cachramangannuy’ nira.
37 Foi ainda Moisés quem disse aos filhos de Israel: “Deus fará com que, do meio dos irmãos de vocês, se levante um profeta semelhante a mim.”
38 Chay Moisestam Sinaí jircachru ángel rimapara. Chaytam Moisesga jäpag pampachru rimapara awillunchicunata Dios munangannuy ali cawapäcunanpag.
38 É este Moisés quem esteve na congregação no deserto, com o anjo que lhe falava no monte Sinai e com os nossos pais. Foi ele quem recebeu palavras vivas para nos transmitir.
39 Nätan awillunchicunaga manam munapäcurachu pay ningan rurayta, antis paycunaga Egiptoman cuticuylatam munapäcura.
39 — Nossos pais não quiseram obedecer a Moisés, mas o rejeitaram e, no seu coração, voltaram para o Egito,
40 Chaymi Moisespa wauguen Aaronta cay nipäcura: ‘Dioscunata ruraparcämay naupäcunata aywananpag. Egiptopita jorgamagninchi Moisesga illacaruntag manam musyanchichu ima pasangantas’.
40 dizendo a Arão: “Faça para nós deuses que vão adiante de nós; porque, quanto a este Moisés, que nos tirou da terra do Egito, não sabemos o que lhe aconteceu.”
41 Chaura niptinmi rurarärira örupita juc becërruta. Jinarcurmi uywacunata wanurcachir rupachipäcura chay diosnincunapag. Chaypitam cushisha fiestata rurapäcura cay nir: ‘Cay ruranganchi diosninchiga maquinchiwan ruracunganchim’ nir.
41 Naqueles dias, fizeram um bezerro e ofereceram sacrifício ao ídolo, alegrando-se com as obras das suas mãos.
42 Chaura ‘Diosga munanganta rurapäcuy’ nirmi, castanchicunata dëjarura. Chaymi alawapäcura goyllarcunatas. Chaynuy rurar paycunaga rurapäcura Diospa willacugnincuna unay isquirbingannuymi. Diosga isquirbichira cay nirmi:
42 Mas Deus se afastou e os entregou à adoração das estrelas do céu, como está escrito no Livro dos Profetas: “Ó casa de Israel, será que foi para mim que vocês ofereceram vítimas e sacrifícios no deserto, durante quarenta anos?
43 — ausente —
43 Não é verdade que vocês levantaram o tabernáculo de Moloque e a estrela de Renfã, o deus de vocês, imagens que vocês fizeram para as adorar? Por isso, vou mandar vocês ao exílio para além da Babilônia.”
44 Chay jäpag pampachru unay castanchicuna capäcur Diosninchipa wayin nipäcura garapita jatun toldu rurashatam. Nätan Moisesmi chayta rurara ‘Cay ricayangaynuytam ruranqui’ Dios ningannuylam.
44 — O tabernáculo do testemunho estava entre nossos pais no deserto, como havia ordenado aquele que disse a Moisés que o fizesse segundo o modelo que tinha visto.
45 Chaura unay awillunchicunaga, chay jatun toldu chrasquipäcunganta Josuëwanmi yaycachimura juc casta runacuna yachrarcayanganman. Chaynuypam Diosga chay runacunata gargorura paycuna yachrapäcunanpag. Nätan chaychrüga capäcura Rey David cawangancamam.
45 Também nossos pais, com Josué, tendo recebido o tabernáculo, o levaram, quando tomaram posse das nações que Deus expulsou da presença deles. Foi assim até os dias de Davi,
46 Nätan Davidtaga cuyapälar aliscam ima-aygachrüsi yanapara Tayta Diosga. Chaymi chay Jacobpa Diosninta manacura: ‘Wayiquitanar rurashag’ nir.
46 que obteve o favor de Deus e pediu autorização para construir uma casa para o Deus de Jacó.
47 Chaypita mas guepamanga Davidpa churin Salomonmi sharcachira Diospa wayintaga,
47 Mas foi Salomão quem lhe edificou a casa.
48 jana pachachru cayag Dios runacuna rurangan wayichru mana yachrag cayaptinsi. Chaymi Diosga Isaiaswan isquirbichira runacuna rurangan wayichru mana yachrag canganpita cay nir:
48 Entretanto, o Altíssimo não habita em casas feitas por mãos humanas. Como diz o profeta:
49 — ausente —
49 “O céu é o meu trono, e a terra é o estrado dos meus pés. Que casa vocês edificarão para mim, diz o Senhor, ou qual é o lugar do meu repouso?
50 Dios chaynuy rimanganpitam nogataga juchacharcayäman.
50 Não é fato que a minha mão fez todas estas coisas?”
51 Nätan gamcunaga rumi shongom carcayanqui. Manam Diospita mayacuytas ni tantiaytas munapäcunquichu. Gamcunaga Santu Espíritu munangannuy cawaytas manam munapäcunquichu chay unay castaycunanuysi.
51 — Homens teimosos e incircuncisos de coração e de ouvidos, vocês sempre resistem ao Espírito Santo. Vocês fazem exatamente o mesmo que fizeram os seus pais.
52 Awilluycunaga Diospa willacugnincunata gaticachrapäcuram, jinaman wanuchipäcuram. Chaynuymi rurapäcura salvacug shamunanpita willacugcunatas. Chay salvacug nä chraramuptinsi contranmi sharcaräriray, jinamanmi wanurärichiray.
52 Qual dos profetas os pais de vocês não perseguiram? Eles mataram os que anteriormente anunciavam a vinda do Justo, do qual vocês agora se tornaram traidores e assassinos,
53 Gamcunataga angelmi rimapapäcushuray Dios munangannuy cawapäcunaypagsi, nätan manam cäsucurcaraychu”.
53 vocês que receberam a lei por ministério de anjos e não a guardaram.
54 Chaynuypa nigta mayarärirga Estebanpag aliscam piñäcarärin. Chay piñäcuylapitam quiruncunas wagaricun.
54 Ao ouvirem isto, ficaram com o coração cheio de raiva e rangiam os dentes contra ele.
55 Nätan Estebanga Santu Espiritupa munayninchru cayarga jana pachatam rircärirun. Jinarcurmi ricapurun Tayta Diostaga alisca chipchipyar cayagta, nätan Jesustam Diospa derëcha lädunchru shacuyur mandayagta.
55 Mas Estêvão, cheio do Espírito Santo, fitou os olhos no céu e viu a glória de Deus e Jesus, que estava à direita de Deus.
56 Chaura Estebanga gayachracuypanuymi cay nin: “Jana pachatam ricapuyä quichrarayagta. Ricapuyätan jana pachapita shamusha runatas Diospa derëcha lädunchru mandayagta”.
56 Então disse: — Eis que vejo os céus abertos e o Filho do Homem, em pé à direita de Deus.
57 Chay nigta mayarärirga alisca gaparayarmi rinrincunata chaparärin. Jinarcurmi paytaga lapan charicarärin.
57 Eles, porém, gritando bem alto, taparam os ouvidos e, unânimes, avançaram contra ele.
58 Chaypitam marcapita washaman yargarcärichir rumiwan chapirärira. Chay runacunaga chapipäcura Saulo jutiyog runapa naupanman jacuncunata chrurayärirmi.
58 E, expulsando-o da cidade, o apedrejaram. As testemunhas deixaram as capas deles aos pés de um jovem chamado Saulo.
59 Nätan rumiwan chaynuy chapircayaptinmi, Estebanga manacurun: “¡Munayniyog Jesús, chrasquimaynar!” nir.
59 E enquanto o apedrejavam, Estêvão orava, dizendo: — Senhor Jesus, recebe o meu espírito!
60 Chaypitam gongorpacuyur gayachracuypanuy cay nira: “Munayniyog Jesús, cay runacunata amam cunchuchinquichu nogata caynuy rurapäcamanganpita”. Chaynuy nircularmi wanurura.
60 Então, ajoelhando-se, gritou bem alto: — Senhor, não os condenes por causa deste pecado! E, depois que ele disse isso, morreu.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.