Marcos 6

Mushog Testamento (QVHNT) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Saypitana discïpuluncunawan Jesús aywargan Nazaret marcanman.
1 Tendo Jesus partido dali, foi para a sua terra, e os seus discípulos o acompanharam.
2 Sábado jamay junag captinmi yaycorgan sinagogaman. Saycho yachasiptinmi runacuna niyargan: “Cay runaga ¿maychötä sayjinanpa yachacuycush? Saynöpis ¿imanöpatä milagrucunata ruran?
2 Chegando o sábado, passou a ensinar na sinagoga; e muitos, ouvindo-o, se maravilhavam, dizendo: Donde vêm a este estas coisas? Que sabedoria é esta que lhe foi dada? E como se fazem tais maravilhas por suas mãos?
3 ¿Manacu payga caycan Mariapa wawan? Saynöpis ¿manacu payga carpintëro? ¿Manacu Santiago, José, Judas y Simonpis paypa wauguincuna caycäyan? Saynölami panincunatapis reguinsi.”
3 Não é este o carpinteiro, filho de Maria, irmão de Tiago, José, Judas e Simão? E não vivem aqui entre nós suas irmãs? E escandalizavam-se nele.
4 Saymi Jesús nergan: “Waquin marcacunacho Tayta Diosninsipa profëtanta chasquicuyaptinpis castancunawan marca mayincunaga manami chasquicuyansu.”
4 Jesus, porém, lhes disse: Não há profeta sem honra, senão na sua terra, entre os seus parentes e na sua casa.
5 Sayno nirmi juc ishcay gueshyagcunalata quiquinpa marcancho aliyäsergan.
5 Não pôde fazer ali nenhum milagre, senão curar uns poucos enfermos, impondo-lhes as mãos.
6 Marca mayincuna payman mana yäracuyaptinmi Jesús fiyupa laquicorgan.
6 Admirou-se da incredulidade deles. Contudo, percorria as aldeias circunvizinhas, a ensinar.
7 Nircurmi chunca ishcay (12) acrashgan cag discïpuluncunata gayaycur Jesús nergan may-saypapis ali wilacuyninta wilacog ishcag ishcag aywayänanpä. Saynöpis nergan paypa jutincho runacunapita supaycunata garguyänanpä. Nircurmi paycunata nergan:
7 Chamou Jesus os doze e passou a enviá-los de dois a dois, dando-lhes autoridade sobre os espíritos imundos.
8 “May marcapa aywarpis ama apayanquisu guepinayquita, mircapayquita ni guellayniquitapis, sinöga tucrulayquita apayanqui.
8 Ordenou-lhes que nada levassem para o caminho, exceto um bordão; nem pão, nem alforje, nem dinheiro;
9 Jatiräyashgayqui languilayquiwan aywayanqui. Ama apayanquisu trucacuyänayquipä mödanayquicunatapis.
9 que fossem calçados de sandálias e não usassem duas túnicas.
10 May marcaman charpis posädacuyashgayqui wayilacho posädaräcuyanqui juc marcaman päsayashgayquiyag.
10 E recomendou-lhes: Quando entrardes nalguma casa, permanecei aí até vos retirardes do lugar.
11 May marcachöpis mana chasquiyäshuptiquega saypita aywacuyanqui languiquicho caycag polvuta tapshirishpayqui. Sayno rurayanqui Tayta Diosninsi paycunata juzgananpä cashganta tantyacunanpä. [Sayno mana chasquishushgayquipitami Sodoma y Gomorracho tag runacuna infiernucho nacayänanpä cashganpitapis paycuna más fiyupa infiernucho nacayangapä.]”
11 Se nalgum lugar não vos receberem nem vos ouvirem, ao sairdes dali, sacudi o pó dos pés, em testemunho contra eles.
12 Sayno niptinmi acrashgan cag discïpuluncuna aywayargan marcan marcan Tayta Diosninsipa wilacuyninta wilacuraycar. Saynöpis wilacuyargan jusalicuyashgancunata cacharir Tayta Dios munashgannöna cawayänanpä.
12 Então, saindo eles, pregavam ao povo que se arrependesse;
13 Sayno wilacur purirmi supaycunatapis runacunapita garguyargan. Saynöpis gueshyagcunapa umanman aceitita winaparcur Tayta Diosta manacuyargan aliyäsinanpä. Saynöpami gueshyashganpita asca runacuna aliyäyargan.
13 expeliam muitos demônios e curavam numerosos enfermos, ungindo-os com óleo.
14 — ausente —
14 Chegou isto aos ouvidos do rei Herodes, porque o nome de Jesus já se tornara notório; e alguns diziam: João Batista ressuscitou dentre os mortos, e, por isso, nele operam forças miraculosas.
15 — ausente —
15 Outros diziam: É Elias; ainda outros: É profeta como um dos profetas.
16 — ausente —
16 Herodes, porém, ouvindo isto, disse: É João, a quem eu mandei decapitar, que ressurgiu.
17 — ausente —
17 Porque o mesmo Herodes, por causa de Herodias, mulher de seu irmão Filipe (porquanto Herodes se casara com ela), mandara prender a João e atá-lo no cárcere.
18 — ausente —
18 Pois João lhe dizia: Não te é lícito possuir a mulher de teu irmão.
19 — ausente —
19 E Herodias o odiava, querendo matá-lo, e não podia.
20 — ausente —
20 Porque Herodes temia a João, sabendo que era homem justo e santo, e o tinha em segurança. E, quando o ouvia, ficava perplexo, escutando-o de boa mente.
21 Saypita rey Herodes diancho fiestata rurarmi gayasergan autoridäcunata, soldäducunapa más mandagnincunata y Galileacho tag rïcu runacunatapis.
21 E, chegando um dia favorável, em que Herodes no seu aniversário natalício dera um banquete aos seus dignitários, aos oficiais militares e aos principais da Galileia,
22 Mësacho lapan jamaraycäyaptinmi Herodiaspa jipash wawan yaycurir tushorgan. Sayno tushushganta ricarmi selläma cushicuyargan rey Herodes y mësacho jamaraycag runacunapis. Saymi jipashta rey Herodes nergan: “Manacamay imata munashgayquitapis.
22 entrou a filha de Herodias e, dançando, agradou a Herodes e aos seus convivas. Então, disse o rei à jovem: Pede-me o que quiseres, e eu to darei.
23 ‘Mandashgayqui nacionta pulanta raquipaycamay’ nimaptiquipis raquipäshayquimi.”
23 E jurou-lhe: Se pedires mesmo que seja a metade do meu reino, eu ta darei.
24 Sayno niptin maman cagman say jipash aywaycur taporgan: “¿Imatatä manacöman, mamay?” nir.
24 Saindo ela, perguntou à sua mãe: Que pedirei? Esta respondeu: A cabeça de João Batista.
25 Maman sayno yäsiptinmi rey Herodes cagman cutiycur nergan: “Noga munä canan höra Juan Bautistapa umanta plätucho gomänayquitami.”
25 No mesmo instante, voltando apressadamente para junto do rei, disse: Quero que, sem demora, me dês num prato a cabeça de João Batista.
26 — ausente —
26 Entristeceu-se profundamente o rei; mas, por causa do juramento e dos que estavam com ele à mesa, não lha quis negar.
27 — ausente —
27 E, enviando logo o executor, mandou que lhe trouxessem a cabeça de João. Ele foi, e o decapitou no cárcere,
28 Nircurna umanta roguriycur plätuwan apaycur jipashta entregargan. Chasquircurnami jipashga mamanta entregaycorgan.
28 e, trazendo a cabeça num prato, a entregou à jovem, e esta, por sua vez, a sua mãe.
29 Sayno rurashganta wiyaycur Juanpa discïpuluncuna aywar ayanta shuntacuyargan pampayänanpä.
29 Os discípulos de João, logo que souberam disto, vieram, levaram-lhe o corpo e o depositaram no túmulo.
30 Jesuspa apostolnincunanami ali wilacuyta wilacushganpita lapan cutiyämorgan. Nircurnami Jesusta wilayargan may-saychöpis yachasir purishgancho imano cayashgantapis.
30 Voltaram os apóstolos à presença de Jesus e lhe relataram tudo quanto haviam feito e ensinado.
31 Asca runacuna payman juntapäyaptin micunanpäpis tiempun mana captinmi apostolnincunata Jesús nergan: “Acu aywashun sunyagninman saycho jamapänansipä.”
31 E ele lhes disse: Vinde repousar um pouco, à parte, num lugar deserto; porque eles não tinham tempo nem para comer, visto serem numerosos os que iam e vinham.
32 Sayno nirmi apostolnincunawan büquiman Jesús wisarcur gochata päsayargan sunyagninman aywayänanpä.
32 Então, foram sós no barco para um lugar solitário.
33 Saypa aywaptinpis runacuna tantyayargan maypa aywaycashgantapis. Saymi may-say marcacunapita jucla aywayargan Jesuspita más puntata sunyagman chäyänanpä.
33 Muitos, porém, os viram partir e, reconhecendo-os, correram para lá, a pé, de todas as cidades, e chegaram antes deles.
34 Büquipita urarcurnami Jesús tarergan asca runacuna saycho shuyaraycagta. Misegniynag uyshacunano caycagta ricarmi Jesús cuyapashpan paycunata yachasergan.
34 Ao desembarcar, viu Jesus uma grande multidão e compadeceu-se deles, porque eram como ovelhas que não têm pastor. E passou a ensinar-lhes muitas coisas.
35 Pasa tardiyaptinnami Jesusta discïpuluncuna niyargan: “Caychöga manami imapis cansu runacuna micuyänanpä.
35 Em declinando a tarde, vieram os discípulos a Jesus e lhe disseram: É deserto este lugar, e já avançada a hora;
36 Tardina caycaptenga lapan runacuna aywacuyäsun micuyta rantiyänanpä.”
36 despede-os para que, passando pelos campos ao redor e pelas aldeias, comprem para si o que comer.
37 Sayno niptin Jesús nergan: “Manami paycunaga micuy asheg aywayanmansu. Paycunataga micuyta gamcuna garayay.”
37 Porém ele lhes respondeu: Dai-lhes vós mesmos de comer. Disseram-lhe: Iremos comprar duzentos denários de pão para lhes dar de comer?
38 Sayno niptin Jesús nergan: “Guepiquicho ayca tantayquicuna cashgantapis ricayämuy.”
38 E ele lhes disse: Quantos pães tendes? Ide ver! E, sabendo-o eles, responderam: Cinco pães e dois peixes.
39 Nircur discïpuluncunata Jesús nergan runacunata raquircur raquircur pashpaman jamasiyänanpä.
39 Então, Jesus lhes ordenou que todos se assentassem, em grupos, sobre a relva verde.
40 Sayno niptin jamacuyargan pachac-cama (100) y pisga chunca-cama (50).
40 E o fizeram, repartindo-se em grupos de cem em cem e de cinquenta em cinquenta.
41 Saypitanami pisga tantatawan ishcay pescäduta aptarcur Jesús ciëlupa ricärishpan Tayta Diosta manacur agradëcicorgan. Nircurna paquircur paquircur discïpuluncunata macyargan lapan runacunata aypuyänanpä.
41 Tomando ele os cinco pães e os dois peixes, erguendo os olhos ao céu, os abençoou; e, partindo os pães, deu-os aos discípulos para que os distribuíssem; e por todos repartiu também os dois peixes.
42 Saymi lapan micuyargan pacha junta.
42 Todos comeram e se fartaram;
43 Nircurna pusupacuyashgancunata discïpulucuna shuntayargan chunca ishcay (12) canasta juntata.
43 e ainda recolheram doze cestos cheios de pedaços de pão e de peixe.
44 Saycho micogcunaga cayargan pisga waranga (5,000) runacunami.
44 Os que comeram dos pães eram cinco mil homens.
45 Saypitana discïpuluncunata Jesús nergan büquiman wisarcur Betsaida marcaman naupayänanpä. Discïpuluncuna aywacuyaptinmi saycho cag runacunata despachapacur Jesús quëdacorganrä.
45 Logo a seguir, compeliu Jesus os seus discípulos a embarcar e passar adiante para o outro lado, a Betsaida, enquanto ele despedia a multidão.
46 Nircurnami jircaman wisargan Tayta Diosta manacunanpä.
46 E, tendo-os despedido, subiu ao monte para orar.
47 Pasa sacaycaptinnami discïpuluncuna büquiwan carutana aywaycäyargan. Sayyäga jircalachörämi Jesús caycargan.
47 Ao cair da tarde, estava o barco no meio do mar, e ele, sozinho em terra.
48 Saypita ricargan vientu cutisimuptin büquiwan nacar discïpuluncuna aywaycäyagta. Walpa wagay hörano captinnami paycuna cagman yacu jananpa Jesús aywargan.
48 E, vendo-os em dificuldade a remar, porque o vento lhes era contrário, por volta da quarta vigília da noite, veio ter com eles, andando por sobre o mar; e queria tomar-lhes a dianteira.
49 Büqui naupanpa päsag-tucuycaptinmi discïpuluncuna payta ricargan. Saymi alma cashganta yarpäyashpan fiyupa mansacäyargan.
49 Eles, porém, vendo-o andar sobre o mar, pensaram tratar-se de um fantasma e gritaram.
50 Sayno mansacäyaptinmi Jesús nergan: “¡Ama mansayämaysu! Nogami caycä.”
50 Pois todos ficaram aterrados à vista dele. Mas logo lhes falou e disse: Tende bom ânimo! Sou eu. Não temais!
51 Sayno nir büquiman wisarcuyaptin vientupis jucla chawargan. Saycunata ricarmi discïpuluncunaga segaypa mansacashno ricacuyargan.
51 E subiu para o barco para estar com eles, e o vento cessou. Ficaram entre si atônitos,
52 Paycunaga pisga waranga (5,000) runacunata garananpä milagruta rurashganta ricarpis manami tantyacuyargansu rasunpaypa munayyog Jesús cashganta.
52 porque não haviam compreendido o milagre dos pães; antes, o seu coração estava endurecido.
53 Galilea gochata simparcurnami chäyargan Genesaret pampaman. Saychömi discïpuluncuna büquita watargan yacu mana apananpä.
53 Estando já no outro lado, chegaram a terra, em Genesaré, onde aportaram.
54 Büquipita Jesús urarcuptinnami runacuna jucla payta reguiyargan.
54 Saindo eles do barco, logo o povo reconheceu Jesus;
55 Jesús saycho cashganta wiyashpanmi may-saypitapis runacuna gueshyagcunata quirmawan apayargan.
55 e, percorrendo toda aquela região, traziam em leitos os enfermos, para onde ouviam que ele estava.
56 Saypita marcacunapa y jalgacunapapis Jesús puriptinmi päsananpä cag nänimanpis gueshyagcunata churayargan. Saypa päsaptinmi gueshyagcuna payta ruwacuyargan mödananpa cuchunta yataylapis yataycuyänanpä. Lapanpis Jesuspa mödananta yataycogcunaga aliyäyarganmi.
56 Onde quer que ele entrasse nas aldeias, cidades ou campos, punham os enfermos nas praças, rogando-lhe que os deixasse tocar ao menos na orla da sua veste; e quantos a tocavam saíam curados.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.