Lucas 15

Mushog Testamento (QVHNT) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Impuesto cobragcunawan Diosta mana cäsucog runacunapis aywayargan Jesús yachasishganta wiyayänanpä.
1 Ora, chegavam-se a ele todos os publicanos e pecadores para o ouvir.
2 Sayta ricar fariseucunawan Moisés guelgashganta yachasegcuna Jesusta jamurargan: “¿Imanirtä cay runaga Diosta mana cäsucogcunawan shuntacaycur micun?”
2 E os fariseus e os escribas murmuravam, dizendo: Este recebe pecadores, e come com eles.
3 Sayno niyaptinmi Jesús tantyasergan:
3 Então ele lhes propôs esta parábola:
4 “Pipis pachac (100) uyshanpita jucta ograycorga ¿manacu waquin cagta juc pasaman ayluycur jucla aywan ashimunanpä?
4 Qual de vós é o homem que, possuindo cem ovelhas, e perdendo uma delas, não deixa as noventa e nove no deserto, e não vai após a perdida até que a encontre?
5 Tariycorga cushishmi aparicurcur apan waquin cagman talunanpä.
5 E achando-a, põe-na sobre os ombros, cheio de júbilo;
6 Wayinman chaycurnami vecïnuncunatawan reguinacuyashgancunata shuntaycur cushish wilapan: ‘¡Ograshgä uyshätami tarishcä!’
6 e chegando a casa, reúne os amigos e vizinhos e lhes diz: Alegrai-vos comigo, porque achei a minha ovelha que se havia perdido.
7 Say runa uyshata tariycur cushicushgannölami Tayta Diosninsiwan angilcunapis cushicuyan juclaylapis jusasapa runa Diosta chasquicuptin. Sayno cushicuyan isgun chunca isgun (99) Dios munashganno cawag runacunapä cushicushganpita masmi.
7 Digo-vos que assim haverá maior alegria no céu por um pecador que se arrepende, do que por noventa e nove justos que não necessitam de arrependimento.
8 “Sayno pï warmipis chunca (10) guellayninpita jucta ograycorga acsita sarircasirmi jucla wayinta pisapacun ograshgan guellayta ashinanpä.
8 Ou qual é a mulher que, tendo dez dracmas e perdendo uma dracma, não acende a candeia, e não varre a casa, buscando com diligência até encontrá-la?
9 Ashiycashgancho tariycorga vecïnancunata y reguinacuyashgancunatapis shuntaycur cushishmi wilapan: ‘¡Ograshgä guellaynëtami tarishcä!’ nir.
9 E achando-a, reúne as amigas e vizinhas, dizendo: Alegrai-vos comigo, porque achei a dracma que eu havia perdido.
10 Saynömi Tayta Diosninsipa angilnincunapis cushicuyan juc runalapis jusalicuycunata cacharir Tayta Diosninsita chasquicuptin.”
10 Assim, digo-vos, há alegria na presença dos anjos de Deus por um só pecador que se arrepende.
11 Mastapis Jesús nergan: “Juc runapashi ishcay olgu surincuna cayargan.
11 Disse-lhe mais: Certo homem tinha dois filhos.
12 Sayshi shulca cag surin papäninta nergan: ‘Papá, nogata raquipämänayquipä cagcunata jucla raquipaycalämay.’ Sayno niptinshi papänin raquipaycorgan paypä cagcunata.
12 O mais moço deles disse ao pai: Pai, dá-me a parte dos bens que me toca. Repartiu-lhes, pois, os seus haveres.
13 Saypita juc ishcay junaglatanashi lapan chasquishgancunata ranticuycorgan. Nircur say guellaywan aywacorgan caru marcapa. Saychönashi munashganta rurar lapan guellayninta manacagcunacho ushargan.
13 Poucos dias depois, o filho mais moço ajuntando tudo, partiu para um país distante, e ali desperdiçou os seus bens, vivendo dissolutamente.
14 — ausente —
14 E, havendo ele dissipado tudo, houve naquela terra uma grande fome, e começou a passar necessidades.
15 — ausente —
15 Então foi encontrar-se a um dos cidadãos daquele país, o qual o mandou para os seus campos a apascentar porcos.
16 Cuchita misirnashi segaypa micanar cuchipa micuynintapis micuyta munargan. Sayno micanaycaptinpis micuy mana captinshi pipis garargansu.
16 E desejava encher o estômago com as alfarrobas que os porcos comiam; e ninguém lhe dava nada.
17 Sayshi yarpachacorgan: ‘Papänëpa arognincunaga pacha junta micushcher caycäyan, caycho micanaypita wanunaptë.
17 Caindo, porém, em si, disse: Quantos empregados de meu pai têm abundância de pão, e eu aqui pereço de fome!
18 Cayno canäpa trucanga papänë cagpa cuticushä. Chaycorga caynömi nishä: “Papá, perdonaycalämay. Gomashgayquicunata manacagcho usharmi jusalicushcä. Manami gam munashgayquinösu ni Tayta Diosninsi munashgannösu rurashcä.
18 Levantar-me-ei, irei ter com meu pai e dir-lhe-ei: Pai, pequei contra o céu e diante de ti;
19 Cananpitaga ama chasquimaysu suriquitanöga, sinöga mincayniquitanölana chasquiycalämay.” ’
19 já não sou digno de ser chamado teu filho; trata-me como um dos teus empregados.
20 Sayno yarpachacusquir cuticorgan papänin cagpa.
20 Levantou-se, pois, e foi para seu pai. Estando ele ainda longe, seu pai o viu, encheu-se de compaixão e, correndo, lançou-se-lhe ao pescoço e o beijou.
21 Sayshi surin nergan: ‘¡Perdonaycalämay, papá! Gomashgayquicunata manacagcho ushar jusalicushcämi. Manami gam munashgayquinösu ni Tayta Diosninsi munashgannösu rurashcä. Cananpitaga ama suriquitano chasquimaysu, sinöga mincayniquitanölana chasquiycalämay.’
21 Disse-lhe o filho: Pai, pequei conta o céu e diante de ti; já não sou digno de ser chamado teu filho.
22 “Sayno nicaptinshi papänin ashmaynincunata nergan: ‘Más ali cag mödanata jucla jorgayämuy surë trucacunanpä. Saynöpis sortïjata y zapatuta jorgayämuy jaticunanpä.
22 Mas o pai disse aos seus servos: Trazei depressa a melhor roupa, e vesti-lha, e ponde-lhe um anel no dedo e alparcas nos pés;
23 Nircur werannin turishta pishtayay fiestata ruranansipä.
23 trazei também o bezerro, cevado e matai-o; comamos, e regozijemo-nos,
24 ¡Cay surëga wanushno cashganpita cawarimushnömi caycan! ¡Ogracash cashganpitami yurimush!’ Sayno nir cushicurshi fiestata rurayargan.
24 porque este meu filho estava morto, e reviveu; tinha-se perdido, e foi achado. E começaram a regozijar-se.
25 “Sayyag mayor cag surenga chacrachöshi caycargan. Saypita cutimur wayiman chaycashganchöshi wiyargan wayincho fiestata ruraycäyagta.
25 Ora, o seu filho mais velho estava no campo; e quando voltava, ao aproximar-se de casa, ouviu a música e as danças;
26 Sauraga juc ashmayninta gayaycur taporgan wayincho imanir fiestata ruraycäyashgantapis.
26 e chegando um dos servos, perguntou-lhe que era aquilo.
27 Tapuptin ashmaynin nergan: ‘Wauguiquimi cutimush. Saymi papäniqui pishtasish werannin turishta wauguiqui chämushganpita cushicur.’
27 Respondeu-lhe este: Chegou teu irmão; e teu pai matou o bezerro cevado, porque o recebeu são e salvo.
28 Sayno wilaptinshi fiyupa rabiashpan wayinman yaycuyta munargansu. Sauraga papänin aywaycurshi ruwargan wayiman yaycunanpä.
28 Mas ele se indignou e não queria entrar. Saiu então o pai e instava com ele.
29 Sayshi papäninta nergan: ‘Gam musyashgayquinöpis mana yargucuypami gamta yanapaycä lapan nimashgayquicunata rurar. Sayno yanapaycaptëpis manami imaypis gomashcanquisu ni juc cabralatapis amïgöcunawan fiestata ruranäpä.
29 Ele, porém, respondeu ao pai: Eis que há tantos anos te sirvo, e nunca transgredi um mandamento teu; contudo nunca me deste um cabrito para eu me regozijar com meus amigos;
30 ¡Cay guela suriqui jusalicuylacho cawag warmicunawan guellayniquita ushasquir cutiycamuptinmi isanga pishtasishcanqui werannin turishtarä!’
30 vindo, porém, este teu filho, que desperdiçou os teus bens com as meretrizes, mataste-lhe o bezerro cevado.
31 “Sayno niptin taytan nergan: ‘Imano captinpis gamga mana yargucuypami nogawan caycanqui, hïjo. Saymi lapan imaycäcunapis gamlapäna caycan.
31 Replicou-lhe o pai: Filho, tu sempre estás comigo, e tudo o que é meu é teu;
32 Wauguiqui jusalicuyta cacharir cutimush caycaptenga imano captinpis fiestata rurashun.’ ”
32 era justo, porém, regozijarmo-nos e alegramo-nos, porque este teu irmão estava morto, e reviveu; tinha-se perdido, e foi achado.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.