Atos 22
Mushog Testamento (QVHNT) vs NAA
1 Saymi Pablo nergan: “Taytacuna, wiyayämay.”
1 — Irmãos e pais, escutem agora o que tenho a dizer em minha defesa.
2 Quiquincunapa idiömancho Pablo parlashganta wiyarmi lapanpis upälacuyargan. Saymi nergan:
2 Quando ouviram que Paulo lhes falava em língua hebraica, fizeram mais silêncio ainda. Paulo continuou:
3 “Nogapis Israel runami caycä. Cilicia provinciacho cag Tarso marcachömi yurishcä. Isanga winashcä Jerusalenchömi. Gamalielmi yachasimash Moisés guelgashgan leycunata. Sayno carmi Tayta Diosninsipa leynincunata lapan shongöwan cumplir gamcunano cargä.
3 — Eu sou judeu, nasci em Tarso da Cilícia, mas fui criado nesta cidade e aqui fui instruído aos pés de Gamaliel, segundo o rigor da Lei de nossos antepassados, sendo zeloso para com Deus, assim como todos vocês o são no dia de hoje.
4 Alita ruraycashgäta yarparmi Jesusta chasquicogcunata ushacäsiyta munar warmitapis olgutapis carcilman wichgasergä.
4 Persegui este Caminho até a morte, prendendo homens e mulheres e lançando-os na cadeia.
5 Sayno rurashgäta musyarmi más mandag cüra y lapan Israel mayor runacunapis ordinta goyämargan Damascucho cag autoridäcuna yanapäyämänanpä. Saymi aywaycargä Jesucristuta chasquicogcunata Jerusalenman prësu apaycamur castigasinäpä.
5 Disto são testemunhas o sumo sacerdote e todos os anciãos. Deles eu recebi cartas para os irmãos judeus de Damasco, e fui até lá para trazer amarrados a Jerusalém os que também lá estivessem, para serem punidos.
6 “Damascuman chänäpäna caycaptëmi pulan junagno elagpita nogaman ciëlupita elgucuyno chipipimorgan.
6 — Ora, aconteceu que, enquanto eu viajava, já perto de Damasco, quase ao meio-dia, repentinamente, uma grande luz do céu brilhou ao redor de mim.
7 Saymi pasaman tunir wiyargä cayno nimogta: ‘Saulo, Saulo, ¿imanirtä nogapa conträ sharcuycanqui?’
7 Então caí por terra, ouvindo uma voz que me dizia: “Saulo, Saulo, por que você me persegue?”
8 Sauraga taporgä ‘¿Pitä canqui, taytay?’ Sayno niptëmi nimargan: ‘Nogaga Jesucristumi caycä. Yäracamagcunata gaticacharga nogapa conträmi caycanqui.’
8 Perguntei: “Senhor, quem é você?” Ao que me respondeu: “Eu sou Jesus, o Nazareno, a quem você persegue.”
9 “Say asicyämogta ricar nogawan aywagcuna fiyupa mansacäyargan. Isanga Jesucristo parlapämashgantaga manami wiyayargansu.
9 — Os que estavam comigo viram a luz, sem, contudo, perceber o sentido da voz de quem falava comigo.
10 Payta chiquiycashgäta nimaptinmi taporgä: ‘¿Imatatä ruräman, taytay?’ Saynami nimargan: ‘Sharcurcur ayway Damasco marcaman. Saychönami juc runa nishunquipä imata ruranayquipä cashgantapis.’
10 Então perguntei: “Senhor, o que devo fazer?” E o Senhor me disse: “Levante-se, entre em Damasco, onde lhe dirão tudo o que você precisa fazer.”
11 Ciëlupita asicyämushganwan gaprayash captëmi nogawan aywaycagcuna janchaylapa chäsiyämargan Damasco marcaman.
11 Tendo ficado cego por causa da intensidade daquela luz, guiado pela mão dos que estavam comigo, cheguei a Damasco.
12 “Say marcachömi targan Ananías jutiyog runa. Paymi Moisés guelgashgan leycunata cumplir Tayta Diosninsi munashganno cawargan. Damascucho tag Israel runacuna payga ali runa cashgantami niyan.
12 — Um homem chamado Ananias, piedoso conforme a Lei, tendo bom testemunho de todos os judeus que ali moravam,
13 Ananías ricamagnë shamurmi nimargan: ‘Waugui Saulo, cananpita yapaynami ricanqui.’ Sayno nimaptinmi jinan höra ricargä.
13 veio procurar-me e, chegando perto de mim, disse: “Irmão Saulo, recupere a visão!” Nessa mesma hora, recuperei a visão e olhei para ele.
14 Nircurmi nimargan: ‘Israel runacuna adorayashgan Tayta Diosninsimi acrashushcanqui pay munashganno cawanayquipä, Jesucristo yuripäshunayquipä y parlashgancunatapis wiyanayquipä.
14 Então ele disse: “O Deus de nossos pais escolheu você de antemão para conhecer a vontade dele, ver o Justo e ouvir a voz dele.
15 Sayno ricash y wiyash carmi pï-maytapis Jesucristupa wilacuyninta wilapanquipä.
15 Porque você terá de ser testemunha dele diante de todos, anunciando as coisas que você tem visto e ouvido.
16 Canan jucla bautizacur Tayta Diosninsita manacuy lapan jusalicushgayquicunata perdonashunayquipä.’
16 E agora, o que está esperando? Levante-se, receba o batismo e lave os seus pecados, invocando o nome dele.”
17 — ausente —
17 — Quando voltei para Jerusalém, enquanto orava no templo, sobreveio-me um êxtase,
18 — ausente —
18 e vi o Senhor. Ele me disse: “Ande logo e saia imediatamente de Jerusalém, porque não aceitarão o seu testemunho a meu respeito.”
19 Sayno nimaptinmi noga nergä: ‘Paycuna musyayanmi contrayqui naupata cashgäta. Saynöpis musyayanmi may-say sinagogaman aywar gamman yäracogcunata maga magarcur carcilman apashgäta.
19 Eu respondi: “Senhor, eles bem sabem que eu ia de sinagoga em sinagoga, prendendo e açoitando os que criam em ti.
20 Wilacogniqui Estebanta wanusiyaptinpis saychömi caycargä “¡Wanusiy!” nishpä. Nogami sararargä wanusegcunapa janan cag mödanancunatapis. Sayno contrayqui caycarpis gamta chasquicushgäta runacuna musyayanmi. Sayta musyaycarga ¿manasurä paycunapis ricacayämashpan chasquicuyäshunquipä, taytay?’
20 Quando se derramava o sangue de Estêvão, tua testemunha, eu também estava presente, consentia nisso e até guardei as capas dos que o matavam.”
21 Sayno niptëpis Jesucristo nimargan: ‘Sayno yarpaptiquipis gamta cachaycä caru marcacunapa aywar mana Israel runacunata nogapa wilacuynëta wilapänayquipämi.’ ”
21 Mas ele me disse: “Vá, porque eu o enviarei para longe, aos gentios.”
22 Mana Israel runacunaman wilacog aywananpä nishganta Pablo wilaptinmi runacuna fiyupa rabiashpan niyargan: “¡Say runa ama cawasunsu! ¡Jucla wanusishun!” nir.
22 Até este ponto a multidão ficou ouvindo. Mas, quando Paulo disse isso, começaram a gritar bem alto: — Fora com ele! Mate-o, porque ele não merece viver!
23 Sayno rabiashpanmi janan cag mödanancunatapis logtirir tapshiyargan. Nircurmi alpatapis junagpa mashiyargan fiyupa gaparäyashpan.
23 Enquanto eles gritavam, tiravam as suas capas e jogavam poeira para o ar,
24 Sayno niyaptinmi Pabluta cuartil rurinman yaycaycasir say comandanti soldäducunata nergan: “Cay runata castigayay. Sayrämi wilamäshun imanir paypa contran runacuna sharcuyashgantapis.”
24 o comandante ordenou que Paulo fosse recolhido à fortaleza e que, sob açoite, fosse interrogado para saber por que motivo estavam gritando assim contra ele.
25 Castigananpä wataraycäsiptinnami say soldäducunapa capitanninta Pablo nergan: “Nogaga Roma runami caycä. Autoridäcunapis manarämi juzgayämanräsu. Sayno caycaptenga ¿imanirtä castigamayta munaycäyanqui?”
25 Quando o estavam amarrando com correias, Paulo perguntou ao centurião que ali estava: — Será que vocês têm o direito de açoitar um cidadão romano, sem que ele tenha sido condenado?
26 Sayno niptinmi capitán aywargan comandantiman Pablo nishganta wilananpä. Saymi chaycur nergan: “Say runaga Roma runashi. ¿Cananga imatatä rurashun, taytay?”
26 Ouvindo isto, o centurião procurou o comandante e lhe disse: — Que é isso que o senhor está prestes a fazer? Saiba que aquele homem é cidadão romano.
27 Sayno niptinmi say comandanti aywaycur Pabluta taporgan: “¿Rasunpacu Roma runa canqui?” nir.
27 Então o comandante veio e perguntou a Paulo: — Diga-me uma coisa: você é romano? Paulo respondeu: — Sou.
28 Saymi comandanti nergan: “Noga Roma runa canäpäga asca guellaytarämi pägashcä.”
28 E o comandante disse: — Eu tive de gastar muito dinheiro para conseguir essa cidadania. Ao que Paulo respondeu: — Pois eu a tenho de nascença.
29 Sayno niptinmi castigananpä sararag soldäducuna Pabluta cachariycuyargan. Say comandantipis Roma runa cashganta musyar mansarergan cadinasishganpita.
29 Imediatamente se afastaram os que iam interrogá-lo com açoites. O próprio comandante ficou com medo quando soube que Paulo era romano, porque tinha mandado amarrá-lo.
30 Waraynin junag say comandanti musyayta munargan Pabluta imanir runacuna chiquiyashgantapis. Saymi mandag cüracunatawan Israel runacunapa autoridänincunata gayasergan. Nircur Pabluta apasergan say autoridäcuna shuntacäyashgan cagman.
30 No dia seguinte, querendo certificar-se dos motivos por que Paulo vinha sendo acusado pelos judeus, o comandante o soltou e ordenou que se reunissem os principais sacerdotes e todo o Sinédrio. E, mandando trazer Paulo, apresentou-o diante deles.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.