Atos 16

Mushog Testamento (QVHNT) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Saypita Derbe y Listra marcacunaman Pabluwan Silas chäyargan. Listra marcachömi Timoteuwan reguinacuyargan. Timoteupa taytan mana Israel runa captinpis mamanga Israel warmimi cargan. Saynöpis Timoteupa mamanga Jesucristuta chasquicushmi cargan.
1 Chegou a Derbe e depois a Listra. Havia ali um discípulo, chamado Timóteo, filho de uma judia cristã, mas de pai grego,
2 Listra y Iconio marcacunacho tag waugui-panicuna lapanpis parlayargan Timoteo ali magta cashganta.
2 que gozava de ótima reputação junto dos irmãos de Listra e de Icônio.
3 Timoteupa taytan mana Israel runa captinmi Israel runacuna musyayargan Timoteupa cuerpun mana señalash cashganta. Saymi walquinanpä Pablo pushayta munar Israel runacuna mana jamuräyänanpä Timoteupa cuerpunta señalasergan.
3 Paulo quis que ele fosse em sua companhia. Ao tomá-lo consigo, circuncidou-o, por causa dos judeus daqueles lugares, pois todos sabiam que o seu pai era grego.
4 Saypita quimsanna marcan marcan aywayargan Jesucristupa wilacuyninta wilacuraycar. Marcan marcan charmi apostolcuna y mayor wauguicuna apasiyashgan cartata liyipashpan waugui-panicunata shacyäsergan cartacho guelgashgannöla lapantapis cumpliyänanpä.
4 Nas cidades pelas quais passavam, ensinavam que observassem as decisões que haviam sido tomadas pelos apóstolos e anciãos em Jerusalém.
5 Sayno tantyasiyaptinmi waugui-panicuna fiyupa cushicuyargan. Saymi waran waran runacuna Jesusta chasquicuyargan.
5 Assim as igrejas eram confirmadas na fé, e cresciam em número dia a dia.
6 Saypitami Pablo walquegnincunawan Asia provinciaman aywayta munayargan Jesucristupa ali wilacuyninta wilacuyänanpä. Sayno yarpaptinpis Santu Espíritu manami saypa aywayänanta munargansu. Saynami Frigia y Galacia provinciacunacho cag marcacunaman chaycuyashpan Jesucristupa wilacuyninta wilacuyargan.
6 Atravessando em seguida a Frígia e a província da Galácia, foram impedidos pelo Espírito Santo de anunciar a palavra de Deus na {província da} Ásia.
7 Misia provinciaman chaycurnami aywayta yarpäyargan Bitinia provinciapa. Saychöpis Santu Espíritu manami munargansu saypa aywayänanta.
7 Ao chegarem aos confins da Mísia, tencionavam seguir para a Bitínia, mas o Espírito de Jesus não o permitiu.
8 Misia provinciapa päsarmi chäyargan Troas marcaman.
8 Depois de haverem atravessado rapidamente a Mísia, desceram a Trôade.
9 Saychönami sueñuynincho Pablo ricargan Macedonia provinciapita juc runa gayacaycämogta: “Cayman simpaycalämuy nogacunata yanapäyämänayquipä, taytay” nir.
9 De noite, Paulo teve uma visão: um macedônio, em pé, diante dele, lhe rogava: Passa à Macedônia, e vem em nosso auxílio!
10 Pablo sayno ricashganta wilayämaptinmi tantyayargä say marcacunamanpis wilacuyninta chäsiyänäpä Tayta Dios munashganta. Saymi jucla puestucuyargä Macedoniaman aywayänäpä.
10 Assim que teve essa visão, procuramos partir para a Macedônia, certos de que Deus nos chamava a pregar-lhes o Evangelho.
11 Troas marcapita büquiwan aywar chäyargä Samotracia islaman. Saypita waraynin junagrämi chäyargä Neápolis marcaman.
11 Embarcados em Trôade, fomos diretamente à Samotrácia e no outro dia a Neápolis;
12 Saypitana Macedonia provinciaman aywar chäyargä Filipos marcamanpis. Say marcaga cargan Roma runacuna täyashgan marcami. Say marcachömi nogacuna juc ishcay junag goyäyargärä.
12 e dali a Filipos, que é a cidade principal daquele distrito da Macedônia, uma colônia {romana}. Nesta cidade nos detivemos por alguns dias.
13 Saycho goyarmi yarpäyargä Tayta Diosninsita manacuyänanpä Israel runacuna sábado jamay junag captin mayu cuchuncho shuntacäyashganta. Sayman aywarmi tariyargä shuntacash caycag warmicunata. Paycunatami Jesucristupa ali wilacuyninta wilapäyargä.
13 No sábado, saímos fora da porta para junto do rio, onde pensávamos haver lugar de oração. Aí nos assentamos e falávamos às mulheres que se haviam reunido.
14 Say warmicunawanmi caycänä Tayta Diosninsiman yäracog Lidia jutiyog warmipis. Payga Tiatira marcapita carmi morädo fïnu tëlacunata ranticog. Jesucristo salvamagninsi cashganta Pablo wilapaptinmi Lidia shumag tantyacur Jesucristuta chasquicorgan. Sayno chasquicunanpäga Tayta Diosninsimi payta tantyasergan.
14 Uma mulher, chamada Lídia, da cidade dos tiatirenos, vendedora de púrpura, temente a Deus, nos escutava. O Senhor abriu-lhe o coração, para atender às coisas que Paulo dizia.
15 Saypita Lidiapa castancunapis Jesucristuta chasquicuyaptinmi paycunata bautizayargä. Nircurnami nogacunata Lidia ruwacayämargan: “Nogapis Jesucristuta chasquicushgana caycaptëga wayëman aywayculäshun, taytay, saycho goyäpäyämänayquipä” nir. Sayno niyämaptinmi posädacuyargä paypa wayinchöna.
15 Foi batizada juntamente com a sua família e fez-nos este pedido: Se julgais que tenho fé no Senhor, entrai em minha casa e ficai comigo. E obrigou-nos a isso.
16 Juc cutimi Diosta manacuyänäpä cagman aywaycashgächo tincuyargä supaypa munayninwan adivinag jipashwan. Say jipash adivinaptinmi patronnincuna asca guellayta gänayargan.
16 Certo dia, quando íamos à oração, eis que nos veio ao encontro uma moça escrava que tinha o espírito de Pitão, a qual com as suas adivinhações dava muito lucro a seus senhores.
17 Say jipashmi nogacunata gatiräyämargan: “¡Cay runacunaga munayyog Tayta Dios munashganno cawagmi! ¡Paycunami gamcunata tantyasiyäshunquipä imano salvacuyänayquipä cashgantapis!” nir.
17 Pondo-se a seguir a Paulo e a nós, gritava: Estes homens são servos do Deus Altíssimo, que vos anunciam o caminho da salvação.
18 Sayno waran waran büllata rurar gatiräyämaptinmi Pablo rabiacushpan jipashcho caycag supayta nergan: “¡Jesucristupa jutinchömi gamta gargö cay jipashpita yargunayquipä!” Sayno niptinmi jinan höra say jipashpita supay yargorgan.
18 Repetiu isto por muitos dias. Por fim, Paulo enfadou-se. Voltou-se para ela e disse ao espírito: Ordeno-te em nome de Jesus Cristo que saias dela. E na mesma hora ele saiu.
19 Saymi say jipashpa patronnincuna guellayta mana gänayänanpä captinna prësu sariyargan Pablutawan Silasta. Nircurna autoridäcunaman apayargan pläzacho lapan runacunapa naupancho juzgayänanpä.
19 Vendo seus amos que se lhes esvaecera a esperança do lucro, pegaram Paulo e Silas e levaram-nos ao foro, à presença das autoridades.
20 — ausente —
20 Em seguida, apresentaram-nos aos magistrados, acusando: Estes homens são judeus; amotinam a nossa cidade.
21 — ausente —
21 E pregam um modo de vida que nós, romanos, não podemos admitir nem seguir.
22 — ausente —
22 O povo insurgiu-se contra eles. Os magistrados mandaram arrancar-lhes as vestes para açoitá-los com varas.
23 Sayno wirurcasirnami paycunata carcilman wichgasiyargan. Nircurna prësucuna cuidag runata nergan: “Mana gueshpiyänanpä paycunata seguro llävinqui.”
23 Depois de lhes terem feito muitas chagas, meteram-nos na prisão, mandando ao carcereiro que os guardasse com segurança.
24 Sayno niyaptinmi wichgargan más ruri cag calapösuman. Nircurmi chaquincunata “cëpo” nishgan racta tablapa ishcay uchcuncunaman jatergan mana yargunanpä.
24 Este, conforme a ordem recebida, meteu-os na prisão inferior e prendeu-lhes os pés ao cepo.
25 Saypita pulan pagasno caycaptinmi Pabluwan Silas Tayta Diosninsita manacurir cantayargan. Sayno cantayashgantaga waquin cag prësucunapis wiyayarganmi.
25 Pela meia-noite, Paulo e Silas rezavam e cantavam um hino a Deus, e os prisioneiros os escutavam.
26 Sayno cantaycäyaptinmi elagpita fiyupa pasa sucsucyar carcilta cuyusergan. Saynöpis lapan puncucuna jucla quichacäcorgan y prësucuna wataräyashgan cadinacunapis pascacäcuyargan.
26 Subitamente, sentiu-se um terremoto tão grande que se abalaram até os fundamentos do cárcere. Abriram-se logo todas as portas e soltaram-se as algemas de todos.
27 Saymi prësucunata cuidag runapis pasa sucsucyaptin riccharcamunanpäga puncucuna quichacash caycäyargan. Saymi prësucuna gueshpicuyashganta yarpar espädanta jorgurir quiquin wanusicuyta munargan.
27 Acordou o carcereiro e, vendo abertas as portas do cárcere, supôs que os presos haviam fugido. Tirou da espada e queria matar-se.
28 Sayno wanusicuyta munaptinmi Pablo fuertipa nergan: “¡Ama wanusicuysu! ¡Caycho lapämi caycäyä!”
28 Mas Paulo bradou em alta voz: Não te faças nenhum mal, pois estamos todos aqui.
29 Saymi prësucunata cuidag runaga acsicurcur carcilman cörrila yaycorgan. Pabluwan Silas caycäyashganman chaycur sucsucyashpan puntanman gongurpacuycorgan.
29 Então o carcereiro pediu luz, entrou e lançou-se trêmulo aos pés de Paulo e Silas.
30 Nircurna carcilpita paycunata jorgurir taporgan: “¿Imatarä ruräman salvacunäpä, taytacuna?” nir.
30 Depois os conduziu para fora e perguntou-lhes: Senhores, que devo fazer para me salvar?
31 Sayno tapuptinmi Pabluwan Silas niyargan: “Señor Jesucristuta chasquicuy. Sayno chasquicurmi gam salvacunquipä. Gam chasquicuptiquega wayiquicho tagcunapis chasquicuyashpan salvacuyangapämi.”
31 Disseram-lhe: Crê no Senhor Jesus e serás salvo, tu e tua família.
32 Nircurnami say runata y wayincho caycagcunatapis tantyasergan Jesucristupa ali wilacuyninta.
32 Anunciaram-lhe a palavra de Deus, a ele e a todos os que estavam em sua casa.
33 Saymi prësucunata cuidag runaga Pablutawan Silasta jampergan garanpis pashtagpä runacuna wiruyashganta. Nircurnami Jesucristuta chasquicushpan paypis y wayincho tagcunapis jucla bautizacuyargan.
33 Então, naquela mesma hora da noite, ele cuidou deles e lavou-lhes as chagas. Imediatamente foi batizado, ele e toda a sua família.
34 Saypita wayinman pushaycur micuyta garargan. Jesucristuta chasquicur Tayta Diosninsiman yäracuyashpanmi wayincho tagcunawan fiyupa cushicuyargan.
34 Em seguida, ele os fez subir para sua casa, pôs-lhes a mesa e alegrou-se com toda a sua casa por haver crido em Deus.
35 Waraynin tutanami autoridäcuna wardiacunata cachayargan prësucuna cuidag runaman, Pablutawan Silasta cacharinanpä.
35 Quando amanheceu, os magistrados mandaram os lictores dizer: Solta esses homens.
36 Saymi prësucunata cuidag runa Pabluta wilargan: “Autoridäcuna wilacasiyämush gamcunata cacharinäpämi. Cananga aywacuyanquinashi” nir.
36 O carcereiro transmitiu essa mensagem a Paulo: Os magistrados mandaram-me dizer que vos ponha em liberdade. Saí, pois, e ide em paz.
37 Saymi wardiacunata Pablo nergan: “Roma runa caycaptëpis lapanpa naupancho mana tapupämaylapa nogacunata wirusiyämash. Sayno mana tapupämaylapami cay carcilman wichgasiyämash. ¿Sayno wirurcasimarcu carcilpita pacaylapa gargasimayta munaycäyan? ¡Quiquincunarä shayämusun caypita jorgayämänanpä!”
37 Mas Paulo replicou: Sem nenhum julgamento nos açoitaram publicamente, a nós que somos cidadãos romanos, e meteram-nos no cárcere, e agora nos lançam fora ocultamente... Não há de ser assim! Mas venham e soltem-nos pessoalmente!
38 — ausente —
38 Os lictores deram parte dessas palavras aos magistrados. Estes temeram, ao ouvir dizer que eram romanos.
39 — ausente —
39 Foram e lhes falaram brandamente. Pedindo desculpas, rogavam-lhes que se retirassem da cidade.
40 Saypitanami Pabluwan Silas aywayargan Lidiapa wayinman. Saychömi waugui-panicunata shacyäsergan Tayta Diosman imaypis yäracuyänanpä. Nircurnami Filipos marcapita aywacuyargan.
40 Saindo do cárcere, entraram em casa de Lídia, onde reviram e consolaram os irmãos. Depois partiram.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.