Atos 22

Huamalíes-Dos de Mayo Huánuco Quechua NT (QVH_WBT) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Saymi Pablo nergan: “Taytacuna, wiyayämay.”
1 — Meus senhores, irmãos e pais, escutem o que eu vou dizer a vocês em minha defesa!
2 Quiquincunapa idiömancho Pablo parlashganta wiyarmi lapanpis upälacuyargan. Saymi nergan:
2 Quando o ouviram falar em hebraico , eles ficaram mais quietos ainda. Então Paulo disse:
3 “Nogapis Israel runami caycä. Cilicia provinciacho cag Tarso marcachömi yurishcä. Isanga winashcä Jerusalenchömi. Gamalielmi yachasimash Moisés guelgashgan leycunata. Sayno carmi Tayta Diosninsipa leynincunata lapan shongöwan cumplir gamcunano cargä.
3 — Eu sou judeu, nascido em Tarso, na região da Cilícia, mas fui criado aqui em Jerusalém como aluno de Gamaliel. Fui educado muito rigorosamente dentro da lei dos nossos antepassados. Eu era muito dedicado a Deus, como todos vocês aqui também são.
4 Alita ruraycashgäta yarparmi Jesusta chasquicogcunata ushacäsiyta munar warmitapis olgutapis carcilman wichgasergä.
4 Persegui os que seguiam este Caminho e fiz com que alguns fossem condenados à morte. Prendi homens e mulheres e os joguei na cadeia.
5 Sayno rurashgäta musyarmi más mandag cüra y lapan Israel mayor runacunapis ordinta goyämargan Damascucho cag autoridäcuna yanapäyämänanpä. Saymi aywaycargä Jesucristuta chasquicogcunata Jerusalenman prësu apaycamur castigasinäpä.
5 O Grande Sacerdote e todo o Conselho Superior podem provar que estou dizendo a verdade, pois eu recebi cartas deles, escritas para os irmãos judeus que moram em Damasco. E fui até lá para prender os seguidores deste Caminho e trazê-los presos com correntes a Jerusalém, a fim de serem castigados.
6 “Damascuman chänäpäna caycaptëmi pulan junagno elagpita nogaman ciëlupita elgucuyno chipipimorgan.
6 E Paulo continuou: — Eu estava viajando, já perto de Damasco, e era mais ou menos meio-dia. De repente, uma forte luz que vinha do céu brilhou em volta de mim.
7 Saymi pasaman tunir wiyargä cayno nimogta: ‘Saulo, Saulo, ¿imanirtä nogapa conträ sharcuycanqui?’
7 Eu caí no chão e ouvi uma voz que me dizia: “Saulo, Saulo, por que você me persegue?”
8 Sauraga taporgä ‘¿Pitä canqui, taytay?’ Sayno niptëmi nimargan: ‘Nogaga Jesucristumi caycä. Yäracamagcunata gaticacharga nogapa conträmi caycanqui.’
8 — Então eu perguntei: “Quem é o senhor?”
9 “Say asicyämogta ricar nogawan aywagcuna fiyupa mansacäyargan. Isanga Jesucristo parlapämashgantaga manami wiyayargansu.
9 — Os homens que viajavam comigo viram a luz, porém não ouviram a voz de quem falava comigo.
10 Payta chiquiycashgäta nimaptinmi taporgä: ‘¿Imatatä ruräman, taytay?’ Saynami nimargan: ‘Sharcurcur ayway Damasco marcaman. Saychönami juc runa nishunquipä imata ruranayquipä cashgantapis.’
10 Eu perguntei: “Senhor, o que devo fazer?” — E o Senhor respondeu:
11 Ciëlupita asicyämushganwan gaprayash captëmi nogawan aywaycagcuna janchaylapa chäsiyämargan Damasco marcaman.
11 — Aquela luz brilhante tinha me deixado cego. Por isso os meus companheiros me pegaram pela mão e me levaram até Damasco.
12 “Say marcachömi targan Ananías jutiyog runa. Paymi Moisés guelgashgan leycunata cumplir Tayta Diosninsi munashganno cawargan. Damascucho tag Israel runacuna payga ali runa cashgantami niyan.
12 Havia ali um homem chamado Ananias. Ele era religioso, obedecia à nossa Lei , e todos os judeus que moravam em Damasco o respeitavam.
13 Ananías ricamagnë shamurmi nimargan: ‘Waugui Saulo, cananpita yapaynami ricanqui.’ Sayno nimaptinmi jinan höra ricargä.
13 Esse homem veio me procurar, chegou perto de mim e disse: “Irmão Saulo, veja de novo!” — No mesmo instante comecei a ver de novo e olhei para ele.
14 Nircurmi nimargan: ‘Israel runacuna adorayashgan Tayta Diosninsimi acrashushcanqui pay munashganno cawanayquipä, Jesucristo yuripäshunayquipä y parlashgancunatapis wiyanayquipä.
14 Então ele disse: “Saulo, o Deus dos nossos antepassados escolheu você para conhecer a vontade dele, para ver o seu Bom Servo e para ouvir o Servo falar com você pessoalmente.
15 Sayno ricash y wiyash carmi pï-maytapis Jesucristupa wilacuyninta wilapanquipä.
15 Pois você será testemunha dele para dizer a todos aquilo que você tem visto e ouvido.
16 Canan jucla bautizacur Tayta Diosninsita manacuy lapan jusalicushgayquicunata perdonashunayquipä.’
16 E agora não espere mais. Levante-se, peça a ajuda do Senhor e seja batizado, e os seus pecados serão perdoados.”
17 “Sauraga Jerusalenman cutiycamur templucho Tayta Diosninsita manacuycaptë Jesucristo yuriparcamar nimargan: ‘Jerusalenpita jucla yarguy. Caychöga manami chasquicuyangasu wilacuynëta wilacuptiqui.’
17 E Paulo terminou, dizendo: — Então eu voltei para Jerusalém. Quando estava orando no Templo, tive uma visão.
18 — ausente —
18 Vi o Senhor, e ele me disse: “Saia depressa de Jerusalém porque as pessoas daqui não aceitarão o que você vai dizer a meu respeito.”
19 Sayno nimaptinmi noga nergä: ‘Paycuna musyayanmi contrayqui naupata cashgäta. Saynöpis musyayanmi may-say sinagogaman aywar gamman yäracogcunata maga magarcur carcilman apashgäta.
19 — Eu respondi: “Senhor, eles sabem muito bem que eu ia às sinagogas , e prendia os que criam em ti, e batia neles.
20 Wilacogniqui Estebanta wanusiyaptinpis saychömi caycargä “¡Wanusiy!” nishpä. Nogami sararargä wanusegcunapa janan cag mödanancunatapis. Sayno contrayqui caycarpis gamta chasquicushgäta runacuna musyayanmi. Sayta musyaycarga ¿manasurä paycunapis ricacayämashpan chasquicuyäshunquipä, taytay?’
20 Quando estavam matando Estêvão, que falava a respeito de ti, ó Senhor, eu estava ali, concordando com aquele crime. E até tomei conta das capas dos assassinos dele.”
21 Sayno niptëpis Jesucristo nimargan: ‘Sayno yarpaptiquipis gamta cachaycä caru marcacunapa aywar mana Israel runacunata nogapa wilacuynëta wilapänayquipämi.’ ”
21 — Aí o Senhor disse: “Vá, pois eu vou enviá-lo para bem longe; vou enviá-lo aos não judeus.”
22 Mana Israel runacunaman wilacog aywananpä nishganta Pablo wilaptinmi runacuna fiyupa rabiashpan niyargan: “¡Say runa ama cawasunsu! ¡Jucla wanusishun!” nir.
22 A multidão ficou ouvindo Paulo até que ele disse isso, mas aí eles começaram a gritar com toda a força: — Matem esse homem! — Ele não merece viver!
23 Sayno rabiashpanmi janan cag mödanancunatapis logtirir tapshiyargan. Nircurmi alpatapis junagpa mashiyargan fiyupa gaparäyashpan.
23 Eles gritavam, sacudiam as capas no ar e jogavam poeira para cima.
24 Sayno niyaptinmi Pabluta cuartil rurinman yaycaycasir say comandanti soldäducunata nergan: “Cay runata castigayay. Sayrämi wilamäshun imanir paypa contran runacuna sharcuyashgantapis.”
24 Então o comandante mandou que os seus soldados levassem Paulo para dentro da fortaleza. Mandou também que o chicoteassem para que ele contasse por que a multidão estava gritando contra ele.
25 Castigananpä wataraycäsiptinnami say soldäducunapa capitanninta Pablo nergan: “Nogaga Roma runami caycä. Autoridäcunapis manarämi juzgayämanräsu. Sayno caycaptenga ¿imanirtä castigamayta munaycäyanqui?”
25 Porém, quando o estavam amarrando para chicoteá-lo, Paulo perguntou ao oficial romano que estava perto dele: — Será que vocês têm o direito de chicotear um cidadão romano, especialmente um que não foi condenado por nenhum crime?
26 Sayno niptinmi capitán aywargan comandantiman Pablo nishganta wilananpä. Saymi chaycur nergan: “Say runaga Roma runashi. ¿Cananga imatatä rurashun, taytay?”
26 Quando o oficial ouviu isso, foi falar com o comandante e disse: — O que é que o senhor vai fazer? Aquele homem é cidadão romano!
27 Sayno niptinmi say comandanti aywaycur Pabluta taporgan: “¿Rasunpacu Roma runa canqui?” nir. Niptin Pablo nergan: “Au, taytay. Roma runami caycä.”
27 Então o comandante foi falar com Paulo e perguntou: — Me diga uma coisa: você é mesmo cidadão romano? — Sou! — respondeu Paulo.
28 Saymi comandanti nergan: “Noga Roma runa canäpäga asca guellaytarämi pägashcä.” Saymi Pablo nergan: “Nogaga Roma runa cä yurishgäpita-pasami.”
28 Aí o comandante disse: — Eu também sou, e isso me custou muito dinheiro. Paulo respondeu: — Pois eu sou cidadão romano de nascimento.
29 Sayno niptinmi castigananpä sararag soldäducuna Pabluta cachariycuyargan. Say comandantipis Roma runa cashganta musyar mansarergan cadinasishganpita.
29 Imediatamente os homens que iam chicoteá-lo recuaram. E o próprio comandante ficou com medo ao saber que Paulo era cidadão romano e ele tinha mandado amarrá-lo.
30 Waraynin junag say comandanti musyayta munargan Pabluta imanir runacuna chiquiyashgantapis. Saymi mandag cüracunatawan Israel runacunapa autoridänincunata gayasergan. Nircur Pabluta apasergan say autoridäcuna shuntacäyashgan cagman.
30 O comandante queria saber com certeza por que os judeus estavam acusando Paulo. Então, no dia seguinte, mandou que tirassem as correntes que o prendiam e ordenou que os chefes dos sacerdotes e todo o Conselho Superior se reunissem. Depois mandou que trouxessem Paulo e o colocassem em frente deles.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.