Atos 27
Mushog Testamento (QVA) vs VC
1 Italiaman apachipäcamänanpag rimanacarcärirna Pabluta y waquin prësucunata Julio jutiyog capitanman entregaran. Pay caran “Augusto” jutiyog batallunchru.
1 Logo que foi determinado que embarcássemos para a Itália, Paulo foi entregue com outros presos a um centurião da coorte Augusta, chamado Júlio.
2 Chauraga Adramitio marcapita shamog büquiman jegapäcurä. Chay büqui Asia provinciachru büqui ichrinan marcacunaman yargunanpäna caycaran. Chay büquiwanna yargapäcurä. Chaychru nogacunawan Aristarco caycaran. Pay caran Macedonia provinciachru Tesalónica marcapitam.
2 Embarcamos num navio de Adramito que devia costear as terras da Ásia, e levantamos âncora. Em nossa companhia estava Aristarco, macedônio de Tessalônica.
3 Warantinna Sidón marcaman chrayapäcurä. Chaychrümi Pabluta Julio ali shongunpa ricar reguinacungancunaman aywananpag y payta atendinanpag cachrariran.
3 No dia seguinte, fazendo escala em Sidônia, Júlio, usando de bondade com Paulo, permitiu-lhe ir ver os seus amigos e prover-se do que havia de necessário.
4 Sidonpita yargapäcuptïna aywapäcunäpag cag lädupita wayra shamuran. Aläpa mana wayraptin Chipre isla cantulanpa aywapäcurä.
4 Dali, fazendo-nos ao mar, fomos navegando perto das costas de Chipre, por nos serem contrários os ventos.
5 Cilicia y Panfilia provinciacuna chimpan lamarta chimpar Licia provinciachru Mira marcaman chrayapäcurä.
5 Tendo atravessado o mar da Cilícia e da Panfília, chegamos a Mira, cidade da Lícia.
6 Chaychrüna Alejandriapita Italiaman aywaycag büquita capitan tariran. Yapay aywapäcunäpäna chay büquiman jegachipäcamaran.
6 O centurião encontrou ali um navio de Alexandria, que rumava para a Itália, e fez-nos passar para ele.
7 Despacio achca junagcuna pasaypa nacar Gnido marca chimpanman chrayapäcurä. Wayra nogacuna aywapäcungäcagman aywamuptinrämi Salmón jutiyog cantunpa muyurir Creta isla chimpanpa pasapäcurä.
7 Por muitos dias navegamos lentamente e com dificuldade até diante de Cnido, onde o vento não nos permitiu aportar.
8 Creta isla cercanpa sasayta aywar Lasea marca cercanchru “Buenos Puertos” jutiyog marcaman chrayapäcurä.
8 Fomos então costeando ao sul da ilha de Creta, junto ao cabo Salmona. Navegando com dificuldade ao longo da costa, chegamos afinal a um lugar, a que chamam Bons Portos, perto do qual está a cidade de Lasaia.
9 Chaycama achca junagtarämi chrayapäcurä. Tamya quillacuna galaycunanpäna captin aywapäcunanpag pasaypa sasa caran. Chaymi Pablo niran:
9 Passara o tempo - já havia passado a época do jejum - e a navegação se tornava perigosa. Paulo advertiu-os:
10 “Taytacuna, tantiyaycä canan aywananchipag pasaypa sasa cananpag canganta. Aywaycanganchi büquipis cargantinmi ushacanga. Noganchipis wañushunmi”.
10 Amigos, vejo que a navegação não se fará sem perigo e sem graves danos, não somente ao navio e à sua carga, mas ainda às nossas vidas.
11 Pablo ninganta cäsucunanpa truquinga soldäducunapa capitannin mas cäsucuran büquipa dueñunta y büquipa capitanninta.
11 O centurião, porém, dava mais crédito ao piloto e ao mestre do que ao que Paulo dizia.
12 Tamya quillacuna Buenos Puertuschru büquicuna ichrinanchru pasapäcunanpag mana ali captin achcag nipäcuran chaypita yargur Cretachru Feniciman büquicuna ichrinanman chrayayta camaycärinanpag y chaychru tamya quillacunata pasananpag.
12 O porto era impróprio para passar o inverno, pelo que a maior parte deles foi de parecer que se retornasse ao mar, na esperança de chegar a Fenice, para passar ali o inverno, por ser esse um porto de Creta, abrigado dos ventos do sudeste e do nordeste.
13 Wayra alina captin Feniciman aywapäcunanpag ali canganta yarpar anclata jogarcurir Creta isla cantulanpa aywapäcuran.
13 Soprava então brandamente o vento sul. Julgavam poder executar os seus planos. Levantaram a âncora e foram costeando de perto a ilha de Creta.
14 Mas rätuntana “Euroclidón” jutiyog pasaypa fiyu wayra islapita büquicagman aywamuran.
14 Mas, não muito depois, veio do lado da ilha um tufão chamado Euroaquilão.
15 Chay fiyupa wayram büquita apayta galaycuran. Chaymi nogacunacagman wayra shamuptin masta aywayta mana puedir cachrariycärirä wayra aywangalanpana büqui aywananpag.
15 Sem poder resistir à ventania, o navio foi arrebatado e deixamo-nos arrastar.
16 Chaypita Clauda jutiyog tacsha isla guepalanpa pasapäcurä. Chaypa aläpa mana wayraranchu. Chaychru fiyupa sasatarag garashchraypa apangan tacsha büquita jogarcapäcurä.
16 Impelidos rapidamente para uma pequena ilha chamada Cauda, conseguimos, com muito esforço, recolher o batel.
17 Jogarcaräriptïna wascacunawan jatun büquita watapäcuran mana particänanpag. Nircur lamar rurinchru “Sirte” jutiyog aguyshaman jaticänanta mancharir büquipa jatun racta tëlanta shuntapäcuran. Nircurna büquita cachraricäriran wayra aywangalanpa aywananpag.
17 Içaram-no e, depois, como meio de segurança, cingiram o navio com cabos. Então, temendo encalhar em Sirte, arriaram as velas e entregaram-se à mercê dos ventos.
18 Warantin junag chaynuyla tamyawan fiyupa wayra caran. Chaymi büquichru cargacuna caycagta jitariyta galaycapäcuran.
18 No dia seguinte, sendo a tempestade ainda mais violenta, atiraram fora a carga.
19 Chaypita warantin junag quiquincuna büquipa gueruncunata y racta tëlancunata lamarman jitaripäcuran.
19 No terceiro dia, atiramos para fora com as nossas próprias mãos os acessórios do navio.
20 Intipis ni estrëllacunapis achca junagcuna mana ricacaranchu. Chaynuyla fiyupa tamyawan wayrämuptin cawaytapis manana yarpäpäcuränachu.
20 Ora, não aparecendo por muitos dias nem sol nem estrelas e sendo batidos por forte tempestade, tínhamos por fim perdido toda a esperança de sermos salvos.
21 Achca junagcuna imatapis mana micapäcusha captinmi lapanpa chraupinman ichriycur Pablo niran: “Taytacuna, Cretapita mana yargamunanchipag ningäta cäsucärimaptiquega manam nacashwanchu caran ni imatapis manam jitarishwanchu caran.
21 Desde muito tempo ninguém havia comido nada. Paulo levantou-se no meio deles e disse: Amigos, deveras devíeis ter-me atendido e não ter saído de Creta, e assim evitar esse perigo e essas perdas.
22 Ichanga ama laquicäriychu. Maygayquipis manam wañupäcunquichu büqui ushacaptinpis.
22 Agora, porém, vos admoesto a que tenhais coragem, pois não perecerá nenhum de vós, mas somente o navio.
23 Munayninchru cangä y adorangä Tayta Dios cachramungan angilmi chacay ricaripämaran.
23 Esta noite apareceu-me um anjo de Deus, a quem pertenço e a quem sirvo, o qual me disse:
24 Chaychrümi nimaran: ‘Pablo, ama manchacuychu. Emperadurpa ñaupagninmanrämi chrayanqui. Gam raycum büquichru gamwan aywaycag runacunata wañunanpita Tayta Dios salvanga’.
24 Não temas, Paulo. É necessário que compareças diante de César. Deus deu-te todos os que navegam contigo.
25 Taytacuna, ama laquicäriychu. Nogaga Tayta Diosmanmi yäracü. Angel nimangannuylam lapanpis pasanga.
25 Por isso, amigos, coragem! Eu confio em Deus que há de acontecer como me foi dito.
26 Ichanga isla cantunmanmi lamar jitarimäshun”.
26 Vamos dar a uma ilha.
27 Chrunca chruscu (14) junag pasarcuptin chay chacay wayra aywangalanpa Adriático lamarpa aywapäcurä. Chaychrümi pulan pagasmannuy büqui manejagcuna lamar cantunmanna büqui yarguycanganta tantiyapäcuran.
27 Já estávamos na décima quarta noite, pelo mar Adriático, quando, pela meia-noite, os marinheiros pressentiram que estavam perto de alguma terra.
28 Chauraga ruri canganta musyananpag mïdiptin quimsa chrunca sogta (36) metro ruriman caran. Yapay mas wac läduchru mïdiptin ishcay chrunca ganchris (27) metro ruriman caran.
28 Então, atirando a sonda, perceberam que a profundidade era de vinte braças. Depois, um pouco mais adiante, viram que era de quinze braças.
29 Chagaman tüpacänanta mancharir büqui ichrinanpag büqui guepanpa chruscu anclacunata jitarpapäcuran. Chaycamaga chaychru cagcuna pacha waränanpag diosnincunata rugacurcaran.
29 Temendo que déssemos em algum recife, lançaram quatro âncoras da popa, esperando ansiosos que amanhecesse o dia.
30 Ichanga büqui manejagcuna büquipita gueshpiyta yarpäpäcuran. Büqui puntanpa anclacunata jitarpog tumpala tacsha büquita yarpuchipäcuran.
30 Imediatamente, os marinheiros procuraram fugir e, sob o pretexto de largar as âncoras da proa, lançaram o bote ao mar.
31 Chauraga Pablo capitanta y soldäducunata willaran: “Paycuna cay büquichru mana quëdaptinga gamcuna manam salvacuyta puedipäcunquichu”.
31 Paulo disse ao centurião e aos soldados: Se estes homens não permanecerem no navio, não podereis salvar-vos.
32 Chauraga tacsha büqui wataragta soldäducuna cuchuriycäriran. Chaynuy ruraptin lamarman jegarpuran.
32 Os soldados cortaram, então, os cabos do bote e deixaram-no cair.
33 Pacha wararcuptinna runacunata imalatapis lapan micupäcunanpag Pablo niran: “Chrunca chruscu (14) junagcuna ima pasananpag cangantapis shuwarar imatapis mana micushcanchichu.
33 Enquanto ia amanhecendo, Paulo encorajou a todos que comessem alguma coisa, e disse: Já faz hoje catorze dias que estais em jejum, sem comer nada.
34 Noga gamcunata rugä imalatapis micapäcunayquipag. Micapäcunayqui salvacärinayquipag valurniqui cananpag. Pipis manam wañungachu ni däñacungachu”.
34 Rogo-vos que comais alguma coisa, no interesse de vossa vida, porque nem um cabelo da cabeça de alguém de vós perecerá.
35 Nircurna tantata aptarcur lapanpa ñaupagninchru Tayta Diosninchita agradecicuran. Agradecicurirna tantata partircur micuyta galaycuran.
35 Tendo dito isso, tomou do pão, pronunciou uma bênção na presença de todos e, depois de parti-lo, começou a comer.
36 Chauraga Pablo micogta ricar lapan shacyäcäriran micapäcunanpag.
36 Com isso, todos cobraram ânimo e puseram-se igualmente a comer.
37 Chay büquichru capäcurä ishcay pachrac ganchris chrunca sogta (276) runacunam.
37 No navio éramos ao todo duzentas e setenta e seis pessoas.
38 Sacsangancama lapan micacarcärirna büqui ancashyänanpag büquichru cag trïgucunata lamarman gaycariycäriran.
38 Depois de terem comido à vontade, aliviaram o navio, atirando o trigo ao mar.
39 Pacha wararcuptinna büqui manejagcuna mayman chrayarcangantapis mana musyapäcuranchu. Ichanga ricapäcuran aguyshayog lamar cantunta büqui ichrinanpag cangantanuy. Chaymi chayman büquita apayta yarpäpäcuran.
39 Afinal, clareou o dia. Os marinheiros não reconheceram a terra, mas viram uma enseada com uma praia, na qual tencionavam encalhar o navio, caso o pudessem.
40 Chauraga büqui anclacunapita wataraycagta cuchuriycäriran anclacunata lamarchru jaguiriycärinanpag. Nircurna büquipa timunninta apshircachir büquita wayra apananpag ñaupagcag tacsha racta tëlata altuman jogarcapäcuran. Chauraga büqui lamar cantunman ashuycuyta galaycuran.
40 Levantaram as âncoras e largaram ao mesmo tempo as amarras dos lemes. Desfraldaram ao vento a vela mestra e rumaram para a praia.
41 Chauraga aywaycanganchrüna büquipa puntan aguyshaman jaticäcuran. Chaychrüna mana cuyucuypa jaticasha quëdaran. Lamar saytamuptinna büquipa guepan pasaypa paquiyta galaycuran.
41 Mas deram numa língua de terra, e o navio encalhou aí. A proa, encalhada, permanecia imóvel, ao mesmo tempo que a popa se abria com a força do mar.
42 Chauraga nadyaypa prësucuna mana gueshpinanpag soldäducuna wañuchiyta munapäcuran.
42 Os soldados tencionavam matar os presos, por temerem que algum deles fugisse a nado.
43 Ichanga Pabluta mana wañuchinanta munarmi soldäducunapa capitannin pitapis mana wañuchinanpag niran. Chaypa truquinga niran nadyayta yachragcagcunaga büquipita jegarpurir nadyaypa lamar cantunman yargunanpag.
43 O centurião, porém, querendo salvar Paulo, impediu que o fizessem e ordenou que aqueles que pudessem nadar fossem os primeiros a lançar-se ao mar e alcançar a terra.
44 Waquincunana tablawan o büquipita paqueg guerucunawan wampuypa guepanta yargunanpag. Chaynuypa lapäcuna mana wañuypa lamarpita yargapäcurä.
44 Os demais, uns atingiram a terra em tábuas, outros em cima dos destroços do navio. Desse modo, todos conseguiram chegar à terra, sãos e salvos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 27, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.