Atos 22
Mushog Testamento (QVA) vs NTLH
1 “Israel masïcuna y taytacuna, juchayog mana cangäta nimuptï mayaycärimay”.
1 — Meus senhores, irmãos e pais, escutem o que eu vou dizer a vocês em minha defesa!
2 Hebreo rimayninchru Pablo rimanganta mayarmi lapanpis pasaypa upälacäriran. Chauraga Pablo niran:
2 Quando o ouviram falar em hebraico , eles ficaram mais quietos ainda. Então Paulo disse:
3 “Noga Israel runam cä. Cilicia provincia Tarso marcachrümi yurishcä. Ichanga cay Jerusalenchrümi wiñashcä. Unay castanchicunapa leynin ninganta Gamalielmi shumag yachrachimasha. Tayta Diosninchi munangannuy lapan shongüpa rurarmi gamcuna canan wichan rurapäcungayquinuy rurashcä.
3 — Eu sou judeu, nascido em Tarso, na região da Cilícia, mas fui criado aqui em Jerusalém como aluno de Gamaliel. Fui educado muito rigorosamente dentro da lei dos nossos antepassados. Eu era muito dedicado a Deus, como todos vocês aqui também são.
4 Jesucristo yachrachingannuy cawagcunatam wañuchinäpag unay rabyapag cä. Warmitapis olgutapis charircur carcilman wichrgacheg cä.
4 Persegui os que seguiam este Caminho e fiz com que alguns fossem condenados à morte. Prendi homens e mulheres e os joguei na cadeia.
5 Cay rurangäcunata cüracunapa mas mandagnin y lapan Israel mayor autoridäcunam musyan. Paycunam Damascuchru Israel masinchicunapag ordinta gomaran. Chaymi aywarä chaychru cagcunatapis chariycur watashata Jerusalenman apaycamur castigächinäpag.
5 O Grande Sacerdote e todo o Conselho Superior podem provar que estou dizendo a verdade, pois eu recebi cartas deles, escritas para os irmãos judeus que moram em Damasco. E fui até lá para prender os seguidores deste Caminho e trazê-los presos com correntes a Jerusalém, a fim de serem castigados.
6 “Ichanga Damascuman aywar chrayaycaptïna pulan junagnuy caycaptin mayänipita achqui cielupita nogaman chilapyämuran.
6 E Paulo continuou: — Eu estava viajando, já perto de Damasco, e era mais ou menos meio-dia. De repente, uma forte luz que vinha do céu brilhou em volta de mim.
7 Chauraga pampaman ratarä. Chaychrünam caynuy nimagta mayarä: ‘Saulo, Saulo, ¿imanirtag nogata rabyapämanqui?’
7 Eu caí no chão e ouvi uma voz que me dizia: “Saulo, Saulo, por que você me persegue?”
8 Chauraga tapurä: ‘¿Pitag caycanqui, tayta?’ nir. Chauraga nimaran: ‘Rabyapaycämangayqui Nazaretpita Jesusmi cä’.
8 — Então eu perguntei: “Quem é o senhor?”
9 Nogawan aywagcuna achquita ricarpis parlapämangantaga manam mayapäcuranchu.
9 — Os homens que viajavam comigo viram a luz, porém não ouviram a voz de quem falava comigo.
10 Noga tapurä: ‘¿Imatatag ruräman, tayta?’ Señor Jesús nimaran: ‘Sharcuy y ayway Damasco marcaman. Chaychrünam ima rurayman chrurashunayquipäpis nishunqui’.
10 Eu perguntei: “Senhor, o que devo fazer?” — E o Senhor respondeu:
11 Chay chilapyämog achqui gaprayächimasha captinmi nogawan aywagcuna Damasco marcaman maquipita janchraypa pushapäcamaran.
11 — Aquela luz brilhante tinha me deixado cego. Por isso os meus companheiros me pegaram pela mão e me levaram até Damasco.
12 “Chaychrümi tiyaran Ananías jutiyog runa. Paymi Moisés escribingan leycunata lapan shongunpa cumpleg caran. Damascuchru tiyag Israel runacuna pay ali runa cangantam rimapäcog.
12 Havia ali um homem chamado Ananias. Ele era religioso, obedecia à nossa Lei , e todos os judeus que moravam em Damasco o respeitavam.
13 Ananías nogacagman aywaycamur ñaupagnïman ichriycur nimaran: ‘Waugui Saulo, cananpita ñawiqui yapaynam ricanga’. Chay höra ñawï yapay alina ricacuran. Chauraga payta ricaräna.
13 Esse homem veio me procurar, chegou perto de mim e disse: “Irmão Saulo, veja de novo!” — No mesmo instante comecei a ver de novo e olhei para ele.
14 Nircurmi nimaran: ‘Unay castanchicunapa Tayta Diosninmi gamta acrashushcanqui pay rurayta munanganta musyanayquipag, Alilata Ruragcagta ricanayquipag y quiquin parlamunganta mayanayquipag.
14 Então ele disse: “Saulo, o Deus dos nossos antepassados escolheu você para conhecer a vontade dele, para ver o seu Bom Servo e para ouvir o Servo falar com você pessoalmente.
15 Cananga gammi lapan ricangayquita y mayangayquita pï maytapis Jesucristupita willapanqui.
15 Pois você será testemunha dele para dizer a todos aquilo que você tem visto e ouvido.
16 Cananga ¿imatatag shuwaraycanqui? Sharcuy; bautizacamuy. Payta rugacuy mayllacungayquinuypis juchayquicunapita perdunäshunayquipag’.
16 E agora não espere mais. Levante-se, peça a ajuda do Senhor e seja batizado, e os seus pecados serão perdoados.”
17 “Jerusalenman cutiycur Tayta Diosninchita templuchru rugacuycaptïmi Señor Jesucristo ricaripämaran.
17 E Paulo terminou, dizendo: — Então eu voltei para Jerusalém. Quando estava orando no Templo, tive uma visão.
18 Chaychrümi ricaycaptï nimaran: ‘Apuracuy. Jerusalenpita jucla yarguy. Nogapita willacungayquita paycunaga manam chrasquipäcushunquichu’.
18 Vi o Senhor, e ele me disse: “Saia depressa de Jerusalém porque as pessoas daqui não aceitarão o que você vai dizer a meu respeito.”
19 Noga nirä: ‘Señor, paycuna musyanmi shuntacänan wasicunaman aywaycur gamman yäracogcunata carcilman apangäta y magangäta.
19 — Eu respondi: “Senhor, eles sabem muito bem que eu ia às sinagogas , e prendia os que criam em ti, e batia neles.
20 Gampita willacog Estebanta wañuchipäcuptinpis noga chaychrümi caycarä “¡Alitam rurarcanqui!” nir. Wañuchegcunapa janancag röpantapis nogam charararä’.
20 Quando estavam matando Estêvão, que falava a respeito de ti, ó Senhor, eu estava ali, concordando com aquele crime. E até tomei conta das capas dos assassinos dele.”
21 Ichanga Señor Jesucristo nimaran: ‘Jucla ayway. Gamta cachraycä mana Israel runacuna caruchru tiyanganmanmi’ ”.
21 — Aí o Senhor disse: “Vá, pois eu vou enviá-lo para bem longe; vou enviá-lo aos não judeus.”
22 Chay ningancama chay runacuna imatapis mana nipäcuranchu. Chaypitana ichanga rabyar gaparir nipäcuran: “¡Cay runa wañuchisha cachun! ¡Amana cawachunnachu!” nir.
22 A multidão ficou ouvindo Paulo até que ele disse isso, mas aí eles começaram a gritar com toda a força: — Matem esse homem! — Ele não merece viver!
23 Chaynuy gaparir janancag röpancunatapis tapshipäcuran y altupa allpatapis polvuy polvur jitapäcuran.
23 Eles gritavam, sacudiam as capas no ar e jogavam poeira para cima.
24 Comandante soldäduncunata cuartel ruriman Pabluta apaycunanpag niran. Chaychrüna soldäduncunata niran: “Astipäcuy imanir runacuna contran chaynuy gaparäpäcungantapis willacunanpag”.
24 Então o comandante mandou que os seus soldados levassem Paulo para dentro da fortaleza. Mandou também que o chicoteassem para que ele contasse por que a multidão estava gritando contra ele.
25 Astinanpag watararcächiptinna chaychru caycag capitanta Pablo tapuran: “¿Roma runa caycaptin y autoridäcuna manaräpis juzgaptin alichu canman gamcuna astipäcuptiqui?”
25 Porém, quando o estavam amarrando para chicoteá-lo, Paulo perguntou ao oficial romano que estava perto dele: — Será que vocês têm o direito de chicotear um cidadão romano, especialmente um que não foi condenado por nenhum crime?
26 Chaynuy niruptinmi capitan comandantiman aywaycur niran: “Cay runaga Roma runa carunag. Cananga ¿Imatatag ruranqui?”
26 Quando o oficial ouviu isso, foi falar com o comandante e disse: — O que é que o senhor vai fazer? Aquele homem é cidadão romano!
27 Chay comandante Pablucagman aywaycur tapuran: “Nimay, ¿Roma runachu caycanqui?”
27 Então o comandante foi falar com Paulo e perguntou: — Me diga uma coisa: você é mesmo cidadão romano? — Sou! — respondeu Paulo.
28 Comandante niran: “Roma runa canäpag achca guellayrämi nogataga cuestämasha”.
28 Aí o comandante disse: — Eu também sou, e isso me custou muito dinheiro. Paulo respondeu: — Pois eu sou cidadão romano de nascimento.
29 Chauraga Pabluta astinanpag caycagcuna paypita jucla ashucäriran. Quiquin comandantipis Roma runa Pablo canganta musyar watachinganpita manchariran.
29 Imediatamente os homens que iam chicoteá-lo recuaram. E o próprio comandante ficou com medo ao saber que Paulo era cidadão romano e ele tinha mandado amarrá-lo.
30 Warantinna comandante imapita Israel runacuna Pabluta tumpanganta shumag musyayta munar Pabluta cachrariran. Chaypita cüracunapa mandagnincunata y lapan Israel mayor autoridäcunata shuntachimuran. Nircurna lapanpa ñaupagninman Pabluta pushachimuran.
30 O comandante queria saber com certeza por que os judeus estavam acusando Paulo. Então, no dia seguinte, mandou que tirassem as correntes que o prendiam e ordenou que os chefes dos sacerdotes e todo o Conselho Superior se reunissem. Depois mandou que trouxessem Paulo e o colocassem em frente deles.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.