Atos 16

Mushog Testamento (QVA) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Chaypitana Derbe y Listra marcacunaman chrayapäcuran. Listra marcachrümi tiyaran Jesucristuman yäracog Timoteo jutiyog runa. Paypa maman caran Jesucristuman yäracog Israel warmi. Taytan ichanga griego runa caran.
1 Chegou a Derbe e depois a Listra. Havia ali um discípulo, chamado Timóteo, filho de uma judia cristã, mas de pai grego,
2 Listrachru y Iconio marcacunachru wauguicuna panicuna Timoteo ali canganpita parlapäcog.
2 que gozava de ótima reputação junto dos irmãos de Listra e de Icônio.
3 Pablo Timoteuwan aywayta munarmi pusharan Timoteuta. Ichanga manaräpis pushar circuncidacachiranrag chaychru tiyag Israel runacuna mana jamurpänanpag. Chaynuy rurachiran taytan griego runa canganta musyapäcuptinmi.
3 Paulo quis que ele fosse em sua companhia. Ao tomá-lo consigo, circuncidou-o, por causa dos judeus daqueles lugares, pois todos sabiam que o seu pai era grego.
4 Lapan marcacunapa pasarmi Jerusalenchru apostulcuna y mayor wauguicuna carta apachinganchru ningannuyla rurapäcunanpag nipäcuran.
4 Nas cidades pelas quais passavam, ensinavam que observassem as decisões que haviam sido tomadas pelos apóstolos e anciãos em Jerusalém.
5 Chauraga yäracog shuntacagcuna Jesucristupa yachrachicuynincunata masna criyipäcuran. Chaynuypa waranpa waranpa masna achcayäpäcuran.
5 Assim as igrejas eram confirmadas na fé, e cresciam em número dia a dia.
6 Santu Espíritu Asia provinciachru willacärinanta mana munaruptinmi Frigia y Galacia partipa pasacäriran.
6 Atravessando em seguida a Frígia e a província da Galácia, foram impedidos pelo Espírito Santo de anunciar a palavra de Deus na {província da} Ásia.
7 Misia parti tincogman chrayaycärir Bitinia provinciaman aywayta munapäcuran. Ichanga Jesucristupa Espiritun chayman aywananta mana munaranchu.
7 Ao chegarem aos confins da Mísia, tencionavam seguir para a Bitínia, mas o Espírito de Jesus não o permitiu.
8 Misia partipa pasacärirna yarpupäcuran Troas marcaman.
8 Depois de haverem atravessado rapidamente a Mísia, desceram a Trôade.
9 Chaychrünam chacaypa suyñuyninchru Pablo ricaran Macedonia provinciapita ichricuycur runa caynuy rugacaycämogta: “Shamuy Macedoniaman yanapaycärimänayquipag”.
9 De noite, Paulo teve uma visão: um macedônio, em pé, diante dele, lhe rogava: Passa à Macedônia, e vem em nosso auxílio!
10 Pablo chaynuy rugacuycagta ricaruptin yarpäpäcurä willacuyninta chaychru willacärinäpag Tayta Diosninchi munanganta. Chaymi jucla camaricärirä Macedoniaman aywapäcunäpag.
10 Assim que teve essa visão, procuramos partir para a Macedônia, certos de que Deus nos chamava a pregar-lhes o Evangelho.
11 Chauraga Troas marcachrüna büquiman jegapäcurä. Nircurna Samotracia islaman derëchu aywapäcurä. Warantinna Neápolis marcaman chrayapäcurä.
11 Embarcados em Trôade, fomos diretamente à Samotrácia e no outro dia a Neápolis;
12 Chaypitana Filipos marcaman chrayapäcurä. Chay marcaga caran Roma runacuna tiyangan marcam. Chay marca caran Macedonia provinciapa puntacag distrïtunchru. Chay marcachrümi nogacuna juc ishcay junagrag goyäpäcurä.
12 e dali a Filipos, que é a cidade principal daquele distrito da Macedônia, uma colônia {romana}. Nesta cidade nos detivemos por alguns dias.
13 Sábado jamay junag mayu cantunman marcapita yargapäcurä. Nogacuna yarpäpäcurä maynilanchrüpis Israel runacuna shuntacaycur Tayta Diosninchita rugacurcanganta. Chaychrümi warmicuna shuntacasha caycagta taripäcurä. Paycunatam jamacuycur Jesucristupa ali willacuyninta willapäpäcurä.
13 No sábado, saímos fora da porta para junto do rio, onde pensávamos haver lugar de oração. Aí nos assentamos e falávamos às mulheres que se haviam reunido.
14 Chay warmicunachrümi jucnincagpa jutin caran Lidia. Pay Tiatira marcapita caran. Morädu fïnu tëlacunata ranticog. Pay Tayta Diosninchita adorag. Pablo rimangancunata shumag tantiyananpag Tayta Diosninchim payta yanaparan. Chaypitanam Jesucristuman yäracuran.
14 Uma mulher, chamada Lídia, da cidade dos tiatirenos, vendedora de púrpura, temente a Deus, nos escutava. O Senhor abriu-lhe o coração, para atender às coisas que Paulo dizia.
15 Chaypita wasinchru tiyagcunawan bautizacurirna rugapäcamaran: “Rasunpa Jesucristuman yäracungäta musyaycarnaga shapäcamuy wasïchru pachachinäpag” nir. Chaynuy nirmi imaycanuypapis quëdachipäcamaran.
15 Foi batizada juntamente com a sua família e fez-nos este pedido: Se julgais que tenho fé no Senhor, entrai em minha casa e ficai comigo. E obrigou-nos a isso.
16 Juc cutinchru Tayta Diosta rugacunacagman aywarcangächru diablupa munayninchru caycag jipashwan tincupäcurä. Chay jipash diablupa munayninwan adivinarmi uywacognincunapag achca guellayta gänag.
16 Certo dia, quando íamos à oração, eis que nos veio ao encontro uma moça escrava que tinha o espírito de Pitão, a qual com as suas adivinhações dava muito lucro a seus senhores.
17 Chay jipashmi Pabluta y nogacunata gaparaypa caynuy nir gatiräpäcamaran: “¡Cay runacunaga imaycapäpis munayniyog Dios mandanganta ruragcunam! ¡Paycunam gamcunata willarcäshunqui imanuypa salvacärinayquipag cangantapis!”
17 Pondo-se a seguir a Paulo e a nós, gritava: Estes homens são servos do Deus Altíssimo, que vos anunciam o caminho da salvação.
18 Chaynuy achca junag gatiräpäcamaptinmi Pablo rabyacur jipashchru caycag diabluta niran: “¡Jesucristupa munayninwan gamta nï: Cay jipashpita yarguy!” Chauraga chay höra jipashpita diablo yargur aywacuran.
18 Repetiu isto por muitos dias. Por fim, Paulo enfadou-se. Voltou-se para ela e disse ao espírito: Ordeno-te em nome de Jesus Cristo que saias dela. E na mesma hora ele saiu.
19 Ichanga chay jipashpa uywagnincuna guellayta chay jipash mana gänachinan captinna Pablutawan Silasta charipäcuran. Nircurna pläzachru autoridäcuna caycagman apapäcuran.
19 Vendo seus amos que se lhes esvaecera a esperança do lucro, pegaram Paulo e Silas e levaram-nos ao foro, à presença das autoridades.
20 Chaychrüna juezcunaman caynuy nir chrayachipäcuran: “Cay runacuna Israel runacuna carmi marca masinchicunata rabyaycächin.
20 Em seguida, apresentaram-nos aos magistrados, acusando: Estes homens são judeus; amotinam a nossa cidade.
21 Yachrarcächin noganchi roma runacuna mana chrasquinanchipag ni rurananchipag cag costumbricunata”.
21 E pregam um modo de vida que nós, romanos, não podemos admitir nem seguir.
22 Chauraga paycunapa contran chaychru caycag runacunapis sharcapäcuran. Juezcunanam janancag röpancunata jorgurcachir bärawan wiruchiran.
22 O povo insurgiu-se contra eles. Os magistrados mandaram arrancar-lhes as vestes para açoitá-los com varas.
23 Fiyupa wirurcachirna carcilman wichrgachiran. Nircurna carcel cuydagta shumag cuydananpag nipäcuran.
23 Depois de lhes terem feito muitas chagas, meteram-nos na prisão, mandando ao carcereiro que os guardasse com segurança.
24 Chaynuy niruptinmi carcel cuydag mas ruricag carcilman apaycur “cepo” ninganman chraquinta amurcachir wichrgaycäriran.
24 Este, conforme a ordem recebida, meteu-os na prisão inferior e prendeu-lhes os pés ao cepo.
25 Pulan pagasmannuyga Pabluwan Silas Tayta Diosninchita rugacurcaran y cantacunata paypag cantarcaran. Chaynuy ruranganta waquincag prësucuna mayapararcaran.
25 Pela meia-noite, Paulo e Silas rezavam e cantavam um hino a Deus, e os prisioneiros os escutavam.
26 Chaynuy carcaptinmi fiyupa mayänipita temblur asta carcilpa cimientuncunatapis cuyurichiran. Chay höram carcilpa lapan puertancuna quichracäcuran y lapan prësucuna watarangan cadinacunapis pascacäcuran.
26 Subitamente, sentiu-se um terremoto tão grande que se abalaram até os fundamentos do cárcere. Abriram-se logo todas as portas e soltaram-se as algemas de todos.
27 Carcel cuydag riccharcamur ricärinanpäga carcilpa lapan puertancuna quichrasha caycaran. Chauraga prësucuna gueshpinganta yarpar espädanta jorguran wañuchicunanpag.
27 Acordou o carcereiro e, vendo abertas as portas do cárcere, supôs que os presos haviam fugido. Tirou da espada e queria matar-se.
28 Wañuchicuyta munaptinmi Pablo fiyupa gayacuran: “¡Ama imatapis ruracuychu! ¡Caychrümi lapäcuna caycä!”
28 Mas Paulo bradou em alta voz: Não te faças nenhum mal, pois estamos todos aqui.
29 Chauraga carcel cuydag runaga achquita mañacurir cörrila yaycur manchariypita sicsicyaycar Silaspawan Pablupa ñaupagninman gongurpacuycuran.
29 Então o carcereiro pediu luz, entrou e lançou-se trêmulo aos pés de Paulo e Silas.
30 Nircurna carcilpita jorgurir tapuran: “Taytacuna, ¿imatatag ruräman salvacunäpag?”
30 Depois os conduziu para fora e perguntou-lhes: Senhores, que devo fazer para me salvar?
31 Paycuna nipäcuran: “Señor Jesusman yäracuy. Yäracurga gam salvasham canqui. Wasiquichru tiyagcunapis yäracärirga salvasham capäcunga”.
31 Disseram-lhe: Crê no Senhor Jesus e serás salvo, tu e tua família.
32 Nircurnam payta y wasinchru cagcunata Jesucristupa ali willacuyninpita willaparan.
32 Anunciaram-lhe a palavra de Deus, a ele e a todos os que estavam em sua casa.
33 Chay höram chacaypa Pabluta y Silasta däñasha caycagta chay carcel cuydag runa mayllaparan. Nircurna pay y lapan wasinchru tiyagcunapis bautizasha caran.
33 Então, naquela mesma hora da noite, ele cuidou deles e lavou-lhes as chagas. Imediatamente foi batizado, ele e toda a sua família.
34 Chaypitana wasinman pushaycur micuyta gararan. Pay y lapan wasinchru tiyagcuna cushisha carcaran Tayta Diosninchimanna yäracäringanpita.
34 Em seguida, ele os fez subir para sua casa, pôs-lhes a mesa e alegrou-se com toda a sua casa por haver crido em Deus.
35 Warantinna juezcuna wardiacunata carcel cuydagman caynuy nir cachraran: “¡Chay runacunata cachrariycamuy!”
35 Quando amanheceu, os magistrados mandaram os lictores dizer: Solta esses homens.
36 Chaymi carcel cuydag niran Pabluta: “Juezcuna nimasha gamcunata cachrariycunäpäna. Cananga jaucana aywacäriy”.
36 O carcereiro transmitiu essa mensagem a Paulo: Os magistrados mandaram-me dizer que vos ponha em liberdade. Saí, pois, e ide em paz.
37 Ichanga wardiacunata Pablo niran: “Nogacuna Roma runa carcaptïpis runa ricay wirupäcamasha manaräpis shumag nogacunata tapupäcamänan casha. Nircur carcilman wichrgapäcamasha. Cananga ¿pacaypachu cachrariyta munarcäman? ¡Manam! Quiquincunarag shamuchun jorgapäcamänanpag”.
37 Mas Paulo replicou: Sem nenhum julgamento nos açoitaram publicamente, a nós que somos cidadãos romanos, e meteram-nos no cárcere, e agora nos lançam fora ocultamente... Não há de ser assim! Mas venham e soltem-nos pessoalmente!
38 Chaynuy ninganta wardiacuna willaran juezcunata. Roma runa canganta musyaycur juezcuna mancharipäcuran.
38 Os lictores deram parte dessas palavras aos magistrados. Estes temeram, ao ouvir dizer que eram romanos.
39 Chauraga juezcuna aywapäcuran Pablutawan Silasta perdunta mañapäcunanpag. Nircurna carcilpita jorgarcärir rugapäcuran chay marcapita aywacärinanpag.
39 Foram e lhes falaram brandamente. Pedindo desculpas, rogavam-lhes que se retirassem da cidade.
40 Carcilpita yargurcärirna Pabluwan Silas Lidiapa wasinman aywacäriran. Chaychru wauguicunawan panicunawan tincupäcuran. Shacyarcachirna chaypita aywacäriran.
40 Saindo do cárcere, entraram em casa de Lídia, onde reviram e consolaram os irmãos. Depois partiram.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.