2 Coríntios 7

Mushog Testamento (QVA) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Cuyay wauguicuna panicuna, Tayta Dios chaynuy promitiycämashaga ama juchäcushunnachu. Almay cuerpo juchata mana ruraypa Tayta Diosta manchapacur imaycanuypapis pay munangannuyla cawashun.
1 Depositários de tais promessas, caríssimos, purifiquemo-nos de toda imundície da carne e do espírito, realizando plenamente nossa santificação no temor de Deus.
2 ¿Imanirtag gongaycärimashcanqui? Lapayquiwanpis alim cashcä. Maygayquitapis manam engañäpäcushcächu.
2 Acolhei-nos dentro do vosso coração. A ninguém temos ofendido, a ninguém temos arruinado, a ninguém temos enganado.
3 Caynuy niycä manam gamcunata jamurparchu sinöga puntata ningänuypis gamcuna shongüchrümi caycanqui iwal cawananchipag y wañunanchipag.
3 Não vos digo isto por vos condenar, pois já vos declaramos que estais em nosso coração, conosco unidos na morte e unidos na vida.
4 Gamcunata rasunpam niycä. Gamcunapita noga pasaypam cushisha caycä. Manam laquicüchu. Mayjina nacarcarpis pasaypa cushisham caycä.
4 Tenho grande confiança em vós. Grande é o motivo de me gloriar de vós. Estou cheio de consolação, transbordo de gozo em todas as nossas tribulações.
5 Macedonia provinciaman chrayapäcungäpita pacha ichiclatapis manam jamaycärishcächu. Maychrüpis nacaylatam taripäcushcä. Runacuna rabyapäpäcamasha y mancharishcä.
5 De fato, à nossa chegada em Macedônia, nenhum repouso teve o nosso corpo. Eram aflições de todos os lados, combates por fora, temores por dentro.
6 Ichanga laquisha cagcunata cushicheg Tayta Diosninchi Tito chrayamuyninpa shacyächipäcamaran.
6 Deus, porém, que consola os humildes, confortou-nos com a chegada de Tito;
7 Manam Tito chrayamungalanpitachu cushicurä, sinöga pay gamcuna janan cushisha chrayamunganpitam cushicurä. Paymi willapäcamaran nogacunata ricayta munapäcamangayquita, laquicäringayquita, nogapita yarpachracäringayquita. Chayta mayaycur masrag cushicurä.
7 e não somente com a sua chegada, mas também com a consolação que ele recebeu de vós. Ele nos contou o vosso ardor, as vossas lágrimas, a vossa solicitude por mim, de modo que ainda mais me regozijei.
8 Apachimungä cartata liyir laquicäringayquipita noga manam laquicüchu. Chay apachimungä carta walca tiempo laquicachishuptiqui nogapis unay laquicurämi.
8 Se minha carta vos penalizou, não me arrependo. Se a princípio o senti {porque vejo que, ao menos por um momento, essa carta vos penalizou},
9 Manam gamcunata laquicachingäpitachu cushicuycä, sinöga juchayquicunapita wanacurir Tayta Dios munangannuyna yapay cawarcangayquipitam. Chaynuy cananpag laquicäringayqui Tayta Dios munangannuymi caran. Nogacuna manam imatapis gamcunapag mana alita rurapäcushcächu.
9 agora me alegro, não porque fostes entristecidos, mas porque esta tristeza vos levou à penitência. Pois fostes entristecidos segundo Deus, de modo que nenhum dano sofrestes de nossa parte.
10 Tayta Dios munangannuy laquicurga juchayquicunapita wanacärinquim. Chaynuy wanacur salvasham capäcunqui. Chaypita ama laquicäriychu. Ichanga Jesucristuman mana yäracogcuna laquicäringannuy laquicuyga wañuymanmi chrayachin.
10 De fato, a tristeza segundo Deus produz um arrependimento salutar de que ninguém se arrepende, enquanto a tristeza do mundo produz a morte.
11 Laquicuyniqui Tayta Dios munangannuy captinmi rurapäcunayquipag yarpachracärishcanqui. Gamcuna musyachishcanqui lutanta mana rurapäcungayquita. Rabyacärishcanqui, mancharipäcushcanqui y ricayta munapäcamashcanqui. Imanuy cangäpitapis yarpachracärishcanqui. Conträcagta castigashcanqui. Chaynuy rurapäcushcanqui juchaynag capäcungayquita musyachipäcunayquipämi.
11 Vede, pois, que solicitude operou em vós a tristeza segundo Deus! Muito mais: que excusas! Que indignação! Que temor! Que ardor! Que zelo! Que severidade! Mostrastes em tudo que não tínheis culpa neste assunto.
12 Chay cartata apachimur manam mana alita rurag ni mana alita rurasha runapag yarparchu apachimurä sinöga Tayta Dios ricay nogacunapita yarpachracäringayquita musyachinäpämi.
12 Portanto, se vos escrevi, não o fiz por causa daquele que cometeu a ofensa, nem por causa do ofendido; foi para que se manifestasse a vossa dedicação por mim diante de Deus.
13 Chaypitam nogacuna cushicärishcä.
13 Eis o que nos tem consolado. Mas, acima desta consolação, o que nos deixou sobremaneira contentes foi a alegria de Tito, cujo coração tranqüilizastes.
14 Tituta noga maynam niräna gamcunapita cushicungäta. Lapanpis ningänuylam casha. Tituta y gamcunata willapangänuylam lapanpis rasunpa casha.
14 Se me gloriei de vós em presença dele, não fui envergonhado. Pois, assim como tudo o que vos temos dito foi conforme a verdade, assim também o louvor que de vós fizemos a Tito demonstrou-se verdadeiro.
15 Cananga Titupis lapayqui respitar chrasquicäringayquita y cäsucäringayquita yarparmi gamcunata mas cuyashunqui.
15 A sua afeição por vós é cada vez maior, quando se lembra da obediência que todos vós lhe testemunhastes, de como o recebestes com respeito e deferência.
16 Canan cushicü gamcuna yäracuypag capäcungayquipita.
16 Alegro-me por poder contar convosco em tudo.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.