2 Coríntios 7
Mosoj Testamento (QULNT) vs NAA
1 Ajina ari, munaska hermanocuna, cay Diospaj promesancuna capuwanchis. Chayraycu tucuy ima khellichacojmanta limpio cananchis cuerponchispipas espiritunchispipas. Diosta manchacuywan respetaspa, payllapajpuni causananchis.
1 Portanto, meus amados, tendo tais promessas, purifiquemo-nos de toda impureza, tanto da carne como do espírito, aperfeiçoando a nossa santidade no temor de Deus.
2 ¡Sonkoyquichispi munacuywan jap'ekawaycu! Mana pitapas abusarkaycuchu, mana pimanpas mana allinta ruwarkaycuchu, nitaj pitapas engañarkaycuchu.
2 Pedimos que vocês nos acolham em seu coração. Não tratamos ninguém com injustiça, não prejudicamos ninguém, não exploramos ninguém.
3 Mana juchachanapajchu cayta niyquichis; ñaupaj nerkayquichisña, kancunaka sonkoypi munaska cachcanquichis, cusca causanapaj wañunapajpas.
3 Não falo para condenar vocês. Porque eu já disse que vocês estão em nosso coração para, juntos, morrermos e vivermos.
4 Kancunaman sut'inta parlayquichis, kancunamantataj sinchita cusicuni. Tucuy sufriskaycuwanpas sinchi animaska cusiskataj cani.
4 Estou sendo bem franco com vocês e tenho muito orgulho de vocês. Sinto-me grandemente confortado e transbordo de alegria em meio a toda a nossa tribulação.
5 Macedoniaman chayaskaycumantapacha mana samariycuchu, manachayri tucuynejpi sufrerkaycu. Cuerpoycupi ñac'arerkaycu, sonkoycupitaj manchacorkaycu.
5 Porque, quando chegamos à Macedônia, não tivemos nenhum alívio. Pelo contrário, em tudo fomos atribulados: lutas por fora, temores por dentro.
6 Desanimaskacunata animaj Dios animawancu Titopaj chayamuskanwan,
6 Porém Deus, que consola os abatidos, nos consolou com a chegada de Tito.
7 mana chayamuskallanwanchu, manachayri pay kancunaraycu sinchi animaska caskanwan. Pay willawancu kancuna sinchita ricuyta munawaskayquichista, nokamanta llaquicuskayquichista, noka sonko caskayquichistawan. Tucuy chaycunata uyarispa, astawanraj cusicuni.
7 E não somente com a chegada dele, mas também pelo consolo que recebeu de vocês. Ele nos falou da saudade, do pranto e do zelo que vocês têm por mim, aumentando, assim, a minha alegria.
8 Escribimuskaywan llaquicherkayquichis chaywanpas, cunan mana sintinichu. Ñaupaj sinterkani kancunata uj rato llaquichiskaymanta.
8 Porque, mesmo que eu tenha entristecido vocês com a minha carta, não me arrependo — embora já tenha me arrependido, pois vi que aquela carta os deixou tristes, ainda que por breve tempo.
9 Cunantaj cusicuni, mana llaquichiskaymantachu, manachayri chay llaquicuywan Diosman cutiskayquichismanta. Llaquicuy aguantaskayquichiska Diosman agradan. Ajinaka mana mana allintachu ruwayquichis.
9 Mas agora me alegro, não porque vocês ficaram tristes, mas porque essa tristeza os levou ao arrependimento. Pois vocês foram entristecidos segundo Deus, para que, de nossa parte, não sofressem nenhum dano.
10 Llaquicuy aguantaskayquichis Diosman agradan, imaraycuchus juchamanta Diosman cutirichisunquichis, salvacionmantaj apasunquichis. Chaymanta mana llaquicunichu. Mana creyentepaj llaquicuynenka infiernoman apan, mana Diosman cutiriskanraycu.
10 Porque a tristeza segundo Deus produz arrependimento para a salvação, que a ninguém traz pesar; mas a tristeza do mundo produz morte.
11 Llaquicuyta aguantarkanquichis Diosman agradajta jina. ¡Cunan khawariychis allin caskanta! Allinta chay jucha reparacherkasunquichis, uyarinawayquichispaj. Phiñacherkasunquichis, manchacherkasunquichistaj. Nokawan parlayta munarkanquichis, chay juchayoj runatataj castigarkanquichis. Chaywan ricuchicunquichis chay juchawan mana cusiska caskayquichista.
11 Vejam quanto cuidado produziu em vocês o fato de serem entristecidos segundo Deus! Que defesa, que indignação, que temor, que saudade, que zelo, que desejo de punir o culpado! Em tudo vocês se mostraram inocentes neste assunto.
12 Escribimorkayquichis mana chay juchallamantachu, manachayri ricuchinayquichispaj Diospaj ñaupakenpi nokaycu sonko caskayquichista.
12 Portanto, embora eu tenha escrito aquela carta, não foi por causa daquele que fez o mal, nem por causa daquele que sofreu a afronta, mas para que fosse manifesto entre vocês, diante de Deus, o cuidado que vocês têm por nós.
13 Cayka nokaycupaj uj cusicuy.
13 Foi por isso que nos sentimos consolados. E, acima desta nossa consolação, muito mais nos alegramos pelo contentamento de Tito, porque todos vocês trouxeram refrigério ao espírito dele.
14 Kancunamanta Titoman alabacuspa, mana p'enkapichu cani. Tucuy ima kancunaman niskaycoka verdad, ajinallatataj Titoman niskaycoka verdad: kancunamanta cusiska caycu.
14 Porque, se falei a ele com certo orgulho a respeito de vocês, não fiquei envergonhado. Pelo contrário, como tudo que falamos a vocês era verdade, também os elogios que, na presença de Tito, fizemos a respeito de vocês se mostraram verdadeiros.
15 Titoka astawan munacusunquichis, kancuna payta casuskayquichismanta, athun respetowan jap'ekaskayquichismantawan yuyarispa.
15 E o grande afeto que ele tem por vocês aumenta cada vez mais, quando ele se lembra da obediência de todos vocês, de como o receberam com temor e tremor.
16 ¡Kancunapi confiacuskaymanta cusicuni!
16 Alegro-me porque, em tudo, posso confiar em vocês.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.