2 Coríntios 7
North Bolivian Quechua NT (QUL_SBB) vs VC
1 Ajina ari, munaska hermanocuna, cay Diospaj promesancuna capuwanchis. Chayraycu tucuy ima khellichacojmanta limpio cananchis cuerponchispipas espiritunchispipas. Diosta manchacuywan respetaspa, payllapajpuni causananchis.
1 Depositários de tais promessas, caríssimos, purifiquemo-nos de toda imundície da carne e do espírito, realizando plenamente nossa santificação no temor de Deus.
2 ¡Sonkoyquichispi munacuywan jap'ekawaycu! Mana pitapas abusarkaycuchu, mana pimanpas mana allinta ruwarkaycuchu, nitaj pitapas engañarkaycuchu.
2 Acolhei-nos dentro do vosso coração. A ninguém temos ofendido, a ninguém temos arruinado, a ninguém temos enganado.
3 Mana juchachanapajchu cayta niyquichis; ñaupaj nerkayquichisña, kancunaka sonkoypi munaska cachcanquichis, cusca causanapaj wañunapajpas.
3 Não vos digo isto por vos condenar, pois já vos declaramos que estais em nosso coração, conosco unidos na morte e unidos na vida.
4 Kancunaman sut'inta parlayquichis, kancunamantataj sinchita cusicuni. Tucuy sufriskaycuwanpas sinchi animaska cusiskataj cani.
4 Tenho grande confiança em vós. Grande é o motivo de me gloriar de vós. Estou cheio de consolação, transbordo de gozo em todas as nossas tribulações.
5 Macedoniaman chayaskaycumantapacha mana samariycuchu, manachayri tucuynejpi sufrerkaycu. Cuerpoycupi ñac'arerkaycu, sonkoycupitaj manchacorkaycu.
5 De fato, à nossa chegada em Macedônia, nenhum repouso teve o nosso corpo. Eram aflições de todos os lados, combates por fora, temores por dentro.
6 Desanimaskacunata animaj Dios animawancu Titopaj chayamuskanwan,
6 Deus, porém, que consola os humildes, confortou-nos com a chegada de Tito;
7 mana chayamuskallanwanchu, manachayri pay kancunaraycu sinchi animaska caskanwan. Pay willawancu kancuna sinchita ricuyta munawaskayquichista, nokamanta llaquicuskayquichista, noka sonko caskayquichistawan. Tucuy chaycunata uyarispa, astawanraj cusicuni.
7 e não somente com a sua chegada, mas também com a consolação que ele recebeu de vós. Ele nos contou o vosso ardor, as vossas lágrimas, a vossa solicitude por mim, de modo que ainda mais me regozijei.
8 Escribimuskaywan llaquicherkayquichis chaywanpas, cunan mana sintinichu. Ñaupaj sinterkani kancunata uj rato llaquichiskaymanta.
8 Se minha carta vos penalizou, não me arrependo. Se a princípio o senti {porque vejo que, ao menos por um momento, essa carta vos penalizou},
9 Cunantaj cusicuni, mana llaquichiskaymantachu, manachayri chay llaquicuywan Diosman cutiskayquichismanta. Llaquicuy aguantaskayquichiska Diosman agradan. Ajinaka mana mana allintachu ruwayquichis.
9 agora me alegro, não porque fostes entristecidos, mas porque esta tristeza vos levou à penitência. Pois fostes entristecidos segundo Deus, de modo que nenhum dano sofrestes de nossa parte.
10 Llaquicuy aguantaskayquichis Diosman agradan, imaraycuchus juchamanta Diosman cutirichisunquichis, salvacionmantaj apasunquichis. Chaymanta mana llaquicunichu. Mana creyentepaj llaquicuynenka infiernoman apan, mana Diosman cutiriskanraycu.
10 De fato, a tristeza segundo Deus produz um arrependimento salutar de que ninguém se arrepende, enquanto a tristeza do mundo produz a morte.
11 Llaquicuyta aguantarkanquichis Diosman agradajta jina. ¡Cunan khawariychis allin caskanta! Allinta chay jucha reparacherkasunquichis, uyarinawayquichispaj. Phiñacherkasunquichis, manchacherkasunquichistaj. Nokawan parlayta munarkanquichis, chay juchayoj runatataj castigarkanquichis. Chaywan ricuchicunquichis chay juchawan mana cusiska caskayquichista.
11 Vede, pois, que solicitude operou em vós a tristeza segundo Deus! Muito mais: que excusas! Que indignação! Que temor! Que ardor! Que zelo! Que severidade! Mostrastes em tudo que não tínheis culpa neste assunto.
12 Escribimorkayquichis mana chay juchallamantachu, manachayri ricuchinayquichispaj Diospaj ñaupakenpi nokaycu sonko caskayquichista.
12 Portanto, se vos escrevi, não o fiz por causa daquele que cometeu a ofensa, nem por causa do ofendido; foi para que se manifestasse a vossa dedicação por mim diante de Deus.
13 Cayka nokaycupaj uj cusicuy. Cay cusicuymanta nejtenka astawanraj cusicuycu Tito cusiska caskanmanta, kancuna payta ujtawan animaskayquichismanta.
13 Eis o que nos tem consolado. Mas, acima desta consolação, o que nos deixou sobremaneira contentes foi a alegria de Tito, cujo coração tranqüilizastes.
14 Kancunamanta Titoman alabacuspa, mana p'enkapichu cani. Tucuy ima kancunaman niskaycoka verdad, ajinallatataj Titoman niskaycoka verdad: kancunamanta cusiska caycu.
14 Se me gloriei de vós em presença dele, não fui envergonhado. Pois, assim como tudo o que vos temos dito foi conforme a verdade, assim também o louvor que de vós fizemos a Tito demonstrou-se verdadeiro.
15 Titoka astawan munacusunquichis, kancuna payta casuskayquichismanta, athun respetowan jap'ekaskayquichismantawan yuyarispa.
15 A sua afeição por vós é cada vez maior, quando se lembra da obediência que todos vós lhe testemunhastes, de como o recebestes com respeito e deferência.
16 ¡Kancunapi confiacuskaymanta cusicuni!
16 Alegro-me por poder contar convosco em tudo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.