Romanos 4
Tayta Diosninchi Isquirbichishan (QUB) vs NTLH
1 Cananga yarpäshun Israelcunapa awilun Abrahampa willapanta.
1 Então o que é que podemos dizer de Abraão, o antepassado de nossa raça? O que foi que ele conseguiu?
2 Abrahamtapis Tayta Diosninchi alli ricaran manami allicunata rurashanpitachu. Allicunata rurashanpita Tayta Dios alli ricaptenga alabacunmanmi caran. Ichanga manami chaynöchu casha.
2 Se foi por causa das coisas que ele fez que Deus o aceitou, então ele teria motivo para se orgulhar, mas não para se orgulhar diante de Deus.
3 Tayta Diosninchïpa palabranchöpis nin: «Yäracuptinmi Abrahamtapis Tayta Diosninchi allina ricaran.»
3 Pois o que é que as Escrituras Sagradas dizem? Elas dizem: “Abraão creu em Deus, e por isso Deus o aceitou.”
4 Musyashanchïnöpis arupacur chasquishanchëga manami goycamashanchïchu; chaypa ruquenga callpanchïpa chaninmi.
4 O salário que o trabalhador recebe não é um presente, mas é o pagamento a que ele tem direito por causa do trabalho que fez.
5 Tayta Diosninchïmi ichanga alli ricamanchi mana imatapis arushanchïpitachu, manami imatapis rurar cawashanchïpitachu. Chaypa ruquenga payllaman yäracuptinchïmi alli ricamanchi.
5 Porém a pessoa que não põe a sua esperança nas coisas que faz, mas simplesmente crê em Deus, é a fé dessa pessoa que faz com que ela seja aceita por Deus, o Deus que trata o culpado como se ele fosse inocente.
6 Unaypis chaynömi caran. Yäracushallanpitami Tayta Diosninchëga runacunata alli ricaran; manami imatapis rurashanpitachu. Tayta Dios munashanno goyarmi cushisha cawaran. Chaymi unay ray David niran:
6 E isso foi o que Davi queria dizer quando falou da felicidade daqueles que Deus aceita, sem levar em conta o que eles fazem.
7 «Cushishami cawanga llapan juchanpita perdunasha caj runaga.
7 Davi disse: “Feliz aquele cujas maldades Deus perdoa e cujos pecados ele apaga!
8 Cushishami cawanga Tayta Dios mana jusgashan runaga.»
8 Feliz aquele que o Senhor não acusa de cometer pecado!”
9 Chayno cushishaga ¿picunataj caycan: Señalacusha caj Israel runacunallachu u señalacöni caj mana Israel runacunapischu? Maynami willashcä yäracushallanpita Abrahamtapis Tayta Dios alli ricashanta.
9 Será que essa felicidade de que Davi falou existe somente para os que são circuncidados ? É claro que não! Ela existe também para os que não são circuncidados. Pois já citamos as Escrituras Sagradas, que dizem: “Abraão creu em Deus, e por isso Deus o aceitou.”
10 ¿Imaypitataj Abrahamtaga alli ricaran? ¿Cuerpun manaraj señalasha captinchu u señalacushanpitarächu? Chaynöga alli ricaran manaraj señalacuptinmi.
10 Quando foi que isso aconteceu? Foi antes ou depois de Abraão ser circuncidado? Foi antes e não depois.
11 Chay señalacushanga caran yäracushanpita Tayta Dios alli ricashan musyacänallanpämi. Chaypitami mana señalacusha carpis yäracoj cajcunapaga Abraham papäninno caycan. Cuerpun señaläni captinpis Tayta Diosninchi allina rican payman yäracojcunataga.
11 Ele foi circuncidado mais tarde. E a sua circuncisão foi um sinal para provar que Deus aceitou Abraão porque ele tinha fé; e isso aconteceu quando ele ainda não havia sido circuncidado. Assim Abraão é o pai espiritual de todos os que creem em Deus e são aceitos por ele, mesmo que não sejam circuncidados.
12 Abrahamga señalacusha cajcunapapis papäninmi caycan. Papänenga caycan manami señalacusha cashanpitachu, chaypa ruquenga Abrahamno manaraj señalacur yäracushanpitami.
12 Ele é também o pai dos que são circuncidados. Não apenas porque são circuncidados, mas porque vivem a mesma vida de fé que Abraão, o nosso pai, viveu antes de ter sido circuncidado.
13 Chayno caycaptenga manami laycunata cumlishanpitachu Abrahamta, paypita mirar aywajcunatapis Tayta Diosninchi auniran cay pachata goycunanpaj, chaypa ruquenga Tayta Diosman yäracushanpitami.
13 Deus prometeu a Abraão e aos seus descendentes que o mundo ia pertencer a eles. Essa promessa foi feita não porque Abraão tinha obedecido à lei , mas porque ele havia crido em Deus e havia sido aceito por ele.
14 Laycunata cumlejcunalla Tayta Dios aunishanta chasquinanpaj captenga yangallami canman caran Tayta Diosninchïman yäracushanchïpis. Tayta Diosninchi aunishanpis manami bälinmanchu caran.
14 Pois, se aqueles que obedecem à lei vão receber o que Deus prometeu, então a fé é inútil, e a promessa de Deus não tem valor.
15 Laycunata cumliyllapa salbacuyta asherga Tayta Diosllatami rabyaycächinchi. Layga caycan ima jucha cashantapis musyachimänallanchïpämi. Manami salbamanchïchu.
15 Pois a lei traz o castigo de Deus. Mas, onde não existe lei, também não existe desobediência à lei.
16 Chaymi yäracuptillanchi Tayta Diosninchëga aunishanta tarichimanchi. Noganchïpis musyanchïmi yäracushallanchïpita y Tayta Diosninchi alli cashallanpita aunimashanchïta chasquinanchïpaj cashanta. Tayta Dios aunishanga manami laycunata cumlejcunallapächu, chaypa ruquenga Abrahamno yäracojcunapämi. Chaymi Abrahamga llapanchïpa papäninchïno caycan.
16 Portanto, a promessa de Deus depende da fé, a fim de que a promessa seja garantida como presente de Deus a todos os descendentes de Abraão. Ela não é somente para os que obedecem à lei, mas também para os que creem em Deus como Abraão creu, pois ele é o pai espiritual de todos nós.
17 Tayta Diosga palabrancho Abrahamta niran: «Gampita mirajcuna achca nasyunpaj aypajpämi cangapaj.» Tayta Diosga chayno auniran Abraham payman yäracushanpitami. Abrahamga riguiran wañojcunata Tayta Dios cawarachinanpaj cashanta, manaraj cajcunatapis rurananpaj cashantami.
17 Como dizem as Escrituras Sagradas : “Eu fiz de você o pai de muitas nações.” Assim a promessa depende de Deus, em quem Abraão creu, o Deus que ressuscita os mortos e faz com que exista o que não existia.
18 Abrahamga tantiyayta mana atiparpis Tayta Diosninchi aunishanman yäracuran. Tayta Diosga niran: «Aypallami canga gampita mirajcunaga» nir.
18 Abraão teve fé e esperança, mesmo quando não havia motivo para ter esperança, e por isso ele se tornou “o pai de muitas nações”. Como dizem as Escrituras: “Os seus descendentes serão muitos.”
19 Tayta Dios aunishan wichanga Abraham caycaran pachac (100) watayojnami. Wamrayoj cananpäpis auquinnami caran. Warmin Sarapa quilla gueshyanpis chawashanami caran. Chaypis Abrahamga Tayta Diosninchi nishanman yäracuran.
19 Abraão tinha quase cem anos. Mas, mesmo quando ele pensou a respeito do seu corpo, que já estava como morto, ou quando lembrou que Sara não podia ter filhos, a sua fé não enfraqueceu.
20 Tayta Diosninchi aunishancunata payga llapan shongunwanmi riguiran. Tayta Diosninchïman yäracurmi alabaran
20 Abraão não perdeu a fé, nem duvidou da promessa de Deus. A sua fé o encheu de poder, e ele louvou a Deus
21 «Tayta Diosninchëga munayniyojmi llapan aunishanta cumlinanpaj» nir.
21 porque tinha toda a certeza de que Deus podia fazer o que havia prometido.
22 Chayno yäracushanpitami Tayta Diosninchëga allina Abrahamta ricaran.
22 Por isso Abraão, por meio da fé, “foi aceito por Deus.”
23 Palabrancho Abraham yäracushanpita Tayta Dios alli ricashanta rimar manami payllapächu rimaycan.
23 As palavras “foi aceito” não falam somente dele.
24 Noganchïpäpis rimaycanmi. Noganchïtapis allimi ricamäshun taytanchi Jesucristuta cawarachimoj Tayta Diosman yäracushaga.
24 Falam também de nós, que seremos aceitos, nós os que cremos em Deus, o qual ressuscitou Jesus, o nosso Senhor.
25 Tayta Diosga Jesucristuta cachamuran cruscho wañunanpämi. Nircurna cawarimuran juchanchïcunapita perdunasha cananchïpaj.
25 Jesus foi entregue para morrer por causa dos nossos pecados e foi ressuscitado a fim de que nós fôssemos aceitos por Deus.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.