Neemias 2
Tayta Diosninchi Isquirbichishan (QUB) vs ARA
1 Ishcay chunca (20) watana Artajerjes ray caycaptin, Nisán quillacho juc junaj ray upunanpaj bïnuta macyaycarä. Chay öra rayga ricamaran llaquisha caycajta.
1 No mês de nisã, no ano vigésimo do rei Artaxerxes, uma vez posto o vinho diante dele, eu o tomei para oferecer e lho dei; ora, eu nunca antes estivera triste diante dele.
2 Chaymi tapumaran: «¿Imanirtaj llaquisha caycanqui? Manami gueshyaycajnöchoga caycanqui. Jucpitami llaquishaga caycanqui canga.»
2 O rei me disse: Por que está triste o teu rosto, se não estás doente? Tem de ser tristeza do coração. Então, temi sobremaneira
3 Nircur rayta nirä: «¡Tayta rayga imaycamapis cawachun! Awilöcuna pamparaycashan siudä pasaypa ragällan, puncuncunapis nina rupasha caycaptenga ¿imanirtaj mana llaquicömanchu ari tayta?»
3 e lhe respondi: viva o rei para sempre! Como não me estaria triste o rosto se a cidade, onde estão os sepulcros de meus pais, está assolada e tem as portas consumidas pelo fogo?
4 Chaura rayga tapumaran: «¿Imanöpataj yanapäman?»
4 Disse-me o rei: Que me pedes agora? Então, orei ao Deus dos céus
5 Nircur rayta nirä: «Cuyapämashpayqui, chayno gampaj alli captenga, ruwacö Tayta mandaj Judäman cachamänayquipämi, awilöcuna pamparaycashanman chayaycur juchusha caycajcunata allchachinäpaj.»
5 e disse ao rei: se é do agrado do rei, e se o teu servo acha mercê em tua presença, peço-te que me envies a Judá, à cidade dos sepulcros de meus pais, para que eu a reedifique.
6 Ñaupancho warmin jamaraycaptin rayga tapumaran: «¿Imaycamaraj chaycho goyämunqui? ¿Imayraj cutimunqui?» nir.
6 Então, o rei, estando a rainha assentada junto dele, me disse: Quanto durará a tua ausência? Quando voltarás? Aprouve ao rei enviar-me, e marquei certo prazo.
7 Mastapis ruwacurä paypaj alli captin y cuyapämashpanga Eufratespita inti yaganan caj-lächo carcaycaj gobernadorcunaman papilta apachimänanpaj; chaypa päsaptë Judäman chayanäcama mana chapämänanpaj.
7 E ainda disse ao rei: Se ao rei parece bem, deem-se-me cartas para os governadores dalém do Eufrates, para que me permitam passar e entrar em Judá,
8 Yapay juc papilta mañacurä ray mandashan cajcho caycaj muntita täpaj Asaf jutiyoj runaman apachimänanpaj, Templupa cantunpa tumaraycaj pergapa puncuncunata, siudäman yaycuna puncucunata llapanta allchachinäpaj guerucunata gomänanpaj, noga tiyanäpaj caj wasita rurachinäpäwan. Chaura cuyapäcoj cayninwan Tayta Dios yanapämaptin rayga llapantami aunimaran.
8 como também carta para Asafe, guarda das matas do rei, para que me dê madeira para as vigas das portas da cidadela do templo, para os muros da cidade e para a casa em que deverei alojar-me. E o rei mas deu, porque a boa mão do meu Deus era comigo.
9 Eufratespita inti yaganan caj-lächo carcaycaj gobernadorcunaman chayaycur ray apachimashan papilta entregarä. Rayga yan'gämänanpaj cacharan achcaj mandaj suldärucunata, muntäducunatapis.
9 Então, fui aos governadores dalém do Eufrates e lhes entreguei as cartas do rei; ora, o rei tinha enviado comigo oficiais do exército e cavaleiros.
10 Israelcunata yanapänanpaj runa chayashanta musyaycur Horonpita caj Sanbalat, Amonpita caj Tobías fiyupa rabyaran.
10 Disto ficaram sabendo Sambalate, o horonita, e Tobias, o servo amonita; e muito lhes desagradou que alguém viesse a procurar o bem dos filhos de Israel.
11 Jerusalenman chayarä. Chaycho quimsa junaj goyarcur
11 Cheguei a Jerusalém, onde estive três dias.
12 juc chacay jatarirä ishcay quimsa runacunawan. Pitapis manami willaparächu nogaga Jerusalencho imatapis ruranäpaj Tayta Dios yarpayta gomashanta. Muntasha aywashallätami uywatapis aparä.
12 Então, à noite me levantei, e uns poucos homens, comigo; não declarei a ninguém o que o meu Deus me pusera no coração para eu fazer em Jerusalém. Não havia comigo animal algum, senão o que eu montava.
13 Chay chacay tumaj aywar llojshirä «Ragra» jutiyoj puncu caycajpa «Dragón» jutiyoj pösuman, nircur chaypa aywar «Ganrata Gotucuna» jutiyoj puncuman chayanäpaj. Chaypita päsar ricapacurä Jerusalenpa intëru pergancuna juchusha caycajta, puncuncunapis rupasha caycajta.
13 De noite, saí pela Porta do Vale, para o lado da Fonte do Dragão e para a Porta do Monturo e contemplei os muros de Jerusalém, que estavam assolados, cujas portas tinham sido consumidas pelo fogo.
14 Chaypitaga päsarä «Yacu Pashtamunan» jutiyoj puncu caycajpa, «Raypa yacu ishtanquin» jutiyoj cajpa. Ichanga cawallö päsananpaj näni mana caranchu.
14 Passei à Porta da Fonte e ao açude do rei; mas não havia lugar por onde passasse o animal que eu montava.
15 Chayno chacayllata ragranpa wichar pergacuna imano caycashantapis ricapacurä. Ricariycur cutirä «Ragra» jutiyoj puncupa.
15 Subi à noite pelo ribeiro e contemplei ainda os muros; voltei, entrei pela Porta do Vale e tornei para casa.
16 Chaycho caycaj gobernadorcunaga mana musyaranchu imata rurar puriycashätapis. Chay öracamaga manarämi maygantapis Israelcunata willaparärächu: cüracunata, mayur runacunata, ni mandajcunatapis, ni arunanpaj carcaycajcunatapis.
16 Não sabiam os magistrados aonde eu fora nem o que fazia, pois até aqui não havia eu declarado coisa alguma, nem aos judeus, nem aos sacerdotes, nem aos nobres, nem aos magistrados, nem aos mais que faziam a obra.
17 Chaypitaraj paycunata nirä: «Gamcunapis musyarcaycanquimi pasaypa mana allicho marcanchi caycashantaga. Jerusalenga caycan ragällanmi; puncuncunapis rupashami. Parlacunanchïpaj witimuy-llapa llapanchi Jerusalenpa curralnin juchusha caycajta yapay jatarachinapaj. Chauraga mananami pipis asipar jamurpämäshunnachu.»
17 Então, lhes disse: Estais vendo a miséria em que estamos, Jerusalém assolada, e as suas portas, queimadas; vinde, pois, reedifiquemos os muros de Jerusalém e deixemos de ser opróbrio.
18 Chaychömi paycunata willaparä cuyacoj cayninwan Tayta Dios yanapämashanta. Chayno willarä ray imata nimashantapis. Chaura paycunaga «¡Juclla allchayta gallaycärishun!» nimaran.
18 E lhes declarei como a boa mão do meu Deus estivera comigo e também as palavras que o rei me falara. Então, disseram: Disponhamo-nos e edifiquemos. E fortaleceram as mãos para a boa obra.
19 Chayta mayaycur Horonpita caj Sanbalat, Amonpita caj mandaj Tobías, Arabiapita caj Gesem nogacunata asipämar manacajman churamar nimaran: «¿Imata ruraytataj yarparcaycanqui? ¿Raypa contran jatariytachu gamcunaga yarpaycanqui?»
19 Porém Sambalate, o horonita, e Tobias, o servo amonita, e Gesém, o arábio, quando o souberam, zombaram de nós, e nos desprezaram, e disseram: Que é isso que fazeis? Quereis rebelar-vos contra o rei?
20 Chaura nogaga nirä: «Janaj pachacho caycaj Tayta Diosmi nogacunataga yanapämanga. Paypa sirbejnincunami gallaycärej-aywä juchusha pergacunata allchayta. Gamcunaga cay Jerusalenman manami ni imanillarpis mëticunayqui camacanchu. Manami imatapis ruranayquichu Jerusalenchöga.»
20 Então, lhes respondi: o Deus dos céus é quem nos dará bom êxito; nós, seus servos, nos disporemos e reedificaremos; vós, todavia, não tendes parte, nem direito, nem memorial em Jerusalém.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Neemias 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.