Gênesis 47
Tayta Diosninchi Isquirbichishan (QUB) vs NVT
1 Chaypita José aywaran faraonta willaj. Chayaycur niran: «Papänëmi llapan castancunawan uyshancunata, cabrancunata, wäcancunata gaticurcur, ima-aycantapis apacurcur Canaán partipita shacamusha. Paycunaga Gosenchöna carcaycan.»
1 José foi ver o faraó e lhe disse: “Meus pais e meus irmãos chegaram da terra de Canaã. Trouxeram seus rebanhos, seu gado e todos os seus bens, e agora estão na região de Gósen”.
2 Josëga pichga wauguincunata acrarcur pusharan faraón rejsinanpaj.
2 José levou consigo cinco de seus irmãos e os apresentou ao faraó.
3 Chaycho Josëpa wauguincunata faraón tapuran: «¿Ima aruytataj yachanqui?» nir.
3 “Em que vocês trabalham?”, o faraó perguntou aos irmãos. Eles responderam: “Nós, seus servos, somos pastores, como nossos antepassados.
4 Nogacunaga shacamushcä cay nasyuncho tiyacunäpämi. Tiyashä Canaán partichöga fiyupami muchuy caycan. Manami guewapis canchu uywäcuna micunanpaj. Chaymi gamta ruwacö tayta Gosencho tiyacunäpaj.»
4 Viemos morar no Egito por algum tempo, pois não há pastagem para nossos rebanhos em Canaã. A fome é terrível naquela região. Por isso, pedimos sua permissão para morar na região de Gósen”.
5 Chaura faraonga Josëta niran: «Papäniquiwan wauguiquicuna ñaupayquicho tiyananpaj shacamusha caycaptenga
5 Então o faraó disse a José: “Agora que seu pai e seus irmãos estão com você,
6 cay Egipto nasyuncho tiyacunanpaj acray munashayqui partita. Gosencho juc pachata goycuy ari. Chay partimi waquin partipita mas alli cay nasyunchöga. Paycunacho mayganpis uywa ricayta sumaj yachaj cajtaga churay nogapa uywäcunata ricananpaj.»
6 escolha qualquer lugar em todo o Egito para morarem. Dê-lhes a melhor terra do Egito. Que vivam na região de Gósen. Se você descobrir entre eles homens capazes, coloque-os para cuidar de meus rebanhos”.
7 Chaypita Josëga papänin Jacobtapis pusharan faraón rejsinanpaj. Ñaupanman chayaycur Jacobga faraonta saludaran.
7 Em seguida, José trouxe seu pai, Jacó, e o apresentou ao faraó. E Jacó abençoou o faraó.
8 Faraonga tapuran: «¿Ayca watayojnataj canqui?» nir.
8 “Quantos anos o senhor tem?”, perguntou o faraó.
9 Chaura Jacobga niran: «Pachac quimsa chuncan (130) watayojnami caycä tayta. Juc-lächo juc-lächo purir wallcallatami cawashcä; ñacallarmi goyashcä. Ichanga chachäcuna cawashan wataman manami chayärächu.»
9 Jacó respondeu: “Tenho andado por este mundo há 130 árduos anos. Comparada à vida de meus antepassados, minha vida foi curta”.
10 Jacobga Tayta Diosta faraonpaj mañacurir llojshicamuran.
10 Então Jacó abençoou o faraó novamente antes de deixar a corte.
11 Chaypitana Josëga faraón nishannölla wauguincunatawan papäninta tiyachiran intëru Egipto nasyuncho caycaj partipita mas allinnin partiman. Chayga caran Ramsés partimi.
11 José deu a seu pai e a seus irmãos a melhor terra do Egito, a região de Ramessés, e os acomodou ali, conforme o faraó havia ordenado.
12 Chaycho tiyaptin Josëga llapan castancunata micuyta goran aycajpis cashanman-tupu.
12 José também providenciou mantimentos para seu pai e seus irmãos, em quantidades proporcionais ao número de seus dependentes, incluindo as crianças pequenas.
13 Muchuy fiyupa captinmi micuyga maychöpis manana carannachu. Chaymi Egiptuchöpis Canaanchöpis runacuna yargaywan pasaypana wañunarcaycaran.
13 A essa altura, a escassez era tanta que se esgotaram todos os mantimentos, e havia gente passando fome em toda a terra do Egito e de Canaã.
14 Chaura Egipto runacunapata Cananeo runacunapata Josëga ushajpäna guellaynincunatapis shuntaran rïguta rantir pägashanta. Nircur llapan guellayta faraonpa palasyunman aparcur churaran.
14 Com o tempo, vendendo cereais para o povo, José arrecadou todo o dinheiro do Egito e de Canaã e o depositou no tesouro do faraó.
15 Egipto runacunapa Cananeo runacunapa guellaynin ushacäcuranna. Chaura Egipto runacunaga aywaran Josëta cayno ninanpaj: «Nogacunapa guellaynë manami cannachu. Gamna garamay ari. Guellaynë ushacasha captillanga wañunäta ama cachaycamaychu ari tayta» nir.
15 Quando acabou o dinheiro do povo do Egito e de Canaã, todos os egípcios foram implorar a José: “Não temos mais dinheiro! Mas, por favor, dê-nos alimento, ou morreremos de fome diante dos seus olhos!”.
16 Chaura José niran: «Guellayniqui ushacasha captenga uywayquicunatana apamuy rïguwan rucanapaj.»
16 José respondeu: “Visto que seu dinheiro acabou, tragam-me seus animais. Eu lhes darei alimento em troca”.
17 Chayno José niptin Egipto runacunaga uywancunatana aparan rïguwan rucananpaj. Aparan cawalluncunata, uyshancunata, cabrancunata, wäcancunata, bürruncunata. Chayno uywancunata apaptin Josëga rïguwan rucaran. Chaynölla juc wata intëru rucaran.
17 Então eles entregaram seus animais a José em troca de alimento. José lhes forneceu mantimentos para mais um ano em troca de seus cavalos, rebanhos de ovelhas, bois e jumentos.
18 Watannin cajcho Josëman llapan aywaycärir yapay niran: «Tayta, musyashayquinöpis llapan guellaynëcuna ushacashanami. Llapan uywäcunapis gamllapanami. Cananga mananami imäpis cannachu micuywan rucanäpaj.
18 Mas aquele ano chegou ao fim e, no ano seguinte, o povo voltou a José, dizendo: “Não podemos esconder a verdade. Nosso dinheiro acabou, e nossos rebanhos e gado lhe pertencem. Não nos resta coisa alguma para oferecer além de nosso corpo e nossas terras.
19 Chacräcunatawan quiquëcunatana rantimay micuypaj. Faraonpa rantishan runacunallana cashaj. Payllapäna chacräcunachöpis arushaj. Muruta ichanga gomanqui chacräcunata murunäpaj quiquëcunapis micur cawanäpaj. Yargaypita wañunäta, chacräcunapis purunyänanta ama munaycuychu ari tayta.»
19 Por que morreríamos de fome diante dos seus olhos? Compre nossas terras em troca de mantimento; oferecemos nossas propriedades e a nós mesmos como servos do faraó. Dê-nos cereais para que vivamos e não morramos, e para que a terra não fique vazia e desolada”.
20 Chaymi Josëga Egipto runacunapa chacranta rantiran faraonllapana cananpaj. Egipto runacunaga fiyupa yargaywanmi chacrancunatapis ushajpaj ranticuycuran. Chaynöpami llapan chacracunapis faraonllapana ricacuran.
20 Assim, José comprou toda a terra do Egito para o faraó. Todos os egípcios venderam seus campos, pois a fome era terrível, e em pouco tempo todas as terras passaram a ser propriedade do faraó.
21 Intëru Egipto nasyuncho caj runacuna ricacuran faraonpa uywaynillanna.
21 Quanto ao povo, José os tornou todos escravos, de uma extremidade do Egito à outra.
22 Cüracunapa chacrancunallatami Josëga mana rantiranchu. Cüracunataga faraón micuyta goran. Chaynöpami cüracunaga chacrancunata mana ranticuranchu.
22 As únicas terras que ele não comprou foram as dos sacerdotes. Eles recebiam do faraó uma porção regular de mantimentos, por isso não precisaram vender suas terras.
23 Chaypita Josëga llapan runacunata niran: «Canan gamcunaga chacrantin caycanqui faraonllapanami. Nogaga gamcunata rantishcä payllapana canayquipämi. Caychömi muru caycan chacracunata murunayquipaj.
23 Então José disse ao povo: “Hoje eu comprei vocês e suas terras para o faraó. Em troca, fornecerei sementes para cultivarem os campos.
24 Murushayqui rïgu poguptenga cada pichga arröbapita juc arröbata faraonman päganquipaj. Puchoj cajtana waquinta churanqui yapay murunayquipaj. Waquinna canga wamrayquicunawan llapan wasiquicho tiyajcunapis micunayquipaj.»
24 Quando vocês os ceifarem, um quinto da colheita será do faraó. Fiquem com os outros quatro quintos e usem como alimento para vocês, para os membros de sua casa e para suas crianças”.
25 Chaura llapan runacuna niran: «Gamga amatar alli runami canqui tayta. Nogacuna yargaypita wañunäpitami salbamashcanqui. Faraonpa uywayninnachari cashaj.»
25 “O senhor salvou nossa vida!”, exclamaram. “Permita-nos servir ao faraó.”
26 Josëga llapan Egipto runacunata niran murushancuna poguptin cada pichga arröbapita juc arröbata faraonta cutichinanpaj. Chayno pägayga canancamapis caycanrämi. Cüracunami ichanga mana päganchu. Paycunapaga chacrancunapis manami faraonpachu caran.
26 Então José mandou publicar um decreto que vale até hoje na terra do Egito, segundo o qual um quinto de todas as colheitas pertence ao faraó. Apenas as terras dos sacerdotes não foram entregues ao faraó.
27 Jacobpita mirajcunaga Egiptuchöna tiyacuran. Gosén partichöna tiyacaycäriran. Chaycho tiyaycällar aypallaman miraran.
27 Enquanto isso, o povo de Israel se estabeleceu na região de Gósen, no Egito. Ali, adquiriram propriedades e tiveram muitos filhos, e sua população cresceu rapidamente.
28 Egiptuchöga Jacob tiyaran chunca ganchisnin (17) wataraj. Chaura pay caran pachac chuscu chunca ganchisnin (147) watayoj.
28 Depois de chegar ao Egito, Jacó viveu mais dezessete anos; portanto, viveu ao todo 147 anos.
29 Wañunanpaj wallcana pishiycaptin wamran Josëta gayachiran. Nircur cayno niran: «Gam rasunpa cuyapämashpayquega maquiquita cay chancäman jatimuy. Nircur Diospa jutincho juray ruwacushäta cumlinayquipaj. Noga wañucuptëga cay Egiptuman ama pampamanquichu ari.
29 Quando se aproximava a hora de sua morte, Jacó chamou seu filho José e lhe disse: “Peço que me faça um favor. Coloque sua mão debaixo da minha coxa e jure que mostrará sua bondade e lealdade a mim atendendo a este último desejo: não me sepulte no Egito.
30 Nogaga wañur ñaupa wañoj castäcunawan tincoj aywacunäpänami caycä. Wañucuptëga cay Egipto nasyunpita cuerpöta apacunqui. Nircur pampaycäramanqui ñaupa caj castäcuna pamparaycashan cajman» nir.
30 Quando eu morrer, leve meu corpo para fora do Egito e sepulte-me com meus antepassados”. José prometeu: “Farei como o senhor me pede”.
31 «Canan öra juray» niran papänenga.
31 “Jure que o fará”, insistiu. José fez o juramento, e Jacó se curvou humildemente à cabeceira de sua cama.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 47, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.